MAMA EN BANG

[wat is er mis?]

Oh ik heb ook wel gedacht hoor "Waar is die roze wolk?", "Waar is dat genieten van het zwangerschapsVERLOF?", "Waar is dat heerlijk bezoek ontvangen terwijl je baby als een roosje ligt te slapen en jij flink uitgerust mee geniet?", "Waarom heb ik hiervoor zoveel moeite gedaan?", ...
En dan antwoorden krijgen van mijn eigen vent als "Dit wilde je toch" (lekker vette stek) was echt iets wat ik niet wilde horen.
Tuurlijk zijn we super blij met onze schat, maar het is verdomd moeilijk in het begin. En hoe ouder ze worden hoe zekerder je wordt op kwestie van voeding (ahum, zie topic kunstvoeding ), slapen, wassen, verzorging, ... maar er komen dan andere zorgen. Voed ik hem goed op? Geef ik niet te veel toe? ...

Een goede mama is onzeker en twijfelt wel eens aan zichtzelf. Maar dat is iets wat we zelf nooit gedacht hebben. We dachten wij gaan het goed doen, wij gaan direct weten wat we moeten doen wanneer, ... maar oh wat gaat alles gepaard met zoveel gevoelens die het allemaal ook moeilijker maken, maar die ook nodig zijn om je kindje te omringen met de noodzakelijk liefde!

[Loeki]

Woesie is ook leefbaar hoor! (tis alleen even wennen hihi)

Vanaf het moment dat je te horen krijgt dat je zwanger bent, en je zorgen maakt over ieder krampje, gaat het nog wel goed gaan enz, dat is het begin van mama zijn. En samen met de geboorte van de baby is er dan ook de geboorte van een nieuwe mama. En vanaf daar groeit dat verder.

Natuurlijk ga je je emoties niet kunnen controleren en rationeel zijn! En ja daarvoor dienen ventjes dan weer.

Denk maar veel aan dat laatste zinnetje.

[NatSar]

Amai dit is echt een topic dat op mijn lijf geschreven is geloof ik
Ik heb continue een soort angst dat als we buiten gaan, ik Thomas ofwel te warm ofwel te koud ga aankleden.
Of dat hij honger krijgt en ik hem niet op tijd eten kan geven...

Maarja ik had al zo'n vermoeden tijdens mijn zwangerschap dat de onzekerheid niet zou gaan beteren eens ik bevallen was

[Vereltje]

Ik werd in het begin, toen Amelie een paar weken oud was, vaak gek van mijn constante getwijfel en zorgen maken. Zoals je zegt, is ze niet te warm aangekleed? Of te koud? Moet ik haar nu al eten geven of nog wat wachten? Is dat wel het juiste matrasje? Echt over ALLES. Maar het goeie nieuws is dat dat wel betert. (nee echt overgaan voorlopig nog niet )

[lisa marie]

Dat doet me eraan denken. Tijdens mijn zwangerschap was ik ook zo bezorgd. Ik dacht toen nog dat dat over zou gaan eens ons meisje er zou zijn.
Mijn collega heeft me toen al voorspeld dat dat zorgen maken nooit zou overgaan, zolang je mama bent.

En gelijk dat ze heeft !

[nathalie v]

Het zich zorgen maken betert inderdaad wel, vooral omdat je meer zelfvertrouwen krijgt en je je kindje beter leert kennen. Maar overgaan, neen dat nooit denk ik, in mijn geval, aard van het beestje...

Soms ben ik wel stiekem jaloers op mama's die de dingen meer kunnen loslaten. Ik heb de indruk soms dat ze meer kunnen genieten van hun baby.

[Sterretje]

goh nathalie
ik ken ook zo 'nonchalante' mama's en ik vind niet dat die meer van hun baby's genieten, ze genieten wel meer van hun eigen vrijheid (vind ik hé)
Ze staan gewoon minder bij de zorgjes stil en beseffen eigenlijk zelf niet dat ze dus meer kunnen genieten

[lisa marie]

dat denk ik dus ook vaak Sterretje, dat het eerder is dat ze precies van hun eigen zorgeloosheid genieten dan dat ze meer van hun kindje zouden genieten dan wij, de mama's die zich veel meer zorgen maken.

[youki]

ben zoooooo blij dat ik de enige niet ben die mij zo voel.


was bang om deze topic te schrijven maar ben er wel blij over nu


echt bedankt dames echt waar

[Liefje]

O ja hoor, Youki, je bent echt niet te enige. Na 10 mnd nog steeds 'mama en bang' - maar gelukkig veel minder dan in het begin. Het betert dus echt naarmate je je kindje leert kennen en je eigen zelfvertrouwen groeit.

[Wappie]

Ik denk dat ik hier ook het toonbeeld ben van mama en bang. En dat tot mijn eigen grote ergernis Nu is het al fel gebeterd, maar in het begin was ik voor het minste in paniek. Nu heb ik nog altijd moeite met bepaalde dingen los te laten. Ik dat dit eigen is aan mama zijn. En natuurlijk ook een beetje karakter-gericht.
Ik had nooit verwacht dat ik een 'woosie'mama zou zijn. Ik was er van overtuigd dat ik ook meer een 'nochalante' mamaa zou zijn. Niet dus... Ik zou er alles aan doen om zoveel mogelijk bij mijn 2zoontjes te zijn. Tot grote ergernis van sommige vriendinnen van mij

[Loeki]

Hihi, idem hier. Kben van nature wel wat aan de nonchalante kant, maar als het op Yveske aankomt, ben ik vreselijk perfectionistisch...

Loslaten, loslaten, loslaten, ...

[clau]

dag dames

ben nu +-16w zwanger en heb een vraagje maar wist niet goed waar te posten.

ik heb gisterenavond heel erg last gehad van mijn buik, pijnlijke steken bij het minste wat ik deed (vooral thv navel) als ik languit op de zetel lag ging het redelijk goed. heeft iemand hier ervaring mee? Ik weet dat ons kleintje het goed maakt maar vroeg me af wat het geweest kan zijn? Het is wel zo dat ik de hele dag druk id weer geweest ben en tussendoor niet eventjes gerust heb, misschien dat het daaraan lag?

prettige feestdagen!

[Loeki]

16 weken... Is de "ideale" termijn voor bandenpijn. Kan flink pijn doen. Is wel vaker meer opzij aan je buik. Hoewel ik denk dat ik me ook eens herinner van precies zo steken te hebben gehad IN mijn navel. Dus dat kan ook.

Je baarmoeder groeit nu supersnel hé!

Doe 't maar een beetje rustiger aan...

[Sterretje]

Volgens mijn gyn is bandenpijn bijna alleen te voelen in de liesstreek, maar ik had ook vaak pijn thv mijn navel, en een samentrekkerig gevoel soms. is volgens mij het uitzetten van de baarmoeder / buikspieren.
Je hoeft je echt geen zorgen maken over je beebje, ze zitten daar zo goed beschermd in de baarmoeder en het vruchtwater! MAar 't is inderdaad zo dat je denkt dat je te veel hooi op je vork genomen hebt. ik heb dat ook altijd. Gewoon op tijd en stond rusten is de boodschap, maar beweging is ook heel belangrijk in een zwangerschap, dus je hoeft je zeker niet op te sluiten en in bed te kamperen...