Opvoeden

[mies]

Nee, 't is dat. Ze is nog veel te jong.
't Is wel moeilijk om haar uit bad te halen als ze nog niet eens gewassen is... Maar voor de rest zet ik haar idd ergens anders.

De boeken zijn besteld, ze moeten nog toekomen. En gelezen worden

[Loeki]

Ik herken dat toch ook, alleen stopt Yveske wel met huilen als ik hem afleid of negeer.

Kdenk dat we onze beebjes op dat vlak best zo mogen behandelen als een peuter. Maar er gewoon minder van verwachten. Al eens sneller terug proberen af te leiden, maar het principe blijft voor mij hetzelfde.

Eerst een paar keer nee zeggen, dan consequent baby weghalen van de bron van ergernis en afleiden. Als afleiden niet helpt, even laten stoom afblazen (als we de peuterrichtlijntjes even volgen kunnen we één minuut nemen hé). Dan terug proberen te troosten/afleiden. Dan weer één minuut laten brullen enz.

Kdenk dat ze het idee wel snel zullen doorhebben...

Als Yveske zo doet in bad (bv "hardnekkig" de doucheslang opeten), dan was ik hem gewoon snel en gaat hij eruit. Kmoet het wel bijna nooit zover laten komen, grappig genoeg als ik hem zeg "nu stoppen met spelen met die slang of je gaat eruit", stopt hij ermee.

[mies]

Meis zou dan zo sluiks kijken van "ah ja ik moet stoppen met die slang", efkens wachten en dan toch nog eens verder doen
Ze weet het echt heel goed hoor.

[wat is er mis?]

Amai er is al veel geschreven zeg (stom werk dat ik niet eens deftig kan forummen).

Nu ja Mies, Adie doet het ook hoor. Hij is natuurlijk wat ouder. Maar hij weet verdorie heel goed dat hij de afstandsbediening niet mag hebben. Hij begrijpt het echt heel goed. En toch is hij getiktakt om het terug te pakken. Nemen we het af en leggen we het ergens anders, zal hij eerst alles proberen om het toch te pakken te krijgen. Verhinderen we dat (door wat dan ook) dan wordt hij echt boos.
Ik leid dan af. Werkt soms, soms niet. Maar wat ik steevast doe is de geluidsdemper proberen in zijn mond te steken (de tut dus hé).
Soms zet ik hem gewoon even op de grond en laat hem zo stoom uitblazen (nog grotere sirene). En na even (half minuutje of zo) neem ik hem weer op en is het gedaan. Om natuurlijk even nadien terug getrokken te zijn naar de afstandbediening

[Loeki]

Yveske kijkt dan zo omhoog met van die superonschuldige oogjes... Waardoor ik twijfel of hij 't doorheeft. Waarschijnlijk is dat de bedoeling.

Adie toch. Zo doorzetten. Op zich geen slechte eigenschap hé.

Jaja we gaan nog wat meemaken...

[mies]

Ja, precies zoals bij Adie gaat dat dus bij Meis ook! Echt boos worden he! En ze weet verdorie goed dat het niet mag, en toch probeert ze ons ertoe te forceren... (is dus niet smeken om opgepakt te worden, da's anders. Dit is echt totale verontwaardiging)
Is dus normaal blijkbaar

Alleen gebruik ik niet graag het "stop-erop-systeem" (=tut). Er ligt hier altijd wel een tut verstopt hoor, maar da's alleen als ze weeral eens hard gevallen is, om haar echt te troosten dus. En voor de rest alleen om te slapen. (want o wee als ze in de wijde omgeving ergens een tut ziet liggen (die wij niet eens gezien hebben), ze gaat er alles aan doen om die te pakken te krijgen...)

[Sterretje]

hun willeke doordrijven noem ik dat... en ze weten het aan boord te leggen hoor!

nu is Amber tegenwoordig wel braaf maar ik heb wel een periode gehad... pffff, harde dobber

dus ik hoop dat de andere kindjes snel volgen (en Amber niet op nieuwe ideeën gaan brengen)

[wat is er mis?]

Hihihi Mies, id crèche hbb ze me gezegd dat ze op Adie niet snel boos moeten zijn. Alleen "pikt" hij alle tutjes van de andere kindjes (zelfs al hft hij zelf zijn eigen tutje al in zijn mond).
Ik vind die geluidsdemper of stop-erop-systeem wel handig eigenlijk

[Sterretje]

hihi Amber kruipt naar de kindjes toe, pakt hun tut af om ze dan meteen terug te steken

doet ze bij ons dus ook: haar eigen tutje in onze mond steken, opnieuw en opnieuw en opnieuw...
dit weekend had ze er dus haar vingers bij gestoken, mama doet de mond toe en auuw de vingertjes ertussen!
ze huilde toch een beetje hoor

[mies]

Meis doet dat ook met haar tut, al een hele tijd. Ook bij haar knuffels.
In het begin was dat wel schattig, maar nu heb ik zoiets van "jaja, 't is al goed hoor".

In onze creche valt er dus niks van tutjes af te pakken he

[Loeki]

Yveske krijgt alleen nog een tutje als hij moe is...

[Sterretje]

Thuis heeft amber haar tutje niet in de buurt (enkel om te slapen of indien moe) en in de crèche hangt het er van af. meestal hangt de speenketting ergens te bengelen...

[mies]

Ofwel is het toch al een soort peuterpuberteit?? 'k Was daarnet met haar in de grote GB, en ze heeft daar het hele kot bijeengeroepen. En nee, niet zoals toen ze nog kleintjes was en gewoon altijd weende.
Nee, 't was omdat het haar niet aanstond als ik ergens te lang bleef plakken, of dat ze niet aan het speelgoed mocht komen enzo. 'k Zag de mensen al kijken van "weer eentje die haar kind niet in bedwang kan houden"

'k Heb haar dan af en toe stil kunnen krijgen met een stukje brood, maar da's ook niet de bedoeling he.
En gewoon naar huis gaan ging ook niet, want er waren schoenen binnen in de Mister Minit die ik ten vroegste na een halfuur kon gaan afhalen.

Als iemand raad weet met zo'n gedrag, laat maar weten he!

[mies]

Ja, tereire!
Ik heb haar na een halfuur zingen/wenen/krijsen ipv een vooravonddut te doen dan toch maar gaan halen.
En wat kreeg ik als "bedanking"? Ze begon mij gewoon te krabben en te keihard knijpen in mijn gezicht! Uit volle overtuiging!! (niet als "ontdekking" zoals vroeger)

(ze heeft ook al haar Beer zitten slaan enzo )

[Loeki]

Aiaiai!!

Kan je haar niet iedere dag een half uurtje op een intensieve babygym cursus zetten ofzo? Wat frustraties en energie kwijt spelen...

Jeez zeg... Moeilijk...