Echo!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Mies, je hebt me helemaal niet opgestookt om te bellen hé. Ik had het zelf gezegd hé. Ik ben blij dat ik steun heb aan jullie.
En het feit dat ze zegt "ocharme je bent ermee bezig hé" is echt omdat ze is wie ze is. Het is een zeer gemoedelijk iemand. Heb dat bij mijn vorige zw ook zo ervaren. Ze is enorm begaan met haar patiënten (ik ken nog een ander voorbeeld die een risico had op premature bevalling en opgenomen werd in Leuven en daar hft ze dagelijks gebeld naar de pat in kwestie - hoeveel gyns zouden dat doen?). Dus voor mij is het niet dat ze het niet ernstig inziet, maar wel dat ze begaan is met mij. Ze vond het ook helemaal niet erg dat ik belde. Maar zij ziet het echt als het kan beide kanten opgaan, zo voel ik het aan.
Eerst dacht ze echt dat ik gewoon later een eisprong had gehad en dat we dus later betrekking hadden gehad en ik dus gewoon niet zo ver zw was. Maar toen ik haar zei dat dat niet kon, keek ze wel verschrikt op. Dus ja ik heb aan haar gezicht wel gezien dat het niet normaal was. Maar toch bleef ze benadrukken dat het nog goed kon komen ook.
Sterretje, ik ben super blij voor je dat jij een goede echo hebt gehad en ervan hebt genoten. Je verdient dat!
Emotioneel gaat het met ups en downs. Soms staan de tranen me nabij (zoals nu). Soms kan ik denken dat het miss wel goed komt. Soms ben ik al bezig aan het plannen om terug voor een brusje te gaan (als het een miskraam w): ik begin dan te rekenen. Dan denk ik ook aan mijn neef die papa w eind augustus. Dan zal ik het er moeilijk mee hbb (terwijl ik het hen super gun). Soms denk ik dan weer mijn lichaam mag me toch niet ziek maken, als ze het me terug gaan afpakken. Dan denk ik weer dat ik niet meer zo misselijk ben. Echt van alles gaat continu door mijn hoofd.
Ventje is er ook enorm mee bezig. Gisteren moest hij voor zijn werk echt zijn gedachten bij zijn werk houden en hij zei dat dat goed was voor hem als afleiding. Hij hft ook tegen Adie gezegd dat hij tegen zijn brusje moest praten om te vechten en te blijven. Zijn brusje zou beter communiceren met Adie zei hij.
Er zijn succesverhalen waaraan ik me optrek. Gelukkig dat die er zijn. Ga ik nogmaals dat geluk hbb om toch een blijvende zw te hbb (ondanks negatieve tekenen)?
En het feit dat ze zegt "ocharme je bent ermee bezig hé" is echt omdat ze is wie ze is. Het is een zeer gemoedelijk iemand. Heb dat bij mijn vorige zw ook zo ervaren. Ze is enorm begaan met haar patiënten (ik ken nog een ander voorbeeld die een risico had op premature bevalling en opgenomen werd in Leuven en daar hft ze dagelijks gebeld naar de pat in kwestie - hoeveel gyns zouden dat doen?). Dus voor mij is het niet dat ze het niet ernstig inziet, maar wel dat ze begaan is met mij. Ze vond het ook helemaal niet erg dat ik belde. Maar zij ziet het echt als het kan beide kanten opgaan, zo voel ik het aan.
Eerst dacht ze echt dat ik gewoon later een eisprong had gehad en dat we dus later betrekking hadden gehad en ik dus gewoon niet zo ver zw was. Maar toen ik haar zei dat dat niet kon, keek ze wel verschrikt op. Dus ja ik heb aan haar gezicht wel gezien dat het niet normaal was. Maar toch bleef ze benadrukken dat het nog goed kon komen ook.
Sterretje, ik ben super blij voor je dat jij een goede echo hebt gehad en ervan hebt genoten. Je verdient dat!
Emotioneel gaat het met ups en downs. Soms staan de tranen me nabij (zoals nu). Soms kan ik denken dat het miss wel goed komt. Soms ben ik al bezig aan het plannen om terug voor een brusje te gaan (als het een miskraam w): ik begin dan te rekenen. Dan denk ik ook aan mijn neef die papa w eind augustus. Dan zal ik het er moeilijk mee hbb (terwijl ik het hen super gun). Soms denk ik dan weer mijn lichaam mag me toch niet ziek maken, als ze het me terug gaan afpakken. Dan denk ik weer dat ik niet meer zo misselijk ben. Echt van alles gaat continu door mijn hoofd.
Ventje is er ook enorm mee bezig. Gisteren moest hij voor zijn werk echt zijn gedachten bij zijn werk houden en hij zei dat dat goed was voor hem als afleiding. Hij hft ook tegen Adie gezegd dat hij tegen zijn brusje moest praten om te vechten en te blijven. Zijn brusje zou beter communiceren met Adie zei hij.
Er zijn succesverhalen waaraan ik me optrek. Gelukkig dat die er zijn. Ga ik nogmaals dat geluk hbb om toch een blijvende zw te hbb (ondanks negatieve tekenen)?
-
juffie
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 11 mei 2009, 10:10
Lieve bokje,
Ik lees het nu pas.
Een mega dikke knuffel van ons.
We duimen en branden kaarsjes dat het allemaal toch nog goed komt.
Dat je emby sterk is en verder groeit.
Het zal een zware lange week worden met hopelijk een goede afloop.
Probeer je in de mate van het mogelijke te ontspannen Adie veel te knuffelen en positief te blijven denken(ik weet wel dat dat niet gemakkelijk is hoor en dat een ander gemakkelijk praten heeft)
Wij duimen voor jullie
Juffie
xxx
Ik lees het nu pas.
Een mega dikke knuffel van ons.
We duimen en branden kaarsjes dat het allemaal toch nog goed komt.
Dat je emby sterk is en verder groeit.
Het zal een zware lange week worden met hopelijk een goede afloop.
Probeer je in de mate van het mogelijke te ontspannen Adie veel te knuffelen en positief te blijven denken(ik weet wel dat dat niet gemakkelijk is hoor en dat een ander gemakkelijk praten heeft)
Wij duimen voor jullie
Juffie
xxx
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Dat was ook hetgeen waardoor ik toen zelf de dagen doorkwam. Als het 50-50 is, hebben zowel het angstmonster als het hoopmonster recht om er te zijn. Je kan je achteraf nooit verwijten maken in de zin van "had ik maar niet zo angstig geweest, want zie het is toch goedgekomen". Of omgekeerd.
Voor de rest zijn het heeeeel herkenbare gedachten die je opschrijft (inclusief de neef die rond hetzelfde ogenblik is uitgerekend). Je mag ze gerust toelaten allemaal. En wenen. En 't is niet erg mocht Adie dat zien, zo leert hij ook dat ook mama's en papa's verdriet kunnen hebben.
Ik trok me ook op aan toch maar veronderstellen dat het door zou gaan. Ik liet mezelf wél toe om me voor te stellen hoe het zou zijn allemaal. En achteraf maak ik me daar ook geen verwijten in.
Voor de rest is de natuur inderdaad echt wreed. Er zijn mensen die echt supermisselijk zijn, en maar een "windei" hebben (heb jij dus niet he, want er zit effectief een vechtertje in jou!!!). Dat vind ik echt heel wreed. Maar het kan dus wel he.
En als jij nu even minder misselijk zou zijn, dan kan dat nog perfect normaal zijn (dat weet je ook). Trouwens, stel nu dat je vechtertje het niet gehaald zou hebben, dan zou dat gisteren na de echo moeten zijn geweest, en dan zou je nu nog niet zo heel snel een daling van hcg hebben en minder misselijk zijn.
Dus minder misselijk zijn kan nu gewoon nog niet betekenen dat het misgelopen is. Het is nu "gewoon" minder misselijk zijn, niets meer.
Wat doe je nu? Ben je thuis? Is Adie bij jou?
Voor de rest zijn het heeeeel herkenbare gedachten die je opschrijft (inclusief de neef die rond hetzelfde ogenblik is uitgerekend). Je mag ze gerust toelaten allemaal. En wenen. En 't is niet erg mocht Adie dat zien, zo leert hij ook dat ook mama's en papa's verdriet kunnen hebben.
Ik trok me ook op aan toch maar veronderstellen dat het door zou gaan. Ik liet mezelf wél toe om me voor te stellen hoe het zou zijn allemaal. En achteraf maak ik me daar ook geen verwijten in.
Voor de rest is de natuur inderdaad echt wreed. Er zijn mensen die echt supermisselijk zijn, en maar een "windei" hebben (heb jij dus niet he, want er zit effectief een vechtertje in jou!!!). Dat vind ik echt heel wreed. Maar het kan dus wel he.
En als jij nu even minder misselijk zou zijn, dan kan dat nog perfect normaal zijn (dat weet je ook). Trouwens, stel nu dat je vechtertje het niet gehaald zou hebben, dan zou dat gisteren na de echo moeten zijn geweest, en dan zou je nu nog niet zo heel snel een daling van hcg hebben en minder misselijk zijn.
Dus minder misselijk zijn kan nu gewoon nog niet betekenen dat het misgelopen is. Het is nu "gewoon" minder misselijk zijn, niets meer.
Wat doe je nu? Ben je thuis? Is Adie bij jou?
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Nee Adie is naar de crèche en ik ben op het werk. Niemand weet hier iets hé. Ik heb nu zeker geen zin om het te vertellen. Baas zou er ook niet mee knn lachen dat ik thuis zit. Hij zal al hoegenaamd niet knn lachen met een zwangerschap (zijn ook zo gedachten die door me heen gaan, toch iem die blij zou zijn als de zw niet doorgaat). Ik kan me wel moeilijk concentreren en heb vandaag nog niet veel gedaan. Heb al gegoogeld naar andere voorbeelden van groeiachterstand. Ik trek me op aan de positieve verhalen (lap als je over de duivel spreekt is hij er om me op te jagen - grrrr).
Ik vind het feit dat we Adie hbb wel een enorme troost. We hbb hem toch. En ja ik knuffel hem dan goed. Gisteren legde hij ook zijn hoofdje tegen me aan en dan voel ik me ook enorm getroost.
Ik vind het feit dat we Adie hbb wel een enorme troost. We hbb hem toch. En ja ik knuffel hem dan goed. Gisteren legde hij ook zijn hoofdje tegen me aan en dan voel ik me ook enorm getroost.
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Hey Bokje,
Ondertussen al een paar uur gepasseerd weer...
En natuurlijk ben je continu bezig met alles af te wegen, je gedachten staan niet stil hé.
Is er geen mogelijkheid om wat vroeger een echo te krijgen of een bloedafname? Dat zou de wachttijd in twee delen...
O meid toch, 't is zo verschrikkelijk oneerlijk!
Ik duim met je mee en wou dat ik de klok wat kon vooruit draaien.
Ondertussen al een paar uur gepasseerd weer...
En natuurlijk ben je continu bezig met alles af te wegen, je gedachten staan niet stil hé.
Is er geen mogelijkheid om wat vroeger een echo te krijgen of een bloedafname? Dat zou de wachttijd in twee delen...
O meid toch, 't is zo verschrikkelijk oneerlijk!
Ik duim met je mee en wou dat ik de klok wat kon vooruit draaien.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ik heb de hele voormiddag alleen gezeten op mijn bureau. Collega was in bespreking. En heb mijn kokhalsneigingen nog redelijk knn beperken.
Ik hen nu net een boterhammetje opgegeten. En net een mega boer gelaten (gelukkig is collega ook weer even buiten). Ja, kzal zien hoe ik het me zal redden. Zoals het nu gaat, zal het nog lukken.
Platliggen zou er bij mij ook niets aan veranderen. Ik heb ook geen bloedingen hé. Ingendeel, een hele hoop witverlies. Dus ergens doet me dat ook wel blijven hopen. Al is er ook een klein duiveltje die zegt, hei het kan ook misgaan zonder bloedingen. Nog 6 keer slapen en we weten meer.
Ja ik hoop idd dat baas teleurgesteld zal zijn.
Ik hen nu net een boterhammetje opgegeten. En net een mega boer gelaten (gelukkig is collega ook weer even buiten). Ja, kzal zien hoe ik het me zal redden. Zoals het nu gaat, zal het nog lukken.
Platliggen zou er bij mij ook niets aan veranderen. Ik heb ook geen bloedingen hé. Ingendeel, een hele hoop witverlies. Dus ergens doet me dat ook wel blijven hopen. Al is er ook een klein duiveltje die zegt, hei het kan ook misgaan zonder bloedingen. Nog 6 keer slapen en we weten meer.
Ja ik hoop idd dat baas teleurgesteld zal zijn.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
JD, een vroegere echo hft denk ik weinig zin. Ze moet het beebje de kans geven om te groeien hé. En een bloedtest, tja, wat gaat dat zeggen.
Ik ben de dag tot nu toe al vrij goed doorgekomen. Mijn gedachten gaan wel regelmatig naar mijn beebje. En dan voel ik me terug mottig en moet ik terug kokhalzen en denk ik ja miss toch een teken, direct gevolgd door ja wat zegt dat nu? Ik heb ook zo wat lichte pijn onderaan mijn buik en rug. En dan opnieuw diezelfde gedachten: is het mijn beebje die aan het groeien is? of is het mijn beebje die aan het afsterven is? Broekloeren was al even terug bezig maar nu weer in alle glorie. En nee geen bloedverlies, geen bruinverlies, maar witverlies.
Google afschuimen naar verhalen. Zowel positieve als negatieve verhalen tegenkomen. Stellingen die beweren dat beebje plots ook even kan stoppen met groeien en daarna weer de groei inzetten. Stellingen die zeggen dat beebje kan rondzwermen alvorens in te nestelen (maar dan blijft hcg bepaling op 5wkn niet kloppen). En hetgeen ik me wel aan kan optrekken is het feit dat beebje wel leefde gisteren. Ik heb het gezien. Dat is een feit.
Ik ben de dag tot nu toe al vrij goed doorgekomen. Mijn gedachten gaan wel regelmatig naar mijn beebje. En dan voel ik me terug mottig en moet ik terug kokhalzen en denk ik ja miss toch een teken, direct gevolgd door ja wat zegt dat nu? Ik heb ook zo wat lichte pijn onderaan mijn buik en rug. En dan opnieuw diezelfde gedachten: is het mijn beebje die aan het groeien is? of is het mijn beebje die aan het afsterven is? Broekloeren was al even terug bezig maar nu weer in alle glorie. En nee geen bloedverlies, geen bruinverlies, maar witverlies.
Google afschuimen naar verhalen. Zowel positieve als negatieve verhalen tegenkomen. Stellingen die beweren dat beebje plots ook even kan stoppen met groeien en daarna weer de groei inzetten. Stellingen die zeggen dat beebje kan rondzwermen alvorens in te nestelen (maar dan blijft hcg bepaling op 5wkn niet kloppen). En hetgeen ik me wel aan kan optrekken is het feit dat beebje wel leefde gisteren. Ik heb het gezien. Dat is een feit.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
fastforward knop naar volgende echo.
ik duim dat beebje aan een groeispurt bezig is!
en ja, die symptomen 'tkan altijd vanalles betekenen, en net zoals je zegt: de hele dag duur wisselen de gedachten zich af.
't moet allesbehalve leuk zijn.
Idd optrekken aan wat positief is en verder heel realistisch blijven. 't kan alle kanten uit, maar nu al doemdenken heeft geen zin.
(I know zo gemakkelijk gezegd!)
Ik denk aan je!!
ik duim dat beebje aan een groeispurt bezig is!
en ja, die symptomen 'tkan altijd vanalles betekenen, en net zoals je zegt: de hele dag duur wisselen de gedachten zich af.
't moet allesbehalve leuk zijn.
Idd optrekken aan wat positief is en verder heel realistisch blijven. 't kan alle kanten uit, maar nu al doemdenken heeft geen zin.
(I know zo gemakkelijk gezegd!)
Ik denk aan je!!
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Bokje, ik wens je nogmaals veeeel goeie moed in deze ellendige "wachtweek".
Kan je 's avonds je gedachten wat verzetten? Adie en ventje nog eens goed vastpakken? En filmpje ofzo opzetten, hoe banaal dat ook klinkt...
op den duur geraak je uit-gegoogled en sufgepiekerd he (was bij mij toch zo).
Bloedname of vervroegde echo lijken me ook niet echt zin te hebben. "Gewoon" wachten geblazen.
Ik denk aan u, Bokje!!
Kan je 's avonds je gedachten wat verzetten? Adie en ventje nog eens goed vastpakken? En filmpje ofzo opzetten, hoe banaal dat ook klinkt...
op den duur geraak je uit-gegoogled en sufgepiekerd he (was bij mij toch zo).
Bloedname of vervroegde echo lijken me ook niet echt zin te hebben. "Gewoon" wachten geblazen.
Ik denk aan u, Bokje!!
-
jufnel
- Berichten: 1052
- Lid geworden op: 21 maart 2009, 22:59
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 8 gasten