Ik heb een volgende afspraak staan bij Wisanto op 27 oktober. Zit nu een hele periode tussen, omdat hij ergens half okt met verlof is. Maar ik ga met zijn toestemming overschakelen naar een ziekenhuis hier in de buurt, daar dit praktisch meer haalbaar is voor ons. Ik moest gewoon even checken van hem of ik in het andere ziekenhuis een afspraak vast krijg en dan mag ik hem gewoon annuleren. Morgen ga ik contact opnemen met de praktijk van de andere gyn. Ik heb hem ook uitgelegd dat het niet omwille van hem is dat ik wil veranderen en hij begreep dat perfect. Ik doe het vooral voor mijn man, die moet in de periode dat ik opgenomen ben ook alles gedraaid krijgen, bv mijn zoon op school halen en wegbrengen, .... De afstand van bij ons tot Hasselt is een 25 km en als je dat meerdere malen per dag moet overbruggen is niet zo vanzelfsprekend. Ook doe ik het voor mijn moeder, die heeft vorig jaar in mei een herseninfarct gehad en ze mag geen auto meer rijden. Ze kan dan makkelijk met de fiets tot aan het ziekenhuis geraken.... en zo zijn er nog enkele factoren die meespelen in de wissel van gyn.
Huppeldepup, misschien is het wel zoals je zegt de emoties van het moment en het lichamelijk minder voelen maakt het er niet gemakkelijk op, maar ik ben er zeker van dat je er wel uit geraakt hoor. Tijd brengt raad en ik heb nu in de periode dat ik hier moest plat liggen ook gemerkt hoeveel je aan familie en vrienden hebt. Op zulke momenten leer je mensen kennen en weet je wat ze om je geven en dat geeft je een goed gevoel en een stimulans om door te zetten.
Acupuncturist regio Hasselt/Genk ?
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Hoi,
Ik ben ondertussen in de running voor 2e IVF.
Bezig met suprefacten en puregon spuitjes. Morgen bloedtrekken, maandag echo.
Is dus spannende periode voor mij.
Iedereen nog veel succes!
Sterretje
http://sterretjesooievaar.skynetblogs.be/
Ik ben ondertussen in de running voor 2e IVF.
Bezig met suprefacten en puregon spuitjes. Morgen bloedtrekken, maandag echo.
Is dus spannende periode voor mij.
Iedereen nog veel succes!
Sterretje
http://sterretjesooievaar.skynetblogs.be/
-
Huppeldepup
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 9 september 2007, 15:34
Sterretje, ik duim voor je!!!! Deze keer zeker raak hé.
Ik heb een aantal heel misselijke dagen gehad, lage bloeddruk, gewoon algemeen miserabel gevoel. Gisteren ben ik vanaf 's ochtends in de zetel blijven liggen en in de namiddag ben ik even naar stad geweest...met de bedoeling een ijsje te gaan eten. Maar eens in de zaak begon ik verschrikkelijke krampen te krijgen en voelde me zo beroerd. Eens op toilet ben ik van mijn sus gegaan en bleef erna kantje boordje zwiebelen...enorm slecht voelde ik me. Dan zijn we nr het ziekenhuis gegaan...ik dacht echt aan miskraam. Maar op de cho was alles ok...we zagen nog steeds 'dubbel' op het scherm, twee kloppende hartjes! Dat was dus een geruststelling, maar ze wisten wel niet wat ik gehad had...en dat verontrust me wel...wat als ik zoiets in de wagen krijg of als ik ergens alleen ben....voel me nu niet meer echt op mijn gemak.
Hoe is het met de rest?
gr
Ik heb een aantal heel misselijke dagen gehad, lage bloeddruk, gewoon algemeen miserabel gevoel. Gisteren ben ik vanaf 's ochtends in de zetel blijven liggen en in de namiddag ben ik even naar stad geweest...met de bedoeling een ijsje te gaan eten. Maar eens in de zaak begon ik verschrikkelijke krampen te krijgen en voelde me zo beroerd. Eens op toilet ben ik van mijn sus gegaan en bleef erna kantje boordje zwiebelen...enorm slecht voelde ik me. Dan zijn we nr het ziekenhuis gegaan...ik dacht echt aan miskraam. Maar op de cho was alles ok...we zagen nog steeds 'dubbel' op het scherm, twee kloppende hartjes! Dat was dus een geruststelling, maar ze wisten wel niet wat ik gehad had...en dat verontrust me wel...wat als ik zoiets in de wagen krijg of als ik ergens alleen ben....voel me nu niet meer echt op mijn gemak.
Hoe is het met de rest?
gr
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Hoi Huppeldepup,
Amai nu heb je echt de bevestiging gehad dat er twee kloppende hartjes zijn, superspannend. Ik kon bij mijn eerste zwangerschap ook nergens komen of ik ging van mijn stokje. Na verloop van tijd durf je dus inderdaad nergens meer heen gaan omdat je schrik hebt van je sus te gaan. Het was zelfs zo erg dat als ik ergens kwam ik al begon te zoeken waar ik eventueel kon gaan zitten als ik mij niet goed voelde. Maar bij mij was dat enkel de eerste drie maanden hoor. Daarna ebt het langzaam weg. Je lichaam heeft het dan ook dubbel te verduren in jou geval hé. Misschien is het ook maar eenmalig geweest hé dat weet je niet. Ik hoop alleszins dat het van korte duur mag zijn. Ze zeggen wel hoe zieker je bent hoe sterker de vruchtjes. Misschien is het dan toch niet zo een slecht teken als je wel denkt. Neem echt de nodige rust, ik kan er ondertussen over meespreken. Ben donderdag terug naar de accupuctuur geweest en ik krijg een andere formule van kruiden om het vruchtje nog sterker naar boven te trekken. Ik moet zeggen dat ik op die maand dat ik die kruiden neem ik merkelijk beterschap ervaar. Alleen gedurende lange tijd op een stoel zitten valt me nog zwaar.
Sterretje, heel veel succes deze keer. Het moet toch eens de goede kant uit gaan hé.
Amai nu heb je echt de bevestiging gehad dat er twee kloppende hartjes zijn, superspannend. Ik kon bij mijn eerste zwangerschap ook nergens komen of ik ging van mijn stokje. Na verloop van tijd durf je dus inderdaad nergens meer heen gaan omdat je schrik hebt van je sus te gaan. Het was zelfs zo erg dat als ik ergens kwam ik al begon te zoeken waar ik eventueel kon gaan zitten als ik mij niet goed voelde. Maar bij mij was dat enkel de eerste drie maanden hoor. Daarna ebt het langzaam weg. Je lichaam heeft het dan ook dubbel te verduren in jou geval hé. Misschien is het ook maar eenmalig geweest hé dat weet je niet. Ik hoop alleszins dat het van korte duur mag zijn. Ze zeggen wel hoe zieker je bent hoe sterker de vruchtjes. Misschien is het dan toch niet zo een slecht teken als je wel denkt. Neem echt de nodige rust, ik kan er ondertussen over meespreken. Ben donderdag terug naar de accupuctuur geweest en ik krijg een andere formule van kruiden om het vruchtje nog sterker naar boven te trekken. Ik moet zeggen dat ik op die maand dat ik die kruiden neem ik merkelijk beterschap ervaar. Alleen gedurende lange tijd op een stoel zitten valt me nog zwaar.
Sterretje, heel veel succes deze keer. Het moet toch eens de goede kant uit gaan hé.
-
Ninaatje
- Berichten: 106
- Lid geworden op: 7 mei 2008, 16:38
Hey Huppeldepup, 2 vruchtjes. Het zal mss wel druk zijn in het begin maar alles zal wel meevallen na een tijdje. Ik heb elke dag 10 baby's op 't werk en ik droom er van om een tweeling te hebben. Velen verstaan dit niet. Je zal in die routine zitten en het zal je zeker lukken.
Hey Liesje, eindelijk kun je toch wat anders doen dan de hele dag te moeten rusten. Ik ben heel blij met dit goede nieuws!
Na deze mislukte poging had ik er even genoeg van. Ik ga binnenkort op reis om mijn gedachten te verzetten. Om dan met volle moed opnieuw te beginnen.
Vele groetjes
Nina
Hey Liesje, eindelijk kun je toch wat anders doen dan de hele dag te moeten rusten. Ik ben heel blij met dit goede nieuws!
Na deze mislukte poging had ik er even genoeg van. Ik ga binnenkort op reis om mijn gedachten te verzetten. Om dan met volle moed opnieuw te beginnen.
Vele groetjes
Nina
-
Huppeldepup
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 9 september 2007, 15:34
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Wat goed nieuws allemaal.........
Ook hier lijkt het de goede kant op te gaan. Zo nu en dan maak ik eens een kort uitstapje. Maar daarna weer naar mijn vertrouwd bedje. Ben sinds maandag ook krachtigere kruidenpillen aan het nemen op aanraden van de accupunctuur en moet zeggen dat die blijkbaar goed hun werk doen. De druk die ik 5 weken geleden voelde van ons kindje dat te laag zat is fel afgenomen. Gelukkig maar. En zo krijgt elk van ons verhaal dan toch nog een happy end, wie had dat durven dromen.
Aan iedereen nog heel veel succes en moed.........
Ook hier lijkt het de goede kant op te gaan. Zo nu en dan maak ik eens een kort uitstapje. Maar daarna weer naar mijn vertrouwd bedje. Ben sinds maandag ook krachtigere kruidenpillen aan het nemen op aanraden van de accupunctuur en moet zeggen dat die blijkbaar goed hun werk doen. De druk die ik 5 weken geleden voelde van ons kindje dat te laag zat is fel afgenomen. Gelukkig maar. En zo krijgt elk van ons verhaal dan toch nog een happy end, wie had dat durven dromen.
Aan iedereen nog heel veel succes en moed.........
-
Babs
- Berichten: 166
- Lid geworden op: 15 juni 2007, 11:34
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Hoi Babs,
Het mottig zijn zoals je zegt verminderde bij mij wel na 12 weken, maar had daarna toch nog verschillende dagen dat het mij minder goed ging hoor. Is moeilijk te voorspellen. Bij de één is het alleen gedurende de eerste drie maanden, een ander heeft er de volledige zwangerschap last van. Maar je moet maar denken zolang als ik ziek ben gaat het wel goed met mijn kindje, hoe zieker hoe beter. Klinkt sarcastisch maar het is nu eenmaal zo.
Ik ben sinds zaterdag 22 weken. Zaterdag had ik een enorm slechte dag, liep krom van de bandenpijn, mijn god dat was niet te harden zo een pijn. Zondag had ik dan weer een goede dag en vandaag tot nu toe lukt het ook aardig. Nu is het weer uitkijken tot de volgende consultatie op 27 okt, pff dat lijkt nog zo ver weg.
Het mottig zijn zoals je zegt verminderde bij mij wel na 12 weken, maar had daarna toch nog verschillende dagen dat het mij minder goed ging hoor. Is moeilijk te voorspellen. Bij de één is het alleen gedurende de eerste drie maanden, een ander heeft er de volledige zwangerschap last van. Maar je moet maar denken zolang als ik ziek ben gaat het wel goed met mijn kindje, hoe zieker hoe beter. Klinkt sarcastisch maar het is nu eenmaal zo.
Ik ben sinds zaterdag 22 weken. Zaterdag had ik een enorm slechte dag, liep krom van de bandenpijn, mijn god dat was niet te harden zo een pijn. Zondag had ik dan weer een goede dag en vandaag tot nu toe lukt het ook aardig. Nu is het weer uitkijken tot de volgende consultatie op 27 okt, pff dat lijkt nog zo ver weg.
-
Huppeldepup
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 9 september 2007, 15:34
Babs, ik denk dat je nog een weekje geduld moet hebben...zo was het toch tijdens mijn eerste zwangerschap. Hier ook misselijk, soms enorm, soms een beetje...maar toch ALTIJD...en 's avonds supererg.
Hoop dat je je snel beter voelt én dat het weg blijft. Denk je ook...wat zou ik eens willen én kunnen genieten van een lekkere maaltijd?
Vandaag echo gehad, en alles was ok voor de 2 cadées...ja, ja het waren er nog steeds 2. Maar Wisanto was weer in zijn snel-snel-moment. Nu moet ik begin nov nog eens terug en dan moest ik een afspraak maken bij mijn oude gyn...dus ben ik meteen ook van een gênante situatie af...wilde toch veranderen. Denk dat ik een lastige patiënt ben, stel te veel vragen en wil te veel weten.
Liesje, ik heb tijdens mijn eerste zwangerschap op een bepaald moment enorm fel last gehad van bandenpijn en mijn bekken...en toen had ik zoiets van oei als dat hier zoal begint en ik moet nog zo lang. Maar na even is dat weg getrokken en heb ik er zo goed als geen last meer van gehad....hoop hetzelfde voor jou!
tot volgende week...ben voor een weekje weg, saluutjes
Hoop dat je je snel beter voelt én dat het weg blijft. Denk je ook...wat zou ik eens willen én kunnen genieten van een lekkere maaltijd?
Vandaag echo gehad, en alles was ok voor de 2 cadées...ja, ja het waren er nog steeds 2. Maar Wisanto was weer in zijn snel-snel-moment. Nu moet ik begin nov nog eens terug en dan moest ik een afspraak maken bij mijn oude gyn...dus ben ik meteen ook van een gênante situatie af...wilde toch veranderen. Denk dat ik een lastige patiënt ben, stel te veel vragen en wil te veel weten.
Liesje, ik heb tijdens mijn eerste zwangerschap op een bepaald moment enorm fel last gehad van bandenpijn en mijn bekken...en toen had ik zoiets van oei als dat hier zoal begint en ik moet nog zo lang. Maar na even is dat weg getrokken en heb ik er zo goed als geen last meer van gehad....hoop hetzelfde voor jou!
tot volgende week...ben voor een weekje weg, saluutjes
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Hoi
Ondertussen zijn we van de bandenpijn verlost, maar deze morgen heb ik een bezoek moeten brengen aan de huisarts voor een volgende kwaal. Pas mijn antibiotica uit van mijn blaasontsteking en hup nu hebben we een borstontsteking dus op naar de volgende dosis antibiotica. Mijn borst is net een vuurtoren zo warm en pijnlijk. Wat gaat het volgende weer zijn vraag ik me af. Het ene ongemak volgt hier het andere op.
Ik hoop dat het jullie allemaal wat beter af gaat en gespaard blijven van die vervelende ongemakken. Nog veel succes.....
Ondertussen zijn we van de bandenpijn verlost, maar deze morgen heb ik een bezoek moeten brengen aan de huisarts voor een volgende kwaal. Pas mijn antibiotica uit van mijn blaasontsteking en hup nu hebben we een borstontsteking dus op naar de volgende dosis antibiotica. Mijn borst is net een vuurtoren zo warm en pijnlijk. Wat gaat het volgende weer zijn vraag ik me af. Het ene ongemak volgt hier het andere op.
Ik hoop dat het jullie allemaal wat beter af gaat en gespaard blijven van die vervelende ongemakken. Nog veel succes.....
-
Door
- Berichten: 8
- Lid geworden op: 8 oktober 2007, 11:23
Hoi allemaal,
Ik ben hier een hele tijd niet meer geweest, wou een beetje afstand nemen van alles, terwijl we onze vijfde poging deden. Ditmaal in Jette, icsi in plaats van ivf, 2 embryo's teruggeplaatst, maar helaas, geen zwangerschap.
Dus we staan voor de allerlaatste poging. De hoop dat het ooit nog zal lukken is nu zo goed als verdwenen, maar aanvaarden is zo moeilijk...
Ik voel me vooral schuldig. Het is mijn schuld dat mijn man geen papa kan zijn, het is mijn schuld dat mijn ouders nooit opa en oma zullen worden, het is mijn schuld dat ons leven nu al bijna 7 jaar stilstaat... Ik weet dat ik er zelf ook niks aan kan doen, maar zo voelt het gewoon, mijn zelfbeeld is nul op dit moment, ik vraag me echt af waar ik nog goed voor ben...
Sorry voor dit ego-postje, maar ik kan het moeilijk ergens anders kwijt, zulke dingen zeg je niet tegen andere mensen he...
Ik ben blij dat het voor jullie wél allemaal goed gaat, maar ik kan niet ontkennen dat ik het mezelf ook had gegund...
Liefs, Door
Ik ben hier een hele tijd niet meer geweest, wou een beetje afstand nemen van alles, terwijl we onze vijfde poging deden. Ditmaal in Jette, icsi in plaats van ivf, 2 embryo's teruggeplaatst, maar helaas, geen zwangerschap.
Dus we staan voor de allerlaatste poging. De hoop dat het ooit nog zal lukken is nu zo goed als verdwenen, maar aanvaarden is zo moeilijk...
Ik voel me vooral schuldig. Het is mijn schuld dat mijn man geen papa kan zijn, het is mijn schuld dat mijn ouders nooit opa en oma zullen worden, het is mijn schuld dat ons leven nu al bijna 7 jaar stilstaat... Ik weet dat ik er zelf ook niks aan kan doen, maar zo voelt het gewoon, mijn zelfbeeld is nul op dit moment, ik vraag me echt af waar ik nog goed voor ben...
Sorry voor dit ego-postje, maar ik kan het moeilijk ergens anders kwijt, zulke dingen zeg je niet tegen andere mensen he...
Ik ben blij dat het voor jullie wél allemaal goed gaat, maar ik kan niet ontkennen dat ik het mezelf ook had gegund...
Liefs, Door
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
man man wat een paniek.... Vanmiddag nam ik de antibiotica in en een kwartier daarna kreeg ik het benauwd, overal jeuk, het wit van mijn ogen werd rood... Deed ik een allergische reactie op de peniciline, heb nochtans enkele weken geleden dezelfde medicatie genomen voor mijn blaasontsteking en toen was er niks aan de hand. Ik zat dus binnen het uur terug bij de dokter. Moet nu morgenvroeg een andere antibiotica innemen, maar 10% van degene die allergisch reageren op de peniciline, reageren ook allergisch op de nieuwe antibiotica. Nu wacht ik bang af tot morgen vroeg. Ik sta momenteel volledig vol rode huiduitslag die vreselijk jeukt. Weeral een bladzijde meer in mijn dagboek van moeilijke zwangerschap.
-
Tamke
- Berichten: 20
- Lid geworden op: 31 juli 2008, 9:14
Hoi Door,
Je mag jezelf deze schuldgevoelens niet aandoen. Ik weet dat het makkelijk praten is, maar zo duw je jezelf nog meer de dieperik in. Ikzelf heb ook met die gevoelens te kampen gehad: ik voelde me een slechte vrouw omdat ik mijn man geen kind kon schenken en geen kleinkind voor de grootouders. Zo mag je echt niet denken! Het is absoluut niet jouw schuld.
Heb je al eens nagedacht over accupunctuur? Ik weet dat het niet het wondermiddel is maar het heeft mij alvast enorm geholpen om zwanger te kunnen geraken. Het is natuurlijk ook afhankelijk wat de oorzaak blijkt te zijn van het niet willen slagen van een zwangerschap. En ik ben ervan overtuigd als je een goede accupuncturist hebt, dat die wel ook eerlijk zal zijn of hij/zij je kan helpen. De mijne heeft me al een paar keer geholpen.
Ik wens je van harte veel sterkte toe en krop deze gevoelens niet op.
Vele groetjes,
Tamke
Je mag jezelf deze schuldgevoelens niet aandoen. Ik weet dat het makkelijk praten is, maar zo duw je jezelf nog meer de dieperik in. Ikzelf heb ook met die gevoelens te kampen gehad: ik voelde me een slechte vrouw omdat ik mijn man geen kind kon schenken en geen kleinkind voor de grootouders. Zo mag je echt niet denken! Het is absoluut niet jouw schuld.
Heb je al eens nagedacht over accupunctuur? Ik weet dat het niet het wondermiddel is maar het heeft mij alvast enorm geholpen om zwanger te kunnen geraken. Het is natuurlijk ook afhankelijk wat de oorzaak blijkt te zijn van het niet willen slagen van een zwangerschap. En ik ben ervan overtuigd als je een goede accupuncturist hebt, dat die wel ook eerlijk zal zijn of hij/zij je kan helpen. De mijne heeft me al een paar keer geholpen.
Ik wens je van harte veel sterkte toe en krop deze gevoelens niet op.
Vele groetjes,
Tamke
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten