't is altijd zo schrikken, en kan me voorstellen dat je e paniekreactie hebt.
Intussen nog bloedverlies gehad?
Meisjes, ik herken jullie gevoelens ook hoor
dolblij zijn dat het wonder je eigenlijk gegund is, maar toch bang en onzeker over het aankomende moederschap
het betert heus wel met de tijd hoor
die negen maanden zijn heus nietalleen nodig om e volgroeid kindje te krijgen maar ook om ons mentaal voor te bereiden
bijvoorbeeld: in het begin had ik vaak enge dromen over e kindje dat geboren werd i e leeg huis, dat ik niks te eten kon geven, geen luiers, geen kleertjes... en naarmate de zwangersch vorderde had ik positievere dromen, tot een vlotte BV droom toe...
en ik kan me jullie dubbele spanning voor twee beebjes in wording levendig voorstellen, maar vertrouw op je mama instinct en zorg ervoor dat je in je omgeving op hulp kan rekenen de eerste weken/maanden
Nu met e tweede kindje op komt, zal er anderhalf jaar tussen zitten.Iedereen zegt me hoe goed dit is, dit kleine leeftijdsverschil, en slechts sommigen zeggen me dat ik het zwaar ga hebben, en ik besef dat echt heel goed.
Want er zal hier een actief peutertje rondlopen terwijl ik (hopelijk) om de twee uur een bleiterke aan m'n borst heb hangen.
en soms krijg ik hier ook wel e paniekaanval over hoor!
dus take it easy dames ben bereid jullie heel langzaam voor