Mama en overstuur

[wat is er mis?]

Oh dikke knuf voor Yveske en Loeki! Maar hetzelfde geldt voor u hé, het komt de beste mama voor. En Yveske hft "mooi" van zich laten horen en verder gespeeld. Dus allemaal goede tekens. Maar ik snap dat het "niet plezant" is (om het nog super zacht uit te drukken)

[Loeki]

Ik snap het ook totaal niet, ik had hem vast...

Ben vooral bang voor herhaling en erger... Heb veel zin om hem voortaan maar gewoon met het verzorgingskussen op de grond om te kleden. Tis ook zo'n wriemelkont...

[wat is er mis?]

Ja tis natuurlijk wel "vreemd" dat het dan nog gebeurt als je hem vasthebt. Maar denk je niet dat je nu nog voorzichtiger zal zijn (in hoeverre dat kan natuurlijk) en hem nog "steviger" vastneemt. Alé ik bedoel niet dat je niet voorzichtig was en/of hem niet stevig vasthad. Maar ja ik denk dat je toch nog alerter zal zijn. En wie weet, Yveske ook. Want ja, hij zal toch ook verschoten zijn geweest.

[mies]

Ow nee toch! Veel sterkte aan de oversture Loeki (en de Yveske-waarmee-helemaal-niks-aan-de-hand-is )
Dat moet pas echt verschieten zijn!!

Hier voorlopig nog niet zoiets voorgehad, maar ik relativeer de valpartijen van Meis wel veel meer dan een maand geleden bijvoorbeeld. Het gemiddelde is 3 builen per dag op haar hoofd (echt grote rode striemen van waar ze tegen gevallen is). En vandaag is ze met haar tandjes op haar lip gevallen en haar lip heeft dus gebloed (en daarna moesten we naar een familiefeest, jiehaa wat een mooie foto's gaan dat zijn )
Opgroeien gaat met vallen en opstaan he...

(hier ziet Meis de papa veel minder dan mij tegenwoordig, en toch trekt ze veel meer naar hem dan naar mij)

[MA]

Loeki, dikke knuffel...ik weet hoe je je voelt (echt kut zouden onze noorderburen zeggen), maar goed dat Yveske nadien als vanouds verder deed...
Ik heb 't idee dat het voor mama's traumatischer is dan voor babies. En na een paar dagen slijt het weer, dat lastige gevoel. 't zal toch iets met die hormonen te maken hebben he !
'k Heb niet de indruk dat ons Fleur er iets van geleerd heeft of nu stiller ligt (of misschien een klein beetje).

[mies]

Ah, Meis begint ondertussen wel door te krijgen wat hoogtes zijn. Ze tuurt dan zo naar beneden vanaf de zetel of de verzorgingstafel. Dus ergens moeten ze toch iets leren he...

[JD]

Aiai, 't zal toch niet elk om beurt zijn zeker?

Zoonlief draait hier ook alle kanten uit op zijn verzorgingstafel (itt in de crèche waar hij gewoon doodstil ligt ), en ik heb ook al vaak gedacht dat hij vroeg of laat wel eens van tussen mijn vingers zou glippen

Dus dikke knuffel Loeki, je bent niet de eerste mama die het overkomt en je zal zeker ook niet de laatste zijn. En dat ambante gevoel, dat slijt uiteindelijk wel.

[wat is er mis?]

Adie tuurt ook naar beneden (van op de arm, van op de zetel, ...) maar hij hft er geen bang van. Ik denk dat die connectie nog ontbreekt, dus ik "zie" hem toch er toch ook nog aftuimelen.

[Sterretje]

Dikke knuf voor Loeki en dikke kus voor Yveske
't is zoooooo snel gebeurd hé
Maar iemand zei me hier ooit eens dat er zelden iets ernstigs gebeurd met kindjes die zo een 'vrij normale' val maken. Tenzij ze echt keihard op hun hoofd terechtkomen, en die kans is klein!

En ja, dat lastige gevoel slijt, maar bij mij zit het nog heel erg onderhuids hoor, ik ben soms paranoia wat de trap betreft!!
Vandaag had Amber het ook weer zitten op de verzorgingstafel. Ze zat in haar blote poep te wriemelen en te draaien, had met 1 hand 1 been vast terwijl ik pamper in vuilbak deed en op die tijd stond ze op haar benen, poep naar mij, en hoofd op het kussen, 't was geen zicht natuurlijk maar ik dacht toen ook, oei, 1 verkeerde beweging en 't is ook boempatat

Mies, krijgt meis het dan een beetje door? Bij Amber is het alweer vorbij, dat diepteinzicht, ze duikt nog te pas en te onpas met haar hoofd naar beneden uit bed of zetel, gelukkig hebben we haar altijd vast!

[MA]

Nu niet allemaal solidair zijn om mij een goed gevoel te geven he

[mies]

Kweetniet of ze het doorheeft. Ze leert nu wel om achteruit uit de relax of de zetel te kruipen (relax zelfstandig, zetel met nog een beetje hulp).
En ze valt echt wel heel veel met gewoon te spelen als ze rechtstaat, dus ik denk dat er toch een connectie moet zijn... (is iets anders als ze niet veel vallen he, maar Meis valt echt veel. Ze is nu ook veel stoerder geworden, weent veel minder rap terwijl je ziet dat het toch wel effe pijn heeft gedaan).

Zeg en Amber gaat dan al bijna zelfstandig gaan staan dan! Da's zo schattig he, als ze in dat stadium zijn waarbij ze op voeten en handen staan, met benen bijna gestrekt. Voor Meis gaat dat nog een tijd duren voor het zo ver is, ze heeft echt schrik als ze even twee seconden zonder steun staat.

[Sterretje]

zelfstandig staan is veel gezegd, dit was echt wringen en wriemelen omdat ze niet wou blijven liggen.
rechttrekken aan zetel stoel of tafel gaat goed, rond tafel wandelen ook en van zetel naar salontafel oversteken met 1 handje ook
maar nee, ze is nog veel te bang om te vallen, ze valt ook bijna nooit, want ze blijft staan tot iemand har komt helpen om te gaan zitten terug
wij hebben op't gebied van staan en stappen ook nog lange weg te gaan

ik hoop dat ze voor 't jaareinde haar eerste stapjes zet

[mies]

Ah, Meis kan ondertussen ook flink terug gaan zitten hoor. Tja, vroeger ook meermaals zeer hard op haar poep terechtgekomen, dus er was een andere oplossing nodig he
Maar ook hier is er nog een heel lange weg te gaan. Ik denk niet dat Meis vóór haar 12 maanden zal kunnen stappen (zoals ikzelf). Maar dat deert mij niet hoor.

[wat is er mis?]

Adie kan ook alles wat Amber/Meis kan. Het op de poep gaan zitten kon hij van in het begin al. Soms "kletst" hij wel eens met zijn hoofd tegen de zijkant aan bij het terug gaan zitten, maar hij weent zo goed als nooit dan. Dus tzal wel niet zo "hard" zijn. Maar stappen zal nog een tijdje duren. Hij hft ook nog te veel schrik. Als ik hem met één handje vasthoudt dan, dan weigert hij een stap te zetten tot hij het tweede handje ook vasthft. Maar ik vind dat ook niet erg.

[Loeki]

Yveske is op dat vlak zoals de mama vrees ik... Een diepte? Joehoe, springen maar! Hij weet "gewoon" nog niet dat hij beter een klimgordel of een parachute aandoet...

Op handen en voeten staan gaat prima, en ik zie hem anders ook nog niet meteen stappen. Hij zal zich ook proberen recht te trekken aan bijvoorbeeld de spijlen van zijn speelparadijsje, en dan ziet hij ergens iets liggen en laat hij een hand los om het al bukkend proberen te pakken enzo... Nog geen spoortje schrik gezien in dat kind.

Ook van mij hoeft hij echt nog niet te stappen. Hoe sneller ze staan, hoe meer ze vallen zeggen ze toch? Plus ja... mijn kleine baby...