Op maandag 3 januari zou ik 's avonds op controle gaan om te controleren of ze zou inleiden vanwege het verminderde vruchtwater.
In de namiddag sta ik midden in de living, we waren bezig alles op orde te zetten voor het geval we 's avonds niet meer thuis zouden komen.
Om 13h30 voelde ik als het ware een uitbarsting tussen mijn benen, en wat voor één! Mijn water was gebroken, en het liep onmiddellijk vollenbak tot op mijn enkels. De zoon stond erop te kijken en verschoot zich een ongeluk. Hij dacht eerst dat ik in mijn broek aan het plassen was. Ik heb hem dan maar vlug uitgelegd wat er zonet gebeurd was, waarop hij ventje naar beneden riep om te zeggen dat we naar het ziekenhuis moeten met mama.
Vlug mijn zus opgebeld, om de zoon op te halen.
Intussen blijft het water uit mij stromen, van dat verminderde vruchtwater was alleszins geen sprake bij het onderste kindje
Ik ben mij nog gaan wassen, verse kleren aangedaan en intussen werd de zoon (zenuwachtig!!) opgehaald.
Ventje stelt voor om eerst nog wat lectuur te gaan halen in de Standaard, om in afwachting van de bevalling (mijn vorige bevalling indachtig) te kunnen lezen.
Om 15u30 komen we aan in het hospitaal. Intussen was mijn broek - ondanks de dikke maandverbanden - weer nat tot op mijn enkels en kwam ik zo de materniteit binnen : "mijn water is gebroken" - "we geloven je
"Aan de monitor blijken beide kindjes het nog steeds goed te doen, er is echter nog geen weeënactiviteit opgetreden maar wel al 3cm opening.
Om 17u wordt me gevraagd een uur te gaan wandelen, om de contracties op te wekken.
Om 18u kom ik terug van een enorm lastige wandeling, ik had tenslotte net 4 maanden stilgelegen en met het ingedaalde kindje...
Bij het binnenkomen voel ik nog steeds geen contracties. De vroedvrouw belt mijn gyn en die zegt een vaginaal pilletje op te steken. In de tijd dat dit telefoontje gepleegd werd, begonnen mijn contracties echter, maar toch werd dat pilletje opgestoken.
Om 18u15 beginnen de weeën, met telkens 4-5 minuutjes tussen. Na een 5-tal weeën begint er een echte weeënstorm op gang te komen, en in no time heb ik zo goed als continue contracties. Heftige contracties! Ik hou het nu al niet meer uit van de pijn en vraag in paniek een epidurale verdoving. Ik was de 36 uur durende bevalling van de zoon indachtig, plus de pijn die ik nu had - tientallen malen erger dan van de zoon en zag het niet zitten. Ik krijg echter geen verdoving, wel wil ze nog eens voelen. Na een halfuur weeën zit ik al met 5 cm ontsluiting!
Even later komt de vroedvrouw met de bal af. Daarop zitten gaat me echter totaal niet af, ik val achteruit bij elke wee en ze komen zo snel na elkaar dat ik weer om verdoving vraag. De gyn wordt opgebeld en ze stellen voor dat ik in afwachting in het ontspanningsbad ga. Ik stem toe, maar kan niet meer douchen. Ik zei hen al huilend dat ik onmogelijk in 30 seconden kan douchen en langer had ik niet tussen de weeën door.
Ik mag zonder douchen in het ontspanningsbad, ventje doucht zich snel en komt erbij. Ik lig in tussentijd te huilen van de pijn en vraag mij gefrustreerd af waarom iedereen mijn vraag naar epidurale negeert. Bij mijn vorige bevalling hadden ze me die tenslotte (weliswaar na 24u) opgedrongen. Na even in het ontspanningsbad komt de gyn erbij en ze motiveert me om geen epidurale te nemen. Ik moet er het kindje in stuit nog uitkrijgen en liefst zonder keizersnede. Ik zeg tegen haar, ja maar het doet zo'n pijn. Ik had helse rugweeën en moest intussen naar het groot toilet. De gyn voelt en ik zat al met een grote 6 cm opening na een kwartier in het bad. Ze gaat even naar de bevalling ernaast, maar ventje moet haar terugroepen omdat ik even later meld dat ik moet gaan persen. De gyn komt eraan gesneld en ze voelt weer. En ja, ik moet rond 20u30 al in het bevallingsbad, nauwelijks 2u nadat de weeën begonnen zijn.
Onderweg zie ik bloed uit me druppelen en dat geeft me moed, ik besef plots dat het heel snel voorbij gaat zijn.
In het bad mag ik direct beginnen persen. Ze legt me de goede lighouding nog even uit en dit doet deugd!! Na een kwartiertje persen wordt de eerste baby al geboren, om 20u50. Een dochter! Oef, even rust in mijn lichaam. De dochter gaat bij ventje voor skin to skin en ik wordt op de tafel naast het bad gelegd voor een manuele draaiing van het kindje in stuit, want nu is daar plaats voor in de buik. Ik kruip over de rand van het bad op de tafel en wordt "tegengehouden" : er hangt een navelstreng uit me
Ondertussen heeft de gyn het echotoestel naast de tafel staan om te bekijken hoe de baby juist ligt om die te kunnen draaien. Er komt echter een perswee op en ze legt alles opzij : geen tijd om te draaien, vruchtwater prikken en persen zegt ze. De vroedvrouw wil de schort van de gyn nog aangeven, maar te laat, ze hangt al vol bloed! Ik voel de vloed water uit me stromen en begin onmiddellijk te persen bij de eerste wee. Jaja, de voetjes zijn er al uit zegt ze. Ik vermoed dat ze met haar hand de voetjes begeleid heeft. Bij de volgende wee floept het lijfje er uit en nu moet ik heel hard persen voor het hoofdje. Dit doet pijn! Na elke perswee blijft dat hoofdje nl zitten zonder terug te schieten. Na 4 keer persen is ook baby 2 geboren, 17 minuten na de eerste baby. Het blijkt ook een meisje te zijn.
Onmiddellijk weer een perswee, en hop alle nageboorte in 1 keer eruit! Exact 3u na het starten van de weeën zijn ze me al aan het naaien!
Het zit erop, we hebben 2 dochters en ik wordt gehecht.
Ondertussen worden de meisjes op me gelegd en bekijken ventje en ik hen om uit te maken wie welke naam zal krijgen. Bij 2 kindjes van hetzelfde geslacht zouden we nl. pas beslissen na hen gezien te hebben, op welke basis moet je anders zeggen wie welke naam krijgt.
We waren het er helemaal over eens en de meisjes krijgen hun naam.
Ik mag over op het ziekenhuisbed, met de meisjes op me en wordt naar mijn kamer gebracht. Ventje heeft zich intussen in ijltempo aangekleed en is er al bij als ik de kamer ingereden wordt. Van zodra de kindjes beginnen zoeken, worden ze aangelegd voor de eerste borstvoeding.
Na de eerste keer aanleggen worden de meisjes gemeten en gewogen.
De eerste dochter is 46,5cm groot en weegt 2970g. De tweede is 45cm en weegt 2450g. Super kindjes die direct bij ons op de kamer mogen blijven!
Na dit alles bel ik de zoon op om hem het nieuws te melden. Hij is even ontgoocheld dat hij geen broer heeft, maar sinds hij hen gezien heeft is er helemaal geen ontgoocheling meer, alleen maar trots en zorgzaamheid!
Ventje en ik bespreken heel deze supersnelle bevalling nog heel de nacht en om 6u 's morgens vallen we uiteindelijk nog voor een uurtje in slaap.
Deze dag zit er op, onze dochters zijn geboren en ze lijken goed op elkaar, maar zijn toch verschillend!
Jaja, na een hele bevalling kan een supersnelle bevalling dus toch!! Goed nieuws voor iedereen die nog moet bevallen
.Wie de namen van onze dochters wil weten, zendt me best een pb-tje, want ik zal de eerste dagen geen tijd hebben om alle reacties te lezen. Zo kan ik enkel op de pb-tjes reageren.
Vandaag is mijn laatste nachtje in het hospitaal, morgen zijn we met 5 thuis en kunnen we beginnen genieten!!
Ooh ja, de borstvoeding gaat super goed, ik heb eigenlijk serieuze overproductie op dit moment, maar dat gaat wel weer minderen.
Vanaf dag 3 kwamen beide meisjes alweer bij in gewicht. De grootste is op vandaag alweer aan +70g en de kleinste heeft al 100g teruggewonnen. Dus alweer bijna op geboortegewicht!
