Net zwanger: aftellen naar de zomer van 2011

[lyse]

Zonnetje wat verdrietig voor jullie... Ik had het graag anders gezien. Ik wens je veel moed om ICSI 3 aan te vatten en hoop dat we je hier snel terug mogen zien... Veel sterkte, meid!

[valentine0409]

Hallo, een tijdje niets van me laten horen want ook hier is het succesverhaal afgelopen.
Dinsdagnacht kwamen de buikkrampen terug maar deze keer gingen ze niet voorbij.
Toen ik 's ochtend ook flauw begon te vallen, zijn we toch maar richting ZH vertrokken.
Op de echo bleek dat er veel bloed in mijn buik zat en dit steeds toenam. Mijn bloedwaarden daalden zo fel dat een spoedoperatie noodzakelijk was. Er was een vermoeden van overstimulatie, van buitenbaarmoederlijke, ...
Men had mij verteld dat tijdens de operatie een eileider zou worden weggenomen.
Ze hebben een hele buikspoeling gedaan en mij nieuw bloed gegeven. De eileider hebben ze toch kunnen sparen.
Het blijft een gissen naar wat er uiteindelijk fout is gelopen. Maar het resultaat was voor mij het enige wat telde. Ik ben niet meer zwanger en vind momenteel totaal de kracht niet om opnieuw te beginnen. Heb er echt geen zin meer in. 't Was zo ideaal: mijn waarden, de bevallingsperiode, net onze verbouwingen achter de rug en had steevast een break nodig op het werk dus beter kon niet.
Hoe laag kan een mens valllen...pfff

[Evi]

Valentine, wat een verhaal... Ik weet niet goed wat te zeggen. Het moet vreselijk zijn! Probeer nu maar even de tijd te nemen om wat te bekomen! Veel sterkte!

Zonnetje, ook voor jou heel veel sterkte toegewenst! Wat jij nu meemaakt, wens je niemand toe denk ik... Eerst ben je blij dat het eindelijk is gelukt en dan mag het toch niet meer zijn... Veel sterkte meid!

Hier alles wel ok, heb alleen sinds donderdag, sinds de echo, wat last van buikkrampen... Vandaag valt het precies wel mee. Ik heb deze morgen toch maar een snaar het crg gebeld en ze zeiden dat zolang er geen heel heftige krampen en/of bloedverlies is, ik me geen zorgen moet maken... Toch zal ik weer blij zijn dat het donderdag is, de 8-weken echo... Hopelijk kloppen de beide hartjes dan nog?
Aan diegenen die al een eerste echo hebben gehad, hoe groot waren jullie wondertjes toen?
Ik hoop zo hard dat het niet alsnog misloopt hé!

Veel liefs aan iedereen en een goed weekend!

[madeliefje]

@ evi : mijn tweelingafmetingen lees je hierboven ergens...heb je het mss niet gezien ?
Ik heb ook last van lichte krampen, nu soms nog af en toe een pijnlijke steek en nog altijd bruinverlies van mijn grote bloedklonter.
Als de hartjes goed klopten, zal de volgende echo ook wel ok zijn. Moeilijk te geloven allemaal he !

@ valentine : heel jammer te horen dat jouw verhaal een hele andere wending heeft gekregen
Ik wens je veel kracht toe om dit te verwerken en hoop met gans men hart dat jullie droom toch nog mag uitkomen ...

liefs xxx

[Kimzie]

Valentine en Zonnetje: veel sterkte toegewenst! Dit wens je niemand toe en zeker niet wanneer je er al zoveel moeite voor hebt moeten doen. De kracht om verder te doen zal er zeker nog komen, maar ik kan me voorstellen dat het momenteel vooral belangrijk is om eerst wat op positieven te komen.

Evi: Super!!!

Ik heb zelf de truc gevonden. Ik drink vanaf 's morgens cola en mijn misselijkheid verdwijnt niet, maar is leefbaar. Het enige waar ik echt heel erg mee sukkel is een te lage bloeddruk in de voormiddag waardoor ik niet durf rechtstaan want dan heb ik voortdurend het gevoel dat ik ga flauwvallen. En verder ook voortdurend moe...

Fien: gisteren bedacht ik ineens dat je me zeker wel moet kennen: ik ben diegene die over de voeten van je ventje struikelde toen ik naar de bloedname mocht

[sunshine]

Evi,

Allereerst proficiat. Heb het blad met de afmetingen van onze beebjes er eens bijgenomen...

7 weken en 2 dagen zwanger :
Een-eiige tweeling: beebje 1 = 12,9 mm
beebje 2 = 12,1 mm
Beebje 3 = 10,9 mm

Beebje 1 en 2 waren volgens echo 7 weken en 4 dagen en beebje 3 precies 7 weken en 2 dagen.

Het is onwerkelijk dat we er straks mss één,twee of allemaal moeten afgeven. Konden we maar in de toekomst kijken... Hier bestaat gewoon geen juiste keuze. Kies je om ze alledrie te houden, dan kies je mss ook voor gehandicapte kinderen (40% kans) of kindjes die sterven voor ze levensvatbaar zijn. Kies je voor een reductie dan loop je ook het (wel kleinere) risico op een miskraam. Ik hou nu al van hen alledrie...

Hopelijk brengen de gesprekken met de artsen volgende week meer raad.

Ik was gister weer zo ellendig, ik hang heel de dag boven een emmer en er komt niets uit. heb vreselijke maagpijn. En er nu ook nog een fameuze verkoudheid bovenop. Maar dat is nu allemaal bijzaak.

Gyn zei wel dat ze op die grootte heel moeilijk erg precies kunnen meten. Het kan net zo goed iets groter of iets kleiner zijn. Hartslagjes waren allemaal 144.

[lyse]

Valentine, ik krijg kippenvel van je verhaal. Zo verdrietig en zo akelig dat het sprookje zo plots over kan zijn. Ik kan geloven dat je nu even geen moed meer hebt. Neem maar uitgebreid je tijd om dit verlies wat te boven te komen... Een hele dikke steunknuffel...
Nu ik zelf de 12 weken nader, maken de verhalen hier van vrouwen bij wie het fout loopt me niet meer zo bang. Maar ze doen me wel beseffen hoe ongelooflijk veel geluk we gehad hebben en nog steeds hebben. Wat gun ik iedereen hetzelfde geluk maar spijtig genoeg loopt het zo niet in het leven...

Evi, onze tweeling meette op 8 weken en 1 dag 18,2 mm en 17,9 mm. In mijn zwangerschapsboek staat dat de beebjes aan het begin van week 7 4 tot 5 mm meten en tegen het einde van die week 11 tot 13 mm. Jullie kindjes zitten dus perfect op schema!

Kimzie, cola drinken helpt bij mij ook. En veel kleine beetjes eten.

Sunshine, er komt een belangrijke week voor jullie aan! Ik zal aan je denken! Ik moet ook vaak braken maar niet overgeven omdat mijn maag eigenlijk leeg is...

[Evi]

Hey Sunshine,
bedankt voor je antwoord!

Ik wil je nog vertellen dat ik iemand ken die precies in dezelfde situatie als jou zit. Zij zijn gaan horen in Leuven voor een tweede opinie.
Zij gaan er eentje laten wegnemen wanneer ze 12 weken zwanger is. Ze gaan dan kijken of er eentje mogelijks gehandicapt is, indien dit niet is, kijken ze welk het minste risico heeft om dit weg te nemen. Met andere woorden, waar ze het beste bij kunnen. Zij wilden niet het risico nemen om ze alledrie te verliezen...
Ieder moet die keuze misschien voor zichzelf maken maar misschien ben je hier iets mee...

Alvast veel sterkte meid!

[valentine0409]

Bedankt!

Het is zo onwerkelijk.
Dinsdagmiddag telefoon krijgen dat mijn hcg waarden zo mooi gestegen zijn. De gynae die nog vertelde dat alles wees op een tweelingzwangerschap.
En nu blijven we met niets over. Iedereen zegt dan wel je bent nog jong en je tijd komt nog wel. Anderen zeggen: 't is mss beter dat je het nu voor een tijdje uit je hoofd zet, gewoon voor enkele maanden!!

Man...weten zij veel. Nu moeten ze echt even van mijn lichaam blijven. Maar mijn verlangen is na deze prille zwangerschap alleen maar groter. En de angst dat het nu mss weer allemaal zo lang zal duren. Telkens afwachten...telkens teleurstellingen ....

Maandag naar de gynae om mijn waarden opnieuw te bekijken en een nieuwe echo, want tijdens de operatie hebben ze geen vruchtje(s)gevonden. Hopelijk zijn de waarden voldoende gedaald en is die eenmalig 'lichte'chemo niet nodig, want dan mag ik nog langer wachten.

[sunshine]

Evi

Ik heb vrijdag ook een afspraak in UZLEuven bij De CAtte. Ken je meer gegevens over haar soort zwangerschap? Indien er 3 aparte babys zijn of 3 aparte placenta's is het verhaal iets 'makkelijker'. Wij hebben er een een-eiige tweeling bijzitten die ook nog een placenta deelt. Indien ze geen placenta zouden delen zou het weer een 'eenvoudiger' verhaal zijn. Omdat ze nu wel een placenta delen kunnen ze waarschijnlijk niet één van die twee kindjes reduceren (ik weet dit wel nog niet zeker of dit niet kan). Want het 'dode' kindje geeft dan via het bloed/placenta dode cellen aan het andere waardoor dat ook sterft. Net omdat ze die placenta delen. Enkel de tweeling houden blijft een grote risicozwangerschap owv die gedeelde placenta. Wat is het allemaal ZO moeilijk!

[Evi]

He Sunshine,
ik stuur je even een PB als dat goed is?!

[sunshine]

prima, dankjewel!

[lyse]

@ valentine, ik kan begrijpen dat je er geen boodschap aan hebt als mensen je zeggen dat je nog jong bent. Je hebt al een heel lange en lastige weg afgelegd. Het is gewoon de hoogste tijd dat het geluk eindelijk eens aan jullie kant zit! En ja, met iedere tegenslag wordt het verlangen groter en de schrik ook. Maar zoals Kimzie zegt, de kracht om verder te doen zal je waarschijnlijk terugvinden. Hopelijk worden jullie dan eindelijk beloond voor al jullie moeite...

[Fien83]

@Zonnetje en Valentine: Wat een droevig nieuws! Ik vind het vreselijk voor jullie. En inderdaad die goedbedoelde opmerkingen zijn nu niet aan de orde hé. Jullie weten dat het kan lukken, maar ook dat levert op dit moment niet veel op hé. Jullie hebben er beide lang voor moeten vechten dus ik hoop echt dat jullie, als de moed er terug is, snel terug het geluk mogen vinden.

@Evi: Mijn beebje was op 7 weken 84mm en dat was perfect normaal. Dus die twee kadees van jou doen dat dat daar goed vanbinnen hé! Wel fijn dat je een week later terug een echo krijgt.

@Sunshine: Goed dat jullie deze week gesprekken hebben hé. Hopelijk brengt het jullie duidelijkheid en raad. Veel sterkte.

@Kimzie: Ik heb het hier net aan het ventje gevraagd en hij herinnert u wel, maar hij krijgt mij maar niet uitgelegd hoe je er uit ziet . Zo zie je dat ik precies toch meer in mijn boekje aan het lezen was dan met mijn ventje bezig te zijn hé .

HIer morgen 10 weken en zoals bij Lyse begint de angst hier serieus te minderen. Mijn beste vriendin die 12 weken zwanger is heeft dit weekend wel minder goed nieuws gekregen. Ze heeft een kans van 1/24 op het syndroom van Down en dat zorgde even terug voor ongerustheid, maar haar gyn heeft haar weten gerust te stellen omdat het blijkbaar vooral haar bloedwaarden zij ndie niet goed zijn. Haar nekplooi was perfect en haar leeftijd is ook ideaal. Maar het waqs toch scrhikken hoor.

[josie]

Zonnetje en Valentine: vind het zo onnoemelijk erg voor jullie allebei. Heb er echt geen woorden voor. Wil jullie gewoon veel moed en sterkte wensen in deze lastige dagen...