PCO en Clomid

[philomeentje]

Hey Mieke,

ik heb het twee dagen enorm zwaar gehad, wist zelf niet goed wat er gebeurde. En nu voel ik me leeg, ben nog steeds ergens wel blij voor de zwangere vriendin, ik gun het haar echt. Maar ik weet ook dat elke keer als we gaan afspreken, ik het op het moment zelf of achteraf heel moeilijk ga hebben. Ik hoop alleen dat onze vriendschap nog overeind blijft... wat heeft de hele mmm toch een grote invloed op je hele leven!
Ik begin stilaan te denken dat de week vakantie uiteindelijk toch weer te snel gaat om zijn. Wij zijn hier aan het verbouwen, of beter: we doen een poging tot - want er komt nogal vaak iets tussen. Zelfs een tripje naar de boekenbeurs schiet er dit jaar over. Ach ja, zo komt de afspraak bij de gyn maandag wel heel vlug dichterbij, en dat is ook wel fijn! En die relatieve drukte is ergens wel fijn, omdat je dan minder kan piekeren, hè.

Ik wens je alvast veel sterkte zondag, en nog veel succes, hè!

Liefs*

[Miekec]

Hey Philomeentje,
Ik wou je gewoon nog even heel veel succes wensen voor morgen. Ik zal voor je duimen!

Ik begin ook vanaf morgen terug te werken en dan is het makkelijker om de gedachten te verzetten met die kadeetjes in de klas.

Liefs en succes!
Mieke
ps: Laat me weten hoe het geweest is hé

[philomeentje]

Zal ik zeker doen, Mieke!!

[Miekec]

Ik ben gisteren gaan "lopen" van de babyborrel. Ik kon het niet zo goed verdragen al die gelukkige gezinntjes met hun baby's. Allemaal schattig en wel, maar het pikte precies te hard. Ik voel me hier wel heel schuldig over tov mijn vriendin. Ik had 's avonds dan ook een smsje gestuurd om het uit te leggen en dat ik hoop dat ze me het niet te kwalijk neemt ... maar een antwoord heb ik nog niet gekregen. Kben bang dat ze nu wat boos is ...

Ik verschoot ook van mezelf. Ik had dit niet verwacht. Ik wist wel dat ik het er moeilijk mee had, maar niet dat het zo hoog zat!

Liefs

[philomeentje]

Dag meiden,

zoals beloofd, het verslag van ons (ventje was eens mee) bezoekje aan de gyn.
Ik was kei zenuwachtig voor we binnengingen, snap nog niet helemaal waarom. Bloedname van vanmorgen was goed, ik blijk spontaan eisprong gehad te hebben deze cyclus, maar vrouwelijk hormoon is te laag om zwanger te zijn. Het goede nieuws is dus de eisprong, maar het klussen blijkt alweer geen effect gehad te hebben. En da's minder nieuws. Door de spontane eisprong begon de gyn te twijfelen of we dan niet eerst het zo moeten aanzien, zonder de menopur - maar dat zag ik niet zo zitten. We hebben ook maar zes maanden dat de drilling werkt he. En nu begin ik toch te twijfelen: hadden we er toch niet beter aan gedaan om pas na nieuwjaar met de menopur te beginnen?
Over het fibroom: daar kon hij niets meer van terugvinden, hij ging het op z'n foto's nog eens nakijken. Mijn ventje moet z'n zwemmers nog eens laten analyseren, zodat zeker geweten is of we toch niet met IUI moeten starten...
We hebben voor de menopur al de doos met materiaal meegekregen, de ampullen moet ik in't ziekenhuis nog ophalen. Nu maar hopen dat de er vlug doorkomen, zodat we kunnen beginnen hè.
Ik hoop nu wel dat dit werkt, wat als dit ook niet lukt?
En nu kan ik beginnen stressen voor mijn belangrijk gesprek op't werk morgenavond... hopelijk slaap ik beter dan de afgelopen nachten - al betwijfel ik dat sterk.

@Mieke: ik ben gelukkig al een tijdje niet meer naar een babyborrel moeten gaan, maar het feit dat ik een babybezoek een jaar heb uitgesteld, wil ook wel wat zeggen, denk ik. Ik begrijp wel dat je het daar moeilijk had, en ik kan ook wel snappen dat je vroeger vertrokken bent. Ik hoop alleen dat je vriendin het ook begrijpt, misschien vraagt dat ook wat tijd?'t Is op zo'n momenten dat we echt onszelf tegenkomen, en ik vrees dat we echt nog een aantal keren met onze kop tegen de muur gaan botsen. Probeer het met je vriendin uit te praten, en probeer het je ook niet te erg aan te trekken.

Liefs*