begin 2011 beginnen met IVF

[Fledderke]

Hello lady's,

ik ben momenteel bezig met IVF (gestart op 1 dec), dus hoor niet echt thuis in jullie topic van starten met IVF in 2011, maar wil toch jullie even een hart onder de riem steken.

Effe voorstellen : ben 38 jaar (dus, Rainbow, je ben NIET oud !! ) en ben al 11 jaar aan het proberen zwanger te worden en ook zoals bij jou, Rainbow, is er noch bij mij, noch bij mijn man enig 'probleem' gevonden, tot nu toe ...
Ik heb ook al 6 IUI's achter de rug, zonder toevoeging van hormonen want die zijn PERFECT in orde, cyclus van exact 28 dagen etc ... Ik zou daarom toch ook maar opletten met extra hormonen te nemen, als het niet echt nodig is. Tot in de zomer ging in naar Life in Leuven, nu overgestapt naar VUB in Jette. Als ze het daar niet meer weten, kan ik het beter opgeven !
Ik heb altijd gezegd dat ik GEEN IVF wou doen .... en daar heb ik nu DIK spijt van, dames !! Ik moet helemaal geen zware hormonen nemen, geen neusspray, niet eerst aan de pil, niks ! ik spuit mezelf nu al 8 dagen Puregon in en 4 dagen Orgalutran (beide zeer goed te verdragen hormonen zonder (veel) nevenwerkingen) en vermoedelijk deze avond al mag ik Pregnyl spuiten en heb ik zaterdag mijn PU (weet het deze namiddag). Ondanks dat ik wel 'oud' ben, hebben ze gisteren toch 15 follikels gevonden die er heel goed uitzien (minstens 10mm). tot hiertoe dus een zo goed als perfect parcours ... nu alleen te hopen dat mijn eitjes nog van goede kwaliteit zijn ... Ben ik wat bang voor, want er moet toch wel 1 reden zijn waarom het al zolang niet lukt ...
Ik wil alleen maar zeggen : moed niet opgeven en echt niet bang voor zijn en als je toch bang bent, niet te verlegen zijn om dit duidelijk te maken aan de gyn !!
Tussen haakjes : Jette is een SUPER goed fertiliteitscentrum !! Soms beetje 'onpersoonlijk' doordat je steeds andere dokters krijgt (behalve je regelmatige gesprekken met je eigen prof, bij mij Devroey, top in Belgie) maar allemaal even vriendelijk !!

Nog een tip : na de TP geven ze dikwijls van die 'bolletjes' die je 3x per dag moet vaginaal inbrengen, maar dat zou nogal een 'vettig' boeltje zijn ... Ik had dit aangehaald, dat ik dat toch niet zo zag zitten en ze hebben me Crinone voorgeschreven, kost iets meer maar zou veeeeel beter zijn, nog nieuw, en maar 1x per dag meer in te brengen, is een soort ampulle. Ik laat jullie hopelijk volgende week weten of het iets goeds, is

Allemaal HEEL VEEL succes !!

Liefs

[FP]

hallokes,
we zijn gisteren dus in het CRG geweest van het UZA.
We gaan dus voor een IFV baby. ( met gemengde gevoelens )
ik mag mijn volgende cyclus beginnen met de pil. (
dat is dan begin januari 2011 )
en dan krijgen we 21 januari ons schema.
Ik ben blij dat ik hier andere mensen ga leren kennen die hetzefde gaan meemaken want die begrijpen je toch net iets beter....
knuffel,
Fabienne

[Liesje2]

Hallo allemaal,

Fabienne, ik veronderstel toch dat dit goed nieuws is, dat je er zo snel mag aan beginnen? De gemengde gevoelens begrijp ik, maar als je naar het alternatief kijkt (niets doen)...

En Fledderke, ik heb vroeger ook altijd gezegd dat ik geen ivf wou (als het zo niet lukt is het misschien dat het zo niet moet zijn...) maar dan zie ik al die andere mensen rondom mij die kindjes hebben/zwanger zijn dankzij ivf, waarom zouden wij het dan niet op die manier proberen? En op één of andere manier rol je er toch gewoon in, eens je naar een ferti-centrum gaat. Ik ga naar AZ-Sint-Lucas btw

Ik wacht al zes weken op mijn regels, hopelijk mag ik snel aan de pil

Groetjes,
Liesje

[FP]

Liesje,
ja natuurlijk ben ik blij dat er toch nog mogelijkheden zijn.
Ik moet dus ook wachten tot volgende cyclus... zal vanaf 2 januari kunnen zijn... dan pil nemen en 21 jan terug naar UZA.
dan gaan we ongeveer samen aan de hele rimram kunnen beginnen...
x

[*grietje*]

@ fledderke:
Bedankt voor je getuigenis. Het is fijn om eens te horen dat er mensen zijn waarvoor IVF zonder al te veel bijkomstigheden kan verlopen. Bij ons zal het helaas met wat meet poespas moeten verlopen want ik heb geen eigen cyclus.

@ Fabienne: Nu je een datum heb waarop je kan beginnen zal het allemaal snel gaan. Je hebt nu iets om ' naar uit te kijken ' he.
Waarom moeten de meeste vrouwen eigenlijk eerst aan de pil? Is dit gewoon om da cyclus stil te leggen of zijn er nog andere dingen?

Het enige waar ik tegen opzie is het feit dat je niets op voorhand kan plannen. Mijn werkgever wil hier rekening mee houden maar toch vind ik het lastig om telkens verlof te moeten nemen.
En natuurijk het vele wachten maakt het ook niet gemakkelijk.

Mijn man moet eind januari naar de androloog en ik de week erna op gesprek bij de gynea en dan zal bepaald worden wanneer we echt kunnen starten.

Azn iedereen veel succes!!

groetjes

[Liesje2]

@Grietje
Voor zover ik weet moeten we idd de pil nemen om alles stil te leggen zodat alle eitjes op dezelfde manier ontwikkelen (even groot). Bij de IUI's volgen ze je ook goed op en dan kan je iedere keer zien dat er bvb 2 grote eitjes zijn en een heleboel kleinere, om dit te vermijden denk ik...

Btw, ik weet niet of jullie dit weten, maar voor alle consultaties ivm vruchtbaarheidsbehandelingen ben je normaal gezien gewettigd afwezig op je werk (wel iedere keer briefje vragen). Natuurlijk moet je je baas dan wel op de hoogte brengen (en je directe collega's, om wrevel te vermijden). Zo heb ik het toch gedaan...

Nog een prettig weekend gewenst aan iedereen!

[Gippie]

Grietje: ze gaan bij jou ook hormonen gebruiken of hoe gaan ze je cyclus op gang brengen? Bij mij is het hetzelfde probleem... Ik heb niet echt een eigen cyclus, maar aan de andere kant reageer ik heel erg op hormonen dus heb super fel schrik op overstimulatie...

Het nieuws staat vol met IVM babys!! Maar we zullen eerst maar IVF proberen zeker? Alhoewel ik wel zin heb om hierover uitleg te vragen omdat ik veel kans maak op overstimulatie. Hebben jullie hiervoor ook kans (op die overstimuliate)?

Waarom moet je man naar een androloog? Is er iets vastgesteld?

Grtjs

[*grietje*]

@ Gippie:
Normaal gezien moet ik dan beginnen met Menopur-inspuitingen en dan de pregnyl. Ik weet ni of er nog iets anders gaat bijkomen? Maar ik weet dus ook ni of ik eerst de pil moet nemen aangezien ik geen cyclus heb. ( geen rijping van de eicellen en geen eisprong wel goede verdikking van het baarmoederslijm)
Ik heb nu altijd clomid genomen maar met wisselend resultaat.

Mijn man moet naar de androloog omdat het resultaat van zijn staal niet zo goed was. Op alle 3 de testpunten. Daarom eens kijken waar de oorzaak kan liggen. En mss is het op te lossen en dat zal het dan voor ons ook wat makkelijker maken.

Wanneer moeten jullie beginnen?

groetjes

[chantal09]

Hallo lieve meiden,

ik wil me graag aansluiten, ga ook in Januari starten met Ivf, vrijdag de 17e intake.
Bij mij/ ons is er sprake van onbegrepen onvruchtbaarheid, al 4 jaarbezig voor een wonder, alles uit de kast gehaald alle onderzoeken gegaan wat ech geen pretje is geweest, kijkoperatie, en noem maar op, 9x iui, dit allemaal in Nl, maar nu overgestapt naar GHB in Leuven, voel me daar beter.
Dus nu starten , heb er van de ene kant zin in ,maar van de andere kant zie ik er erg tegenop.
Die hormonen weer, bijwerkingen het prikken maar vooral die verschrikkelijke wachtweken, gatver.
En bang zijn voor die ene grote teleurtelling, en ook al wordt er gezegd ,niet vanuit gaan dat het weer mis is, dat ga je onderhand wel denken als het na zo lange tijd en met hulp nog steeds niet is gelukt.
Die wens die wij als vrouwen hebben om een kleintje in onze armen te houden is nu eenmaal heeeel erg groot, en dat wil je dan ook zooooo ontzettend graag, dat je bijna aan niks anders meer kunt denken.

[Liesje2]

Dag Chantal,
Allereerst welkom op het forum! Het is inderdaad niet makkelijk he, zo lang proberen om een baby te krijgen, en ondertussen wordt iedereen rondom jou zwanger, sommige mensen die tegelijkertijd met ons begonnen zijn aan kindjes, hebben ondertussen al twee kindjes, dat wringt een beetje... (wij zijn binnenkort 3 jaar bezig). Maar je moet er vertrouwen in hebben, ivf geeft hele goede kansen. Positief denken, jullie komen er wel! Succes morgen!
Groetjes,
Liesje

[*grietje*]

Welkom chantal,

Dat vind ik persoonlijk ook heel moeilijk, echt uitzinnig blij te zijn met de zwangerschappen van vriendinnen. Ik gun het die mensen echt allemaal en ik ben blij voor hen maar het is moeilijk om steeds naar hun kwaaltjes en dergelijke te horen en dan niet over jezelf te beginnen.
Zeker wanneer je mensen kent waarbij het niet echt gepland is, is het soms moeilijk.

En dan al dat wachten, het liefste wil iedereen zo snel mogelijk beginnen en verderdoen, maar ja ...

We moeten maar zo denken: Wij moeten veel moeite doen en weten dus zeker dat we ze echt willen en ik denk dat de band met je kinderen alleen maar sterker kan maken.

[*grietje*]

Welkom chantal,

Dat vind ik persoonlijk ook heel moeilijk, echt uitzinnig blij te zijn met de zwangerschappen van vriendinnen. Ik gun het die mensen echt allemaal en ik ben blij voor hen maar het is moeilijk om steeds naar hun kwaaltjes en dergelijke te horen en dan niet over jezelf te beginnen.
Zeker wanneer je mensen kent waarbij het niet echt gepland is, is het soms moeilijk.

En dan al dat wachten, het liefste wil iedereen zo snel mogelijk beginnen en verderdoen, maar ja ...

We moeten maar zo denken: Wij moeten veel moeite doen en weten dus zeker dat we ze echt willen en ik denk dat de band met je kinderen alleen maar sterker kan maken.

[FP]

zegt iemand (5 maanden zwangere vrouw) tegen me :
mijn man vindt me niet meer aantrekkelijk.....
Zeg ik tegen haar : och ja , dat zijn venten he ...
denk ik in mezelf : pfff is dat je enig probleem? Jij bent tenminste zwanger

zo zijn er elke dag wel situaties die eigenlijk wel spijtig zijn , want die vrouw kan er ook niks aan doen dat zij zwanger is en ikke niet...
Is het verkeer zo te denken?
Soms zit het zo hoog dat ik denk dat ik me niet meer fatsoenlijk kan gedragen en dingen ga zeggen zoals ik ze denk.... ik krijg er echt soms schrik van.

herkennen jullie dit? Of ben ik echt gek aan het worden?

grtjes

Fabienne

[Liesje2]

Ik denk dat deze gevoelens normaal zijn. Zelf ben ik niet geneigd dingen te zeggen zoals ik ze denk, ik ga zwangere vrouwen gewoon uit de weg. Maar dat lukt niet altijd natuurlijk. Dan ben ik gewoon beleefd, maar eerlijk gezegd interesseert het me (meestal) geen barst, tja... erg he
Op babybezoek gaan en zo, dat doe ik wel niet meer. Ik forceer mezelf niet meer vooral omdat andere mensen (de ouders) niet met ons kunnen omgaan, ze weten immers meestal dat we al zo lang aan het proberen zijn en dan krijgen we zo'n meelijwekkende blik, dus daar heb ik helemaal geen zin meer in!

[rainbow]

Hey iedereen,

nog even een berichtje van mij..
enkele reacties:
fledderke , ik had ook heel goede hormoonwaarden van mezelf, goed staal telkens, goede reactie op hormonen, goede dikte van bms en toch lukt het niet..Bij mij dus wel hormonen voorgeschreven, om de kansen te verhogen.. kansen tellen valt blijkbaar niet zo goed uit bij ons
ivm de leeftijd Het is gewoon dat ik het helemaal anders in mijn hoofd had, maar jij en alle anderen hier vast ook..
Inderdaad heel herkenbaar: iedereen die na jou begint met proberen, heeft intussen al een of twee kids, en wij blijven achter

Ik ga op babybezoek als het me uitkomt, dat wil zeggen, als ik het zie zitten en dan meestal bij het midden van mijn cyclus omdat ik me dan redelijk sterk voel (nog hoop he..)en alleen bij mensen bij wie ik me goed voel..Bij verschillende collega's ben ik al niet meer geweest, ken ze ook nog maar een klein jaar en dan ben ik echt wel selectief. Die baby zien is één ding, maar dat er dan de hele tijd over zwanger zijn/worden wordt over gesproken, is er teveel aan. Laatste keer in de grote vakantie ging het er over dat mijn collega onmiddellijk zwanger was en dan merkte iemand anders op, 'ja moet toch erg zijn, stel je voor dat het niet lukt,goh erg ,he en zeker voor uw eerste!' Ik zat daar maar naar beneden te kijken (ik hoopte eigenlijk onzichtbaar te worden)Dus fabienne, nee er is niks abnormaals aan jou, integendeel!!Ik moet ook steeds meer moeite doen om 'gepast' te reageren..

liesje: bij mij is dat dubbel, enerzijds ben ik enorm geïnteresseerd in baby's,en dan als ik erover doorvraag voelt het als zelffoltering, want dan doet het plots weer zo pijn erover te praten Ik heb al het meest van al gewenst (na het wensen dat ik zwanger ben natuurlijk)dat ik gewoon zou kunnen vergeten dat ik een kindje wil en dat het dan plots onverwacht komt.. maar ja..

ivm met ivm: heb in een reportage gehoord dat het alleen kan voor mensen die te veel op hormonen reageren en dus niet in aanmerking komen voor ivf..

ik heb nog steeds geen zin om met ivf te beginnen, dus de kans zit er dik in dat ik nog een maandje rust inlas..
amai, sorry, is lang bericht geworden.. Maar was dan ook lang geleden
Hoop dat ik hier dan mag schrijven, want ik pas ook niet echt in het onderwerp..
In ieder geval nog veel succes voor iedereen!!
liefs