Hallo,
Ik heb er ook al over zitten denken om naar jette over te stappen, maar voor mij is dat wel een grote verplaatsing.
Kunnen jullie makkelijk vrij krijgen op jullie werk?
Liesbetje, laat mij weten hoe je indrukken zijn in jette. In welk ziekenhuis zit je nu eigenlijk.
Noa, hopelijk krijg je vanavond verlossend nieuws!
Star, welkom op het forum, je zal zien dat je veel dingen die hier gezegd worden zal herkennen.
hopelijk onze laatste kinderloze oudejaar vanavond.
groetjes, Joke, met nog steeds heel veel buikpijn! verdorie!
IVF/ICSI-clubje
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
Ik wil jullie hier allemaal een pracht van een 2011 wensen met voor iedereen een mooi rond buikje of een wolk van een baby! Dat die ooievaar in 2011 maar overuren draait!
Joke, weet je vanwaar die buikpijn komt, want 1 maand na een PU nog last hebben, lijkt mij wel erg lang!
Noa09, ik duim keihard voor je mee (en ik hoopte stiekem dat je al wat sneller meer zou weten)!
Nat, ook voor jou duim ik mee! Dat dit bloedverlies maar snel ophoudt! Je waarden staan in ieder geval erg mooi!
In de 'discussie' over TP op dag 3 of dag 5: in het UZA doen ze standaard ook een TP op dag 3, maar ik deed voor mijn eerste poging mee aan een studie en toen waren ze verplicht om een TP op dag 5 te doen. Toen zagen ze al dat er ook bij mij heel veel embryootjes opgaven op dag 4. Bij die TP was ik zwanger (maar eindigde in een mk). Toch deden ze de volgende verse poging een TP op dag 3 en die lukte dus niet. Ook de cryo's lukten niet, maar ook al zijn die ouder, dan heb je toch minder kans omdat die al zo afgezien hebben. Uiteindelijk heb ik de laatste poging weer een TP op dag 5 geëist, en kijk, ik ben zwanger daarvan!
Ik denk dat het wel opgaat dat de baarmoeder nog altijd minder stresserend is dan zo'n broedstoof en dat een TP op dag 3 voor de meesten (?) wel beter is, maar dan haal je er dus die niet uit die dag 4 niet halen.
Joke, weet je vanwaar die buikpijn komt, want 1 maand na een PU nog last hebben, lijkt mij wel erg lang!
Noa09, ik duim keihard voor je mee (en ik hoopte stiekem dat je al wat sneller meer zou weten)!
Nat, ook voor jou duim ik mee! Dat dit bloedverlies maar snel ophoudt! Je waarden staan in ieder geval erg mooi!
In de 'discussie' over TP op dag 3 of dag 5: in het UZA doen ze standaard ook een TP op dag 3, maar ik deed voor mijn eerste poging mee aan een studie en toen waren ze verplicht om een TP op dag 5 te doen. Toen zagen ze al dat er ook bij mij heel veel embryootjes opgaven op dag 4. Bij die TP was ik zwanger (maar eindigde in een mk). Toch deden ze de volgende verse poging een TP op dag 3 en die lukte dus niet. Ook de cryo's lukten niet, maar ook al zijn die ouder, dan heb je toch minder kans omdat die al zo afgezien hebben. Uiteindelijk heb ik de laatste poging weer een TP op dag 5 geëist, en kijk, ik ben zwanger daarvan!
Ik denk dat het wel opgaat dat de baarmoeder nog altijd minder stresserend is dan zo'n broedstoof en dat een TP op dag 3 voor de meesten (?) wel beter is, maar dan haal je er dus die niet uit die dag 4 niet halen.
-
gabriella
- Berichten: 69
- Lid geworden op: 23 november 2010, 13:12
moet je je menstruatie bij een cryo terug plaatsing ook pas rekenen als je echt bloed verlies hebt want dat moest voor de pick-up wel want ik heb tot nu toe alleen nog maar oud bloed verlies gehad?
elie bedankt voor de informatie. ik voel me in genk goed op mijn gemak de dr begint ook steeds vriendelijker te worden. als we 3 pogingen hebben gehad en het is nog niet gelukt kunnen we alsnog overwegen om naar brussel te gaan want dat is voor ons echt een eindje rijden en misschien wordt mijn man dan wel verplicht de spatader op zijn linker teelbal te laten verwijderen maar ze zeiden in genk al dat dat niks uit zou halen.
gr gaby
geniet er allemaal van vanavond 2011 gaat gewoon ons jaar worden!
elie bedankt voor de informatie. ik voel me in genk goed op mijn gemak de dr begint ook steeds vriendelijker te worden. als we 3 pogingen hebben gehad en het is nog niet gelukt kunnen we alsnog overwegen om naar brussel te gaan want dat is voor ons echt een eindje rijden en misschien wordt mijn man dan wel verplicht de spatader op zijn linker teelbal te laten verwijderen maar ze zeiden in genk al dat dat niks uit zou halen.
gr gaby
geniet er allemaal van vanavond 2011 gaat gewoon ons jaar worden!
-
~Joke~
- Berichten: 108
- Lid geworden op: 14 augustus 2010, 17:16
Dag iedereen,
Een gelukkig nieuwjaar! Ik ben zeker dat jullie deze nacht om 12u jezelf een kindje toegewenst hebben...
Spannend wat komend jaar voor ons zal brengen.
Ik hoop dat ik volgend jaar oudejaar niet kan vieren, om positieve redenen dan.
Kimzie, ik weet niet vanwaar die buikpijn komt. Ik heb al een paar keer naar het ziekenhuis gebeld, en die zeggen dat het normaal is. Een hormonenkuur en pick-up is een aanslag op je lichaam, dus je moet daar lang van herstellen.
Zolang ik geen pijn krijg bij het plassen zou ik mij geen zorgen moeten maken.
Maar voor mij (en mijn man) is dat natuurlijk niet leuk...
nog 13 dagen en ik mag op consultatie om de cryo voor te bereiden.
Groetjes, en ik wens jullie dit jaar echt allemaal een superdikke gezonde buik toe...
Een gelukkig nieuwjaar! Ik ben zeker dat jullie deze nacht om 12u jezelf een kindje toegewenst hebben...
Spannend wat komend jaar voor ons zal brengen.
Ik hoop dat ik volgend jaar oudejaar niet kan vieren, om positieve redenen dan.
Kimzie, ik weet niet vanwaar die buikpijn komt. Ik heb al een paar keer naar het ziekenhuis gebeld, en die zeggen dat het normaal is. Een hormonenkuur en pick-up is een aanslag op je lichaam, dus je moet daar lang van herstellen.
Zolang ik geen pijn krijg bij het plassen zou ik mij geen zorgen moeten maken.
Maar voor mij (en mijn man) is dat natuurlijk niet leuk...
nog 13 dagen en ik mag op consultatie om de cryo voor te bereiden.
Groetjes, en ik wens jullie dit jaar echt allemaal een superdikke gezonde buik toe...
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
hoi meiden,
Ik hoop dat jullie allemaal net als ik die pijnlijke feestdagen zijn doorgeraakt! Ik wil jullie een jaar toewensen met alles wat jullie maar dromen al weet ik wat iedereen hier droomt... Ik zie dat er al veel zomerkindjes op zich laten wachten en we gaan er daar nog een paar aan toevoegen he! dat we allemaal volgend jaar met kleine babytjes of dikke buiken dit jaar kunnen afsluiten.
ik zie dat er enkele zwanger zijn die wil ik alvast ne hele dikke proficiat toewensen! en diegene die nog spannend moeten afwachten, noa, nat,... heel veel moed! en al de nieuwe, welkom hier. Jullie kennen me niet zo goed omdat ik na drie mislukte pogingen effe van het forum en van de wereld ben gebleven, maar men voornemen voor dit jaar was er terug invliegen dus hier ben ik weer.
de feestdagen waren een ramp voor me! zes van men nichtjes die jonger zijn hebben een babytje, dus heel het nieuwjaarsfeest bij men mama hare kant draaide om kleine kindjes, pampers... Ik was de enige die iets voor zichzelf kreeg en niets voor mijn babytje zoals men nichten maar dat troostte me natuurlijk niet echt.
maar het feest bij mijn man zijn vader was verschrikkelijk! elk jaar krijgen we een cadeau als koppel en als gezin voor sommigen van rond de 250 euro. dit jaar kregen de twee zussen een fototoestel en een camera om hun kleintjes te kunnen filmen, de broer kreeg een weekje centerparcs om met zen gezinnetje te gaan. Een andere broer kreeg kleedjes voor zen kindjes en nog wat bons voor henzelf en wij... niets.
Ik probeerde men verontwaardinging te verstoppen, niet dat ik dat geld of die cadeau's nodig heb maar het gebaar deed wel pijn. Voor men man nog maar naar mij kon kijken om ons af te vragen waarom? zei men schoonvader, jullie krijgen niets, we hebben besloten om enkel nog maar de kinderen die ons kleinkinderen hebben gegeven een cadeau te geven. dus maak er maar werk van he! en men stiefschoonmoeder zei, ja je moet niet heel je leven van je leven blijven genieten he! (dat is onze zin altijd, eerst wat van elkaar genieten en van het leven yeah wright!!!) Dat was pijnlijk maar we hebben al genoeg moeten slikken en meemaken en proberen te verwerken dat we ons allebei heel sterk voelden en onze band nog meer voelden. Hier komen we weeral wat sterker uit dacht ik.
Tot mijn schoonzus begon te roddelen over haar broer. Die heeft een kindje met ivf. Ik dacht eens luisteren wat ze erover te vertellen hebben en zo. Nu is dat kindje heel ziek en sinds november, zijn geboorte, nog bijna niet thuis geweest. Een ernstige vorm van reflux, ben de naam kwijt, maar hij is ocharme al twee keer geopereerd. Mijn schoonvader had er een mooi antwoord op! "ja ze moeten nog meer van die kweekprogrammas doen! ik snap ni da mensen de natuur hunne gang eens ni laten gaan! dat is met honden ook zo kweken kweken en kweken en dan hebben ze van die overfokte honden waar iets aan mankeert dat is bij mensen hetzelfde. Ik voelde men bloed bruisen van in men tenen tot in mijne kop en ben naar het wc gelopen een tien minuten later zijn we naar huis gegaan omdat ik me zogezegd slecht voelde. en gaan uithuilen bij men man zijn moeder. Kan je je nog ergere feestdagen voorstellen?
met oudjaar heb ik genoten van men vriendinnen. Het zijn één voor één prachtige meiden! maar er zijn wat tranen gevloeid. Men beste vriendin gaat verhuizen naar canada. Ze werkt bij tmf en heeft daar de job van haar leven gekregen! Ze vertrekt 31 januari dit jaar. en zei met tranen in haar ogen dat ze het zo jammer vindt dat ze me niet zwanger gaat zien, en onze kindjes niet gaat zien opgroeien. ik vind het ook verschrikkelijk maar heb genoten van de steun en de warmte die mijn vriendinnen uitstralen.
en dan wil ik nog effe iets zeggen over jette. Dr de vos vond het ook raar dat ik telkens een tp heb gehad op dag twee, omdat ik maar één bevruchte eicel had. Hij vond dit echt belachelijk. Ik weet nog dat ik in november gechockeerd was door zijn reactie op mijn dossier, men gewicht, de behandelingen in uza... maar nu begin ik meer en meer hem te begrijpen. Als je ziet hoeveel testen ze al gedaan hebben ondertussen heb ik echt het gevoel dat hij me ooit zwanger gaat maken. Bij de laatste echo hebben ze wel gezien dat ik voor men veertigste waarschijnlijk in de menopauze ga geraken, moet dit nog bespreken met dr de vos maar de gyn die de echo nam zei, je bent nog jong he... tja bijna dertig.
lieskem, bij mij zijn ze nu ook mijn schildklier aan het testen maar daar heb ik nog geen resultaat van. 18 en 19 januari moeten we terug, gaan ze alles bespreken en misschien nog bijkomende testen doen. We gaan er een romantisch weekendje brussel van maken. Geen stress met het verkeer en zo. Ik hoop zo dat dr de vos ook hoop heeft. Ondertussen niets bijgekomen met de feestdagen wat voor mij echt wel abnormaal is! ik hoop dat hij ziet hoeveel moeite ik ervoor gedaan heb. Mijn dietist zegt wel dat de meeste vrouwen vijf kg liegen over hun gewicht en dat ze daar in elk ziekenhuis rekening mee houden dus misschien heeft hij dat ook gedaan? laat ons hopen.
dat was het een beetje, ik hoop dat ik vanaf nu terug wat mee kan volgen en dat we er weer allemaal vol goede moed gaan invliegen want als je ziet bij de zwangeren was 2010 nog zo slecht niet he.
net vandaag twee geboortekaartjes in de bus gevallen, eentje van een ex die ik nog zie, en eentje van een goede vriend. Het is zo moeilijk he anderen dat geluk te gunnen...
dikke knuffels, katrien
Ik hoop dat jullie allemaal net als ik die pijnlijke feestdagen zijn doorgeraakt! Ik wil jullie een jaar toewensen met alles wat jullie maar dromen al weet ik wat iedereen hier droomt... Ik zie dat er al veel zomerkindjes op zich laten wachten en we gaan er daar nog een paar aan toevoegen he! dat we allemaal volgend jaar met kleine babytjes of dikke buiken dit jaar kunnen afsluiten.
ik zie dat er enkele zwanger zijn die wil ik alvast ne hele dikke proficiat toewensen! en diegene die nog spannend moeten afwachten, noa, nat,... heel veel moed! en al de nieuwe, welkom hier. Jullie kennen me niet zo goed omdat ik na drie mislukte pogingen effe van het forum en van de wereld ben gebleven, maar men voornemen voor dit jaar was er terug invliegen dus hier ben ik weer.
de feestdagen waren een ramp voor me! zes van men nichtjes die jonger zijn hebben een babytje, dus heel het nieuwjaarsfeest bij men mama hare kant draaide om kleine kindjes, pampers... Ik was de enige die iets voor zichzelf kreeg en niets voor mijn babytje zoals men nichten maar dat troostte me natuurlijk niet echt.
maar het feest bij mijn man zijn vader was verschrikkelijk! elk jaar krijgen we een cadeau als koppel en als gezin voor sommigen van rond de 250 euro. dit jaar kregen de twee zussen een fototoestel en een camera om hun kleintjes te kunnen filmen, de broer kreeg een weekje centerparcs om met zen gezinnetje te gaan. Een andere broer kreeg kleedjes voor zen kindjes en nog wat bons voor henzelf en wij... niets.
Ik probeerde men verontwaardinging te verstoppen, niet dat ik dat geld of die cadeau's nodig heb maar het gebaar deed wel pijn. Voor men man nog maar naar mij kon kijken om ons af te vragen waarom? zei men schoonvader, jullie krijgen niets, we hebben besloten om enkel nog maar de kinderen die ons kleinkinderen hebben gegeven een cadeau te geven. dus maak er maar werk van he! en men stiefschoonmoeder zei, ja je moet niet heel je leven van je leven blijven genieten he! (dat is onze zin altijd, eerst wat van elkaar genieten en van het leven yeah wright!!!) Dat was pijnlijk maar we hebben al genoeg moeten slikken en meemaken en proberen te verwerken dat we ons allebei heel sterk voelden en onze band nog meer voelden. Hier komen we weeral wat sterker uit dacht ik.
Tot mijn schoonzus begon te roddelen over haar broer. Die heeft een kindje met ivf. Ik dacht eens luisteren wat ze erover te vertellen hebben en zo. Nu is dat kindje heel ziek en sinds november, zijn geboorte, nog bijna niet thuis geweest. Een ernstige vorm van reflux, ben de naam kwijt, maar hij is ocharme al twee keer geopereerd. Mijn schoonvader had er een mooi antwoord op! "ja ze moeten nog meer van die kweekprogrammas doen! ik snap ni da mensen de natuur hunne gang eens ni laten gaan! dat is met honden ook zo kweken kweken en kweken en dan hebben ze van die overfokte honden waar iets aan mankeert dat is bij mensen hetzelfde. Ik voelde men bloed bruisen van in men tenen tot in mijne kop en ben naar het wc gelopen een tien minuten later zijn we naar huis gegaan omdat ik me zogezegd slecht voelde. en gaan uithuilen bij men man zijn moeder. Kan je je nog ergere feestdagen voorstellen?
met oudjaar heb ik genoten van men vriendinnen. Het zijn één voor één prachtige meiden! maar er zijn wat tranen gevloeid. Men beste vriendin gaat verhuizen naar canada. Ze werkt bij tmf en heeft daar de job van haar leven gekregen! Ze vertrekt 31 januari dit jaar. en zei met tranen in haar ogen dat ze het zo jammer vindt dat ze me niet zwanger gaat zien, en onze kindjes niet gaat zien opgroeien. ik vind het ook verschrikkelijk maar heb genoten van de steun en de warmte die mijn vriendinnen uitstralen.
en dan wil ik nog effe iets zeggen over jette. Dr de vos vond het ook raar dat ik telkens een tp heb gehad op dag twee, omdat ik maar één bevruchte eicel had. Hij vond dit echt belachelijk. Ik weet nog dat ik in november gechockeerd was door zijn reactie op mijn dossier, men gewicht, de behandelingen in uza... maar nu begin ik meer en meer hem te begrijpen. Als je ziet hoeveel testen ze al gedaan hebben ondertussen heb ik echt het gevoel dat hij me ooit zwanger gaat maken. Bij de laatste echo hebben ze wel gezien dat ik voor men veertigste waarschijnlijk in de menopauze ga geraken, moet dit nog bespreken met dr de vos maar de gyn die de echo nam zei, je bent nog jong he... tja bijna dertig.
lieskem, bij mij zijn ze nu ook mijn schildklier aan het testen maar daar heb ik nog geen resultaat van. 18 en 19 januari moeten we terug, gaan ze alles bespreken en misschien nog bijkomende testen doen. We gaan er een romantisch weekendje brussel van maken. Geen stress met het verkeer en zo. Ik hoop zo dat dr de vos ook hoop heeft. Ondertussen niets bijgekomen met de feestdagen wat voor mij echt wel abnormaal is! ik hoop dat hij ziet hoeveel moeite ik ervoor gedaan heb. Mijn dietist zegt wel dat de meeste vrouwen vijf kg liegen over hun gewicht en dat ze daar in elk ziekenhuis rekening mee houden dus misschien heeft hij dat ook gedaan? laat ons hopen.
dat was het een beetje, ik hoop dat ik vanaf nu terug wat mee kan volgen en dat we er weer allemaal vol goede moed gaan invliegen want als je ziet bij de zwangeren was 2010 nog zo slecht niet he.
net vandaag twee geboortekaartjes in de bus gevallen, eentje van een ex die ik nog zie, en eentje van een goede vriend. Het is zo moeilijk he anderen dat geluk te gunnen...
dikke knuffels, katrien
-
~Joke~
- Berichten: 108
- Lid geworden op: 14 augustus 2010, 17:16
hoh, amai katrien, wat heb jij allemaal meegemaakt zeg!
Ik heb ook zelf heel lang verzwegen dat we met een behandeling bezig waren, ondertussen hebben we het gezegd, en dan kan je wel zulke situaties vermijden hé.
Probeer positief te blijven, het is moeilijk, maar zo te horen heb je veel vertrouwen in je dokter, en zie je het wel zitten allemaal.
Heel veel succes, ik brand hier een kaarsje voor jou!
Groejtes,
Ik heb ook zelf heel lang verzwegen dat we met een behandeling bezig waren, ondertussen hebben we het gezegd, en dan kan je wel zulke situaties vermijden hé.
Probeer positief te blijven, het is moeilijk, maar zo te horen heb je veel vertrouwen in je dokter, en zie je het wel zitten allemaal.
Heel veel succes, ik brand hier een kaarsje voor jou!
Groejtes,
-
Noa09
- Berichten: 3484
- Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46
Hoi...
Eindelijk ben ik hier weer... maar met hartverscheurend nieuws...
Donderdag 30/12 om 17u45 kreeg ik van de gyn in Leuven te horen dat mijn waarden heel goed gestegen waren en dat we meer zouden zien op de echo van maandag (vandaag dus).
Amper 10min. later kreeg ik ineens vreselijke buik- en maagpijn, ik dacht dat ik last had van mijn darmen door de opgekropte spanning.
Toen ik na 2,5u nog steeds sterretjes zag, lijkbleek zag, koud zweet had en mijn oren raar begonnen doen, heb ik mijn ouders opgebeld om naar Spoed te gaan.
Pas twee uur na aankomst daar kon ik onderzocht worden want er was een spoedkeizersnede bezig.
Op de eerste echo zag de gyn enkel een soort verdikking in de baarmoeder maar geen vruchtzakje.
Ik werd verplaatst naar een andere onderzoekskamer met een beter echotoestel en na grondig onderzoek daar bleek dat ik bloed in mijn buik/baarmoeder had.
Dat in combinatie met de acute pijn maakte dat er paniek ontstond, ik ben met spoed geopereerd om 0u00 en ze zijn net geen drie uur met me bezig geweest.
Ze hebben mijn buik verschillende keren moeten spoelen omdat het zo'n chaos was daarvanbinnen, de rechtereileider was gebarsten. Ik heb twee zakjes bloed bijgekregen... Het was een duidelijke bbz.
Ik heb enorm veel pijn gehad en nu nog steeds, ik kom er niet aan toe te plaatsen wat er gebeurd is.
Het leek eindelijk de goede kant uit te gaan en dan gebeurt er zoiets... ik kan het nog steeds niet vatten...
Ik ben sinds vanmiddag thuis en ben intens verdrietig, temeer door de harde woorden van de gyn die me aanraadde heel goed na te denken vooraleer verder te gaan met behandelen. Er zitten fibromen aan de buitenzijde van mijn baarmoeder en de linkereierstok is terug totaal verkleefd met de baarmoeder. Ik wil er momenteel niet teveel bij stilstaan, heb het laatste restje energie nodig om terug op de been te geraken. De moed is ver te zoeken na 29 dagen nodeloos rusten en bloeden, en nu dus weer voor 6 weken bloedingen vermoedelijk...
Ik zie het niet meer zitten...
Noa09
Eindelijk ben ik hier weer... maar met hartverscheurend nieuws...
Donderdag 30/12 om 17u45 kreeg ik van de gyn in Leuven te horen dat mijn waarden heel goed gestegen waren en dat we meer zouden zien op de echo van maandag (vandaag dus).
Amper 10min. later kreeg ik ineens vreselijke buik- en maagpijn, ik dacht dat ik last had van mijn darmen door de opgekropte spanning.
Toen ik na 2,5u nog steeds sterretjes zag, lijkbleek zag, koud zweet had en mijn oren raar begonnen doen, heb ik mijn ouders opgebeld om naar Spoed te gaan.
Pas twee uur na aankomst daar kon ik onderzocht worden want er was een spoedkeizersnede bezig.
Op de eerste echo zag de gyn enkel een soort verdikking in de baarmoeder maar geen vruchtzakje.
Ik werd verplaatst naar een andere onderzoekskamer met een beter echotoestel en na grondig onderzoek daar bleek dat ik bloed in mijn buik/baarmoeder had.
Dat in combinatie met de acute pijn maakte dat er paniek ontstond, ik ben met spoed geopereerd om 0u00 en ze zijn net geen drie uur met me bezig geweest.
Ze hebben mijn buik verschillende keren moeten spoelen omdat het zo'n chaos was daarvanbinnen, de rechtereileider was gebarsten. Ik heb twee zakjes bloed bijgekregen... Het was een duidelijke bbz.
Ik heb enorm veel pijn gehad en nu nog steeds, ik kom er niet aan toe te plaatsen wat er gebeurd is.
Het leek eindelijk de goede kant uit te gaan en dan gebeurt er zoiets... ik kan het nog steeds niet vatten...
Ik ben sinds vanmiddag thuis en ben intens verdrietig, temeer door de harde woorden van de gyn die me aanraadde heel goed na te denken vooraleer verder te gaan met behandelen. Er zitten fibromen aan de buitenzijde van mijn baarmoeder en de linkereierstok is terug totaal verkleefd met de baarmoeder. Ik wil er momenteel niet teveel bij stilstaan, heb het laatste restje energie nodig om terug op de been te geraken. De moed is ver te zoeken na 29 dagen nodeloos rusten en bloeden, en nu dus weer voor 6 weken bloedingen vermoedelijk...
Ik zie het niet meer zitten...
Noa09
-
lieskem
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 20:17
Lieve Noa09, wat verschrikkelijk nieuws. Hoe kan een mens van de hoogste 'up' naar de laagste 'down' gaan in een paar uur. Ik wens je veel sterkte en beterschap!
Katrienc, hoe ongelooflijk hard kan een mens toch zijn! Ik kreeg ook even rillingen als ik je verhaal las. Ik heb het vorige vakantie tegen mijn ouders, broers en wederhelften verteld en ook aan de kant van mijn schoonfamilie zijn ze op de hoogte. Gelukkig heb ik zo'n reacties nooit gekregen.
Na een valse start (was blijkbaar niet op dag 21, maar wat te vroeg?!) ben ik toch mogen starten. Was in GHB gewoon dat ik aan de pil moest, maar in Jette hoefde dat blijkbaar niet. Dus moet je eerst verschillende bloednames doen vooraleer je kan beginnen met spuiten. Nu ben ik dus 'vrolijk' aan het puffen en hopelijk mag in volgende maandag beginnen met menopur. Zo 6x per dag puffen is wel de moeite.Ik heb me vandaag een tasje (fototoestelzakje) gekocht waar ik mijn puf en gsm kan insteken om het op school steeds dichtbij me te hebben.
Ik zou iedereen hier nog een FANTASTISCH 2011 willen wensen waar we hopelijk allemaal met een bolle buik zullen rondlopen en eventueel zelfs ons eigen klein wondertje mogen verwelkomen. Ik wens het iedereen van harte toe!!!!!!!
Lieve groentjes, Lieskem
Katrienc, hoe ongelooflijk hard kan een mens toch zijn! Ik kreeg ook even rillingen als ik je verhaal las. Ik heb het vorige vakantie tegen mijn ouders, broers en wederhelften verteld en ook aan de kant van mijn schoonfamilie zijn ze op de hoogte. Gelukkig heb ik zo'n reacties nooit gekregen.
Na een valse start (was blijkbaar niet op dag 21, maar wat te vroeg?!) ben ik toch mogen starten. Was in GHB gewoon dat ik aan de pil moest, maar in Jette hoefde dat blijkbaar niet. Dus moet je eerst verschillende bloednames doen vooraleer je kan beginnen met spuiten. Nu ben ik dus 'vrolijk' aan het puffen en hopelijk mag in volgende maandag beginnen met menopur. Zo 6x per dag puffen is wel de moeite.Ik heb me vandaag een tasje (fototoestelzakje) gekocht waar ik mijn puf en gsm kan insteken om het op school steeds dichtbij me te hebben.
Ik zou iedereen hier nog een FANTASTISCH 2011 willen wensen waar we hopelijk allemaal met een bolle buik zullen rondlopen en eventueel zelfs ons eigen klein wondertje mogen verwelkomen. Ik wens het iedereen van harte toe!!!!!!!
Lieve groentjes, Lieskem
-
Ruby
- Berichten: 204
- Lid geworden op: 19 september 2010, 11:06
Noah, ik ben eigenlijk ook sprakeloos... Had zo’n slecht voorgevoel toen we je hier plots niet meer lazen... Maar dit is echt erg, meisje. Niemand verdient dit, en toch overkomt het iemand, in dit geval jezelf. Gebruik de energie (mentaal en fysiek) aub voor je herstel. Al de rest is nu even toekomstmuziek, wat niet wil zeggen dat je je dromen in een donker hoekje moet duwen. Het is en blijft muziek die ook voor jou zal klinken.
Ik begrijp de reactie van de gyn dus niet helemaal. Wil hij dat je helemaal stopt met ivf of icsi?? Ik weet wel niet wat fibriomen zijn, maar je eierstokken zijn toch onbeschadigd en je linker eileider heb je eigenlijk bij ivf/icsi niet nodig, of zouden ze toch kunnen losmaken? Vanwaar plots zo drastich? Pas op, wil niet beweren dat dit drastische voorval, niet voor duidelijke instructies vraagt, maar is wel heel negatief hé?
Ik wens je zoveel moed meid. Ben zeker dat je straks nog overdonderd zal worden door steun hier op het forum!
Katrien, ook voor jou een dikke knuffel. Wat een toestand zeg. Ik zou het er ook heel moeilijk mee hebben (en dat is zacht uitgedrukt). Ben blij dat je met je ventje 1 blok vormt.
Ik begrijp de reactie van de gyn dus niet helemaal. Wil hij dat je helemaal stopt met ivf of icsi?? Ik weet wel niet wat fibriomen zijn, maar je eierstokken zijn toch onbeschadigd en je linker eileider heb je eigenlijk bij ivf/icsi niet nodig, of zouden ze toch kunnen losmaken? Vanwaar plots zo drastich? Pas op, wil niet beweren dat dit drastische voorval, niet voor duidelijke instructies vraagt, maar is wel heel negatief hé?
Ik wens je zoveel moed meid. Ben zeker dat je straks nog overdonderd zal worden door steun hier op het forum!
Katrien, ook voor jou een dikke knuffel. Wat een toestand zeg. Ik zou het er ook heel moeilijk mee hebben (en dat is zacht uitgedrukt). Ben blij dat je met je ventje 1 blok vormt.
-
Beer
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 3 januari 2011, 18:00
bericht voor noah
Lieve Noah
Wat een rotnieuws! Het enige waar ik blij voor ben is dat het op tijd onderkent is en dat je weer thuis bent en redelijk gezond. Van juichend naar diep betroefd...Heel veel sterkt toegewenst. Ik volg sinds kort dit forum. Hier haal k veel steun vandaan. Wat me opvalt is dat in Belgie toch meer geprobeerd wordt. Ik hoop zo voor jou dat je straks verder kunt, en dat je een gynacoloog treft die doorzet! Zelf zit ik in Nederland en ben al redelijk op leeftijd (39) en al twee niet gelukte ivfs achter de rug. Het enige wat me altijd opvalt waar ik opgelucht over ben als ik verhalen van anderen lees, is dat het bij ons weliswaar en verdrietig genoeg nooit gelukt is, maar dat we in ieder geval niet de ingeslagen hoop van een miskraam hebben gehad. Dat lijkt me ontzettend moeilijk. Het moet heel moeilijk zijn, toch hoop ik dat je je energie en drive zult hervinden, en op welke manier dan ook een deel of heel je wens zult vinden. Veel liefs xxx en vooral beterschap voor nu, eerst hier uitkomen! Kinderen zijn geweldig en ik hoop dat op welke manier dan ook je hier nog veel van kunt gaan genieten en energie in kunt gaan steken dikke kus
Wat een rotnieuws! Het enige waar ik blij voor ben is dat het op tijd onderkent is en dat je weer thuis bent en redelijk gezond. Van juichend naar diep betroefd...Heel veel sterkt toegewenst. Ik volg sinds kort dit forum. Hier haal k veel steun vandaan. Wat me opvalt is dat in Belgie toch meer geprobeerd wordt. Ik hoop zo voor jou dat je straks verder kunt, en dat je een gynacoloog treft die doorzet! Zelf zit ik in Nederland en ben al redelijk op leeftijd (39) en al twee niet gelukte ivfs achter de rug. Het enige wat me altijd opvalt waar ik opgelucht over ben als ik verhalen van anderen lees, is dat het bij ons weliswaar en verdrietig genoeg nooit gelukt is, maar dat we in ieder geval niet de ingeslagen hoop van een miskraam hebben gehad. Dat lijkt me ontzettend moeilijk. Het moet heel moeilijk zijn, toch hoop ik dat je je energie en drive zult hervinden, en op welke manier dan ook een deel of heel je wens zult vinden. Veel liefs xxx en vooral beterschap voor nu, eerst hier uitkomen! Kinderen zijn geweldig en ik hoop dat op welke manier dan ook je hier nog veel van kunt gaan genieten en energie in kunt gaan steken dikke kus
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten