Opvoeden

[Sterretje]

Way to go meis! Voor jezelf opkomen, kan je niet vroeg genoeg mee beginnen.

hier eentje van't zelfde kaliber hoor

[Sterretje]

'k heb The Discipline book besteld en ook e boek over de peuterpuberteit...
Ventje zal z'n ogen draaien als het toekomt thuis

En nu maar hopen dat Amber goed kan lezen

[fluffie]

Hihi sterretje

Seppe begint altijd te lachen als ik "neen" zeg en boos kijk Ben nu begonnen met hem 1 minuutje "time out" te geven in de hoek als hij iets stouts doet, ben benieuwd of dat iets zal opleveren...

Véro.
xx

[wat is er mis?]

Veel leesplezier dan Sterretje

Vero, kijk je dan wel boos genoeg en verhef je je stem dan wel genoeg. Hier hielp dat in het begin ook niet maar nu zeg ik het gewoon luider en met echt een boos gezicht en dan komt het pruillipje.

[Wappie]

'k heb The Discipline book besteld en ook e boek over de peuterpuberteit...
Ventje zal z'n ogen draaien als het toekomt thuis

En nu maar hopen dat Amber goed kan lezen

Veel leesplezier voor Amber en mama

[JD]

Help, ik ben niet goed bezig denk ik!

Ik maak me eigenlijk zelden of nooit boos tegen zoonlief. Als hij aan iets komt wat niet mag (bv vuilbak in de badkamer) dan zegt ik 'neen' en ik neem hem weg en zet hem elders.
En soms moet dat meerdere keren na elkaar, maar ik vind dat 'part of the job'.

Enkel nog maar een paar keer mijn geduld verloren bij het aankleden (niet willen meewerken, terwijl de klok onverbiddelijk verder tikt ) en hem dan wat strenger toegesproken.

Af en toe ook al eens een strenge blik uitgeprobeerd in combinatie met een wijzende vinger, maar ik heb de indruk dat hij dat alleen maar leuk vindt.

Geef ik teveel toe? Laat ik hem teveel doen? Stel ik niet genoeg grenzen? Of is zoonlief zo braaf?

[cimoca]

goh, weet je, ik ga ook mee met the flow, hangt veel af of ik zelf gestresst ben.

ik probeer hem een paar basisregels bij te brengen waar ik op sta: niet met handjes aan de muren, niet met tvbakjes smijten, niet met de keukenkastjes slaan, niet slaan of aan de haren trekken.

Voor de rest geniet ik ervan om hem op ontdekkingsreis te zien gaan.

Ik heb hem 1 keer in de hoek gezet nadat hij het glas rode wijn uit mijn man zijn hand geslaan had. maar daar was hij zelf al serieus van geschrokken.

Om hem stil te houden op de verzorgingstafel krijgt hij nu een ( gesloten) pakje chips. dat kraakt zo lekker hé. en tegen dat hij het beu is, is normaal de pamper ververst.

Volgens mijn schoonma voed ik ze niet streng genoeg op maar ik heb nog nooit op een ander of op restaurant met rode kaken gestaan, van geen een van de drie. En als dat zo blijft kan ik er mee leven dat ik af en toe drie varkentjes in huis heb

cinne

[Loeki]

JD ik doe dat ook zo en werkt echt. Hangt idd van het temperament van je kindje af. Sears (van oa dat discipline book) beveelt het overigens zo aan op die leeftijd. Hij stelt dat je helemaal niet boos moet zijn (wel vastberaden), en op die leeftijd zeker actie bij je woorden voegen (dus kindje wegnemen als het daar weg moet, wel eerst afleiden met iets anders). Heel soft dus, een aanrader.

Goeie punten voor Meis! Ben wel benieuwd of het de andere kindjes waren die het speelgoed afpakten, of de verzorgsters.

Ben het ook eens met Cinne. Pick your battles, zeker als je meerdere kids hebt. Zorg voor een kindvriendelijk huis en het meeste gaat vanzelf. Door de dag heen moet je overwegend toch "ja" signalen geven naar je kind, als je teveel nee moet zeggen ben je niet goed bezig, dan geef je teveel negatieve aandacht.

Grenzen stellen is belangrijker vind ik als ze hun grenzen beginnen zoeken. Bij Yveske is dat totaal nog niet het geval, het hoort voor mij eerder bij de identiteitsfase, als ze hun eigen ikje ontdekken, vanaf twee ofzo. Natuurlijk mag hij niets stuk maken of niemand pijn doen, maar hij doet niet expres stoute dingen, dus daarvoor straf ik ook niet.

[mies]

Loeki, ik vrees dat ze hun eigen ikje al vroeger beginnen te zoeken hoor. Vanwaar komt dan heel die nee-fase misschien? (dat ze beseffen dat ze een aparte persoon zijn die niet altijd akkoord hoeft te gaan met wat mama zegt... vandaar de machtsstrijd rond het eten enzo)

[Loeki]

Helemaal mee eens, alleen volgens Sears is die fase gemiddeld vanaf twee jaar.

(Yveske zegt alleen nog maar "ja" remember dus voor hem duidelijk nog niet van toepassing. Als hij nu huilt omwille van iets wat hij niet mag, dan huilt hij omdat hij het wil maar niet kan (omdat ik het belet) - hij huilt uit frustratie, hij huilt niet rechtstreeks omdat het niet mag)

Ik kan me natuurlijk wel voorstellen dat 't sneller zou beginnen dan twee jaar. Ik denk gewoon dat je dat als mama wel merkt wanneer die identiteitsfase begint, samen met het nee zeggen zoals je zegt. Dat je pas moet beginnen met duidelijke grenzen stellen van het moment dat je kind zijn grenzen probeert te verleggen. Al stel je natuurlijk daarvoor al grenzen, maar dat is anders, dat is onafhankelijk van je kind. Goh, ik leg het niet goed uit hé... Sears omschreef het denk ik als "een blik in de ogen van je kind". Op basis daarvan kan je beslissen of je kind zijn grenzen probeert te verleggen (identiteit) of dat het gewoon iets wil (zonder te weten dat het niet mag).

Herkent Meis zichzelf al in de spiegel denk je? (identiteit - nee zeggen)

[mies]

Ja, Meis herkent zich denk ik al in de spiegel. Ik weet het wel niet zeker hoor, ik kan mis zijn.

Maar ik denk dat ik bij haar die blik in de ogen al wel een paar keer gezien heb, al een hele tijd terug... toen ze zo stout was dat ze altijd in mijn buik wilde knijpen, echt puur uitdagen was dat, met zo'n glinstering in haar ogen. Of toen ze zich altijd wilde omdraaien op de verzorgingstafel: dat was puur omdat het niet mocht van ons. Er was niks speciaals te zien of te doen als ze op haar buik lag. Vanaf dat ze de kans kreeg, probeerde ze zich bliksemsnel om te draaien, waarna ze zo haar hoofdje tussen haar armen verstopte, de luiertafel met haar handjes stevig vastgreep en de knietjes opgetrokken onder haar buik (moeilijker voor ons om haar terug om te draaien), en ondertussen aan het gniffelen, omdat het haar toch maar weer gelukt was... Dat is pas gestopt door de time-out met de blote billen op de koude badkamertegels.
Maar ik weet nu eigenlijk echt niet wat dat dan was/is, want ik geloof Sears eigenlijk wel hoor... allez dat kan toch niet dat een kind op 11 maanden zo al een besef heeft dat hij/zij pas na 2 jaar zou moeten ontwikkelen?? Waarschijnlijk is het dan iets dat er gewoon op lijkt, maar het niet helemaal is...
(zoals sommige kinderen al heel vroeg kunnen "lezen", maar eigenlijk is het puur woordherkenning en niks meer) (dus dat van die spiegel zal ook wel niet kloppen bij Meis)

[Loeki]

Moeilijk hé, je kan niet in de hoofdjes kijken.

Yveske doet dat nu ook wel, zo reageren met een glinstering in zijn oogjes en gniffelen toen ik nog zei dat hij niet met zijn bord mocht spelen (lees omkieperen). Ventje zei toen ook direct "zie, hij weet goed genoeg dat het niet mag maar hij daagt ons uit". Maar ik geloof dat niet. Ik zeg helemaal niet dat het bij Meis ook zo is hé, maar bij Yveske is het niet zo, het klopt niet bij de rest van zijn gedrag (kdenk dat je het geheelplaatje van je kind moet bekijken om in te schatten waar ze ergens staan in hun ontwikkeling - Meis is met nog dingen aan de vroege kant hé). Volgens mij glinsteren zijn oogjes omdat wij toen met hem bezig waren en hij aandacht kreeg. En toegegeven, nu ik vaker iets tegen hem zeg tijdens het eten (positieve aandacht), en, als hij dan toch met zijn bord speelt, gewoon kort zeg "je speelt met je bordje, seffens ligt alles op de grond, wacht, mama zal het wegnemen, maar hier is je eten" (oops is niet zo kort ); doet hij dat veel minder, met zijn bord spelen. Dus simpelweg "aandacht vragen", wat perfect past bij zijn ontwikkelingsfase.

Zo kan ik me voorstellen dat het draaien - terudraaien op de verzorgingstafel een megatof spelletje is... Goh ja, 't verschil zit em in de oogjes hé! Misschien dat we binnen een half jaar zeggen " ah ja, dàt bedoelt Sears".

[Sterretje]

goh, amber kon ook maanden geleden al nee zeggen hoor, en duidelijk weten waarom ze het zei.
Nu is die fase voorbij en toont ze vooral haar emoties, tot driftbuien toe als ze iets niet toekrijgt (is voornamelijk als ze e slechte dag heeft om oe is, met zichzelf geen blijf weet)
mies, die glinstering id ogen zie ik bij amber ook, maar niet echt als ze iets verkeerd doet, maar eerder puur uit ondeugendheid.
Hier begint ze echt wel te luisteren als we iets verbieden. en als ze dan toch nog iets verkeerd doet (gisteren glas sap omgestoten) is het onze eigen fout
ik ben wel van mening dat ze niet met opzet pijn of kwaad (opzet) doen. maar wel 'proberen'
en amber kent duidelijk haar eigen 'ik wil' al (reeds maanden, cfr gevecht om eten)
of als ik bijvoorbeeld de afstandbediening wegstop, doet ze alsof ze het niet gezien heeft, maar van't moment dat ik weg ben, gaat ze die halen
op dat gebied heb ik wel e slimmerikske

[mies]

Ik heb er effe over zitten nadenken, en ik denk dat het (in Meis haar geval dan toch, over Amber kan ik me niet uitspreken he) iets tussen de twee moet zijn. Waarschijnlijk iets in ontwikkeling. En dat ik waarschijnlijk over een paar maanden inderdaad zal zeggen "ah, dat bedoelt Sears dus!" O help!!

Ik heb hier, tijdens het nadenken dus, nog dit "boek" gevonden op het internet (pdf-file):
http://lisamccourt.com/webgift/Toddler.pdf
Bij punt 27 moest ik direct aan Loeki en Yveske denken, ik zie het zo voor mij hahaha! (driewieler in het zwembad). Punt 38 is misschien ook al handig? Daarin schrijft ze dat je best de peutertandpasta op je eigen tandenborstel doet (als je voortoont om tanden te poetsen), omdat ze anders denken dat je het goeie spul voor jezelf houdt (jouw tandpasta dus) Ach ja, als ik dat zo een beetje lees dan begin ik mijn hart vast te houden voor wat we hier allemaal nog gaan meemaken
(ben maar tot punt 53 geraakt daarnet, zal later verder lezen)

[Loeki]

Been there, done that, met het plastic tuinstoeltje dat tot duwwagentje gepromoveerd is in zijn domeintje op de puzzeltegels. Het ding moest en zou erin, ook al zei ik hem dat hij dat niet kon duwen op de puzzeltegels.



(ik heb het hem laten proberen, hem laten vaststellen dat het niet werkt, en dan het ding terug op de vloer gezet waar het wel kon)

Het lijkt me logisch dat ze een hele periode tsn de twee in gaan zitten hé. Das toch een grote klik, die maken ze vast niet zomaar. Vaak heb ik bij Yveske ook de indruk dat hij 't de ene dag heel goed snapt (en hij handelt daar dan ook naar), en andere dagen lukt 't niet meer.

En peutertandpasta op je eigen tandborstel, natuurlijk, doen jullie dat anders?