Dat fotodagboek is wel een leuk idee, alleen nog tijd vinden om dat te maken natuurlijk... Vooral ook omdat je de hele tijd denkt: dat moet ik vertellen, en als je hem dan aan de lijn hebt vergeet je de helft te vertellen.Loslaten
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Dankjewel allemaal, het gaat nu weer wat beter. Papa houdt zich bewust wat meer op de achtergrond, en nu krijg ik de knuffels tijdens het vioolspelen (is wel wat ambetant, kan dan niet echt verderspelen, is net zoals mijn poes vroeger die altijd op mijn schouder sprong als ik hoge tonen speelde...).
En nee, manlief kan niet echt viool spelen nee
(ik heb hem eens de basics willen bijbrengen maar hij heeft het geduld niet)
Voor de rest heb ik wat meer aanvaard dat het ook wel bij het meisje-zijn hoort. Dat het dus niet 100% aan mij ligt. Tja, ze toont het wel wat meer uitgesproken dan andere meisjes die ik ken, maar misschien heeft dat ook een beetje een verband met haar meer uitgesproken verlatingsangst? Misschien uit ze haar emoties meer dan een ander kind ofzo? Who knows.
Vereltje, amai dat is wel supermoedig van jullie als gezin om dat aan te durven. Misschien inderdaad beter nu dan later. Misschien gaat hij zijn dochtertje zo hard missen, dat hij jullie dat later niet meer 'lapt' he! Via via kennen we nogal wat lange-afstands-huwelijken (enkele transatlantische) en ik bewonder die mensen echt wel. Nuja, met Skype enzo van tegenwoordig is het er alleen maar gemakkelijker op geworden! En wie weet kan hij er toch eens een weekendje van tussenuit glippen... als de nood het hoogst is...
En nee, manlief kan niet echt viool spelen nee
(ik heb hem eens de basics willen bijbrengen maar hij heeft het geduld niet)Voor de rest heb ik wat meer aanvaard dat het ook wel bij het meisje-zijn hoort. Dat het dus niet 100% aan mij ligt. Tja, ze toont het wel wat meer uitgesproken dan andere meisjes die ik ken, maar misschien heeft dat ook een beetje een verband met haar meer uitgesproken verlatingsangst? Misschien uit ze haar emoties meer dan een ander kind ofzo? Who knows.
Vereltje, amai dat is wel supermoedig van jullie als gezin om dat aan te durven. Misschien inderdaad beter nu dan later. Misschien gaat hij zijn dochtertje zo hard missen, dat hij jullie dat later niet meer 'lapt' he! Via via kennen we nogal wat lange-afstands-huwelijken (enkele transatlantische) en ik bewonder die mensen echt wel. Nuja, met Skype enzo van tegenwoordig is het er alleen maar gemakkelijker op geworden! En wie weet kan hij er toch eens een weekendje van tussenuit glippen... als de nood het hoogst is...
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
goh mies
het hoort er idd bij, en de dochter-papa verhouding zal altijd ergens aanwezig zijn misschien, en ja, nu is het moeilijk dit los te laten omdat ze nog een baby is en je het nu nog niet wil/kan loslaten.
maar ik ben er vast van overtuigd dat het een periode is en dat er heel zeker nog periodes zullen komen dat ze jou wel nodig heeft, omdat jij toch haar mama bent!
't heeft ook niets met graag zien te maken hé,'t is gewoon de aantrekkingskracht die iemand uitoefent.
en ook al krijgen ze e speciale band met de papa, de mama-dochter navelstreng is niet zomaar weg te bannen hoor!
Dus moed houden en genieten waar je kan!
het hoort er idd bij, en de dochter-papa verhouding zal altijd ergens aanwezig zijn misschien, en ja, nu is het moeilijk dit los te laten omdat ze nog een baby is en je het nu nog niet wil/kan loslaten.
maar ik ben er vast van overtuigd dat het een periode is en dat er heel zeker nog periodes zullen komen dat ze jou wel nodig heeft, omdat jij toch haar mama bent!
't heeft ook niets met graag zien te maken hé,'t is gewoon de aantrekkingskracht die iemand uitoefent.
en ook al krijgen ze e speciale band met de papa, de mama-dochter navelstreng is niet zomaar weg te bannen hoor!
Dus moed houden en genieten waar je kan!
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
Mies, ik lees je verhaal nu pas, ik denk dat alles al gezegd is. Blij dat je het alweer positiever ziet!
Vereltje, mijn vriendin haar ventje is para, is ongeveer elke 2 jaar weg voor 4 maanden. Toen hun zoontje een baby was, was het vooral zwaar voor de mama, maar de zoon had er eigenlijk niet echt last van.
Nu is de zoon intussen 6j en sinds hij 3 is, is het moeilijker geworden. Toen besefte hij dat hij papa miste, maar had hij nog geen besef van tijd enz. Maar het leger had wel een goede voorbereiding gegeven met allerlei tips voor kindjes op verschillende leeftijden, hoe ermee om te gaan, aftelkalender,... Nu is de papa net weer terug thuis, en het is wel zo dat hun zoon, eens de papa thuis is, enkel nog de papa wil. Dat is natuurlijk een tijdelijke fase, maar wel pijnlijk voor de mama, daar zij er al die tijd alleen voor stond en nu zo 'bedankt' wordt.
Intussen kan de papa het zelf niet meer aan om zijn gezin steeds zo in de steek te laten, hij heeft een kleuter achtergelaten en is teruggekomen als het kind al kon lezen en schrijven. Hij is nu dus op zoek naar een andere job
Vereltje, mijn vriendin haar ventje is para, is ongeveer elke 2 jaar weg voor 4 maanden. Toen hun zoontje een baby was, was het vooral zwaar voor de mama, maar de zoon had er eigenlijk niet echt last van.
Nu is de zoon intussen 6j en sinds hij 3 is, is het moeilijker geworden. Toen besefte hij dat hij papa miste, maar had hij nog geen besef van tijd enz. Maar het leger had wel een goede voorbereiding gegeven met allerlei tips voor kindjes op verschillende leeftijden, hoe ermee om te gaan, aftelkalender,... Nu is de papa net weer terug thuis, en het is wel zo dat hun zoon, eens de papa thuis is, enkel nog de papa wil. Dat is natuurlijk een tijdelijke fase, maar wel pijnlijk voor de mama, daar zij er al die tijd alleen voor stond en nu zo 'bedankt' wordt.
Intussen kan de papa het zelf niet meer aan om zijn gezin steeds zo in de steek te laten, hij heeft een kleuter achtergelaten en is teruggekomen als het kind al kon lezen en schrijven. Hij is nu dus op zoek naar een andere job
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Hier weer een krak in loslaten hoor het voorbije weekend:
heb de sterilisator opgeborgen!
heeft nu toch geen zin meer volgens mij, en 't ding stond alleen maar id weg op de duur
en heb weer een halve kleerkast te kleine kleertjes weggedaan (op zolder). soms heb ik het daar zo moeilijk mee, omdat ik haar toch zo schattig vond...
oh ja, en het echte babyspeelgoed (rammelaars en zo) is ook opgeruimd...
jeetje, ze wordt echt groot hoor!
heb de sterilisator opgeborgen!
heeft nu toch geen zin meer volgens mij, en 't ding stond alleen maar id weg op de duur
en heb weer een halve kleerkast te kleine kleertjes weggedaan (op zolder). soms heb ik het daar zo moeilijk mee, omdat ik haar toch zo schattig vond...
oh ja, en het echte babyspeelgoed (rammelaars en zo) is ook opgeruimd...
jeetje, ze wordt echt groot hoor!
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Om eventjes terug te komen op de discussie 'papa weg voor lange tijd'.
Ik ben natuurlijk niet anders gewend : papa is er nooit bij ons, alle ja in de week niet wat bij mij dan 't zelfde is als nooit want het is toch het drukst in de week.
Toen onze jongen een maand was moest hij voor 5 volle weken naar Zuid Afrika. Toen hij terugkwam was dat ontzettend raar voor onze jongen; de meisjes konden daar beter mee om; zij weten niet beter dan dat hun papa er in de week niet is. nu was hij er ook 5 weekends niet maar ze hadden hem wel meer gesproken dan anders via skype.
Voor mij was die periode ontzettend zwaar, was nog maar een maand bevallen, 't was december, de feestdagen, was nog in zwangerschapsverlof dus buiten de kinderen had ik gedurende 5 weken practisch geen aanspraak, geen volwassen gesprek, 't was ook nog eens de eerste "verjaardag" van mijn mama's dood terwijl hij weg was.
Voor hem was dat natuurlijk anders: 't was daar zomer, had interessant werk, in de weekends uitstapjes naar de tafelberg, naar de kust naar de wijngebieden. Ik denk dat het voor hem een positief verhaal was, moest er 's nachts niet uit. Tegen dat hij thuis kwam waren de slapeloze nachten voorbij.
Ik durf niet zeggen dat hij het niet meer zou doen in de toekomst.
Ik zeg hem soms dat hij het beste van 2 werelden gecombineerd heeft: hij heeft een pracht van een gezin, 2 prachtige dochters, een schat van een zoon en hij heeft er niets van last van. De slapeloze nachten, het huiswerk, de taxiritten, de was & de plas, de financiële en practische organisatie, 't is allemaal voor mij. Ondertussen zit hij ergens anders zijn carrière uit te bouwen, overuren te kloppen alsof hij vrijgezel is met niets in zijn weg
Zelf zou ik het niet kunnen. Hoe vaak ik al de mogelijkheid gehad heb om hier op 't werk stage te lopen in een gerelateerd bedrijf in Frankfurt. 't zou fantastisch staan op mijn Cv maar ik zou mijn kinderen echt geen 6 maand een ganse week kunnen missen. Ik vertel thuis zelfs niet meer over de aanbiedingen want als ik dat doe, dwingt hij me om mijn kandidatuur in te dienen. hij gaat volledig voorbij aan de practische zaken. En als ik het dan niet doe krijg ik verwijt te weinig ambitieus te zijn.
Terwijl ik wel ambitieus ben : ik wil de beste mamma zijn die ik voor mijn kinderen kan zijn. Daar is toch niks mis mee?
Mannen en vrouwen, op dat gebied zullen we wel altijd blijven verschillen.
Vereltje dikke knuf want 't zal inderdaad niet easy zijn
Sterretje, troost je, je zal al die mooie kleertjes heel snel weer kunnen van zolder halen
En bij mij staat de sterilisator er nog altijd, inderdaad altijd in de weg maar 'k steriliseer nog elke dag
Maar bij mij is 't mijn laatste hé 
cinne
Ik ben natuurlijk niet anders gewend : papa is er nooit bij ons, alle ja in de week niet wat bij mij dan 't zelfde is als nooit want het is toch het drukst in de week.
Toen onze jongen een maand was moest hij voor 5 volle weken naar Zuid Afrika. Toen hij terugkwam was dat ontzettend raar voor onze jongen; de meisjes konden daar beter mee om; zij weten niet beter dan dat hun papa er in de week niet is. nu was hij er ook 5 weekends niet maar ze hadden hem wel meer gesproken dan anders via skype.
Voor mij was die periode ontzettend zwaar, was nog maar een maand bevallen, 't was december, de feestdagen, was nog in zwangerschapsverlof dus buiten de kinderen had ik gedurende 5 weken practisch geen aanspraak, geen volwassen gesprek, 't was ook nog eens de eerste "verjaardag" van mijn mama's dood terwijl hij weg was.
Voor hem was dat natuurlijk anders: 't was daar zomer, had interessant werk, in de weekends uitstapjes naar de tafelberg, naar de kust naar de wijngebieden. Ik denk dat het voor hem een positief verhaal was, moest er 's nachts niet uit. Tegen dat hij thuis kwam waren de slapeloze nachten voorbij.
Ik durf niet zeggen dat hij het niet meer zou doen in de toekomst.
Ik zeg hem soms dat hij het beste van 2 werelden gecombineerd heeft: hij heeft een pracht van een gezin, 2 prachtige dochters, een schat van een zoon en hij heeft er niets van last van. De slapeloze nachten, het huiswerk, de taxiritten, de was & de plas, de financiële en practische organisatie, 't is allemaal voor mij. Ondertussen zit hij ergens anders zijn carrière uit te bouwen, overuren te kloppen alsof hij vrijgezel is met niets in zijn weg
Zelf zou ik het niet kunnen. Hoe vaak ik al de mogelijkheid gehad heb om hier op 't werk stage te lopen in een gerelateerd bedrijf in Frankfurt. 't zou fantastisch staan op mijn Cv maar ik zou mijn kinderen echt geen 6 maand een ganse week kunnen missen. Ik vertel thuis zelfs niet meer over de aanbiedingen want als ik dat doe, dwingt hij me om mijn kandidatuur in te dienen. hij gaat volledig voorbij aan de practische zaken. En als ik het dan niet doe krijg ik verwijt te weinig ambitieus te zijn.
Terwijl ik wel ambitieus ben : ik wil de beste mamma zijn die ik voor mijn kinderen kan zijn. Daar is toch niks mis mee?
Mannen en vrouwen, op dat gebied zullen we wel altijd blijven verschillen.
Vereltje dikke knuf want 't zal inderdaad niet easy zijn
Sterretje, troost je, je zal al die mooie kleertjes heel snel weer kunnen van zolder halen
En bij mij staat de sterilisator er nog altijd, inderdaad altijd in de weg maar 'k steriliseer nog elke dag
Maar bij mij is 't mijn laatste hé cinne
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Hey Cinne, zoals jij het beschrijft zou ik het toch ook heel moeilijk hebben hoor! Mijn man is vaak weg, en binnenkort voor 4 maanden (hij is ook para Dinootje), maar daar staat tegenover dat hij wel veel vakantie heeft en als hij gewoon in de kazerne is komt hij rond vier uur al naar huis. Dus dat compenseert wel, hij maakt echt wel tijd voor ons gezin ook.
Voor onze dochter zal het nu nog niet moeilijk zijn, ze is nog te klein om dat echt te beseffen. Maar ze zal hem niet meer kennen als hij terugkomt, en dat zal voor hem wel moeilijk zijn. En ik zie er ook tegenop dat ik vier maanden alles op mijn eentje moet doen. Dan kan ik hem eens niet naar de winkel sturen, of een keertje uitslapen terwijl hij opstaat... En ik ga hem natuurlijk ook vreselijk missen!
Voor onze dochter zal het nu nog niet moeilijk zijn, ze is nog te klein om dat echt te beseffen. Maar ze zal hem niet meer kennen als hij terugkomt, en dat zal voor hem wel moeilijk zijn. En ik zie er ook tegenop dat ik vier maanden alles op mijn eentje moet doen. Dan kan ik hem eens niet naar de winkel sturen, of een keertje uitslapen terwijl hij opstaat... En ik ga hem natuurlijk ook vreselijk missen!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
Cinne, de ambities van vrouwen moeten altijd een beetje aangepast worden hé, hoe graag we op het werk ook vooruit willen, de prioriteit blijft toch het gezin hé!
En het zou maar erg zijn als het niet zo was.
Heeft je ventje er ooit al eens bij stilgestaan dat dit allemaal niet kan in de realiteit? Hij wil jou "ambitieus" hebben, tegelijkertijd moet je huis x keer gekuist worden, mag er geen kuisvrouw komen, moet alles voor de kindjes in perfecte banen lopen,... en inderdaad, hij leeft in de week als een vrijgezel (overuren kloppen is gemakkelijk als je voor de rest aan niks moet denken want het huishouden is een bedrijfje op zich dat je runt naast je job hé) en in het weekend geniet hij van zijn gezin uit de boekskes... chapeau hoor voor jou!! Ik zou het niet kunnen, mijn man is toch moeten stoppen met zijn buitenlands werk vooraleer ik aan kindjes wou beginnen met hem. Het is nu niet dat hij nooit meer gaat, maar enkele keren per jaar 1 of 2 weekjes, daar kan ik mee leven.
En het zou maar erg zijn als het niet zo was.
Heeft je ventje er ooit al eens bij stilgestaan dat dit allemaal niet kan in de realiteit? Hij wil jou "ambitieus" hebben, tegelijkertijd moet je huis x keer gekuist worden, mag er geen kuisvrouw komen, moet alles voor de kindjes in perfecte banen lopen,... en inderdaad, hij leeft in de week als een vrijgezel (overuren kloppen is gemakkelijk als je voor de rest aan niks moet denken want het huishouden is een bedrijfje op zich dat je runt naast je job hé) en in het weekend geniet hij van zijn gezin uit de boekskes... chapeau hoor voor jou!! Ik zou het niet kunnen, mijn man is toch moeten stoppen met zijn buitenlands werk vooraleer ik aan kindjes wou beginnen met hem. Het is nu niet dat hij nooit meer gaat, maar enkele keren per jaar 1 of 2 weekjes, daar kan ik mee leven.
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Och Dinootje, ik denk eigenlijk dat ik het hem te makkelijk maak.
Hij zit niet een tiende van wat ik doe want ik doe het of als hij weg is in de week of in 't weekend als hij nog slaapt.
De meisjes mogen van extra schoolse activiteiten doen wat ze willen; 't is aan mij om te plannen en ervoor te zorgen dat ze er op tijd geraken en op tijd afgehaald worden. nu ja, ik heb vroeger van mijn pa nooit ook maar iets van extraschoolse zaken mogen doen dus ik vind ook dat ze alle kansen moeten grijpen. Maar elke dag taxichauffeur spelen en dan zaterdag ook nog van hier naar daar rijden ( 4 verschillende lessen of sportclubs op zaterdag) vind ik wel van 't goeie teveel. Ik heb nooit tijd om eens te gaan winkelen of ergens rustig gezellig naartoe te gaan .
Ik heb me echt zondag kwaad gemaakt. Hij gaat zondagochtend lopen, ondertussen strijk ik. ik wou in de namiddag naar 't stad of naar een kerstmarkt maar Mr was moe van te lopen. Volgend weekend is 't zaterdag weer van hot naar her rennen en zondag is 't feestje van 't neefje . wanneer ik in godsnaam kerstcadeautjes zal kunnen kopen is me een raadsel. Nu ja, die van de kindern heb ik al, da's t belangrijkst.
Och ik ga zwijgen, 't is 't er 't onderwerp niet naar n ik zeur toch alleen maar
Cinne
Hij zit niet een tiende van wat ik doe want ik doe het of als hij weg is in de week of in 't weekend als hij nog slaapt.
De meisjes mogen van extra schoolse activiteiten doen wat ze willen; 't is aan mij om te plannen en ervoor te zorgen dat ze er op tijd geraken en op tijd afgehaald worden. nu ja, ik heb vroeger van mijn pa nooit ook maar iets van extraschoolse zaken mogen doen dus ik vind ook dat ze alle kansen moeten grijpen. Maar elke dag taxichauffeur spelen en dan zaterdag ook nog van hier naar daar rijden ( 4 verschillende lessen of sportclubs op zaterdag) vind ik wel van 't goeie teveel. Ik heb nooit tijd om eens te gaan winkelen of ergens rustig gezellig naartoe te gaan .
Ik heb me echt zondag kwaad gemaakt. Hij gaat zondagochtend lopen, ondertussen strijk ik. ik wou in de namiddag naar 't stad of naar een kerstmarkt maar Mr was moe van te lopen. Volgend weekend is 't zaterdag weer van hot naar her rennen en zondag is 't feestje van 't neefje . wanneer ik in godsnaam kerstcadeautjes zal kunnen kopen is me een raadsel. Nu ja, die van de kindern heb ik al, da's t belangrijkst.
Och ik ga zwijgen, 't is 't er 't onderwerp niet naar n ik zeur toch alleen maar
Cinne
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Dit weekend een mega groot loslaat moment gehad. Wij moesten naar een (stom) trouwfeest en dus zoontje bij mijn broer en zijn vriendin moeten "achterlaten". Ik had het gevoel dat ik hem verliet.
Toen ik thuiskwam van het trouwfeest (waar ik me absoluut NIET geamuseerd heb) voelde ik me "leeg". Ik ging naar zijn kamertje kijken en het was leeg. Ik kon niet direct de slaap vatten. 's Morgen om 9u30 snel snel me klaargemaakt en hem gaan halen
.
Adie is wel super flink geweest. Weende niet als ik we weggingen. Hft flink flesje gedronken, is flink gaan slapen. Heeft lang geslapen: tot 7u30!!! (terwijl hij bij ons de laatste dagen altijd rond 6u, iets voor soms zelfs
, wakker is).
' s Morgens had hij wel niet zo veel wll drinken. Maar hij hft nog borstje gekregen als ik ben toegekomen .
Deze morgen ben ik bij mijn moeder komen werken en anders dan anders wou hij deze keer niet zomaar id armen van mijn moeder gaan. Mijn mama zei dat hij denkt dat ik hem terug ging verlaten.
Toen ik thuiskwam van het trouwfeest (waar ik me absoluut NIET geamuseerd heb) voelde ik me "leeg". Ik ging naar zijn kamertje kijken en het was leeg. Ik kon niet direct de slaap vatten. 's Morgen om 9u30 snel snel me klaargemaakt en hem gaan halen
.Adie is wel super flink geweest. Weende niet als ik we weggingen. Hft flink flesje gedronken, is flink gaan slapen. Heeft lang geslapen: tot 7u30!!! (terwijl hij bij ons de laatste dagen altijd rond 6u, iets voor soms zelfs
, wakker is).' s Morgens had hij wel niet zo veel wll drinken. Maar hij hft nog borstje gekregen als ik ben toegekomen
.Deze morgen ben ik bij mijn moeder komen werken en anders dan anders wou hij deze keer niet zomaar id armen van mijn moeder gaan. Mijn mama zei dat hij denkt dat ik hem terug ging verlaten.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ja ik zag het niet zitten om naar Brussel te rijden vandaag nadat ik telefoontje kreeg van grote vent beter even te wachten met te vertrekken wegens 700km 
file. Dus dan maar mijn mama gebeld of zij op Adie kon letten.
En ja ik zie Adie dus vandaag. Maar ze is nu ermee weg met de wandelwagen. Ze zou al terug moeten zijn want het is tijd voor de groentepap, dus ben ik me daarin weer aan het "opfretten".
file. Dus dan maar mijn mama gebeld of zij op Adie kon letten.En ja ik zie Adie dus vandaag. Maar ze is nu ermee weg met de wandelwagen. Ze zou al terug moeten zijn want het is tijd voor de groentepap, dus ben ik me daarin weer aan het "opfretten".
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten