ex-IVF/ICSI-clubje

[clau]

object ik moet nog langer dan jou heb pas 14w en 3d op mijn tellertje staan

[Bjorn en Kim]

Ja ik ben echt al aan het aftellen hoor, nog 10 lange weken te gaan. Tibo is geboren op 38 weken dus het kan ook vroeger... We zullen zien!

Kan al niet meer wachten tot het zover is!

[Isolde]

Hej Kim,

Je schrijft dat je ernaar uitkijkt...goh, ik ben wel een beetje bang voor het bevallen, het is nog ver weg, I know, maar toch, het is zo onbekend voor mij en ik vraag me af hoe het is, of de pijn te harden is, of ik gewoon niet zal beginnen panikeren...

X

[LaBatsa]

Hey Kim, ik begrijp je volledig! Ik ben nu ook 30 weken en het wordt nu wel erg lastig. Ik begrijp niet goed hoe sommige vrouwen 'verslaafd' kunnen zijn aan het zwanger zijn. Pas op, ik ben heel blij dat dit kindje er komt, maar die 40 weken zijn er teveel aan
Mijn zoontje werd ook 15 dagen voor de uitgerekende datum geboren, dus ik hoop dat het deze keer weer zo zal zijn (volgens de gyn is de kans vrij groot)

@Isa: ik kijk ook enorm uit naar mijn bevalling, ook al weet ik dat het gigantisch veel pijn gaat doen! Maar ik kan niet wachten om mijn meisje in mijn armen te kunnen houden!
Organiseert het zh waar je gaat bevallen geen info avonden? Dat is anders een goede gelegenheid om vertrouwd te raken met hun werkwijze en om goede info te krijgen over alles wat met de bevalling te maken heeft.

[Bjorn en Kim]

Labatsa ik snap ook totaal niet wat daar leuk aan is ook al miste ik het zwanger zijn enorm na mijn bevalling van Tibo, nu kan het niet snel genoeg voorbij zijn. Heb ook eerst een droomzwangerschap gehad en nu een horrorzwangerschap dus het contrast is een beetje te groot!

Isa ik kijk enorm uit om dat kleine ventje in mijn armen te kunnen houden en om van die dikke buik verlost te zijn. Voor de bevalling zelf heb ik meer schrik dan de 1e keer omdat ik weet wat me te wachten staat! Tibo zat gestropt bij de bevalling, ik had daar nooit bij stilgestaan dat dit mij zou overkomen maar nu is de schrik groot dat onze 2e zoon hetzelfde moet meemaken... Je weet ook beter welke pijn je te wachten staat maar hey het is vorige keer gelukt dus het lukt nu ook wel weer!

Al veel voorbereidingen gedaan labatsa? Ik ben al bijna met ales klaar

[LaBatsa]

Kim, de voorbereidingen zijn nog volop aan de gang, maar bijna klaar. De kaartjes zijn in orde (enkel nog enveloppen schrijven)en de geboortelijst is klaar, ik wacht nu nog op mijn zakjes van de doopsuiker zodat ik die kan beginnen vullen (normaal zouden die er volgende week moeten zijn). De kinderkamer is ook zo goed als af, enkel nog wat decoratie toevoegen. Daar heb ik gelukkig niet zo veel werk aan gehad, want is de oude babykamer van onze zoon. Voor de zwangerschap had ik die al een vers likje verf gegeven en vorig weekend heb ik dan een grote muursticker op de muur gekleefd.

En die zwangerschap, tja, ik vond er vorige keer al niks aan en was toen een probleemloze zwangerschap. Maar nu... Ik kan al meer dan 10 weken bijna niks meer doen door hevige rugpijn en zeer veel harde buiken (soms wel 20-tal per dag ) Ach ja , nog even doorbijten, het is het waard.

[Bjorn en Kim]

Ik heb even thuisgezeten door harde buiken (meer dan 50 per dag!) maar dat is met veel rust en utro terug overgegaan.

Heb in totaal ook 9 bloedingen gehad tussen week 11 en 23 door placenta previa.

Nu elke dag hevige rug- en bekkenpijn, alsof dat bij een 2e veel makkelijker openzet. Soms heb ik het gevoel dat zijn hoofdje al tussen mijn benen klaar zit... Ik ga wel nog werken, heb bijna 3 maand thuisgezeten en werd er knettergek van! vandaar dat ook alles al gedaan is nog juist de afwerking moet gebeuren (toiletzak in valies, doopsuiker lintjes aanknopen, ...)

En dan heb ik nog steeds de twijfel over al dan niet borstvoeding, daar geraak ik maar niet uit...

[LaBatsa]

Ik had al gelezen dat je bloedingen hebt gehad, maar 9 , dat is wel veel! Is je placenta ondertussen al wat hoger geschoven of zal je toch met een sectio moeten bevallen?
Ik moet niks van medicatie nemen tegen die harde buiken, enkel veel rusten. Ik heb gelukkig nog geen ontsluiting, maar mijn bmhals is al wel wat verweekt en verkort en het hoofdje zit ook al vrij laag.
Ik ben al vanaf week 13 thuis, gelukkig maar, want het zou toch niet gaan om te werken.

Waarom twijfel je over al dan niet bv? Is het de eerste keer niet goed gegaan? Volg vooral je eigen gevoel en laat je door niemand een schuldgevoel aanpraten mocht je beslissen om het niet te doen, dat is nergens voor nodig.

[Bjorn en Kim]

De placenta lag vorige keer nog kantje boordje maar was al wat opgeschoven, hij lag er niet meer over dus das een goed teken, heb ook geen bloedingen meer gehad de laatste 6 weken dus ik ben blij!

Ik heb ook het idee dat mijn bmhals aan het inkorten is (uit eigen onderzoek ) viel mij gewoon heel hard op! maar de gynae wou vorige keren niet nakijken om geen bloedingen uit te lokken.

Ook op sex-vlak mogen we weer actief zijn maar we hebben dit nog maar 1x durven doen met gevolg: dagen erna nog schrik voor bloedingen...

Bij Tibo wou ik perse bv geven, het ging niet ook al had ik een massa melk. Achteraf is gebleken dat hij een te kort tongriempje had waar ze overgekeken hebben maar heb daar zo'n slecht gevoel aan overgehouden.

Nu heb ik al melk van op 25weken. moet regelmatig zelf op mijn borsten duwen zodat er wat uitkomt en de pijn minder is dus langs die kant moet mij dat gewoon liggen. maar dat slechte gevoel van vorige keer blijft me achtervolgen...

[LaBatsa]

Je kan het gewoon altijd proberen hé. Dit kindje is misschien gewoon een natuurtalent!
Ik ben zelf een grote aanhanger van bv, vorige keer ging het prima, dus hoop ik deze keer hetzelfde, maar mocht het toch niet lukken, ga ik daar geen drama van maken. Het belangrijkste is dat jij en je kindje er plezier aan hebben. Beter met liefde en ontspannen een flesje geven, dan volledig gestresd met de bv bezig te zijn. Ik heb zo'n paar collega's die behoren tot de 'bv maffia' en die alle vrouwen bv willen opdringen, ten koste van alles. Daar kan ik mij niet in vinden, het blijft de keuze van de vrouw in kwestie. Mijn zus heeft haar 3 dochters nooit bv willen geven en ik heb haar nooit op andere gedachten willen brengen. Ze ziet haar kinderen echt niet minder graag omdat ze ze vanaf dag 1 flesjes heeft gegeven hoor.
Ik vind bv gewoon heel praktisch. Geen gedoe met flesjes maken, afwassen en afkoken, gewoon altijd en overal het eten voor je baby bijhebben.

Wat ik eigenlijk nu nog het ergste vind aan deze lastige zws, is het feit dat ik het gevoel heb dat ik mijn zoontje tekort doe. Zoals nu ook weer, normaal ga ik hem over de middag altijd van school halen, maar tegenwoordig gaat hij vaak bij oma en opa eten. En hoewel hij dat echt niet erg vindt (integendeel) en mijn schoonouders er zelf om vragen (enige kleinkind en hun god ), voel ik mij op sommige momenten een slechte moeder. Onzin natuurlijk, maar de hormonen scherpen mijn moederinstinct nog meer aan.

[Bjorn en Kim]

Ik denk dat ik het gewoon opnieuw ga proberen (met grote schrik want Tibo had om de 2u flesvoeding nodig door de snelle groei, papa is 2m01 en de kindjes hebben zijn genen!) maar ik kan omschakelen wanneer ik wil he. Ga een poging doen denk ik.

Ik heb Tibo ook moeten wegdoen toen ik thuis zat met de bloedingen en begrijp zo goed wat je wil zeggen, ik voelde me ook zo schuldig. Nu reageer ik ook veel korter op hem en dat zit me ook dwars maar kan het gewoon niet tegenhouden. Ik ben soms zo moe en heb soms zo'n pijn dat alles wat teveel is!

Wanneer moet jij precies bevallen?

[LaBatsa]

Ik ben uitgerekend voor 21 februari, maar ik hoop vurig dat het vroeger zal zijn. Vanaf week 37 ga ik er eens goed invliegen, grote kuis beginnen en sexleven een versnelling hoger schakelen Dat van die grote kuis zal wel nodig zijn, want nu gebeurd alleen het hoogst noodzakelijke.

't Is lastig hé. Als mijn zoontje er niet is, mis ik hem enorm, maar als hij dan thuis is, wordt het mij snel teveel. Gelukkig is hij al een beetje ouder (bijna 5)en begrijpt hij wel dat ik niet zo veel meer met hem kan spelen en hij kan natuurlijk ook al veel zelf, dat scheelt.

[Bjorn en Kim]

Ik voor de 23e.

Tibo is volgende week pas 2 en jah peuters he... maar soit mag niet klagen hoor!

Ja ik ga ook mijn sexleven goed opkrikken de laatste weken, veel wandelen en heeeeeeeeel veel gini drinken want ben er zeker van dat het daardoor vorige keer ook vroeger begonnen is. Ben toen bevallen op 38 weken en hoop daar stiekem ook op nu!

Rare nu is dat ik terug misselijk begin te worden van de frigo, bepaalde parfums... gek hoor!

[LaBatsa]

Mijn zoontje is ook 2 weken voor de uitgerekende datum geboren en ik hoop ook dat het deze keer weer zo zal zijn.
Ik heb wel meer schrik nu voor de bevalling. Ten eerste omdat ik nu weet hoe gruwelijk veel pijn het doet, maar ook omdat het de vorige keer zo snel ging, dat ik nu schrik heb dat het misschien weer zo zal zijn. Na het breken van de vliezen, ben ik toen op een half uur van 5cm naar volledige ontsluiting gegaan. Mijn man werkt 's nachts, dus ik hoop dat het dan niet begint...

Mijn man is ook groot (1m98) en ons zoontje is ook groot, maar dat is bij mij nooit een probleem geweest voor de bv. Thijs kwam in het begin 500g per week bij! Hij at wel 12 keer per dag! Gelukkig sliep hij 's nachts wel vrij goed (4 à 5 uur), maar overdag vroeg hij om de 2 uur om voeding. BV is een kwestie van vraag en aanbod, dus hoe vaker je aanlegt, hoe meer melk je produceert, maar reken toch maar op minstens 2 weken voor vraag en aanbod mooi op elkaar zijn afgestemd.

[Bjorn en Kim]

Amai daar teken ik voor! Mijn bevalling heeft meer dan 25uur bezig geweest en is gestart met weeën om de 10min dus na 25uur afzien... mag er niet aan denken! Heb er ook heel veel schrik voor. Vond het toch echt "revalideren" voor mijn lichaam erna en dat zie ik niet direct zitten maar soit we staan ervoor...

Tibo is van in het begin heel mager geweest. Hij zit nu ook al maanden op 12kg, die komt bijna niet bij hoor. Als je hem in z'n blootje ziet kan je z'n ribben tellen en eten dat die doet! Hij moest om de 2uur voeding hebben zowel overdag als 's nachts (3maand lang!) vandaar dat ik echt zo'n schrik heb want ik ga kapot zijn als ik bv geef denk ik...

Soms denk ik: maak het je gemakkelijk en geef een flesje maar dan voel ik mezelf schuldig en geen goede moeder ook al heb ik eigenlijk geen goed gevoel bij bv... ik geraak daar maar niet uit!