hey,
wkmiep: wat rottig nieuws! zal wel dat je er niet goed van bent!

succes hoor..
ja ik meende ook altijd vanalles te voelen, maar bleek dus altijd niks.. nu probeer ik er dus niet te veel meer op te letten (met de nadruk op PROBEER), mijn lichaam heeft me al zooo vaak op een verkeerd spoor gezet
bientje: allez, goed nieuws dus

geniet maar van je pijnlijke borsten
koala: ik hoop dat je geen verdere stappen nodig hebt hoor, maar ik kan je zeggen dat inseminaties niet erg veel verschillen van hetgeen je nu doet. voor je ventje wel natuurlijk, die moet dan zijn bijdrage leveren

En jij moet één keer meer bij de gyn voor de IUI zelf, verder is het afwachten en de hormonen hetzelfde. Het vrijen moe tnie tmeer op commando, en eerlijk gezegd was dat voor ons wel een beetje een verademing.. Maar je moet het idd zien zitten he,(heb ook lange tijd nodig gehad) een rustpauze kan ook deugd doen..
Daar kan ik momenteel van meespreken

Ik heb me voorgenomen als de

er zijn, dat ik onmiddellijk een verwenarrangementje ga vastleggen met sauna en massage enzo

Dan heb ik na de confrontatie ook al weer iets leuks om naar uit te kijken..
Het enige waar ik nog steeds van verwonderd ben, is hoe emo ik ben. (kan dus niet meer van de hormonen zijn he) Bij elk nieuwtje over een bv die vertelt over haar baby of zwangerschap, elke positieve of negatieve ervaring die emotioneel is (die ik hoor van een ander!) voel ik tranen, stom hoor

kinderen in armoede op het nieuws, de 'weldoener die geld geeft om te helpen, .. Ik had dat vroeger al een beetje (heb een heel nare ervaring gehad een jaar of 8 geleden) maar nu met onze fertiproblemen is het alleen maar erger geworden.. En natuurlijk bij het artikel in Flair deze week over een moeder die haar baby'tje verliest na enkele dagen, niet een paar tranen, maar ik zat echt te wenen

jeetje..
Hebben jullie dat ook?
Nochtans voel ik me tussendoor heel goed hoor, kan zelfs al beter naar een baby'tje kijken zonder pijn (wacht tot ik mijn regels heb

)
succes voor iedereen!!
liefs