Lotgenoten met endometriose gezocht

[sunshine]

Hey lady V,

Goh, jij hebt ook het een en ander doorstaan.

Ik sukkel al jaren met pijnlijke maandstonden. In okt 2007 bij Meuleman terecht gekomen. Verdict: endo op buikwand, chocoladecyste op eierstok, knobbel die door dikke darmwand gegroeid is. Gevolg: 2 jaar wachten op operatie (oorspronkelijk was gezegd 1 jaar wachten). Heb n jaar aan de orgametril gezeten. De eerste maanden was ik een zombie, mijn lichaam moest eraan wennen. Ik voelde me ongelukkog, depri, wenen, alleen willen zijn ... niete cht bevordelijk voor de relatie. Maar na een maand of 3 heeft zich dat gestabiliseerd.

Toen ik echter kortelings na een jaar wachten te horen kreeg dat ik NOG eens een jaar extra moest wachten zakte de moed me in de schoenen. We willen erg graag een kindje. Na overleg met Meuleman hebben we besloten om de 2 maanden een IUI te doen. Op die manier benut je die maand je kans op zwangerschap optimaal omdat je goed gevolg wordt met echo's en bloedprikken. ER IS ME ECHTER NOOIT GEZEGD DAT DE KANS OP EEN BUITENBAARMOEDELIJKE ZWANGERSCHAP GROTER IS ALS JE ENDO HEBT??!! Is dat echt zo?
NU, we weten dat de kans op slagenvan een IUI kleiner is dan bij iemand die geen endo heeft, maar een kans is een kans eh. En ik ben ook bang dat er tijdens de operatie iets cruciaal verwijderd moet worden (bv eierstokken) waardoor we geen kindje van onszelf meer kunnen hebben. Dan ga ik me altijd verwijten dat we het nu niet ten minste geprobeerd hebben.

Soit, heb 1 IUI gehad (mislukt). 2 de IUI is afgeblazen wegens geen reactie op de clomid. Eind okt IUI 2 dus (deze keer met menopur en pregnyl). Ik heb wel enorm veel pijn als ik mijn regels moet krijgen en heb. Ik zie nu al op tegen over 3 weken! Dat is weer 3 dagen in bed liggen kronkelen. Een mens moet letterlijk afzien om een kans te hebben op een baby...

Ik hoop dat je herstel nu goed gaat vlotten lady V. En dat je snel een prachtige baby in je armen kan houden.

Weet je (of iemand anders) of Meuleman nu de extra operatiezaal heeft bijgekregen?

Liefs en veel succes
Sunny

[Lady-V]

Hey

Ik heb ook heel veel last gehad van orgametril en ben gewoon met de pil doorgegaan aan een stuk zonder stoppen. Ik had ook heel veel last van emoties, wenen en depri zijn enzo. Dr Tomassetti zei dat dat beter was dan en ze had gelijk.

Ik begrijp echt niet waarom ze u zo lang laten wachten. Toch zeker niet met die darm die aangetast is, want dat zijn zware operaties.

Als je spontaan probeert zwanger te geraken, niet met IUI's heb je meer kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De endo zit in de weg om t eitje op zijn plaats te laten komen he. Mijn huisdokter heeft me dat eens uitgelegd. Maar de kans is ook groot dat t allemaal goed gaat. Ik ken niemand die zwanger is geworden terwijl ze endo heeft, ze zijn allemaal eerst geopereerd. Maar je mag de moed niet opgeven. 't Is niet fijn als je elke maand in je bed moet gaan liggen maar ook daar gaat een einde aan komen en ik hoop voor jou heel snel.
Ik duim voor je mee eind oktober.

Ik moet op 14 oktober mijn stents laten weghalen en zal dan ook eens polsen of er al een operatiezaal is bijgekomen.
Normaal komt Dr Tomassetti terug eind november denk ik, ze is ook bevallen, en die kan ook terug mee opereren dus dan zal t allemaal sneller gaan voor jullie hoop ik.
Op 4 november moet ik naar Meuleman. Ik zal jullie zeker iets laten weten dan.

Voor de rest wens ik jullie heel veel succes met alles en hoop ik dat jullie niet te veel pijn hebben en de moed erin houden, das heel belangrijk.
Ook al is t een hel waar je door moet.

xxx

[liesje en david]

hey iedereen,
ik ben ook super nieuwschierig of er een operatiezaal bij is gekomen.
dat laat onze tijd inkorten he!!!
ik heb de laatste keer bij mijn regels alleen last gehad van mijn onderrug,voor de rest niks,was echt zalig.
ik doe accupunctuur en vind dit een echte aanrader voor iedereen,het helpt echt tegen de pijn.
bij ons word het nu een hele moeilijke periode,er zijn nu op 3 maand nog veel kindjes op komst,
ik wil er ook zo graag eentje!
ik hoop toch nog altijd dat het lukt voor mijn operatie,de kans is heel klein maar hoop het zo.


jessy,
hoe gaat het met u?
al een tijd geleden dat we nog iets gehoord hebben,ben je nog bezig met ivf of mag je ons al goed nieuw komen vertellen?

groetjes

liesje

[Lady-V]

Hey ladies

Ik heb vandaag weer van die verschrikkelijke "zomaar huilbuien". Ik denk dat mijn hormonen hun weg terug aan het zoeken zijn na al die kunstmatige hormonen want ik krijg ook terug acne. Heb ik echt niet gemist.

Ik ben vandaag omnibionta pronatal gaan halen bij de apotheker. Dat is foliumzuur en vitaminen enz... Dat is erg aangewezen bij een kinderwens en je kunt die doorgebruiken tot aan de borstvoeding. Daar zit alles in wat je moet hebben aanvullend op een gezonde voeding. De apotheker vroeg hoe ver ik was. Dat was wel even auwie want het is helemaal nog niet zover. Ik heb haar uitgelegd dat ik pas geopereerd ben van endo en ze heeft me dan veel succes gewenst. Ook zij is pas bevallen van een flinke baby. Pffff.....

Ik zag ook de babykleedjes hangen in de winkel en ik had ongelooflijk veel zin om een bodyke te kopen maar toen besefte ik dat ik dat beter kan laten tot t echt zover is. Kwestie van onnodige traantjes te vermijden.

Tomorrow is another day....

Blij even mijn hart te kunnen luchten

Lieve groetjes

Lady V

[sunshine]

Hey Lady V,

Je hart eens kunnen luchten doet deugd. Hier vind je echt lotgenoten. Mensen die weten wat je voelt en denkt omdat ze hetzelfde ervaren.

Soms heb ik het gevoel dat anderen niet echt begrijpen wat ik voel en hoe ik me voel. Ik maak er ook tegen niemand praat van, behalve tegen mijn vriend dan. Soms ben ik bv opstandig tegen mijn ouders om niets. We hebben net gebouwd en mijn pa heeft veel geholpen. Toch kan ik om het minste wat er verkeerd gaat opvliegerig zijn, boos, lichtgeraakt. Mijn mama zegt dan wel eens dat ik mijn pa niet zo moet opjagen met mijn 'gedrag'. En ik wéét dat wel, maar iedereen vergeet dat ik per maand soms wel met 4 of 5 verschillende hormonen volgepropt word (orgametril, pil, clomid, pregnyl, mijn eigen hormonen ...). Ik krijg dan ook meteen zo'n schuldgevoel tegenover degene waar ik 'hard' voor ben. Naast de miserie van de hormonen waardoor je je slecht voelt , voel je je ook nog eens slecht owv hoe je tegen anderen doet. Soms moet ik hen er even aan helpen denken dat ik er echt niets aan kan doen dat ik soms overreageer door al die hormonen. Of ben ik echt een kreng geworden?

En dan idd dat je iedereen met babies ziet. Mijn zus heeft een ukkie van 7 maanden. Zo'n schattig ventje. En ik ga er vaak naartoe. Maar als ik eraan denk dat ik er mss nooit eentje zal hebben voel ik echt een steek in mijn hart en komen er tranen. Zus 'plant' nu al wanneer ze hare tweede graag wil en welke maand haar het beste uitkomt ivm werk enzo. Dan denk ik soms in mezelf 'mens ik zou al blij zijn als ik er gewoon ooit eentje heb'. Ik weet dat dat niet eerlijk is tov haar en daarom zeg ik er ook nooit iets over. Denk niet echt dat ze weten dat het er echt soms moeilijk mee heb.

Iedereen van ons maakt dipjes mee. Maar we moeten de moed erin blijven houden eh meid. Gewoon eens uithuilen kan soms al deugd doen.

Ik neem sinds kort ook omnibionta pronatal owv de IUI's die we bezig zijn. Ik kan de laatste weten wel moeilijker naar het groot toilet gaan. Zou er een verband zijn met de vitaminen? Voel me wel wat energieker, en dat is mooi meegenomen.

Ik moet afsluiten. Kga bij mijn ma eten en dan de baby van een collega bezoeken...ik hoop dat het me gaat meevallen.

Take care
Sunny

[jessy]

Hoi Liesje,

ik heb nog geen goed nieuws te melden. Ik ben met de ivf gestart. Morgen is de terugplaatsing. De afname was vrij goed verlopen. 7 eicellen waarvan 5 bevrucht, maar dan moeten ze nog delen. Toen ik dit vorig jaar een keer probeerde, hadden ze niet goed gedeeld. Nu zit er 1 in dat al goed gedeeld heeft, de anderen is nog afwachten tot morgen. Als ze vandaag nog goed delen, kunnen we er invriezen, anders niet. Nu is het dus afwachten tot 16 oktober. Ik hoop het met gans mijn hart, maar ben toch bang om te hopen, om te dromen. Ooit komt er wel goed nieuws, zeggen ze. Maar wanneer is die ooit? Het duurt nu al 3 jaar waarvan ik 1,5 jaar continu hormonen moet nemen. Ik ben moe. IVF is best vermoeiend, elke dag 2 spuiten zetten, alle 2 dagen bloed en echo nemen. Altijd maar tegen de directie zeggen dat ik weer een uurtje later ga komen. Op school zeggen ze er niets over, maar toch. Ge steekt dat toch allemaal in uw hoofd.
Hoe is het met u? Gaat het nog? Ga je nog steeds naar Johan? Ik ben ook terug geweest bij hem voor de ivf.

Groetjes

[liesje en david]

hey jessy,

ik hoop dat het deze keer wel mag lukken,het word hoog tijd he meid!!!
hopelijk delen ze goed en kunnen ze zelf nog invriezen,dat zou toch al een mooi resultaat zijn dan.
ik zit soms ook in een dip hoor,ik vraag me ook dikwijls af,wanneer krijg ik eens goed nieuws.
er zijn zoveel kindjes op komst bij onze vrienden en familie en bij mij op het werk zijn ze allemaal oma aan het worden,daar hoor ik ook al die verhalen altijd.
dan denk ik dikwijls wanneer is het mij gegund.
we kunnen niet meer doen dan wachten zeker.

ik ga nog altijd naar johan,ik hoop dat hij me zwanger kan helpen te krijgen,u heeft hij niet kunnen helpen he.
ik denk dat er ook niet echt veel zwanger geraken zonder operatie,maar ik blijf hopen,ik kan me niet voorstellen dat ik pas ergens in 2010 zwanger geraak na mijn operatie,dat wil ik echt niet maar dat is het leven zeker.
ben nu twee jaar gestopt met mijn pil en ik heb het er soms echt moeilijk mee.

weten ze op school dat je bezig bent met behandelingen? er komt heel wat bij kijken als je dat zo hoort he,en als je dan hormonenvrij bent hopelijk door een zwangerschap dan krijg je weer last van de hormonen door je zwangerschap mss maar die nemen we er graag bij he.

heel veel geluk met je terugplaatsing,moet je nu ook nog naar johan gaan na de terugplaatsing?
hij vertrekt deze week nog naar china zeker he,
hopelijk kan hij ons daarna allemaal helpen he.

groetjes liesje

[Lady-V]

Hoi

Weer even geleden hier. Ik zit nu meestal op de site van babybytes.nl.
Hoe is het met jullie hier?
Met mij gaat t al veel beter, ik herstel goed van de operatie. Het is nu maandag al 5 weken geleden. Gaat toch snel hoor.
Ik heb dinsdag mijn stents laten weghalen. Ik had de hele nacht niet geslapen. Zo zenuwachtig was ik. Sommige zeiden dat het heel erg pijn deed, andere zeiden dat het reuze meeviel, dus wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik ben vol zenuwen naar daar gegaan en moest dan ook nog eens een uur wachten in de wachtzaal, pfff.
Er was een lieve verpleegster die me vertelde wat ze allemaal gingen doen. Ik zei dat ik toch wel bang was en ze steldde me gerust. Het zou een beetje ongemakkelijk voelen maar zou normaal geen pijn mogen doen.
Ik moest in de gyneacologestoel gaan zitten en ze legde zo een doek over me met een gat in. De dokter kwam, ik heb mijn ogen dichtgedaan en heb mij op mijn ademhaling geconcentreerd. Het heeft ongeveer 10 minuurtjes geduurd. Het was inderdaad een beetje ongemakkelijk en soms deed t ook een beetje pijn. Maar niet om te zeggen dat ik het niet meer kon houden van de pijn. De uroloog haalde de beide stents er in 1 ruk uit, allee voorzichtig he, zodat ik er ineens vanaf was. Wat een opluchting.
De verpleegster liet toen zien hoe t eruit zag en kon niet geloven dat ik daar 4 weken mee rondgelopen had. Ik mocht mij terug aankleden en kreeg zo een heel dik verband voor in mijn slipje te steken want tijdens de ingreep hebben ze een soort gel ingespoten en dat ging dan nog een beetje lopen, zei ze. De hele grond was nat.
Ik mocht stoppen met Oxybutynine en moest alleen nog Urfadyn verder nemen om alles nog een beetje te ontsmetten. Daar ga ik zondag mee stoppen. Was wel blij want van die Oxy had ik constant heel erg veel dorst en mijn huid is daar helemaal van uitgedroogd. Af en toe heb ik nog last van steekjes in mijn blaas. Dinsdag moet ik een echo laten maken voor mijn blaas en nieren. Ik denk wel dat alles in orde is.
Ik heb wel nog heel veel last van incontinentie. Als ik mij beweeg dan loopt t er zo uit. Ik kan t niet tegenhouden. 't Is een beetje urine en ook een beetje witverlies. Of een van beide, ik voel t eigenlijk niet waar t vandaan komt. Moet nu echt aan de kleur wennen van t witverlies. Ze hebben me precies met dash behandelt, zo wit, iets anders dan dat bruin hoor.
Ik voel mij al helemaal verlicht. Die "betonnen blok" is weg uit mijn buik. Alles voelt heel erg licht. Ik ben ook een pak vermagerd. Heb me eergisteren gewogen en ben 6 kilo afgevallen. Dat verschil voel je wel enorm vind ik. 'k Heb nog wel last soms van mijn hormonen maar dat is ook stilaan ant beteren.
Hoe lang hebben jullie moeten wachten voor jullie de eerste keer terug ongesteld waren?
Hoop snel nog iets van jullie te horen....

Groetjes

[vicky]

hey iedereen,

ik heb een tijdje niet meegelezen omdat ik het zwanger worden wat aan de kant had geschoven doordat ik ook met gezondheidsproblemen zit, maar 'n aantal weken geleden zijn we met een ivf-cyclus gestart

jessy, ik weet wat je voelt, al die hormonen en het
spuiten enzo, simpel is het niet!
wij hadden gisteren onze pick-up en vandaag belden ze dat we van de 9 eicellen 3 bevruchtingen hebben, 't was toch 'n beetje een teleurstelling aangezien er normaal 60% bevrucht worden, hopelijk delen deze 3 dan toch goed en kunnen we vrijdag toch zeker een embryo laten terugplaatsen, anders is de cyclus verloren het is altijd wel iets hé, de problemen lijken nooit op te houden en dat word je wel eens beu, zoals ieder van jullie wel zal voelen...

sterkte nog voor iedereen,
groetjes,
vicky

[jessy]

Hoi Vicky,

Het is inderdaad een teleurstelling wanneer je hoort dat er niet zoveel eicellen bevrucht geraken. Daar hadden wij minder last van, bij ons begint het minder te gaan bij de deling. Niet alle bevruchte eicellen delen zich correct. Deze keer had ook slechts 1 van de 5 zich goed gedeeld, de anderen minder. Toen we voor de terugplaatsing gingen, kregen we te horen dat er nog 1 eicel zich nog wat gedeeld en dat ze dus de goeie en de iets minder goede gingen terugplaatsen. Maar helaas, het was ook hier niets. Moeilijk te vatten want je valt van misschien 2 baby's naar geen. Nu kom ik juist van de gynea en hebben we alles eens besproken. Het labo vind dat alles goed gaat tot de 2de dag van de bevruchting, dan gaat het minder en verliest het kwaliteit. Volgens mijn gynea is dit spijtig genoeg kenmerkeng voor mensen die aan endometriose lijden. Blijkbaar blijft dit zijn invloed uitoefen en en dit ondanks de endo eigenlijk weggenomen is. De hoeveelste poging ben jij nu aan het doen? Ik start 7 november mijn derde poging op en weer met de nodige hormonen want er was niets ingevroren. Dan breken er weer spannende dagen aan bij jullie. Probeer jullie toch rustig te houden, niet opjagen en zorg dat je geen kou lijdt want dat zou ook niet goed zijn.

Veel succes!!!!! Je laat maar iets weten!!

Groetjes

[vicky]

hey jessy,

ah dus bij jullie gaat het minder vanaf de deling, dat zullen wij nog moeten afwachten want dit is onze eerste poging en normaal vrijdag terugplanting, als ze niet bellen is het goed en anders laten ze morgen weten dat er geen goede embryo's zijn overgebleven, ik zit dus in volle stress te hopen dat er morgen GEEN telefoontje van het ziekenhuis komt!!

als je er 2 laat terugplanten heb je inderdaad extra hoop hé, dan mag dat bij jullie al vanaf de eerste poging? waar ik nu in behandeling ben mag je pas vanaf poging 3 twee embryo's laten terugplaatsen...

ik ben jammer genoeg al een echte pessimist en in zo'n situaties verlies ik dan ook wel snel de moed, maar ik ga proberen om morgen 'n ganse dag wat tv te zien om mijn gedachten te verzetten! ik moet thuisblijven tot aan de terugplaatsing, is dat bij jou ook zo?
de pick-up deed wel pijn vond ik, het was slechts met plaatselijke verdoving en de bewegingen met de sonde + het aanprikken van de eicellen deden enorm pijn, maar ja voor 'n goed doel lukt dat allemaal wel hé

ook nog veel succes voor jou!! als jij begint met je cyclus, weet ik net de uitslag (als er tenminste een terugplanting is vrijdag), we zullen mekaar laten weten hoe het gaat!

groetjes

[jessy]

Hoi Vicky,

ik doe de ivf in Genk, maar ik heb al 2 pogingen gehad. Bij de eerste mag er maar 1 embryo teruggeplaatst worden en nu was poging 2. Normaal plaatsen ze er in Genk altijd maar 1 terug, enkel in bepaalde gevallen als bv. er nog een embryo is dat te goed is om weg te doen maar niet goed genoeg is om in te vriezen, plaatsen ze er wel 2. En dat was bij ons het geval. Ik ben tussen de afname en de terugplaatsing gaan werken. Deze keer had ik bijna geen last maar de eerste keer had ik veel buikpijn nadien. Ik denk wel dat ik bij de volgende poging ook niet ga werken tussenin. Al die stress die je op het werk krijgt, kan je dan best wel missen. In Genk brengen ze u voor een 20-tal minuten onder narcose. Zo voel je helemaal niets van de afname zelf. Wanneer je wakker bent, is alles al voorbij. Dat is eigenlijk wel goed. Bij mij moesten ze wel antibiotica tijdens de afname toedienen. Dat moest zo van dr.Meuleman. Ik was op 16 september bij haar op controle en toen bespraken we ivf. Zij raadt echt aan om zeker bij de afname antibiotica toe te dienen bij mensen die geopereerd zijn aan endo met een zware buikoperatie. Dat is wel puur preventief maar toch ...
Waar laat jij de ivf doen? IK hoop dat je aan het rusten bent en dat je dus een terugplaatsing hebt gehad. IK ben daar ook geen gemakkelijke in, ik laat ook snel mijn hoofd hangen. Maarja, wat wil je na 3 jaar proberen. Ik heb zelfs al een hele tijd het gevoel dat er geen baby komt bij ons, ik zie het precies niet meer bij ons. Willen wel!!! Elke maand tegen dat mijn regels gaan komen, merk ik dat aan mijn lichaam. Dus zeg ik al enkele dagen op voorhand dat ik het gevoel heb dat het weer niets zal zijn. Dus ik heb echt schrik dat mijn gevoel over het feit dat we geen babytje krijgen, juist gaat zijn. Iedere maand dat het mislukt, wordt dat gevoel natuurlijk groter. Het kan ook zijn dat ik mezelf het maar wijsmaak om me toch onbewust voor te bereiden. De laaste 3 dagen was ik weer heel positief en alles in het grappige aan het trekken, gewoon om iedereen te laten geloven dat het goed gaat. Maar nu krijg ik mijn klop. Het is niet goed, ben moe en wil antwoorden. Alleen spijtig dat er niemand ons echt kan helpen. Wij hebben het zelf niet meer in de hand. En dat is frustrerend. Zijn jullie allang bezig voor kinderen? Ook last van al die zwangere vrouwen in je omgeving?

Groetjes

[vicky]

hey jessy,

ja ik heb al gehoord dat de meeste ziekenhuizen wel volledige verdoving gebruiken bij de pick-up, ik doe ivf in uza te antwerpen, zij werken enkel met plaatselijke verdoving,
vanaf poging 3 mag je in uza dus 2 embryo's laten terugplaatsten als je dat zelf wilt, maar dan moeten er natuurlijk 2 goede overblijven...
we hebben dus vandaag toch een terugplaatsing gehad, gelukkig!! en slechts 1 vd 3 had het overleefd, dus we hebben geluk dat het geen verloren cyclus was, dat had ik verschrikkelijk gevonden! ik denk dat ze volgende keer bij ons icsi gaan toepassen, als het aantal bevruchtingen te laag ligt, wordt deze techniek meestal gebruikt... de 2 andere embryo's hadden zich niet verder gedeeld, maar we hadden dan toch 'n 7-cellig embryootje, en nu wachten en duimen...

ik had milde endometriose, mijn operatie is dus niet zo zwaar geweest maar qua vruchtbaarheid heeft het mogelijk evenveel invloed als bij een zware vorm blijkbaar

het is moeilijk om positief te blijven hé, ik heb dat ook wel, vandaag was ik echt wel gelukkig omdat we er eentje over hadden, maar langs de andere kant zit ik dan al te denken "waarom worden er zo weinig bevrucht, waarom zijn de andere 2 niet verder gedeeld", mijn vriend wordt soms gek van mijn negatieve gedachten hij vindt dat we gewoon moeten afwachten en het beste hopen want we hebben zelf toch niets in handen en kunnen er niets aan veranderen...

eigenlijk is er bij een ivf-cyclus maar zo'n 20% kans op zwangerschap, dus zou je pas na 5 pogingen de volledige 100% benut hebben hé, zoals bij iemand die op 'n natuurlijke manier zwanger wordt en geen problemen heeft, dat duurt ook soms 6 maanden tot een jaar, dus moeten we het misschien zo proberen te zien? je zit nu aan poging 3 dus je hebt nog vele kansen! ik wens je ook echt zo hard toe dat het snel zal lukken, want idd zoveel zwangere vrouwen in je omgeving is niet gemakkelijke hé

ik heb het ook moeilijk met zwangere vrouwen, zeker als ze onze situatie kennen en er geen rekening mee houden... wij zijn nu iets meer dan 2 jaar bezig, met een aantal pauzes door de endometriose-operaties, het is frustrerend hé, maar we moeten proberen te blijven geloven dat dat geluk ook voor ons is weggelegd...
ik voel mijn regels trouwens ook meestal op voorhand aankomen, maar 'n vriendin van me had dat ook en voelde net hetzelfde toen ze zwanger was na 'n inseminatie, dus het betekent niet altijd dat je niet zwanger bent

groetjes,
vicky

[Lady-V]

Hoi

Ik ben ook geopereerd van endo. Dit is nu al 6 weken geleden. Mijn verhaal staat hier boven uitgebreid maar ik vraag mij af wanneer ik mijn eerste menstruatie mag verwachten? Wanneer hadden jullie die?
Ik heb al een hele week zware pijnlijke borsten en normaal als ik dat heb, dan komen die 3 dagen erna zeker door. Ik snap het niet goed...

Groetjes

[sunshine]

Hey,

Jessy,ik begrijp je gevoelens ook helemaal. Op den duur ga je je afvragen of het uberhaupt wel OOIT gaat lukken. Maar dan bedenk ik me gauw dat het tegenwoordig toch al vies moet doen voor je echt géén kinderen kan krijgen eh. De wetenschap staat al erg ver. Dus laat de moed niet zakken meidi

Vicky, jij zit in een spannende periode dan. Ik duim voor je mee! Rust maar genoeg.

Zelf ben ik aan IUI nr 3 bezig. Heb eerst 5 dagen een halve ampule mepopur moeten spuiten. Resultaat op dag 4: 1 eicel van 8,5 mm. Op dag 6 had ik 2 eicellen van 8,5 mm en nog een paar erg kleintjes. Maar omdat op dag 6 mijn bloedwaarden alweer gezakt waren, heb ik een 'boost' gekregen, nl 5 dagen een volledige ampule menopur. Morgen is dag 13 en heb ik in totaal 10 dagen menopur gespoten. Ik mag morgenvroeg terug voor follikelmeting en bloedname.

Ik heb wel in de nacht van woe op donderdag echt felle buikpijn gehad. Net of mijn eierstokken uit mijn buik wilden springen, zo'n druk! Van do tem za ook donker bruinverlies. Is dat normaal??? Had Leuven gebeld en zij zeiden van gewoon door te blijven spuiten. Ik hoop zo erg dat mijn eicellen er morgen nog zitten en dat ze gegroeid zijn. Want die buikpijn en dat bruinverlies zegt me dat er ergens weer iets is foutgelopen (mss te vroeger eisprong? maar mijn eicellen waren nog maar 8,5mm ...). Ik HOOP dat we morgen goed nieuws krijgen en dat er in de loop van deze week een IUI kan doorgaan. Anders weet ik het ook ff niet meer hoor... We mogen al maar om de 2 à 3 maanden een poging doen owv de endo. Als er dan ook nog iets misloopt (poging 2 is immers ook afgeblazen owv te kleine eicellen met clomid) kan je maar om het half jaar een poging doen!

Ik houd jullie in elk geval op de hoogte!

PS: iemand recent nog bij Dr Meuleman geweest? Zij zou mss een operatiezaal bijkrijgen. Ben benieuwd of het haar gelukt is.

Veel liefs en moed
Sunny