Hallo allemaal,
Ik ben blijkbaar na 4 terugplaatsingen zwanger.
Ik zou superblij moeten zijn, maar ben zo bang dat ik op mijn eerste echo (nu woensdag) slecht nieuws ga krjgen. Heb al gehoord dat het vruchtzakje leeg kan zijn of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Iedereen zegt dat ik nu positief moet denken, maar na 3 jaren van teleurstellingen is dit moeilijk.
Ik heb nog steeds een beetje buipijn. Zou dit normaal zijn? Heeft er hier nog iemand ervaringen mee?
Zwanger na IVF
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
Hallo Fluffy,
De mensen die zeggen dat je positief MOET denken, hebben geen benul van wat ongewenste kinderloosheid met een mens doet. Het vertrouwen in dat "het wel goed komt" is compleet verdwenen. Dat was bij mij toch zo.
Toen ik zwanger was na IVF had ik heel, heel lang een afwachtende houding. Ik was wel blij, maar ook heel bang. Ik had ondertussen wel geleerd dat je je niet kan voorbereiden op teleurstellingen (mislukte IUIs en IVF-ronde, ...). Wanneer het weer slecht nieuws is, dan is de klap hard, of je er nu op voorhand aan gedacht had dat het zo kon aflopen of niet.
Mijn strategie tijdens mijn zwangerschap was zoveel mogelijk bij vandaag proberen. "Vandaag ben ik zwanger, joepie!" Morgen is morgen. Dat lukte me lang niet altijd, maar over het algemeen wel.
Leeg vruchtenzakje, buitenbaarmoederlijke zwangerschap, ... het kan inderdaad, maar je het ligt buiten je controle. Probeer er zo weinig als mogelijk aan te denken.
Ik heb veel gehad aan wat ik geleerd had van de therapeute van het fertiliteitscentrum van GHB. Zij leerde relaxatie en ontspanningstechnieken aan. Ik had dat hard nodig, om de negatieve gedachtenstromen in mijn hoofd de baas te kunnen tijdens de behandelingen.
Bij mij is het goed afgelopen, ik hoop bij jou ook! Veel succes!!!
De mensen die zeggen dat je positief MOET denken, hebben geen benul van wat ongewenste kinderloosheid met een mens doet. Het vertrouwen in dat "het wel goed komt" is compleet verdwenen. Dat was bij mij toch zo.
Toen ik zwanger was na IVF had ik heel, heel lang een afwachtende houding. Ik was wel blij, maar ook heel bang. Ik had ondertussen wel geleerd dat je je niet kan voorbereiden op teleurstellingen (mislukte IUIs en IVF-ronde, ...). Wanneer het weer slecht nieuws is, dan is de klap hard, of je er nu op voorhand aan gedacht had dat het zo kon aflopen of niet.
Mijn strategie tijdens mijn zwangerschap was zoveel mogelijk bij vandaag proberen. "Vandaag ben ik zwanger, joepie!" Morgen is morgen. Dat lukte me lang niet altijd, maar over het algemeen wel.
Leeg vruchtenzakje, buitenbaarmoederlijke zwangerschap, ... het kan inderdaad, maar je het ligt buiten je controle. Probeer er zo weinig als mogelijk aan te denken.
Ik heb veel gehad aan wat ik geleerd had van de therapeute van het fertiliteitscentrum van GHB. Zij leerde relaxatie en ontspanningstechnieken aan. Ik had dat hard nodig, om de negatieve gedachtenstromen in mijn hoofd de baas te kunnen tijdens de behandelingen.
Bij mij is het goed afgelopen, ik hoop bij jou ook! Veel succes!!!
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Proficiat Fluffy!
Ik ben ook nog steeds erg bang en bij elk verhaal over miskraam en dergelijke denk ik: o jee, waarom zou ik daarvan gespaard blijven. Als ik dan echter andere vriendinnen zie die ook allemaal vlot hun zwangerschap zonder problemen uitdragen, denk ik: tja, waarom zou dat voor mij ook niet weggelegd zijn.
Ik gun me nu eindelijk van eens gelukkig te zijn. We tellen inderdaad ook dag per dag en kijken telkens uit naar de volgende bloedname, de volgende echo. Maar ondertussen zijn we zwanger!
Dat je nog buikpijn hebt is absoluut normaal. Ik ben nu 7 weken en 3 dagen en heb nog steeds af en toe buikpijn. Vrijdag zijn we op controle geweest en hebben toen het kloppende hartje gezien, dus...
Als't moet mislopen, dan loopt't mis en de klap gaat even zwaar zijn of je der nu over gepiekerd hebt of niet. Ik ga der dus volledig voor en we hebben het dan ook al heel veel mensen verteld!
Ik ben ook nog steeds erg bang en bij elk verhaal over miskraam en dergelijke denk ik: o jee, waarom zou ik daarvan gespaard blijven. Als ik dan echter andere vriendinnen zie die ook allemaal vlot hun zwangerschap zonder problemen uitdragen, denk ik: tja, waarom zou dat voor mij ook niet weggelegd zijn.
Ik gun me nu eindelijk van eens gelukkig te zijn. We tellen inderdaad ook dag per dag en kijken telkens uit naar de volgende bloedname, de volgende echo. Maar ondertussen zijn we zwanger!
Dat je nog buikpijn hebt is absoluut normaal. Ik ben nu 7 weken en 3 dagen en heb nog steeds af en toe buikpijn. Vrijdag zijn we op controle geweest en hebben toen het kloppende hartje gezien, dus...
Als't moet mislopen, dan loopt't mis en de klap gaat even zwaar zijn of je der nu over gepiekerd hebt of niet. Ik ga der dus volledig voor en we hebben het dan ook al heel veel mensen verteld!
-
Kracht
- Berichten: 18
- Lid geworden op: 23 september 2008, 13:42
Hallo allemaal,
Ik zit met hetzelfde probleem. Na 2 jaren van stress en behandelingen zijn we zwanger van onze eerste IVF poging, dit na 5 inseminaties, 3! HSG onderzoeken en een operatie aan mijn baarmoeder waarbij een septum werd weggenomen. Toen de dokter tegen mij zei: "proficiat, u bent zwanger" geloofde ik het niet... Toch nog een zwangerschapstest gedaan en ja hoor 2 streepjes! Maar we hebben nog niet echt kunnen genieten. Het begon al met een 2de bloedafname om te zien of HCG waarde voldoende gestegen was. Dit was te traag gestegen, dus na 2 dagen terug bloed laten trekken. HCG waarde was gestegen, dus voorlopig moesten we ons nog niet te druk maken. Gisteren eerste echo, ik was 6 weken en 3 dagen zwanger. Normaal hadden we het hartje moeten zien, maar helaas. Er was wel een vruchtzak met een dooier te zien, maar dit was het beeld dat je op 5,5 weken zwangerschap moet hebben. Dokter heeft ons gezegd dat er een grote kans op miskraam is... Daar zaten we dan, onze roze wolk werd snel een zwarte wolk. We moeten volgende week dinsdag terug voor een echo en als er dan nog geen hartslag te zien is, zal het een miskraam worden. Ik heb er een heel slecht gevoel bij omdat ik vorige week nog wat zwangerschapskwaaltjes had en nu helemaal niets meer: geen pijnlijke borsten, niet mottig,... Ik moest vandaag terug gaan werken, want we hadden juist 2 weken verlof gehad, maar na een uur ben ik terug naar huis gekomen. Ik zit er volledig door... Normaal waren we op vakantie gegaan naar Mauritius om de zware periode even achter ons te laten, maar toen we dan het goede nieuws kregen dat we zwanger waren, hebben we de reis direct geannuleerd omdat bij zo'n lange vlucht (13u) de kans op een miskraam te groot is en dat risico wilden we uiteraard niet nemen. Maar ik heb zo'n schrik dat het toch nog op een miskraam gaat uitdraaien. Heeft er iemand dit ook meegemaakt en is het dan uiteindelijk nog goed gekomen?
Dikke knuffel aan iedereen
Ik zit met hetzelfde probleem. Na 2 jaren van stress en behandelingen zijn we zwanger van onze eerste IVF poging, dit na 5 inseminaties, 3! HSG onderzoeken en een operatie aan mijn baarmoeder waarbij een septum werd weggenomen. Toen de dokter tegen mij zei: "proficiat, u bent zwanger" geloofde ik het niet... Toch nog een zwangerschapstest gedaan en ja hoor 2 streepjes! Maar we hebben nog niet echt kunnen genieten. Het begon al met een 2de bloedafname om te zien of HCG waarde voldoende gestegen was. Dit was te traag gestegen, dus na 2 dagen terug bloed laten trekken. HCG waarde was gestegen, dus voorlopig moesten we ons nog niet te druk maken. Gisteren eerste echo, ik was 6 weken en 3 dagen zwanger. Normaal hadden we het hartje moeten zien, maar helaas. Er was wel een vruchtzak met een dooier te zien, maar dit was het beeld dat je op 5,5 weken zwangerschap moet hebben. Dokter heeft ons gezegd dat er een grote kans op miskraam is... Daar zaten we dan, onze roze wolk werd snel een zwarte wolk. We moeten volgende week dinsdag terug voor een echo en als er dan nog geen hartslag te zien is, zal het een miskraam worden. Ik heb er een heel slecht gevoel bij omdat ik vorige week nog wat zwangerschapskwaaltjes had en nu helemaal niets meer: geen pijnlijke borsten, niet mottig,... Ik moest vandaag terug gaan werken, want we hadden juist 2 weken verlof gehad, maar na een uur ben ik terug naar huis gekomen. Ik zit er volledig door... Normaal waren we op vakantie gegaan naar Mauritius om de zware periode even achter ons te laten, maar toen we dan het goede nieuws kregen dat we zwanger waren, hebben we de reis direct geannuleerd omdat bij zo'n lange vlucht (13u) de kans op een miskraam te groot is en dat risico wilden we uiteraard niet nemen. Maar ik heb zo'n schrik dat het toch nog op een miskraam gaat uitdraaien. Heeft er iemand dit ook meegemaakt en is het dan uiteindelijk nog goed gekomen?
Dikke knuffel aan iedereen
-
Fluffy
- Berichten: 33
- Lid geworden op: 21 september 2008, 10:44
Hoi allemaal
Alvast bedankt voor al jullie reacties. Ben blij dat ik niet de enige ben die niet gelukkig durft te zijn!
Ik heb al een paar dagen een beetje bloed (bruin) verlies en ben vandaag naar de gynae geweest. Deze heeft mij wel gerust kunnen stellen, dat alles er uitziet zoals het er moet uitzien.
Nu op naar de volgende echo, binnen ong 2 weken en hoop dat ik dan het hartje hoor kloppen.
Maar idd ga het nu dag per dag bekijken en positief denken. Moest het toch nog mislukken, weet ik alvast dat het kan en beginnen we gewoon opnieuw.
En ik hoop dat jullie ook allemaal een goede zwangerschap mogen hebben!
Dikke kus
Alvast bedankt voor al jullie reacties. Ben blij dat ik niet de enige ben die niet gelukkig durft te zijn!
Ik heb al een paar dagen een beetje bloed (bruin) verlies en ben vandaag naar de gynae geweest. Deze heeft mij wel gerust kunnen stellen, dat alles er uitziet zoals het er moet uitzien.
Nu op naar de volgende echo, binnen ong 2 weken en hoop dat ik dan het hartje hoor kloppen.
Maar idd ga het nu dag per dag bekijken en positief denken. Moest het toch nog mislukken, weet ik alvast dat het kan en beginnen we gewoon opnieuw.
En ik hoop dat jullie ook allemaal een goede zwangerschap mogen hebben!
Dikke kus
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
Fluffy
- Berichten: 33
- Lid geworden op: 21 september 2008, 10:44
Hoi Kracht,
Ik hoop echt dat jullie toch nog goed nieuws krijgen. Die onwetendheid is vreselijk. Ik ben de afgelopen dagen toch gaan werken om mijn gedachten te verzetten, maar natuurlijk is iedereen anders.
Doe nu vooral waar jij je goed (alle zo goed als het kan) bij voelt.
Ik duim voor jullie!
Veel sterkte!
Ik hoop echt dat jullie toch nog goed nieuws krijgen. Die onwetendheid is vreselijk. Ik ben de afgelopen dagen toch gaan werken om mijn gedachten te verzetten, maar natuurlijk is iedereen anders.
Doe nu vooral waar jij je goed (alle zo goed als het kan) bij voelt.
Ik duim voor jullie!
Veel sterkte!
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Ik zit zelf ook in bange periode: ben zwanger geraakt (uiteindelijk toch nog spontaan) na bijna 2 jaar proberen, we zaten direct op een gigantische roze wolk tot ik dit weekend wat bloedverlies kreeg. Zondag geen bloedverlies maar maandag wel opnieuw licht en bruin bloedverlies. En sinds maandag is dat niet meer gestopt. Ik ben gisteren bij gynaecoloog geweest, het hartje klopt, maar de dreiging is nog niet voorbij... Maandag terug op controle... En voorlopig platte rust.
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Ook ik ben vandaag een beetje in paniek. Sinds ik zwanger ben (zelfs al voor ik't wist) ben ik toch zowat de hele dag licht mottig en vooral heel moe.
Sinds gisterenmiddag is dat volledig weg. Ik eet weer normaal en ben absoluut niet meer moe, ondanks toch wat slaaptekort.
Ik heb al zoveel gehoord dat dit de voorbode is van een miskraam of een dood vruchtje op echo. Ik ben nog maar 8 weken.
Kan iemand van jullie mij moed inspreken? Ik zie't echt ni meer zitten als dit moest mislopen.
Mijn gyn is op vakantie tot maandag!!!
Sinds gisterenmiddag is dat volledig weg. Ik eet weer normaal en ben absoluut niet meer moe, ondanks toch wat slaaptekort.
Ik heb al zoveel gehoord dat dit de voorbode is van een miskraam of een dood vruchtje op echo. Ik ben nog maar 8 weken.
Kan iemand van jullie mij moed inspreken? Ik zie't echt ni meer zitten als dit moest mislopen.
Mijn gyn is op vakantie tot maandag!!!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Mensen mensen, moeilijke tijden!! Aan iedereen veel sterkte toegewenst!
Pelkie, kop op meisje, dat zal best kunnen dat dat wat fluctueert! Kheb trouwens ergens gezien dat je Hcg piekt tussen de 7 en 12 weken (onderstaand linkie zegt tussen de 8 en 11 weken), dus als je nu 8 weken bent, zou het wel kunnen dat het al een beetje zakt en dat je je daardoor beter voelt, en das dan perfect normaal!!!
http://www.zozwanger.nl/index.php?optio ... Itemid=209
Kvond het schitterend toen je zei dat je van dag tot dag dacht, "vandaag ben ik zwanger". Ik zou het ook zo doen, denk ik (ervan overtuigd dat mijn "tijd" ook nog wel komt).
Zou je misschien in Jette niet binnen geraken voor een echo, op de fertiliteitsdienst ipv bij je gyne? Anders gewoon even bellen, nee heb je, ja kan je krijgen.
Of naar de spoed gaan en zeggen dat je erge buikpijn hebt en daarom een echo wil... 
Pelkie, kop op meisje, dat zal best kunnen dat dat wat fluctueert! Kheb trouwens ergens gezien dat je Hcg piekt tussen de 7 en 12 weken (onderstaand linkie zegt tussen de 8 en 11 weken), dus als je nu 8 weken bent, zou het wel kunnen dat het al een beetje zakt en dat je je daardoor beter voelt, en das dan perfect normaal!!!
http://www.zozwanger.nl/index.php?optio ... Itemid=209
Kvond het schitterend toen je zei dat je van dag tot dag dacht, "vandaag ben ik zwanger". Ik zou het ook zo doen, denk ik (ervan overtuigd dat mijn "tijd" ook nog wel komt).
Zou je misschien in Jette niet binnen geraken voor een echo, op de fertiliteitsdienst ipv bij je gyne? Anders gewoon even bellen, nee heb je, ja kan je krijgen.
Of naar de spoed gaan en zeggen dat je erge buikpijn hebt en daarom een echo wil... -
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Hoi,
terug op'twerk, na wat heen en weer gerij naar brussel
Het hartje klopte nog steeds! Ik was zo dankbaar dat te horen!
Er was wel een vreemde vlek te zien in het hoofdje, dus moest ik van het crg nog naar prenatale voor een tweede echo. Maar de gyn daar heeft me gerustgesteld dat dat niets hoeft te betekenen en dat we de echo van 12 weken moeten afwachten. Waarschijnlijk is die vlek dan weer gewoon verdwenen. Ik ga ervan uit dat dat goedkomt.
Nu heb ik mezelf voorgenomen braafkes de 12 weken echo af te wachten en niet meer in paniek te schieten We shall see!
Loeki: we hadden net vorige weer de eerste echo gehad: 't is er eentje met een ferm kloppend hartje. Een ongelooflijk moment!
terug op'twerk, na wat heen en weer gerij naar brussel
Het hartje klopte nog steeds! Ik was zo dankbaar dat te horen!
Er was wel een vreemde vlek te zien in het hoofdje, dus moest ik van het crg nog naar prenatale voor een tweede echo. Maar de gyn daar heeft me gerustgesteld dat dat niets hoeft te betekenen en dat we de echo van 12 weken moeten afwachten. Waarschijnlijk is die vlek dan weer gewoon verdwenen. Ik ga ervan uit dat dat goedkomt.
Nu heb ik mezelf voorgenomen braafkes de 12 weken echo af te wachten en niet meer in paniek te schieten
We shall see!Loeki: we hadden net vorige weer de eerste echo gehad: 't is er eentje met een ferm kloppend hartje. Een ongelooflijk moment!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 11 gasten