Schoonmoeders en moeders

[grootgevaarke]

klinkt allemaal heel vertrouwd...

[Wappie]

Cinne, het is hier nogal gezegd, maar chapeau dat jij dat volhoud met je man en SM hoor. Ik zou ze nogal nen trap geven als ze zoiets zeiden
Hier is het allemaal al wel wat bekoeld. Ik heb gisteren goed met mijn mama gebabbeld en ze begrijpt dat het bij mij in het verkeerde keelgat was geschoten. Ze wilde me gewoon even wakker schudden, want ze zei 'Je was echt zo goed bezig' Dus ze wil me gewoon behoeden dat ik er weer niet onderdoor ga.
Ze vind ook dat ik teveel doe in het huishouden en mijn man te weinig. En ja, mijn man is zeker geen huisman, maar hij draagt zijn steentje bij. Hij heeft heel heel veel werk gehad sept/okt/nov en in december heeft hij echt een weerslag gekregen en had hij een dipje. Hij komt er wel weer boven, ik geef hem nu wat tijd maar heb hem ook duidelijk gemaakt dat hij terug in actie moet schieten. Een dipje kan geen kwaad (heb ik ook soms) maar het leven gaat verder en het huishouden ook
Ivm het geroddel van de schoonma, daar gaat mijn man het eens over hebben met haar want hij vind dat echt te ver gaan. Dus... To be continued

[mindyke]

het blijft toch een goedgevuldonderwerp he, die moeders en schoonmoeders
Veel sterkte wappie en cinne!

de mijne is op de 11dagen dat we bevallen zijn 2x langs geweest. Veel intresse voor haar 1ste kleinkind
en dan de 2de keer als ze kwam was mijn man de papfles aan het geven, maar onze ferre viel in slaap nog voor de helft van de fles. Dus na beetje wiegelen en draaien ging ie door met eten. Een hele tiranie dat we dat niet mogen doen, dat als ie gedaan heeft met eten dat we dat moeten respecteren, ook dat we hem niet nadien bij ons mogen houden. Eten en bed of wieg in, want met dat verwengedoe... grr ons ventje is een week oud en we zouden enkel mogen vastpakken als ie eten moet krijgen? denkhet niet !

[Sterretje]

't is al 'miserie' bij de wekelijkse oppasdag van schoonmama.
Schoonmama is ziek. Vindt het dan niet verantwoord Amber naar daar te laten gaan, maar gelukkig is mijn mama thuis.
't enige is dat ze wel een heel eind van mij thuis af woont en dat Amber daar nog nooit overdag, en zonder mij is geweest...
'k zit hier dus met bevende knietjes omdat het best wel 'spannend' is. Ons mama is het ook niet meer gewoon hele dag met een (actieve) baby zitten, Amber is het daar ook niet gewoon.
Pffff en 't zal een superlange dag worden (vergaderingen op't werk en echo vanavond!)

[Vereltje]

[Sterretje]

Oh Vereltje, wat vreselijk!

Bij ons in de omgeving/familie zijn ze ook zo. Breng je kindje maar uit logeren, dan ben je zelf even op je gemak.
Wij waren gisteren al bij mijn mama en er was toen ook iemand die zei: laat Amber toch blijven slapen, dan moet je morgen nog niet nog eens om en weer rijden.
Ja halloooooooo, ik ga mijn kind niet onnodig een avond wegdoen hoor. Had gelukkig niet genoeg luiers, pampers en melkpoeder mee voor de nacht / dag te overbruggen.

Ik vind het vreslijk hoe (schoon)ouders aanspraak maken op hun kleinkinderen alsof zij ze zelf hebben 'gekocht' en ze tgewoon kunnen opeisen.
Ik probeer een evenwicht te vinden: schoonmama woont heeeeel dichtbij, mama en schoonvader wonen veraf.
Ik zorg ervoor dat ze mijn mama minstens 1x per week ziet, maar blijven slapen, ho maar, zie ik het nut niet van in. Ze is veel beter in haar eigen omgeving, eigen volk.
En ja, mss wordt ze daardoor wel eenhaniger, maar so what.
Het is ons EIGEN KIND hé!
'k hoop dat je schoonouders wat redelijker worden hoor!

[Vereltje]

Ja ik voelde me echt vreselijk. Op een bepaald moment zei ik tegen haar: "Ik heb dit kindje echt heel graag gewild hoor", en haar antwoord was: "maar wij wilden ook heel graag een kleinkind!" Ja wat moet je daar nog op zeggen he.

Zelfs als we 's avonds ergens naartoe gaan, gaat ze heel vaak mee. We hebben altijd haar tentje/bedje bij en daarin slaapt ze echt overal. Enkel als het praktisch niet te doen is, bijvoorbeeld als we naar een café of restaurant gaan tot laat, gaat ze logeren. Wat dus niet vaak gebeurt.

En iets anders waar ik me ook aan erger, hoewel minder dan aan wat ik hiervoor geschreven heb is dat als we met Amelie binnenkomen, dat ze haar dan meteen beginnen te knuffelen (is normaal) en ons gewoon geen goeiedag meer zeggen. Ik zeg dan altijd met veel nadruk hallo en dring me op om een zoen te geven

[Sterretje]

ooh, ik ken dat Vereltje. Dat doet mijn schoonmoeder, en vele andere mensen ook, ons kindje wordt altijd eerst begroet, en wij worden dikwijls vergeten!

Is ook zo met de cadeau's. De sint en kerstcadeau's die wij krijgen (vroeger was dit voor mij en ventje) zijn nu uitsluitend voor de baby, en dus niet meer voor ons.
'k weet het, is mss kinderachtig, maar 't is niet uit jaloersheid, puur om principe. Kleinkind telt meer dan eigen kind/schoondochter.

[Vereltje]

Ik vind het niet echt jaloezie of kinderachtig. Voor mij lijkt het zo alsof we nu onze taak hebben volbracht en nu overbodig geworden zijn. Als ze haar kleinkind zo graag ziet, moet ze haar zoon toch ook zo graag zien? Haar schoondochter nog tot daar

[JD]

Vereltje,

Niet schuldig over voelen dat jij graag bij je dochter bent!

Ik denk dat je schoonouders niet goed beseffen hoeveel geluk ze wel hebben dat ze hun kleinkind elke week zien. Wij wonen op 90km van zowel mijn ouders als schoonouders en zij zien hun kleinzoon dus veel minder. Soms is dat 1keer per week (bv nu met de eindejaarsfeesten geweest), maar soms is dat ook maar 1 keer in 3 weken.

In tegenstelling tot vroeger, toen zoonlief er nog niet was, zijn ze al een paar keer bij ons thuisgekomen en mijn pa heeft me zo zot gekregen om een webcam te kopen... hebben we in totaal misschien 5 keer gebruikt en dan nog op ons initiatief
En ja, (schoon)ouders mogen dan wel heel erg hard verlangd hebben naar een kleinkind, maar zij hebben hun tijd gehad hé.

Ik moet zeggen dat jij wel heel erg toegeeflijk bent naar je schoonouders toe, ik laat me minder onder druk zetten.
Mijn pa heeft ook al geprobeerd om ons te stimuleren om alleen op weekend te gaan, maar alleen wij beslissen daarover vind ik. Ik vind het leuk om te horen dat ze klaarstaan om ons een weekendje met z'n twee te gunnen, maar ik wil daartoe niet gedwongen worden.

Anderszijds besef ik wel dat ze veel van de ontwikkeling van het kleinkind missen juist doordat wij zo ver wonen, en ik probeer daar dan ook rekening mee te houden. Zo zijn we al een paar keer met ons tweetjes uit eten geweest in de streek van onze ouders in plaats van in eigen streek, zodat ze een avondje met hun kleinkind alleen kunnen doorbrengen. Maar 's avonds bleven we dan ook wel zelf bij onze (schoon)ouders slapen...

En misschien zal dat nog wel veranderen, zullen we blij zijn van eens een paar dagen ons kindje bij oma en opa achter te laten, maar dat zal dan zo geëvolueerd zijn en niet geforceerd.

[Sterretje]

Hier ben ik het helemaal met JD eens:
"En ja, (schoon)ouders mogen dan wel heel erg hard verlangd hebben naar een kleinkind, maar zij hebben hun tijd gehad hé."

Vind ook dat wij het meeste recht hebben om vh kind te genieten. Voor ons is het ons eerste kind, de ouders hebben hun tijd al gehad!

"Anderszijds besef ik wel dat ze veel van de ontwikkeling van het kleinkind missen"
Ook iets wat ik goed besef en ik probeer dan ook zo veel mogelijk een update te geven vd ontwikkeling, foto's bezorgen, ... maar in de praktijk komt het er vaak op neer dat ze gewoon tijd willen doorbrengen om te 'verwennen, principes aanleren, ermee uit te pakken'. Ik merk nog vaak dat mijn schoonmoeder bezoek uitnodigt als Amber er is, om haar kleinkind te showen, en dat ze haar stempel op Amber wil drukken. Vb iets aanleren om dan te zeggen dit heeft ze van MIJ geleerd Terwijl ik dit liever ZELF had geleerd aan mijn kindje...

En misschien zal dat nog wel veranderen, zullen we blij zijn van eens een paar dagen ons kindje bij oma en opa achter te laten, maar dat zal dan zo geëvolueerd zijn en niet geforceerd.
Dit denk ik ook vaak: als de kinderen wat ouder (en drukker) zijn, zal ik mss blij zijn ze eens bij mama te kn 'dumpen'

[nathalie v]

Wij kregen dit jaar, zoals elk jaar, een kerstkaart van mijn ouders. Dit jaar stond er (alleen) op: ...voor ons allerliefste en mooiste kleinkind... geen wensen voor mij en mijn vriend dit jaar!

[sassie2]

En ik die dacht dat ik de enige was met een schoonmoeder die alles zo goed bedoeld…

Een aantal voorbeelden:
- Iedere vakantie zegt ze dat ik mijn congé maar moet opsparen voor latere vakanties, en zorgt zij voor de oudste (jongste gaat naar de onthaalmoeder), zo erg dat ik vorig (school)jaar 2 dagen over had. ‘Gelukkig’ is ze geopereerd aan haar schouder en heeft er vorige vakantie niet kunnen voor zorgen, waardoor ik super genoten heb van 2 weekjes super-quality-time met de kindjes.
- Ze moet aan ons huis passeren om naar de Delhaize te gaan, zeker om de 2 weken krijg ik de woensdagmiddag bericht: ‘moet ik Brent eens niet meenemen, dan mag hij de rest van de dag bij mij blijven’.
- Ze zorgt ook iedere donderdag (is precies een favoriete dag voor schoonmoeders) voor de jongste, en wou ook bij ons thuis komen, dit wil mijn man (gelukkig) niet, amai, die zou nogal commentaar hebben (we zijn meer dan een jaar geleden verhuisd en er staan nog dozen in de tuinberging, dit omdat ik altijd wil dat mijn huis tip top is, en liever een doos bijzet in de tuinberging, dan een slordige living heb).
- Vroeger deed ze onze strijk dan ook nog de donderdag, en toen zat er iedere week wel ergens een briefje bij (klein gaatje onder oksel, bruin plekje in de body, beter wassen op 90°, …), tot ze met mijn man in ruzie gevallen is omdat ze onze strijk belangrijker vond dan onze zoon, en hij gezegd heeft dat ze het nooit meer mocht doen.
- Zaterdag was het verjaardagsfeestje van de oudste, we wassen achteraf nog de glazen af samen met mijn zus, en dan moet ze per sé nog met de vaatdoek de ganse keuken overhalen, en dan lijkt het of zij de keuken mooi gemaakt heeft.
- In onze vorige woonst (klein rijhuisje) wou ze niet komen (zei ze zelf) omdat het altijd te overvol lag.
- Toen we ons vorig huis kochten (vervallen rijwoning volledig zelf gerenoveerd) wou ze niet sponseren, ze had haar dochter wel gesponsord, maar dan wel bij het zetten van een riante villa, het was hun ding niet …
- 2 maanden geleden heb ik een miskraam gekregen van ons derde kindje, sms naar mijn man: ‘jullie moeten toch geen derde kind meer, zeker, jullie kinderen zitten nu al niet iedere dag in het bad, wat gaat dat zijn met 3’.

We zien hen ook zeker iedere week, en nu ga ik wel wat helpen wegens de operatie (ze doet uiteindelijk ook wel veel voor ons), maar ik probeer toch soms ook afstand te houden. Als ze de donderdag Lennert naar huis gebracht heeft, hoef ik echt niet nog eens te gaan in het weekend. Ze zegt nu al dat ze binnen een paar jaar met al haar kleinkinderen een week op reis gaat gaan, ik vrees dat ik dat niet ga kunnen stoppen … Ze wil ook in de grote vakantie een maand een appartement huren aan de zee, zodat haar kleinkinderen kunnen gaan, allemaal wel lief, maar het zijn wel onze kinderen, hé …

Ik herken hier zoveel verhalen, dat ik toch ook even moest reageren (en ik heb maar de laatste 2 bladzijden van het topic gelezen …).

Nog vergeten: in onze huurwoning heeft ze eens het stof met haar vinger van de (zwarte) kast genomen. De dag dat mijn man thuiskwam nadat hij 2 weken in Leuven (voor ons bijna 2 uur rijden) in het ziekenhuis gelegen had (voor het verwijderen van een kandergezwel, wat dus ook niet het minste was). Ze toonde haar ‘vondst’ aan mijn schoonpa. Grr, ik werkte toen speciaal halve dagen om ’s middags naar Leuven te rijden, daar te blijven tot 20 uur, om 22 uur in mijn bed, en de volgende dag weer hetzelfde. Wie kuist er dan zijn huis?

[nathalie v]

vreselijke voorbeelden sassie2, waar halen ze het toch vandaan, en vooral, hoe durven ze...

[Vereltje]

Tsss taktvol, Nathalie...

Ik word er gewoon een beetje verdrietig van. We hebben zo moeten knokken voor ons kindje, en nu moet ik er eigenlijk nog steeds voor knokken.

En ja, ik geef wel makkelijk toe, maar achteraf ben ik boos op mezelf dat ik dat gedaan heb want het is nu toch nog altijd niet genoeg.