Wat een moeilijke en dubbele gevoelens moet dit teweeg gebracht hebben. Temeer omdat je zegt dat dit de herinneringen aan wat er met jullie Mereltje gebeurd is terug omhoog bracht. Geen wonder dat de tranen dan vloeien, ook al ben je een enorm sterke vrouw. Ik wil je een grote troostknuffel sturen.
groetjes,
Linda.
PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)
-
mimilasouris
- Berichten: 40
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 23:08
Hallo iedereen,
Ik heb me nu al een weekje stilgehouden op het forum. Net zoals Valentine was de opmerking over mijn zwangerschapsgeluk (en mijn geneut over mijn kwaaltjes) ook hier nogal hard aangekomen. Ik moest het ook even verwerken, alvorens voor een laatste keer te reageren.
Ik heb dit forum ontdekt toen ik helemaal niets afwist van fertiliteitsbehandelingen, snuiven en spuiten, het afwachten, de ontgoocheling, jullie eigen jargon, de private jokes en vooral het bondgenootschap die sommige al jaren hebben opgebouwd. Een beetje een "wij tegen de wereld" gevoel, aangezien niemand die het niet zelf meemaakt een idee kan hebben bij de fysieke en psychische pijn.
Dit forum is - echt waar - redding geweest. Ik heb alle PGD en de meeste IVF verhalen gelezen, en ik putte hoop uit de succesverhalen en huilde mee bij de ontgoochelingen. Ik hoop dat ook ik op de chat en op het forum aan jullie wat steun heb kunnen bieden, en dat mijn egoïsme en mijn genavelstaar er niet bij in de weg stonden om ook naar jullie verhalen te luisteren.
Zoals ik al een paar keer schreef, was mijn successtory alleen maar bedoeld om jullie hoop te geven. Want hoop doet leven, en wie weet GEEFT hoop ook leven. Tussen een bos en boos labyrinth van inspuitingen en ongewenste menstruatie, leek het mij belangrijk om dat zaadje hoop te kunnen planten in jullie bange, gekwetste en broze zieltjes.
Niet om mijn geluk naar jullie uit te schreeuwen, want - tja - nu ik zwanger ben, heeft mijn omgeving uiteraard wel oor naar mijn verhalen, waar ik overigens ook zelf de nodige conclusies uit trek.
Dan de kwaaltjes. Tja, op geen enkel moment heb ik gemekkerd of vermeld dat ik hondsziek ben van de misselijkheid. Dat leek me inderdaad ongepast op dit forum omdat het evident is dat iedereen er blind voor zou tekenen om alstublief kotsmisselijk te mogen zijn bij het begin van een mooie zwangerschap.
Ik schreef echter wel over de weken die ik moest platliggen ten gevolge van mijn overstimulatie die gepaard ging met de pgd. Over de vreselijke pijnscheuten in mijn onderbuik, waarvan inmiddels duidelijk dat ze veroorzaakt zijn door een torsie op mijn gezwollen eierstok. Over de onzekerheid van de bijkomende wachtweken: ook al hebben jullie het misschien niet meegemaakt, het is geen rozengeur en maneschijn...het risico op miskraam is 20%, niemand binnen de fertiliteitscentra wenst je proficiat want het kan (lees als : zal wellicht) mislopen.In tegenstelling tot de wachtweken voor de eerste bloedname, is er nu wel degelijk iets te verliezen. In mijn geval een embryo'ke van 2 cm met kloppend hartje.
Ik wilde mijn twijfel bij jullie kwijt, mijn angsten. Ik wilde jullie kunnen vertellen over die bange nacht op de spoed vorige week.
Goed, ik heb begrepen dat het niet langer passend is. Dat in de "wij tegen de wereld", ik nu deel uitmaak van de wereld. Hoe precair de zwangerschap ook is, hoe immens de onzekerheid.
Ik zal verder blijven meelezen, in stilte, want ik wil niemand kwetsen. Hoe kwetsend ik de reactie ook vond.
@ Valentine, je verhaal breekt mijn hart. Ik snap het niet helemaal met die chemospuitjes en zo? Ben je nu nog zwanger of niet?? Hoe dan ook, ik duim voor je en ben in gedachten bij je.
@ Elske, mijn grote steun. Dank je. Dank je voor je advies, je luisterend oor en je troostende schouder. Jij blijft de strafste madam, dat je dit nog emotioneel aankan, je verdient een nobelprijs. En een baby'tje.
@ Liezeke, ons blauwke en @ Sofke: nie pleuje, nie opgeven!!!
Dank je, lieve PDG'ers,
Dank je, verdwaalde ooievaar,
Liefs,
mimi & mini
Ik heb me nu al een weekje stilgehouden op het forum. Net zoals Valentine was de opmerking over mijn zwangerschapsgeluk (en mijn geneut over mijn kwaaltjes) ook hier nogal hard aangekomen. Ik moest het ook even verwerken, alvorens voor een laatste keer te reageren.
Ik heb dit forum ontdekt toen ik helemaal niets afwist van fertiliteitsbehandelingen, snuiven en spuiten, het afwachten, de ontgoocheling, jullie eigen jargon, de private jokes en vooral het bondgenootschap die sommige al jaren hebben opgebouwd. Een beetje een "wij tegen de wereld" gevoel, aangezien niemand die het niet zelf meemaakt een idee kan hebben bij de fysieke en psychische pijn.
Dit forum is - echt waar - redding geweest. Ik heb alle PGD en de meeste IVF verhalen gelezen, en ik putte hoop uit de succesverhalen en huilde mee bij de ontgoochelingen. Ik hoop dat ook ik op de chat en op het forum aan jullie wat steun heb kunnen bieden, en dat mijn egoïsme en mijn genavelstaar er niet bij in de weg stonden om ook naar jullie verhalen te luisteren.
Zoals ik al een paar keer schreef, was mijn successtory alleen maar bedoeld om jullie hoop te geven. Want hoop doet leven, en wie weet GEEFT hoop ook leven. Tussen een bos en boos labyrinth van inspuitingen en ongewenste menstruatie, leek het mij belangrijk om dat zaadje hoop te kunnen planten in jullie bange, gekwetste en broze zieltjes.
Niet om mijn geluk naar jullie uit te schreeuwen, want - tja - nu ik zwanger ben, heeft mijn omgeving uiteraard wel oor naar mijn verhalen, waar ik overigens ook zelf de nodige conclusies uit trek.
Dan de kwaaltjes. Tja, op geen enkel moment heb ik gemekkerd of vermeld dat ik hondsziek ben van de misselijkheid. Dat leek me inderdaad ongepast op dit forum omdat het evident is dat iedereen er blind voor zou tekenen om alstublief kotsmisselijk te mogen zijn bij het begin van een mooie zwangerschap.
Ik schreef echter wel over de weken die ik moest platliggen ten gevolge van mijn overstimulatie die gepaard ging met de pgd. Over de vreselijke pijnscheuten in mijn onderbuik, waarvan inmiddels duidelijk dat ze veroorzaakt zijn door een torsie op mijn gezwollen eierstok. Over de onzekerheid van de bijkomende wachtweken: ook al hebben jullie het misschien niet meegemaakt, het is geen rozengeur en maneschijn...het risico op miskraam is 20%, niemand binnen de fertiliteitscentra wenst je proficiat want het kan (lees als : zal wellicht) mislopen.In tegenstelling tot de wachtweken voor de eerste bloedname, is er nu wel degelijk iets te verliezen. In mijn geval een embryo'ke van 2 cm met kloppend hartje.
Ik wilde mijn twijfel bij jullie kwijt, mijn angsten. Ik wilde jullie kunnen vertellen over die bange nacht op de spoed vorige week.
Goed, ik heb begrepen dat het niet langer passend is. Dat in de "wij tegen de wereld", ik nu deel uitmaak van de wereld. Hoe precair de zwangerschap ook is, hoe immens de onzekerheid.
Ik zal verder blijven meelezen, in stilte, want ik wil niemand kwetsen. Hoe kwetsend ik de reactie ook vond.
@ Valentine, je verhaal breekt mijn hart. Ik snap het niet helemaal met die chemospuitjes en zo? Ben je nu nog zwanger of niet?? Hoe dan ook, ik duim voor je en ben in gedachten bij je.
@ Elske, mijn grote steun. Dank je. Dank je voor je advies, je luisterend oor en je troostende schouder. Jij blijft de strafste madam, dat je dit nog emotioneel aankan, je verdient een nobelprijs. En een baby'tje.
@ Liezeke, ons blauwke en @ Sofke: nie pleuje, nie opgeven!!!
Dank je, lieve PDG'ers,
Dank je, verdwaalde ooievaar,
Liefs,
mimi & mini
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
denk dat ik heel goed weet hoe het voelt om eindelijk zwanger te zijn en toch met angst te moeten leven...dus begrijp elke zwangere vrouw (ook al denken ze steeds van niet! zeggend onder het mom van "we hebben er ook veel moeten voor doen")
heb het zelf jammer genoeg moeten meemaken...zwanger...ongeloof ...blijdschap...hartje meerdere keren horen kloppen...besef...babykamer met alle spullekes klaar gezet...en plots als we het niet meer verwachtten...sorry mevrouw/meneer...jullie kindje zal het niet halen...bevallen van een prachtige dochter...haar bewonderd tot haar kleinste teentje ... en met lege handen naar huis...een wiegje vol liefde opgemaakt blijft leeg...fysisch en emotioneel afscheid nemen van je kindje dat je voelde bewegen...waar je tegen praatte...pijn en liefde voelen voor de rest van je verdere leven...(dus ook op deze manier is de zwangerschap van een ander voor mij soms moeilijk...het maakt gewoon gevoelens los waar ik de ene keer beter mee om kan dan de andere keer)
wens dit niemand toe!! en wens iedere zwangere vrouw op het eind van haar zwangerschap een wolk van een baby in de handen!!! een gezonde baby dat je ziet opgroeien ..kan lief hebben...ziet lachen en wenen...kan verzorgen als het verkouden is...een baby met alles er op en er aan!! (ja en zelfs met slapeloze nachtjes!!!!!!)
Maar daar gaat het helemaal niet om!!...het gaat hier over elkaar steunen...elkaar begrijpen...elkaar voelen...(en ja omgaan met zwangerschap van iemand anders hoort daar ook bij want dit blijft gewoon moeilijk!)...over het mogen eerlijk zijn naar elkander toe zonder te moeten vrezen elkaar daarbij te verliezen...
en dit kan je of je nu zwanger bent of niet!
dat men gekwetst raakt onder zo een omstandigheden is normaal denk ik...maar nooit de bedoeling...denk dat iedereen hiermee akkoord is...laten we het daarmee verder doen...en elkaar terug proberen te begrijpen...en geef iedereen de kans om te wennen aan verandering binnen ons groepje...
elske x
heb het zelf jammer genoeg moeten meemaken...zwanger...ongeloof ...blijdschap...hartje meerdere keren horen kloppen...besef...babykamer met alle spullekes klaar gezet...en plots als we het niet meer verwachtten...sorry mevrouw/meneer...jullie kindje zal het niet halen...bevallen van een prachtige dochter...haar bewonderd tot haar kleinste teentje ... en met lege handen naar huis...een wiegje vol liefde opgemaakt blijft leeg...fysisch en emotioneel afscheid nemen van je kindje dat je voelde bewegen...waar je tegen praatte...pijn en liefde voelen voor de rest van je verdere leven...(dus ook op deze manier is de zwangerschap van een ander voor mij soms moeilijk...het maakt gewoon gevoelens los waar ik de ene keer beter mee om kan dan de andere keer)
wens dit niemand toe!! en wens iedere zwangere vrouw op het eind van haar zwangerschap een wolk van een baby in de handen!!! een gezonde baby dat je ziet opgroeien ..kan lief hebben...ziet lachen en wenen...kan verzorgen als het verkouden is...een baby met alles er op en er aan!! (ja en zelfs met slapeloze nachtjes!!!!!!)
Maar daar gaat het helemaal niet om!!...het gaat hier over elkaar steunen...elkaar begrijpen...elkaar voelen...(en ja omgaan met zwangerschap van iemand anders hoort daar ook bij want dit blijft gewoon moeilijk!)...over het mogen eerlijk zijn naar elkander toe zonder te moeten vrezen elkaar daarbij te verliezen...
en dit kan je of je nu zwanger bent of niet!
dat men gekwetst raakt onder zo een omstandigheden is normaal denk ik...maar nooit de bedoeling...denk dat iedereen hiermee akkoord is...laten we het daarmee verder doen...en elkaar terug proberen te begrijpen...en geef iedereen de kans om te wennen aan verandering binnen ons groepje...
elske x
-
valentine0409
- Berichten: 343
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 20:47
Hey Elske,
Ik vind het zoooo verschrikkelijk, zooo oneerlijk! Echt waar meid! Ik heb hier geen woorden voor. Ook voor wat er met je dochtertje is gebeurt. Het doet pijn wat me de voorbije weken is overkomen, maar niets in verglijking met wat jij hebt doorstaan (niet dat we verhalen mogen vergelijken, maar je begrijpt wel ...)!
Ik kan hier zo kwaad om zijn...we vragen toch niets teveel!! Ik heb me al zo kwaad gemaakt op alle mensen hierboven, waar ze ook mogen zijn... die mij zijn voorgegaan met die ziekte. Is het al niet genoeg dat we allemaal zo moeten lijden (ook zelf met een risico moeten leven) en we die eindeloze behandelingen moeten ondergaan ...
Meid, ik wens je zoveel sterkte toe. Wat moet het weer een tweestrijd geweest zijn... en dan maakte ik het er niet eenvoudiger op!Sorry
Ik vind het zoooo verschrikkelijk, zooo oneerlijk! Echt waar meid! Ik heb hier geen woorden voor. Ook voor wat er met je dochtertje is gebeurt. Het doet pijn wat me de voorbije weken is overkomen, maar niets in verglijking met wat jij hebt doorstaan (niet dat we verhalen mogen vergelijken, maar je begrijpt wel ...)!
Ik kan hier zo kwaad om zijn...we vragen toch niets teveel!! Ik heb me al zo kwaad gemaakt op alle mensen hierboven, waar ze ook mogen zijn... die mij zijn voorgegaan met die ziekte. Is het al niet genoeg dat we allemaal zo moeten lijden (ook zelf met een risico moeten leven) en we die eindeloze behandelingen moeten ondergaan ...
Meid, ik wens je zoveel sterkte toe. Wat moet het weer een tweestrijd geweest zijn... en dan maakte ik het er niet eenvoudiger op!Sorry
-
valentine0409
- Berichten: 343
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 20:47
Mimi
Nee ik ben niet meer zwanger. Dinsdagnacht werd ik binnengebracht met felle buikpijn en viel ik ook flauw.
Op de echo leken ze toch een vruchtje te zien in de baarmoeder, maar er zat veel vocht waardoor ze het niet zeker waren (hcg 4000 toen). Ze hadden een vermoeden van overstimulatie en het voelde ook zo (had ik voordien al gehad met 79follikels!).
Mijn hematocrietwaarden daalden echter fel en ook mijn hcg was plots met 1000gezakt. Een echo maakte duidelijk dat er veel bloed in de buik zat. Spoedoperatie was noodzakelijk, men zou een eileider wegnemen.
Bij de operatie vonden ze echter niets terug en hebben ze de eileider gelukkig kunnen sparen. Bloed gekregen, buik gespoeld, ... Na de operatie was het noodzakelijk dat de hcg waarden spontaan daalden. Indien dit niet het geval was moest ik maandag een 'chemo spuit' omdat dit een eventueel nog aanwezig vruchtje zou laten afsterven. Daarna mag je echter 3-6maand niet zwanger worden. Hcg was gelukkig gedaald naar 500 dus zakt voldoende. Sindsdien wel hevige pijn en bloedverlies (miskraam of maandstonden??) en emotioneel zoooo labiel (waarschijnlijk door snel zakken hcg en de gebeurteniisen).
Wij mogen teurg starten vanaf dat het lichaam terug ok is. Mijn gynae zou alles regelen met Jette om mij wat te ontlasten. Ze is zo enorm lief, ik bof er maar even mee...
Veel succes meid en positief denken é, want dat is zo noodzakelijk. Hopelijk horen we nog af en toe van jou!
Ook ik zal verder wel blijven meelezen, maar in beperkte mate. Het is nodig om mezelf (en anderen) te beschermen (zoals je wel hebt meegelezen) ...
Nee ik ben niet meer zwanger. Dinsdagnacht werd ik binnengebracht met felle buikpijn en viel ik ook flauw.
Op de echo leken ze toch een vruchtje te zien in de baarmoeder, maar er zat veel vocht waardoor ze het niet zeker waren (hcg 4000 toen). Ze hadden een vermoeden van overstimulatie en het voelde ook zo (had ik voordien al gehad met 79follikels!).
Mijn hematocrietwaarden daalden echter fel en ook mijn hcg was plots met 1000gezakt. Een echo maakte duidelijk dat er veel bloed in de buik zat. Spoedoperatie was noodzakelijk, men zou een eileider wegnemen.
Bij de operatie vonden ze echter niets terug en hebben ze de eileider gelukkig kunnen sparen. Bloed gekregen, buik gespoeld, ... Na de operatie was het noodzakelijk dat de hcg waarden spontaan daalden. Indien dit niet het geval was moest ik maandag een 'chemo spuit' omdat dit een eventueel nog aanwezig vruchtje zou laten afsterven. Daarna mag je echter 3-6maand niet zwanger worden. Hcg was gelukkig gedaald naar 500 dus zakt voldoende. Sindsdien wel hevige pijn en bloedverlies (miskraam of maandstonden??) en emotioneel zoooo labiel (waarschijnlijk door snel zakken hcg en de gebeurteniisen).
Wij mogen teurg starten vanaf dat het lichaam terug ok is. Mijn gynae zou alles regelen met Jette om mij wat te ontlasten. Ze is zo enorm lief, ik bof er maar even mee...
Veel succes meid en positief denken é, want dat is zo noodzakelijk. Hopelijk horen we nog af en toe van jou!
Ook ik zal verder wel blijven meelezen, maar in beperkte mate. Het is nodig om mezelf (en anderen) te beschermen (zoals je wel hebt meegelezen) ...
-
Rose
- Berichten: 403
- Lid geworden op: 1 mei 2010, 15:59
Heey allemaal,
@heidip, hoe verloopt jou poging? Wanneer volgende echo?
@ Miekske, lukt het wachten nog een beetje? Voel je iets? Nog enkele dagen te gaan, ben hier volop aan het duimen! Je verhaal heeft me wel wat hoop dat er misschien bij ons ook wat meer kans is voor een tp .Deze keer gaan ze toch een tese doen. Vorige keer was dat bij ons dan toch niet nodig maar nu gaan ze dat zoiezo doen in de hoop dat de zaadcellen iets beter gaan zijn van kwaliteit.
@ Valentine, veel sterkte tijdens moeilijke tijd! knuffel
@ Elske, wat vreselijk! Weet niet wat te zeggen! Veel sterkte en een dikke knuffel!
Wij zijn dus vorige week vrijdag kunnen starten met 2de poging. Woensdag was er nog niet veel te zien op eerste echo, enkel kleintjes langs beide kanten. Morgenochtend tweede echo…
Succes en knuffel voor iedereen.
X rose
@heidip, hoe verloopt jou poging? Wanneer volgende echo?
@ Miekske, lukt het wachten nog een beetje? Voel je iets? Nog enkele dagen te gaan, ben hier volop aan het duimen! Je verhaal heeft me wel wat hoop dat er misschien bij ons ook wat meer kans is voor een tp .Deze keer gaan ze toch een tese doen. Vorige keer was dat bij ons dan toch niet nodig maar nu gaan ze dat zoiezo doen in de hoop dat de zaadcellen iets beter gaan zijn van kwaliteit.
@ Valentine, veel sterkte tijdens moeilijke tijd! knuffel
@ Elske, wat vreselijk! Weet niet wat te zeggen! Veel sterkte en een dikke knuffel!
Wij zijn dus vorige week vrijdag kunnen starten met 2de poging. Woensdag was er nog niet veel te zien op eerste echo, enkel kleintjes langs beide kanten. Morgenochtend tweede echo…
Succes en knuffel voor iedereen.
X rose
-
valentine0409
- Berichten: 343
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 20:47
-
sdb
-
miekske
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 10 augustus 2010, 11:35
Nou morgen is het dan zover, dan heb ik mijn BN om te kijken of er hcg wordt aangemaakt....We gaan s'ochtends zelf ook een test doen. Wilde eigenlijk al eerder testen maar heb me weten in te houden!
In ieder geval nog geen ongi dus dat maakt het wel extra spannend. Ik voel me op zich goed, maar wel een steeds 'aanwezige' baarmoeder. Geen pijn maar een beetje zeurend/ zwaar gevoel.
Ik zit morgen op wachtdag 11 en 16 dagen na punctie. Ben alleen stiekem nog een beetje bang dat het nog te vroeg is om iets te zien op de test, maar als ik echt zwanger ben zou er toch wel wat te zien moeten zijn..?
Pfffffff killing hoor dit!
Rose fijn dat jullie weer begonnen zijn! Ik vond het ook een prettig idee dat er een TESE werd gedaan als de zaadcellen niet zo goed waren. En hoewel ik het sneu vond voor mijn vriend, was ik toch blij dat ze het gedaan hebben! Het is mijn vriend ook heel erg meegevallen. Ze hebben dus onder lokale verdoving een FNA kunnen doen en daar heeft hij weinig last van gehad achteraf! Ik denk dat de zaadcel kwaliteit echt heel belangrijk is bij de bevruchting en kwaliteit van de embryo. Hopelijk hebben jullie nu ook meer kans! Hoe was de echo zijn ze nu al lekker aan het groeien?
Heidip hoe gaat het met jou? Ook weer bezig las ik. Veel succes!
Valentine wat verschrikkelijk wat er gebeurd is! Weet niet wat ik moet zeggen....heel veel sterkte meis.
Elske hoe gaat het? Dikke knuffel voor jou!
Liefs Miekske
In ieder geval nog geen ongi dus dat maakt het wel extra spannend. Ik voel me op zich goed, maar wel een steeds 'aanwezige' baarmoeder. Geen pijn maar een beetje zeurend/ zwaar gevoel.
Ik zit morgen op wachtdag 11 en 16 dagen na punctie. Ben alleen stiekem nog een beetje bang dat het nog te vroeg is om iets te zien op de test, maar als ik echt zwanger ben zou er toch wel wat te zien moeten zijn..?
Pfffffff killing hoor dit!
Rose fijn dat jullie weer begonnen zijn! Ik vond het ook een prettig idee dat er een TESE werd gedaan als de zaadcellen niet zo goed waren. En hoewel ik het sneu vond voor mijn vriend, was ik toch blij dat ze het gedaan hebben! Het is mijn vriend ook heel erg meegevallen. Ze hebben dus onder lokale verdoving een FNA kunnen doen en daar heeft hij weinig last van gehad achteraf! Ik denk dat de zaadcel kwaliteit echt heel belangrijk is bij de bevruchting en kwaliteit van de embryo. Hopelijk hebben jullie nu ook meer kans! Hoe was de echo zijn ze nu al lekker aan het groeien?
Heidip hoe gaat het met jou? Ook weer bezig las ik. Veel succes!
Valentine wat verschrikkelijk wat er gebeurd is! Weet niet wat ik moet zeggen....heel veel sterkte meis.
Elske hoe gaat het? Dikke knuffel voor jou!
Liefs Miekske
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
bedankt sofke...doet goed te weten dat iemand aan je kleintje denkt...en een kaarsje laat branden x
hier een weekendje ziekenhuis achter de rug...bn was niet zo goed...geen bbz...wel curretage vanwege hevige krampen en koorts en geen "nette" baarmoeder...woe nog eens bn...
nu echt nood aan veel rust...ben emo plat...een weekje thuis (supervoordeel!)
iedereen die terug begonnen is met verse poging...veel succes!!
valentine hoop dat het je daar wat lukt om alles een plaatsje te geven
miekske duim!
sofke dikke kus x
elske x
hier een weekendje ziekenhuis achter de rug...bn was niet zo goed...geen bbz...wel curretage vanwege hevige krampen en koorts en geen "nette" baarmoeder...woe nog eens bn...
nu echt nood aan veel rust...ben emo plat...een weekje thuis (supervoordeel!)
iedereen die terug begonnen is met verse poging...veel succes!!
valentine hoop dat het je daar wat lukt om alles een plaatsje te geven
miekske duim!
sofke dikke kus x
elske x
-
sdb
Elske,
Wat een weg heb jij al moeten bewandelen zeg meid!! Ik leef enorm met je mee! Ik hoop dat alles snel beter gaat en dat het weekje rust je goed doet!
En ik weet zeker dat ik niet de enige was die een kaarsje brandde op 12/12! Mereltje zat in de harten van velen.
Dikke knuffel, en laat je maar es goed in de watten leggen door je ventje!
xxxxxx
Sofke
Wat een weg heb jij al moeten bewandelen zeg meid!! Ik leef enorm met je mee! Ik hoop dat alles snel beter gaat en dat het weekje rust je goed doet!
En ik weet zeker dat ik niet de enige was die een kaarsje brandde op 12/12! Mereltje zat in de harten van velen.
Dikke knuffel, en laat je maar es goed in de watten leggen door je ventje!
xxxxxx
Sofke
-
miekske
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 10 augustus 2010, 11:35
Lieve meiden,
Het is gewoon ongeloofelijk maar waar ik ben ZWANGER!!!!! Vanochtend zelf getest en postitief, en een BN gedaan en HCG is 230! Volgens Dr.Verpoest is dit hoog voor WD 11 en hij feliciteerde me!!!
Wij zijn zooooo blij en kunnen het amper bevatten....
Voel me zelfs een beetje schuldig dit hier neer te zetten terwijl er anderen hier zoveel verdriet hebben...Vind het echt erg en hoop dat jullie me snel achterna komen echt waar.
Wij hebben ontzettend veel geluk gehad en er heeft gewoon niks tegen gezeten. Pfffff nu hopen dat het goed blijft gaan!
Liefs Miekske
Het is gewoon ongeloofelijk maar waar ik ben ZWANGER!!!!! Vanochtend zelf getest en postitief, en een BN gedaan en HCG is 230! Volgens Dr.Verpoest is dit hoog voor WD 11 en hij feliciteerde me!!!
Wij zijn zooooo blij en kunnen het amper bevatten....
Voel me zelfs een beetje schuldig dit hier neer te zetten terwijl er anderen hier zoveel verdriet hebben...Vind het echt erg en hoop dat jullie me snel achterna komen echt waar.
Wij hebben ontzettend veel geluk gehad en er heeft gewoon niks tegen gezeten. Pfffff nu hopen dat het goed blijft gaan!
Liefs Miekske
-
Rose
- Berichten: 403
- Lid geworden op: 1 mei 2010, 15:59
@ Miekske, wat een super nieuws! Proficiat!
@ Elske, wat erg voor je! dikke knuffel, rust maar goed uit deze week.
Het zal je goed doen!
(hier heeft ook een kaarsje gebrand voor jou sterretje aan de hemel en voor al die andere sterretjes)
Deze ochtend nog es echo gehad en dan aan de foon hebben ze gezegd dat er normaal gezien donderdag pick up zal zijn. morgenvroeg nog es bn...
slaapzacht groetjes rose
@ Elske, wat erg voor je! dikke knuffel, rust maar goed uit deze week.
Het zal je goed doen!
(hier heeft ook een kaarsje gebrand voor jou sterretje aan de hemel en voor al die andere sterretjes)
Deze ochtend nog es echo gehad en dan aan de foon hebben ze gezegd dat er normaal gezien donderdag pick up zal zijn. morgenvroeg nog es bn...
slaapzacht groetjes rose
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast