Ik durf nog steeds geen prognose te doen. Ik weet niet wat te denken, wat te voelen en welke signalen te interpreteren.
Ik ben niet bijzonder moe. Niet misselijk, geen gespannen/gezwollen borsten (enkel pijnlijk).
Wel af en toe pijn in onderbuik en/of onderrug.
Geen last van emotionele stemmingswissels.
Ik probeer me neutraal en realistisch op te stellen, maar ik vind gewoon dat het nu MOET lukken. en ik ga SUPER teleurgesteld zijn als het nu niet lukt, want dan ga ik dat echt zien als een falen van mijn lichaam. Ik vrees dat dan de moed echt in m'n schoenen gaat zinken.
Ik mag nog niet te voorbarig zijn, ik weet het, maar de tijd kruipt vooruit