moppertopic

[grootgevaarke]

schitterende topic vind ik dit... soms wordt het gemopper écht grappig
Heb ook zo een lomp kieken aan de lijn gehad. toen ik eerste aankondiging van mijn miskraam kreeg, zat ik in duitsland voor mijn werk. Ik leg dat uit, dat ik afspraak wil maken, maar dat mijn vlucht pas om 15u vertrok en ik dus ten vroegste om 6u bij gyn kon zijn. Hoor ik haar zeggen tegen de gyn: mevrouw wil graag voor 15u een afspraak want daarna moet ze vertrekken naar Duitsland. Hoe moeilijk kan het zijn???

anyway, ik heb eigenlijk niets te mopperen vandaag over vruchtbaarheid. Ik kan alleen maar denken aan verven, dozen en verhuizen. Slechts 26 dagen te gaan en nog zooooooooooooooveel te doen

[wat is er mis?]

Hallo iedereen,

Mijn beurt om terug te mopperen. Alhoewel helemaal verwacht, en dus niet super teleurgesteld, moet ik toch niet zo erg mopperen. Toch heb ik niet zo veel zin om veel te schrijven.

Op naar de volgende poging

Bokje

[Janne]

Spijtig Bokje,

ik leef met je mee!
Dikke knuf!

[Loeki]

We komen er ooit wel Bokje, op naar de volgende poging. Voor je 't weet zijn de ruskes weer daar en 10 daagjes later krijg je de volgende "lading".

Sterkte meid, ik leef met je mee! Ook van mij veel knuffels!

Goed bezig Grootgevaarke, verven maar! Tzal goed zijn als het weer allemaal in orde is daar hé.

[Havanne]

Ah Bokje jammer. Dikke knuf meid. Effe dippen mag en dan er terug tegenaan he.

Havanne

[Nilli]

Hey allen,

Ik ben even weg geweest van de planeet. Twee weken terug ging het allemaal redelijk, ik had net m'n regels gekregen maar kon er nog vrij goed mee om.
Enkele dagen nadien weer gestart met Clomid, ben er zo depri van geweest en nu nog steeds...
Ik weet soms echt niet wat gedaan. Ben al twee keer naar psycholoog geweest om te praten, maar de negatieve gevoelens en hopeloze emotionele buien gaan maar niet over ! Arme Johan, hij ziet af met mij.
Ik ga denk ik eens praten met de gyn of ik niet iets anders mag pakken.
Soit, we hebben vorige week ook naar fertileitscentrum gebeld en eind november hebben we een eerste afspraak. Ik hou me daar een beetje aan vast, want het is echt erg met mij.
Ik hoop dat ik die moodswings onder controle hou.

Als je me even niet hoort of ziet, niet panikeren, maar dan is het gewoon omdat ik me zo slecht voel dat ik gewoon niet uit bed geraak.
Hopelijk gaat het binnen enkele dagen weer beter !

Nilli

[Carine]

Hoi Nilli,


Ik begrijp hoe jij je voelt ook al ben ik nieuw op de site.
Via Kelly ben ik er mee in contact gekomen. Eigelijk had ik de laatste 1.5 maand ongeveer geen zin om er met iemand over te praten. Na twee jaar proberen, operatie, beetje endometriose weggehaald (juli), dacht ik nu echt dat de baan vrij gemaakt was om het zo te zeggen.
Het is nu twee keer dat ik stipt op 30 dagen mijn maandstonden kreeg sinds de operatie. Intussen gisteren (8 dagen overtijd) weer test gaan halen en weer nougatbollen.
Ik heb weer de zoveelste huibui achter de rug en ben nu met de moed in mijn schoenen toch is naar de verdwaalde ooievaar gaan kijken.
Het voelt enigzins alsof je er niet alleen voorstaat.
Ik word knettergek van alle mensen die reageren met 'je moet er niet mee bezig zijn en dan komt het wel' of 'het komt wel in orde, nog wat geduld ' !
Ze weten niet wat ze zeggen !
En het is mss goed bedoeld, maar het is zo zonder inhoud als je al die maanden voor de operatie onregelmatig was en je dus telkens enkele weken denkt : zou het ? zou het ?
Het begint stilaan mijn leven te beheersen van 's morgens tot 's avonds.
Mijn man heeft al een dochter uit een eerder huwelijk, wat goed gaat in de relatie met haar en mij hoor, maar ik heb momenten dat ik zelfs dat kind niet voor mijn ogen kan zien omdat ze niet van mij is en omdat het ons samen niet lukt. Dit klinkt erg cru, maar dat is het gevoel wat ik soms heb. Elke 2 weken moet ik al stiefmama zijn en het is eigelijk door haar en zien welke goede papa hij is, dat mijn moedergevoel is wakkergemaakt.
Ben inmiddels binnen 3 weken 35 jaar en E. wordt negen in februari.
Bij de mama van haar is er sinds een jaar een zusje, ieder nicht in de familie en schijnbaar bijna iedereen in de vriendenkring is zwanger of aan t bevallen of pas bevallen.
Gek word ik ervan !
Ik heb een praktijk waar ik ook wekelijks wel klanten van dit caliber ontvang.
Toeval of niet, maar ik ben het zo beu om al die dikke buiken te zien !
Het is nu ivf wat is voorgesteld bij de gyneacoloog, we geven het nog tot maart 09, omdat we dan 3 maanden gesetteld zouden moeten zijn in onze nieuwbouw die bijna voltooid is.
Verhuis is gepland tweede helft december.
Mijn man heeft ook graag een kindje van ons twee, maar voor hem is het gevoel veel minder zwaar, omdat hij al 1 heeft hé !
Het is zo oneerlijk.
Bij mijn vorige relatie, liet ik me overhalen om te stoppen met de pil (niet klaar voor een kind). Pats : van de eerste eisprong, zwanger !
8 weken later : miskraam.
Gelukkig maar, nu gezien, want die relatie was gedoemd te mislukken. Foute keuze.
Nu we er helemaal klaar voor zijn, reeds twee jaar, goede relatie etc...
komt er niets !
Is er iemand die me begrijpt ? Of in dezelfde situatie zit ?
Bedankt alvast om je reactie ...C.

[Loeki]

Hey Nilli, vraag aan je gyne of je Menopur mag in plaats van Clomid. Veel beter qua bijwerkingen! En laat je niet afschepen. Ze begrijpen niet altijd hoe erg dat kan zijn, die depressieve buien. Tkan echt je leven inpalmen hé. Sterkte meid, probeer goed voor jezelf te zorgen, ik weet dat dat moeilijk is als je erg depri bent. Probeer toch gezond te eten, wat te bewegen, zodra je het zonnetje ziet ga een wandeling maken, en probeer een gezonde dosis slaap te krijgen. Enkele keren diep in- en uitademen helpt soms ook wel bij mij (efkes he...).

Hoi Carinne, welkom! Jij hebt ook al heel wat watertjes doorzwommen lees ik. Ik hoop voor je dat je wat steun vind op deze site, en dat je er zo in slaagt er toch over te praten. Misschien lucht het wel op? Ik zit niet in dezelfde situatie als jij, hier zijn helemaal geen kindjes. Maar ik vind het wel herkenbaar. De kindjes van mijn zus komen soms logeren, en ik word dan soms ook verscheurd tussen enerzijds er voor willen zorgen, en anderzijds is het soms zo moeilijk. Ik herken dan veel van mezelf in hen, ook al ben ik "maar" tante. Makkelijk is anders, maar we moeten ervoor gaan hé! Jij begint dus binnenkort aan IVF. Das goed. Nieuwe kansen!

[fluffie]

Hey Bokje,

sterkte hé meid! Ik leef met je mee...

Carine,

Ik herken je verhaal heel goed. Mijn man heeft ook 2 kindjes uit een vorige relatie. Ze zijn een week bij ons en een week bij de mama, en het gaat eigenlijk heel goed tussen hen en mij. Maar soms sluit ik mij wat af, want zij herinneren mij constant aan wat ik niet heb. Klinkt eigenlijk wel vreselijk, en ook heel egoiïstisch vind ik van mezelf, maar soms voel ik het zo... Mijn man wil ook graag een kindje van ons, maar zoals je zegt, hij voelt dat anders aan omdat hij er al 2 heeft. Gelukkig begrijpt hij wel dat ik zo graag nog een kindje van ons zou willen!

Vero.

[grootgevaarke]

Hallo Carine

Het is allemaal zéér herkenbaar, alleen ben ik al eens mama. Ik heb kind uit vorige relatie en nu proberen we al 2 jaar zwanger te worden (3 weken geleden miskraam gehad).
Maar het is niet omdat ik al een kind heb, dat ik niet nog steeds een kinderwens heb.
Wij verhuizen eind deze maand naar onze nieuwbouw en hopen dat het nieuw nest voor nieuwe jongskes zal zorgen… en dat er dan wat stress af is. Nu is die verhuisstress meer dan welkom, dan moet ik niet piekeren over andere dingen.

En nu ga ik mijn collega vermoorden. Ze is van vandaag terug uit zwangerschapsverlof. Loopt al de hele dag te verkondigen: tijdens mijn bevallingsverlof dit en tijdens mijn zwangerschapsverlof dat. Jaja, rub it in! En nu komt ze daarnet vrolijk vertellen TEGEN MIJ dat ze gisteren niet om aan te spreken was, omdat ze haar dochtertje moest achterlaten. Ze moet maar eens een miskraam proberen. Eens zien hoe haar dat bevalt! LOMP KIEKEN!

[Carine]

Beste Loeki, Fluffie en Grootgevaarte,


Heel erg bedankt voor jullie steun en antwoord.

Ik zit voor de eerste maal in mijn leven op een forum en voelde me vandaag nog even belabberd als gisteren, dus nu de klanten weg zijn, kwam ik gauw nog is kijken of er iemand antwoord had gegeven....blij verrast eigelijk...dit geeft toch wel steun.
Zin om iets te doen heb ik niet, ik moet vooruit aangezien ik zelfstandige ben en de agenda volboekt is voor steeds 6 tot 8 weken. Heb geen tijd of mogelijkheid om mijn kop te laten hangen.
Maar wanneer het dan is te zwaar wordt, is het wel fijn dat ik hier even op kan klagen.
Mijn man begrijpt me ook wel, maar is hele dagen op de bouw bezig om tijdig te kunnen verhuizen, dus moet ik overdag mezelf rechthouden.
Ik gun jullie van harte een baby'tje en wens ook jullie het beste in de toekomst.

Het is nu toch maar tegen mijn zin (heb echt geen fut vandaag) gauw de afwas gaan doen en dan is de volgende klant weer hier.

Dus hopelijk tot gauw !

[Lana]

Hey Carine,

Bij mij werd er zopas endometriose vastgesteld. Dat is even slikken en een hoop gebleit. Gelukkig bestaat deze site zodat we mekaar kunnen steunen in moeilijke tijden.
Inderdaad de reacties van de mensen helpen niet echt. Zo'n uitspraken kunnen we echt missen. Ze zouden ons beter een luisterend oor aanbieden.
Ik begrijp het maar al te goed dat het je leven beheerst. Elke keer dat je over tijd bent, heb je hoop. Hoop op een wondertje...

Ik kan verstaan dat je soms je stiefdochter niet kan aanzien.Ik heb het al moeilijk om het zoontje van mijn schoonzus te zien. Ik zie hem al zo weinig en dat vind ik wel spijtig, maar ik wil hem liever niet zien als ik mijn regels heb. Dan vergroot mijn gevoel van mislukking erg. Andere periodes kan ik er beter tegen.

Onze gyneacoloog heeft ons ook IVF voorgesteld. Een zware dobber want dit was het laatste dat we hadden verwacht.
We gaan dit even laten bezinken en ondertussen zoek ik zoveel mogelijk info op.

Ik wens je nog veel succes en moed!

Hey Grootgevaarke,

Wat een trut van een collega heb jij! Ik word er al kwaad van als ik je verhaal lees. Wist zij iets af van je miskraam? Tegenwoordig hebben de mensen geen tact niet meer en zijn ze super egoistisch. Het zou hun eens moeten overkomen. Ze zouden heel anders piepen.

Groetjes en knuffels aan iedereen,

Lana

[Carine]

Hoi Lana,


Dat zou ik nu eigelijk ook moeten doen se, die info opzoeken over ivf, want we zijn zo geschrokken dat we het maar voor ons uit schuiven tot in maart.
Maar best dat ik info neem op het net en deze site.

Veel moed ook aan jou en veel geluk op ook voor jullie een wolkje van jullie twee !

[fluffie]

Ik kom ook maar eens mopperen. Vandaag naar de gyn gebeld voor resultaat van onderzoek (bloed prikken, echo, spermastaal) Blijkt dat alles in orde is... Ergens ben ik wel blij, maar ergens heb ik zoiets van: 'en wat nu?' Nog maar eens 6 maand afwachten, de hoop, de ontgoocheling, pfff... Als alles ok is, waarom lukt het dan niet?

Vero

[Loeki]

Carine, niet wegblijven hé. Kom af en toe maar eens piepen, nergens betere info te krijgen over IVF dan hier!

Fluffie, tlijkt makkelijker als ze iets vinden hé. Toen wij met onderzoeken bezig waren, hoopte ik ook dat ze iets "onnozel" zouden vinden, een pilletje en genezen, hopla. Was het maar zo simpel! Wat is de volgende stap voor jullie?