Miskraam na 8 weken
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
Miskraam na 8 weken
hallo,
Ik wou hier even mijn verhaal kwijt:
Na 6 verse ivf behandelingen (nooit geen cryo's want die stierven telkens bij ontdooiing) kreeg ik eindelijk goed nieuws.
De laatste ivf behandeling was gelukt, ik was zwanger!
Mijn geluk was echter van korte duur, op 8 weken heb ik een miskraam gekregen (8 januari).
Vrijdag ll heb ik pilletjes gekregen om alles te laten afkomen en momenteel neem ik ook nog druppeltjes.
Zijn er nog dames die in dezelfde situatie zitten?
groetjes,
Laguna
Ik wou hier even mijn verhaal kwijt:
Na 6 verse ivf behandelingen (nooit geen cryo's want die stierven telkens bij ontdooiing) kreeg ik eindelijk goed nieuws.
De laatste ivf behandeling was gelukt, ik was zwanger!
Mijn geluk was echter van korte duur, op 8 weken heb ik een miskraam gekregen (8 januari).
Vrijdag ll heb ik pilletjes gekregen om alles te laten afkomen en momenteel neem ik ook nog druppeltjes.
Zijn er nog dames die in dezelfde situatie zitten?
groetjes,
Laguna
-
DUYCK
- Berichten: 1170
- Lid geworden op: 2 augustus 2008, 17:59
laguna,
ik wil je ook een dikke knuffel geven. ikzelf heb in mijn 5 verse pogingen 2 miskramen gehad rond 6 weken. bij jou komt het nog harder aan omdat je 6 pogingen gedaan hebt voor je zwanger was. ik heb ook een dochter na twee verse ivf beurten. volgende maand start ik met ivf8. heb een maand pauze tussen gelaten. ik had een baarmoederonsteking van het laatste miskraam. daarom lukte de andere pogingen niet meer. eerst behandeld en ben er toch vanaf.
ik weet dat het niet gemakkelijk is maar ik zou toch nog niet opgeven. je weet dat je zwanger kan geraken. weet dat de volgende pogingen veel geld kosten. hopelijk vind je de moed terug om te beginnen. ik moest ook iedere keer een maand tussen laten na het miskraam.
dikke knuffels
ik wil je ook een dikke knuffel geven. ikzelf heb in mijn 5 verse pogingen 2 miskramen gehad rond 6 weken. bij jou komt het nog harder aan omdat je 6 pogingen gedaan hebt voor je zwanger was. ik heb ook een dochter na twee verse ivf beurten. volgende maand start ik met ivf8. heb een maand pauze tussen gelaten. ik had een baarmoederonsteking van het laatste miskraam. daarom lukte de andere pogingen niet meer. eerst behandeld en ben er toch vanaf.
ik weet dat het niet gemakkelijk is maar ik zou toch nog niet opgeven. je weet dat je zwanger kan geraken. weet dat de volgende pogingen veel geld kosten. hopelijk vind je de moed terug om te beginnen. ik moest ook iedere keer een maand tussen laten na het miskraam.
dikke knuffels
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
hallo Ruby,Duyck,
bedankt voor de troostende woorden!
ruby, ik hoop dat het bij jou alvast iets vlotter mag verlopen. Geef de moed niet op! Ik zou die woorden beter ook tegen mezelf zeggen maar vandaag is een echte off day!
Duyck, ben blij dat ik niet de enige ben die dit meemaakt, ik wens je alvast veel sterkte en moed toe voor de volgende poging.
ben ook blij dat ik er met jullie kan over praten want heb soms het gevoel dat ik er met vrienden en familie niet kan over praten.
Zij leven wel mee maar als je dit nog nooit hebt meegemaakt, wat ik absoluut niemand toewens, is het zo moeilijk om erover te praten.
donderdag mag ik terug op controle om te checken of mijn baarmoeder ok is, dit weekend zat er nog veel massa in, vruchtzak was wel al verdwenen.
Ik hoop alleen maar dat ik geen curretage moet laten doen.
Zoals ik al zei, vandaag is een verschrikkelijke off day, hopelijk is morgen een betere! Ik ga seffes naar de accupunctuur, daar zal ik hopelijk ook al wat rustiger van worden.
groetjes,
Laguna
bedankt voor de troostende woorden!
ruby, ik hoop dat het bij jou alvast iets vlotter mag verlopen. Geef de moed niet op! Ik zou die woorden beter ook tegen mezelf zeggen maar vandaag is een echte off day!
Duyck, ben blij dat ik niet de enige ben die dit meemaakt, ik wens je alvast veel sterkte en moed toe voor de volgende poging.
ben ook blij dat ik er met jullie kan over praten want heb soms het gevoel dat ik er met vrienden en familie niet kan over praten.
Zij leven wel mee maar als je dit nog nooit hebt meegemaakt, wat ik absoluut niemand toewens, is het zo moeilijk om erover te praten.
donderdag mag ik terug op controle om te checken of mijn baarmoeder ok is, dit weekend zat er nog veel massa in, vruchtzak was wel al verdwenen.
Ik hoop alleen maar dat ik geen curretage moet laten doen.
Zoals ik al zei, vandaag is een verschrikkelijke off day, hopelijk is morgen een betere! Ik ga seffes naar de accupunctuur, daar zal ik hopelijk ook al wat rustiger van worden.
groetjes,
Laguna
-
josie
- Berichten: 314
- Lid geworden op: 18 augustus 2010, 8:32
Hey Laguna,
Bij mij hebben ze eind december een curretage gedaan, miskraam ook op 8 weken, zit nu nog in de rustperiode daarvan.
Ik probeer me ook vast te houden aan het feit dat het ergens een positief teken is, dat je zwanger kan worden en dat het gewoon dikke pech was, zoals zoveel vrouwen die natuurlijk zwanger zijn geworden ook meemaken... Maar da's nu makkelijker gezegd, het is al een maand geleden, de eerste week was echt de hel, heb toen ook ziekteverlof gekregen van de gyn om te bekomen...
Bij mij hebben ze eind december een curretage gedaan, miskraam ook op 8 weken, zit nu nog in de rustperiode daarvan.
Ik probeer me ook vast te houden aan het feit dat het ergens een positief teken is, dat je zwanger kan worden en dat het gewoon dikke pech was, zoals zoveel vrouwen die natuurlijk zwanger zijn geworden ook meemaken... Maar da's nu makkelijker gezegd, het is al een maand geleden, de eerste week was echt de hel, heb toen ook ziekteverlof gekregen van de gyn om te bekomen...
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
Hallo Josie,
Het spijt me te horen dat je dit ook hebt moeten meemaken, dit wens je niemand toe!
Gelukkig heb je een weekje kunnen thuis blijven, ik kon direkt terug gaan werken. De dokter vroeg zelfs niet of ik dit wenste.
Het is nu een week geleden en heb het gevoel dat het alsmaar erger wordt. Ik moet mij echt door de dag slepen en heb het gevoel dat ik tegen niemand iets kan zeggen, gewoon omdat niet weten hoe ik mij voel.
Hoeveel pogingen heb jij al gedaan? ga je nog verderdoen?
groetjes,
Laguna
Het spijt me te horen dat je dit ook hebt moeten meemaken, dit wens je niemand toe!
Gelukkig heb je een weekje kunnen thuis blijven, ik kon direkt terug gaan werken. De dokter vroeg zelfs niet of ik dit wenste.
Het is nu een week geleden en heb het gevoel dat het alsmaar erger wordt. Ik moet mij echt door de dag slepen en heb het gevoel dat ik tegen niemand iets kan zeggen, gewoon omdat niet weten hoe ik mij voel.
Hoeveel pogingen heb jij al gedaan? ga je nog verderdoen?
groetjes,
Laguna
-
josie
- Berichten: 314
- Lid geworden op: 18 augustus 2010, 8:32
Ik vind het echt erg dat de dokter je niet heeft voorgesteld om thuis te blijven. Tegen mij zei ze letterlijk, 'het is niet omdat het fysiek niet zal gaan om te werken, thuis mag je alles doen wat je wil, maar door de hormonen ga je je emotioneel heel erg raar voelen en dat kun je wat bekomen'.
Ja, je wenst dit inderdaad echt niemand toe he, dat klopt...
Heb je niemand in je omgeving die het ook heeft meegemaakt? Uiteindelijk gebeurt het bij zo verschrikkelijk veel vrouwen... Een van mijn beste vriendinnen had twee miskramen gehad en mijn schoonzus ook een en die hebben mij serieus gesteund. En mijn moeder en partner ook. Je moet echt met iemand kunnen praten, je mag hier niet alleen mee blijven zitten, echt waar.
Ik had op een gebied chance, het was nog maar de 1e IVF. Moet maandag op controle en als dan alles ok is, mag ik verderdoen met de 2 cryo's die ik nog heb. Heb er nu alleen geen zin in. Ben na een dik jaar behandelingen (eerst IUI gehad) de ziekenhuizen en medicatie even beu... Maar ga wel meteen weer starten denk ik... Uitstellen heeft ook geen zin he.
Wat ga jij doen? Zo rottig, je hebt dan al zoveel moeten afzien, al die IVF-pogingen en dan nu dit...
Ja, je wenst dit inderdaad echt niemand toe he, dat klopt...
Heb je niemand in je omgeving die het ook heeft meegemaakt? Uiteindelijk gebeurt het bij zo verschrikkelijk veel vrouwen... Een van mijn beste vriendinnen had twee miskramen gehad en mijn schoonzus ook een en die hebben mij serieus gesteund. En mijn moeder en partner ook. Je moet echt met iemand kunnen praten, je mag hier niet alleen mee blijven zitten, echt waar.
Ik had op een gebied chance, het was nog maar de 1e IVF. Moet maandag op controle en als dan alles ok is, mag ik verderdoen met de 2 cryo's die ik nog heb. Heb er nu alleen geen zin in. Ben na een dik jaar behandelingen (eerst IUI gehad) de ziekenhuizen en medicatie even beu... Maar ga wel meteen weer starten denk ik... Uitstellen heeft ook geen zin he.
Wat ga jij doen? Zo rottig, je hebt dan al zoveel moeten afzien, al die IVF-pogingen en dan nu dit...
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
Hallo Josie,
Ik denk dat het inderdaad beter is om een weekje thuis te blijven. Vandaag was een betere dag maar de voorbije week heb ik heel moeilijk gehad, als men op het werk iets vroeg, barstte ik in tranen uit. Hormonen zijn iets heel raar, de ene dag denk je oké we zetten ons erover en gaan verder en de andere dag weet je niet of je einde van de avond haalt!
Ik heb wel een 2 collega's die zoiets ook hebben meegemaakt maar ik ben een heel gesloten persoon en zal niet gemakkelijk iets vertellen. Maar voor het verwerken van dit verlies zou het inderdaad wel beter zijn als ik af en toe mijn hart zou luchten bij iemand.
Ik moet morgen op controle bij de specialist en hopelijk kan die mij vertellen dat ik nog enkele opties heb. Ik wil niet horen dat niets meer mogelijk is, tenslotte is het nu toch bewezen dat ik zwanger kan geraken. We zien wel.....
Ik ga zowiezo eerst mijn lichaam wat rust gunnen want ik ben al die pillen en spuiten grondig beu.
Gelukkig heb je nog wel wat kansen op ivf. Uitstellen heeft inderdaad geen zin, dus ga ervoor.
Ik heb mijn zes pogingen ook allemaal achter mekaar gedaan.
Hopelijk kan ik morgen een beetje goed nieuws schrijven!
groetjes,
Laguna
Ik denk dat het inderdaad beter is om een weekje thuis te blijven. Vandaag was een betere dag maar de voorbije week heb ik heel moeilijk gehad, als men op het werk iets vroeg, barstte ik in tranen uit. Hormonen zijn iets heel raar, de ene dag denk je oké we zetten ons erover en gaan verder en de andere dag weet je niet of je einde van de avond haalt!
Ik heb wel een 2 collega's die zoiets ook hebben meegemaakt maar ik ben een heel gesloten persoon en zal niet gemakkelijk iets vertellen. Maar voor het verwerken van dit verlies zou het inderdaad wel beter zijn als ik af en toe mijn hart zou luchten bij iemand.
Ik moet morgen op controle bij de specialist en hopelijk kan die mij vertellen dat ik nog enkele opties heb. Ik wil niet horen dat niets meer mogelijk is, tenslotte is het nu toch bewezen dat ik zwanger kan geraken. We zien wel.....
Ik ga zowiezo eerst mijn lichaam wat rust gunnen want ik ben al die pillen en spuiten grondig beu.
Gelukkig heb je nog wel wat kansen op ivf. Uitstellen heeft inderdaad geen zin, dus ga ervoor.
Ik heb mijn zes pogingen ook allemaal achter mekaar gedaan.
Hopelijk kan ik morgen een beetje goed nieuws schrijven!
groetjes,
Laguna
-
josie
- Berichten: 314
- Lid geworden op: 18 augustus 2010, 8:32
Laguna, ik herken wat je zegt... De dagen na de currettage was ik nog relatief goed, maar dan op kerstavond ineens weer helemaal terug naar af. 't Heeft zijn tijd nodig he... En als je dan nog stress hebt op je werk of nare confrontaties daar...
Ik hoop met je mee op goed nieuws morgen!!! Dat lijkt mij ook ja, dat je lichaam bewezen heeft dat zwanger worden lukt, dus er moeten opties zijn he, niet? Maar eerst even rusten, merk nu dat dat me ENORM deugd doet, eens een tijdje zonder dokters, medicatie, stress,...
Ik hoop met je mee op goed nieuws morgen!!! Dat lijkt mij ook ja, dat je lichaam bewezen heeft dat zwanger worden lukt, dus er moeten opties zijn he, niet? Maar eerst even rusten, merk nu dat dat me ENORM deugd doet, eens een tijdje zonder dokters, medicatie, stress,...
-
Aile
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 16 januari 2011, 21:29
Hallo josie en laguna,
ik begrijp heel goed wat jullie meegemaakt hebben, na mijn 1ste behandeling ivf was ik zwanger maar na 8 weken ook een miskraam gekregen. ik komt uit Cuba, dus heb ik geen familie noch goede vrienden hier, voor mij was het heel moeilijk maar ik ben er, wij, mijn man en ik na 4 mislukte pogigen zijn terug begonnen en wij zullen zien. wij moeten positief denken hoewel het soms niet makelijk is.
Veel moed, groetjes
ik begrijp heel goed wat jullie meegemaakt hebben, na mijn 1ste behandeling ivf was ik zwanger maar na 8 weken ook een miskraam gekregen. ik komt uit Cuba, dus heb ik geen familie noch goede vrienden hier, voor mij was het heel moeilijk maar ik ben er, wij, mijn man en ik na 4 mislukte pogigen zijn terug begonnen en wij zullen zien. wij moeten positief denken hoewel het soms niet makelijk is.
Veel moed, groetjes
-
roisin
- Berichten: 1009
- Lid geworden op: 22 januari 2010, 16:40
Ik herken ook wat je omschrijft... Heb bij eerste IVF, cryo-poging ook miskraam gehad op 8 weken. Mijn wereld storte in; heb me, denk ik, nog nooit zo slecht gevoeld of dan... Ik heb ook een week rust gekregen van gyn om het emotionele te verwerken en had dit wel nodig ! Ik heb wel een lang verwerkingsproces gehad; het heeft toch een paar maanden geduurd tegen dat ik er terug boven op was. Is emotioneel zwaar om dragen ! Ik kon wel rekenen op steun van mijn omgeving. Praten helpt ! Moet je echt wel doen, Laguna !
Nu, twee pogingen en BBZ verder, staat hier poging 4 voor de deur... We zien wel wat het geeft !
Sterkte !
Nu, twee pogingen en BBZ verder, staat hier poging 4 voor de deur... We zien wel wat het geeft !
Sterkte !
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
hallo dames,
Ondertussen heb ik een curretage ondergaan omdat nog niet alle klonters eruit waren. Hopelijk is nu alles weg en kan ik dit hoofdstuk afsluiten.
Ik heb donderdag aan de specialist nogmaals gevraagd wat mijn optie nog waren buiten ivf (is iets te kostelijk om zelf te betalen) en zag inseminatie wel zitten maar dan nog wel mits stimulatie met medicatie.
Hij zei dat we dit nog wel verder zouden bespreken als dit allemaal voorbij is.
Ik ben toch al iets positiever ingesteld nu is weet dat ik toch nog iets kan proberen.
Zijn er nog dames geweest die dit geprobeerd hebben? met eventueel een positief resultaat?
groetjes,
Ondertussen heb ik een curretage ondergaan omdat nog niet alle klonters eruit waren. Hopelijk is nu alles weg en kan ik dit hoofdstuk afsluiten.
Ik heb donderdag aan de specialist nogmaals gevraagd wat mijn optie nog waren buiten ivf (is iets te kostelijk om zelf te betalen) en zag inseminatie wel zitten maar dan nog wel mits stimulatie met medicatie.
Hij zei dat we dit nog wel verder zouden bespreken als dit allemaal voorbij is.
Ik ben toch al iets positiever ingesteld nu is weet dat ik toch nog iets kan proberen.
Zijn er nog dames geweest die dit geprobeerd hebben? met eventueel een positief resultaat?
groetjes,
-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
vandaag te horen gekregen dat het ook voor mij ook afgelopen is. Beebje is gestopt met groeien op 8 weken.
Moet pilletjes opsteken morgenvroeg om het te laten afkomen. Anders wordt het curretage.
@laguna, hoeveel uur na die pilletjes kreeg je bloeding? Veel pijn gehad?
Ik vind het ook voor jou verschrikkelijk erg dat het niet goed mocht aflopen;
Moet pilletjes opsteken morgenvroeg om het te laten afkomen. Anders wordt het curretage.
@laguna, hoeveel uur na die pilletjes kreeg je bloeding? Veel pijn gehad?
Ik vind het ook voor jou verschrikkelijk erg dat het niet goed mocht aflopen;
-
laguna
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 5 oktober 2010, 12:23
hallo Fee,
Ik vind dit zo erg voor jou! hebben ze bij jou gezegd hoe dit komt?
Ongeveer 4 uur na het opsteken van de pillen ben ik verschrikkelijke krampen beginnen krijgen en iets later ben ik beginnen bloeden maar niet zo heel erg veel, te vergelijken met regels.
Een dafalgan met codeine helpt heel goed voor de pijn.
Ik heb de dag nadien terug pilletjes opgestoken gekregen maar toen had ik eigenlijk niet meer zoveel krampen. En omdat alles nog niet weg was uit de baarmoeder heb ik ook nog een week druppeltjes moeten nemen. Daar kan je ook wel wat krampen van krijgen maar dat is te doen. je mag altijd dafalgan nemen.
Ik denk wel, moest het mij ooit nog eens overkomen (hopelijk niet), vraag ik toch onmiddelijk een curretage. je moet dan ook niet afwachten en hopen dat alles weg is.
Fee, ik wens je alvast veel sterkte!
groetjes,
Bianca
Ik vind dit zo erg voor jou! hebben ze bij jou gezegd hoe dit komt?
Ongeveer 4 uur na het opsteken van de pillen ben ik verschrikkelijke krampen beginnen krijgen en iets later ben ik beginnen bloeden maar niet zo heel erg veel, te vergelijken met regels.
Een dafalgan met codeine helpt heel goed voor de pijn.
Ik heb de dag nadien terug pilletjes opgestoken gekregen maar toen had ik eigenlijk niet meer zoveel krampen. En omdat alles nog niet weg was uit de baarmoeder heb ik ook nog een week druppeltjes moeten nemen. Daar kan je ook wel wat krampen van krijgen maar dat is te doen. je mag altijd dafalgan nemen.
Ik denk wel, moest het mij ooit nog eens overkomen (hopelijk niet), vraag ik toch onmiddelijk een curretage. je moet dan ook niet afwachten en hopen dat alles weg is.
Fee, ik wens je alvast veel sterkte!
groetjes,
Bianca
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten