straks IVF?

[pelkie]

Hoi SN,

Wij waren gisteren ook in Jette. Om kwart voor 7 bij Dr Fatemi. Misschien hebben we elkaar wel gekruist?
Ik hoop dat dit toch je lucky shot mag zijn.

[SN]

hey pelkie, dat moet bijna geweest zijn!

wij hadden afspraak om 17u45 bij Devos, maar is 18u30 geworden...

mijn man heeft langer haar, bijeengebonden in een staartje... daar kan je niet naast kijken!

[pelkie]

De mijne is een stuk ouder dan ik... valt ook wel wat op. Maar lang haar heb ik niet gezien denk ik. We zijn helemaal van voor gaan zitten, naast het kindje in de rolstoel...

[SN]

ik heb gezien dat dat kindje vooraan zat met zijn ouders. Rechts van hen zat een koppel die de krant aan het lezen waren. Een rij achter hen zaten wij dan en naast ons ook een koppel maar dat heb ik natuurlijk niet goed kunnen zien omdat die naast ons zaten hè...

eigenlijk zouden we badgeke moeten hebben met onze "verdwaalde ooievaar-naam"!

[pelkie]

Ik heb inderdaad effe die krant vastgenomen, maar er kan natuurlijk voordien nog een koppel hebben gezeten dat die aan't lezen was. Wij waren er namelijk pas om 20 voor 7 en zijn om 5 voor binnen gegaan of zo.

[Nes21]

Hi Pelkie & SN,

Ook ik was gisteren om 18u15 in Jette, maar ik ben direct binnen gegaan voor echo en daarna naar 't 1ste voor de bloedafname

@ SN : hoe was het ? Hebben ze je nog alternatieven voorgesteld ?

Ik ben vandaag gestart met de menopur, volgende week maandag terug voor bloed en echo. Ben direct gestart met 3 ampullen.
Zo'n raar gevoel, het voelt weer "echt", 't is erop of eronder nu hé.

Grs

[SN]

Hey Nes

Zou straf zijn moesten we daar allen in 1 ruimte gezeten hebben hè!

Wij waren daar van 17u40 en hebben daar gezeten tot 18u30 tot dr Devos ons kwam halen. Zullen elkaar wel gezien hebben heel waarschijnlijk, maar als je niet weet wie wie is, let je er ook niet op hè...

Alternatief voorgesteld... hij wil ICSI doen. Moeten zowiezo wachten op de hysteroscopie en wat resultaat dat zal geven. Ik vroeg aan hem wat als onze laatste terugbetaalde pogingen op zijn. En toen antwoordde hij dat in de meeste gevallen hij eiceldonatie aanraadde. maar dat zien mijn man en ik niet zitten. We zullen wel zien, hebben nog 2 pogingen en zullen ons eerst daar maar op concentreren hè.

Ik wens je veeeeeeeel succes met je poging en hopelijk zit je binnenkort op de site met ongelooflijk nieuws!

Groetjes

[missy]

Dag SN,

Ik kan waarschijnlijk niet veel zeggen om je te troosten...maar ik hoop echt dat het mag lukken!
Ik begrijp ook dat je zegt dat jullie eiceldonatie niet zo zien zitten. Wij hebben het er daar ook al eens over gehad.
Mijn man vind dit niet zo erg maar als vrouw is het niet echt fijn al op voorhand te weten dat het zeker uw haar of kleur van ogen niet zal hebben...
Nu ja, ik hoop dat we deze beslissing niet zullen moeten maken (nog maar 1 IVF achter de rug) wie weet verander ik nog van gedacht hé!
Hopelijk weet je vlug resultaat van jullie hysteroscopie.
Ik wens jullie alvast veel sterkte toe en we zullen jullie hier proberen veel steun te geven!

Knuffel x

[Nes21]

Hi SN,

Ja, stel je voor. Is een raar idee hé.

ICSI hebben wij vorige keer ook al gehad (allé 50% IVF en 50 % ICSI) en wij hadden daar het beste resultaat mee. En het nieuws was toen positief, helaas voor ons is het uitgedraaid op een miskraam.

Bedankt, gisteren de eerste menopur spuit gezet ... we zullen wel zien. 'K hoop gewoon dat mijn lichaam reageert, vorig jaar hebben we 4 pogingen gedaan die we hebben moeten afbreken omdat ik geen follikels aanmaakte. Ik hoop nu gewoon al dat het tot PU en TP kan komen ... we zien wel.

Mijn schoonzus heeft aangekondigd dat ze zwanger is en er wordt bij hen nu over niks anders meer gepraat. We kwamen er vorige week en ik kreeg direct de echo te zien. Pas op, ben heel blij voor hen, maar dit is haar 2de zwangerschap sinds wij aan het proberen zijn en 'k heb het er toch effe moeilijk mee

Nog veel succes en moed aan iedereen hier !
Grs

[SN]

ken dat gevoel... wij zijn ook al zo lang bezig en zijn de oudste van al onze vrienden. Intussen hebben er al een deel minstens 1, sommige zelfs 2 kindjes op die 3,5 jaar tijd...

je ziet ze allemaal passeren en dat doet wel pijn. Binnen dit en 2 weken is een vriendin bevallen... een nicht is zwanger en twee andere vriendin bevallen begin januari... ik zit er midden hoor! en nee, niet leuk... probeer wat afstand te houden van die mensen omdat het echt niet gemakkelijk is... maar je kan dat toch moeilijk altijd aanhalen want zij leven in een andere wereld.. een wereld van babygeluk.

moeten toch door hè..

Voor hen die soms wat moed nodig hebben.. luister maar eens heeeeel goed naar het liedje "Vlinder" van Marco Borsato... is voor mij een echte topper om mij wat op te peppen!

Groetjes

[grootgevaarke]

Eigenlijk geweldig dat jullie daar met zijn drieën in die wachtzaal in Jette gezeten hebben
Volgende keer een ooievaartje opspelden...

En uiteraard: mijn duimen en tenen in de lucht op een goede afloop voor jullie!

[Nes21]

Ja, wij zitten er ook midden-in, schoonzus 2de keer zwanger, nicht die in november moet bevallen, 2 collega's zijn net bevallen en 2 andere zijn zwanger ... ik gun het hen allemaal van harte ... maar toch doet het soms pijn. Ook ons zoontje wil héél graag een broertje of zusje, we hebben het hem een beetje uitgelegd, is ook niet makkelijk hoor !

@groot gevaarke : ja grappig hé.

Bedankt voor de steun allemaal !
Grs

[Tamke]

Hoi iedereen,

Ik kan me héééél goed voorstellen hoe het is om alle vrouwen in je omgeving zwanger te zien (want het is precies op die moeilijke momenten dat het lijkt dat elke vrouw op aarde zwanger is behalve jezelf). Ik ben met deze gevoelens naar een psycholoog (gespecialiseerd met deze probleemgevoelens) toegestapt en ze heeft me zeer goede raad gegeven om mijn gevoelens te uiten tegenover mijn vriendinnen (die toen zwanger waren). Ik had geen probleem met hun zwangerschap maar ik gunde het mezelf ook en bij elke vrouw die ik zag lopen op straat keek ik naar hun buik en stelde me voor dat het bij 'hen' wel vlot lukte. De psychologe heeft me toen aangeraden om niet meer naar de buiken te kijken maar naar de gezichten. Het heeft een tijdje geduurd vóór ik het goed onder de knie had, maar het heeft me wel enorm geholpen. Wat ik niet zag, hoefde ik me geen zorgen over te maken.

Geef vooral de moed niet op, luister naar je lichaam en als je een behandeling volgt (eender dewelke) zorg ervoor dat je je er goed bijvoelt.

Uit het diepste van mijn hart wens ik jullie het allerbeste en hopelijk lees ik in de nabije toekomst de verhalen van jullie als toekomstige mama's!

[frits]

Hey,

gezellig dat jullie daar allemaal in hetzelfde centrum gaan. Weinig mensen hier op forum uit St-Niklaas (behalve grootvaderke dan)
Heb een vraagje want weet niet goed wat te doen. Zoals jullie misschien al weten hebben we geen enkele terugbetaalde beurt meer over. Doordat de bioloog bij onze laatste beurt doodleuk beslist heeft om geen 50-50 te doen was er geen enkel bevrucht embryo. Ik heb het gevoel dat ik me hierdoor moeilijk kan neerleggen bij het feit dat we moeten stoppen en zou dus graag nog eens proberen en dan maar zelf betalen.
Ze hebben in Antwerpen de hele berkening gemaakt wat het me gaat kosten en ik ga die morgen toekrijgen. Hoe dan ook procedure zelf kost al €2000 euro. ze gingen enkel nog kijken wat het me aan medicijnen en consultaties ging kosten. Vrij veel zeker als dan nog gaat blijken dat de medicatie er misschien nog niet inzit (menopur kost €200 per doos en 'k heb er zo'n 5 nodig )
Mijn vriend wil hoe dan ook stoppen dus die moet ik dan op een of andere manier ook nog gaan overtuigen. Ik denk dat het voor een man misschien toch gemakkelijker is om zich erbij neer te leggen
Zit echt met zo'n dubbel gevoel en zou tegen de muren oplopen van verdriet, echt niet gemakkelijk
Toppunt van alles is dat nu nog een week overtijd ben ook maar vanmorgen op "stickje" geplast en was noppen (ik had beter moeten weten waarom zou nu ook plots wel spontaan lukken)

Enig advies van jullie die er misschien iets objectiever tegenaan kijken ???

[SN]

hey frits

ik moet eerlijk zijn en zelf niet weten wat ik doen... dit is zo een moeilijke beslissing hè...

ik zou wel aan de dokter vragen of het financiële opweegt tegen uw slaagpercentage. Nu, zolang ze u een kans geven, is die er natuurlijk.

Dan nog eens goed babbelen met uw vriend... héél belangrijk want zijn steun zal je nodig hebben...

Mijn echtgenoot zegt ook altijd dat het niet hoeft te stoppen met die 6 pogingen, maar uiteindelijk heb ik voor mezelf een limiet gezet... gewoon om mij niet zot te maken met behandelen tot ik 40 ben... maar da's iets dat iedereen voor zich moet uitmaken.

wij gaan ook jullie richting uit (wij starten onze 5de terugbetaalde poging begin 2009) en beseffen maar al te goed dat het wel eens niets kan zijn... het zal dan ook voor ons een moeilijke periode worden van beslissingen nemen waar je je beiden goed bij zal en moet voelen.

ik hoop toch dat je iets aan mijn raad hebt... en ik hoop dat jullie er samen uit raken...

veel knuffels