Aftellen naar 12 weken

[grootgevaarke]

Bokje, het ging bij mij die eerste weken ook op en af, maar vanaf een 7weken ben ik ferm misselijk geweest. Sinds een paar dagen is het eindelijk aan het beteren. 't is nog niet volledig over, maar ik merk wel dat de moeilijkste weken over zijn...
Geniet maar van een minder misselijk dagje

[Sterretje]

Dikke proficiat met de mijlpalen van 12 weken en zes weken !

Bokje
't hoort er jammer genoeg bij hé. 'k weet het, niets is nog goed op de duur en je zit maar af te tellen naar die echo ...
Maar echt, probeer die angstige gedachten uit je hoofd te zetten. Je bent NU zwanger. De kans dat er iets misloopt is relatief klein. Je hebt het al eens meegemaakt, je hebt een gezonde baby op de wereld gezet. Echt genieten ga je de eerste weken/maanden toch niet kunnen doen, dus probeer intussen een klik te maken om niet constant door die angst meegesleurd te worden.
tuurlijk wordt je er constant aan herinnerd en tuurlijk is het zo moeilijk om blij te zijn. Maar de tijd gaat er niet sneller door gaan, en 't gaat heus niet makkelijker zijn om constant zorgen te maken
Dus hierbij dikke mega shot voor het angstmonster. 'k sluit het hierbij op op zolder.
En hé, nog een week en dan heb je echo hé! (ik ook trouwens)
dus nog eens dikke knuf

[wat is er mis?]

Thnx voor de geruststelling meisjes!!

Ik moet zeggen ik vind wel dat ik rustiger ben dan bij de eerste zw. Ik kan mezelf ook gemakkelijker voor ogen houden dat het wel goed komt. Dat de kans dat het misloopt wel klein is. Maar direct is er terug dat duiveltje dat zegt "je mag niet zo spreken, want het kan wel mislopen". Maar ik kan toch beter relativeren vind ik.

Idd nog een week aftellen tot die eerste echo. En dan hoop ik toch op een flinke roze wolk te zitten (met vermoedelijk flinke misselijkheid). Eigenlijk zou ik al "blij" moeten zijn met de misselijkheid die ik tot nu toe al gehad heb. Naar het schijnt begint die altijd rond de 6 à6,5wkn. Dus kwas er al vroeger bij. En och bij Adie heb ik dat ook gehad hoor eens een beter dagje op die zw-lft. Maar ja het angstmonstertje moet maar een kiertje zien soms hé om zich volledig zelf binnen te laten

[grootgevaarke]

Trouwens, bij de ene zwangerschap ben je al wat misselijker dan bij de andere. Tijdens mijn vorige twee zwangerschappen ben ik weinig tot niet misselijk geweest. Nu is/was dat helemaal anders...

[mies]

hup, shot weg angstmonster!

Een miskraam is echt anders hoor. Het zal niet fout lopen bij jou, Bokje.
Mijn gyn heeft me bij mijn eerste zwangerschap gezegd dat zo'n misselijkheid wijst op een goede placenta-functie, en een goeie zwangerschap dus. Dat was een schrale troost, maar het was wel een troost.
Op mijn werk zeiden ze toen (ze wisten het al): "wie spuugt die bluuft" (of iets in dien aard)

[lyse]

GG, nog één kaap te gaan dus voor je echt zonder zorgen kan beginnen plannen en dromen... Hoe zie je de punctie tegemoet? Met de goeie nekplooimeting die je gehad hebt, kan je alvast wat vertrouwen hebben he...

Bokje, ook ik herken wat je schrijft van mijn eerste weken. Ik kon ook nooit misselijk genoeg zijn om mezelf echt gerust te stellen en als ik dan ferm misselijk was, voelde ik me beroerd en zielig en was het ook niet goed. Nog efkes op de tanden bijten en de eerste echo komt eraan. En in de tussentijd, die misselijkheid toch maar wat koesteren...

Ik ben vanmorgen ook nog eens misselijk geweest, zomaar zonder reden... Ik was er bijna blij om.. Het voelde zo vertrouwd aan als een teken dat alles nog ok is...

[Sterretje]

ik was bij m'n 1e zwangerschap al niet veel misselijk maar dat is nu nog vele minder geweest. en ik kan zelfs beter tegen geuren.
bij m'n eerste zwangerschap kon ik de eerste weken/maanden zelfs geen groenten koken zonder te moeten kokhalzen...
Ja, er zit toch veel verschil in.

Maar nu is het zalig, zo af en toe een stampje, en buiten vermoeidheid en een buik die in de weg begint te zitten, echt amper kwaaltjes
(sorry, wil jullie niet jaloers maken )

Maar ik ben er echt veeeeeel geruster in, doordat ik er ook minder bij stil stond de eerste maanden (na de ziekenhuisopname dan) mijn leven is gewoon te druk om te veel zorgen te maken.
en ook bij eten ben ik veel relaxter. Ik ban niet langer elk blaadje sla en ik heb al tamelijk veel een half glaasje wijn/cava gedronken. Waardoor ik me wel schuldig voel, maar heel goed kan relativeren...

[grootgevaarke]

ik zie de punctie met vertrouwen tegemoet (heb er anderhalf jaar geleden ook eentje gehad hé, dus ik weet wat het is); het zal voor ons hopelijk gewoon de 100% bevestiging zijn dat alles ok is.

[wat is er mis?]

Ja ik had mezelf ook al voorgehouden (en zelfs even gehoopt) dat ik deze zw minder misselijk zou zijn. Maar buiten nu dus, ben ik tot nu al misselijker geweest dan toen (denk ik).

Geuren zijn wel al straffer. Eergisteren bv rook ik nog de pikante kruiden vd kip die we 's middags hadden klaargemaakt als we 's avonds binnenkwamen, terwijl ventje helemaal niets rook.

Mies, ook mijn gyn hft me toen gezegd dat zo ferme misselijkheid meestal gepaard gaat met zeer goede zwangerschappen. Maar ja zoals gezegd een schrale troost en dan bleef ik met dat "hokjes" denken hé. Ik moest maar eens in het verkeerde hokje terecht komen. Nu ben ik daarin toch iets geruster. Al komt het angstmonster soms toch nog eens piepen, maar ik kan het al iets gemakkelijker (met jullie hulp) ook een klop geven.

Sterretje, ik heb mezelf voorgenomen veel geruster te zijn deze keer. Ik zal meer genieten. Maar eerst toch de 12wkn voorbij
Gisteren heb ik mijn vlees toch nog eens op de pan gelegd hoor als het bloed er nog uitliep.