Ai Christel, wat een domper dat je zo lang hoeft te wachten. Ik ga hier alvast keihard duimen als het zover is!
Groetjes,
Sofke
PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)
-
Christel1976
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 23 januari 2011, 16:01
Bedankt Sofke,
Ik las dat ik je eigenlijk stilletjes al mag feliciteren!!! Ik snap dat je toch een beetje bezorgd bent, maar daar zou ik me nu niet gek van laten worden meis!!
Probeer te genieten, en ik duim hard voor jullie dat alles nu toch goed mag komen!
Het is allemaal zo slopend zeg, toen ik er aan begon had ik me niet voorgesteld dat het allemaal zo zwaar kon gaan worden, dat ik me hierin zo zou laten meeslepen.....
Het is bij mij allemaal nu ook nog eens zo dubbel en dubbel zoveel stress, mijn moeder weet vanaf afgelopen Julie dat ze longkanker heeft met uitzaaiingen naar de hersenen, de chemo heeft helaas niet geholpen en afgelopen week is ze bestraald voor haar hersenen, daarom viel de afgelopen poging dubbel zo zwaar ik hoopte eindelijk eens wat positief nieuws te mogen vertellen, maar ook dat heeft niet zo mogen zijn!
Ik hoop zo dat ze er van de zomer nog is, en dat ik wel een keer goed nieuws kan vermelden, maar ook dat is zo dubbel...pppff emotioneel wordt ik hier gek van...
Sorry, moest het even kwijt!
Ik las dat ik je eigenlijk stilletjes al mag feliciteren!!! Ik snap dat je toch een beetje bezorgd bent, maar daar zou ik me nu niet gek van laten worden meis!!
Probeer te genieten, en ik duim hard voor jullie dat alles nu toch goed mag komen!
Het is allemaal zo slopend zeg, toen ik er aan begon had ik me niet voorgesteld dat het allemaal zo zwaar kon gaan worden, dat ik me hierin zo zou laten meeslepen.....
Het is bij mij allemaal nu ook nog eens zo dubbel en dubbel zoveel stress, mijn moeder weet vanaf afgelopen Julie dat ze longkanker heeft met uitzaaiingen naar de hersenen, de chemo heeft helaas niet geholpen en afgelopen week is ze bestraald voor haar hersenen, daarom viel de afgelopen poging dubbel zo zwaar ik hoopte eindelijk eens wat positief nieuws te mogen vertellen, maar ook dat heeft niet zo mogen zijn!
Ik hoop zo dat ze er van de zomer nog is, en dat ik wel een keer goed nieuws kan vermelden, maar ook dat is zo dubbel...pppff emotioneel wordt ik hier gek van...
Sorry, moest het even kwijt!
-
sdb
Christel,
Ik kan het geloven meid dat de goednieuwsshow het nu eens mag overnemen! Veel sterkte hé meid, snap dat het allemaal wat veel is.
Ik durf ons pril geluk niet te omarmen nu. Ik wacht gewoon vol onrust de echo volgende week af.
Als er iets is Christel, je weet ons clubje te vinden hé! Ook de wachtperiodes wegen zwaar door, en het kan echt deugd doen om hier eens je twijfels en vragen kwijt te kunnen! Je hoeft hier niet alleen door.
Dikke knuffel,
Sofke
Ik kan het geloven meid dat de goednieuwsshow het nu eens mag overnemen! Veel sterkte hé meid, snap dat het allemaal wat veel is.
Ik durf ons pril geluk niet te omarmen nu. Ik wacht gewoon vol onrust de echo volgende week af.
Als er iets is Christel, je weet ons clubje te vinden hé! Ook de wachtperiodes wegen zwaar door, en het kan echt deugd doen om hier eens je twijfels en vragen kwijt te kunnen! Je hoeft hier niet alleen door.
Dikke knuffel,
Sofke
-
Anks
- Berichten: 461
- Lid geworden op: 19 maart 2010, 10:26
Vanessa, ai, drie follikels maar... 't Is waarschijnlijk inderdaad het beste om deze poging te stoppen, maar 't is een hartverscheurende beslissing, wéér uitstel. Vreemd wel dat de dokters toch willen doorgaan.
Rose, veel succes met je nieuwe poging! Deze keer komt die TP er, zeker weten!
Sofke, ik dacht ook toen ik je berichtje las dat je een vruchtwaterpunctie zou doen. Maar ik vind het een moedige beslissing hoor, om niet te testen en het kindje te houden. Ik zou het ook niet kunnen, een kindje laten weghalen...
Christel, het is vréselijk om zo lang te moeten wachten. Tussen mijn pogingen zaten er ook 5 maanden, en ik werd er gek van. Die lange wachttijden verhogen de druk enorm hé, de poging móet positief zijn, anders wéér een half jaar 'verloren'... En jouw situatie nu moet enorm zwaar zijn, 'k word er stil van... 'k Wens je heel veel sterkte met de ziekte van je mama, en hoop met je mee dat je haar nog een hele tijd bij jou kan hebben.
groetjes, Anks
Rose, veel succes met je nieuwe poging! Deze keer komt die TP er, zeker weten!
Sofke, ik dacht ook toen ik je berichtje las dat je een vruchtwaterpunctie zou doen. Maar ik vind het een moedige beslissing hoor, om niet te testen en het kindje te houden. Ik zou het ook niet kunnen, een kindje laten weghalen...
Christel, het is vréselijk om zo lang te moeten wachten. Tussen mijn pogingen zaten er ook 5 maanden, en ik werd er gek van. Die lange wachttijden verhogen de druk enorm hé, de poging móet positief zijn, anders wéér een half jaar 'verloren'... En jouw situatie nu moet enorm zwaar zijn, 'k word er stil van... 'k Wens je heel veel sterkte met de ziekte van je mama, en hoop met je mee dat je haar nog een hele tijd bij jou kan hebben.
groetjes, Anks
-
vc
- Berichten: 10
- Lid geworden op: 17 december 2010, 18:22
Hoikes
Wij zijn gestopt met de poging.De pu gaat niet door.
Wij hebben ook een besluit genomen om niet meer te starten met PGD. Wij vinden het allemaal veel te zwaar. Ik heb heel veel bewondering voor de mensen die dit 6 keer doen. Echt waar, hoedje af!
Ik kan de moed niet meer opbrengen om opnieuw te starten en ik zie ook het nut er niet meer van in en blijkbaar mijn lichaam ook niet.
Wij zullen wel zien wat er komt.
Op 15/02 hebben we nog een gesprek met onze gyn en dan bespreken om een andere weg in te slaan en hopelijk dan de juiste afslag te nemen.
Bedankt iedereen voor de steun,
@anks : hoe gaat het met jou? Heb je al terug bloed laten nemen?
@Rose : veel succes!!!
@Christel : heel veel sterkte in deze moeilijke tijden.
En iedereen die ik vergeten ben, veel moed, ik heb bewondering voor jullie.
Dikke knuffel
Wij zijn gestopt met de poging.De pu gaat niet door.
Wij hebben ook een besluit genomen om niet meer te starten met PGD. Wij vinden het allemaal veel te zwaar. Ik heb heel veel bewondering voor de mensen die dit 6 keer doen. Echt waar, hoedje af!
Ik kan de moed niet meer opbrengen om opnieuw te starten en ik zie ook het nut er niet meer van in en blijkbaar mijn lichaam ook niet.
Wij zullen wel zien wat er komt.
Op 15/02 hebben we nog een gesprek met onze gyn en dan bespreken om een andere weg in te slaan en hopelijk dan de juiste afslag te nemen.
Bedankt iedereen voor de steun,
@anks : hoe gaat het met jou? Heb je al terug bloed laten nemen?
@Rose : veel succes!!!
@Christel : heel veel sterkte in deze moeilijke tijden.
En iedereen die ik vergeten ben, veel moed, ik heb bewondering voor jullie.
Dikke knuffel
-
sdb
Hey Vanessa,
Wat een moeilijke beslissing hebben jullie genomen meid. Wij maakten eind november dezelfde beslissing, ik kon het ook echt niet meer aan.
Wat was de gen.afw. waarvoor jullie PGD deden? Is er een mogelijkheid om natuurlijk zwanger te worden?
Gelukkig kan je al snel bij de gyn terecht om de toekomst te bespreken he! Ik hoop dat dat gesprek voor jullie fijne perspectieven kan bieden.
Sterkte en knuffel,
Sofke
Wat een moeilijke beslissing hebben jullie genomen meid. Wij maakten eind november dezelfde beslissing, ik kon het ook echt niet meer aan.
Wat was de gen.afw. waarvoor jullie PGD deden? Is er een mogelijkheid om natuurlijk zwanger te worden?
Gelukkig kan je al snel bij de gyn terecht om de toekomst te bespreken he! Ik hoop dat dat gesprek voor jullie fijne perspectieven kan bieden.
Sterkte en knuffel,
Sofke
-
vc
- Berichten: 10
- Lid geworden op: 17 december 2010, 18:22
Hoi Sofke,
Hoe gaat het ondertussen met jou en de zwangerschap?
Knap,dat het ook spontaan gelukt is, het moet voor jou ook een moeilijke beslissing geweest zijn om het zonder PGD te proberen.
Bij mijn vriend is er een ongebalanceerde translocatie van de chromosomen vastgesteld.
Hierbij is er de kans dat wij natuurlijk kunnen zwanger worden zeer klein en dat het slecht zal aflopen heel groot.
25% kans op een gezond kindje.25% kans dat het kindje ook de drager is van de translocatie. En 50% kans dat het een vroegtijdige miskraam wordt.
Het mag natuurlijk wel, maar dit houdt natuurlijk heel veel risico's in, met tal van miskramen.
Dus we wachten af en hopen toch een andere weg in te slaan.
PGD zien we echt niet meer zitten.
Groetjes
Hoe gaat het ondertussen met jou en de zwangerschap?
Knap,dat het ook spontaan gelukt is, het moet voor jou ook een moeilijke beslissing geweest zijn om het zonder PGD te proberen.
Bij mijn vriend is er een ongebalanceerde translocatie van de chromosomen vastgesteld.
Hierbij is er de kans dat wij natuurlijk kunnen zwanger worden zeer klein en dat het slecht zal aflopen heel groot.
25% kans op een gezond kindje.25% kans dat het kindje ook de drager is van de translocatie. En 50% kans dat het een vroegtijdige miskraam wordt.
Het mag natuurlijk wel, maar dit houdt natuurlijk heel veel risico's in, met tal van miskramen.
Dus we wachten af en hopen toch een andere weg in te slaan.
PGD zien we echt niet meer zitten.
Groetjes
-
sdb
Vanessa,
Het was idd niet makkelijk om die keuze te maken, maar eens ze gemaakt was staan we er, ondanks bepaalde angsten, wel 100% achter nu.
Toen we kozen voor PGD was dat ook geen evidente keuze maar de 3 pogingen die we deden, deden we ook met volle overtuiging.
We hopen dat alles goed loopt. Ik ben heel erg angstig de laatste dagen. Dinsdag hebben we echo, ik hoop dat ik me daarna beter ga voelen. We zien wel. Nog twee dagjes wachten.
Ik hoop dat jullie je nieuwe weg vinden, tijd brengt raad (cliché hé, maar meestal lijken die te kloppen) en dat jullie een goed gesprek kunnen hebben met de gyn.
Sterkte en groetjes,
Sofke
Het was idd niet makkelijk om die keuze te maken, maar eens ze gemaakt was staan we er, ondanks bepaalde angsten, wel 100% achter nu.
Toen we kozen voor PGD was dat ook geen evidente keuze maar de 3 pogingen die we deden, deden we ook met volle overtuiging.
We hopen dat alles goed loopt. Ik ben heel erg angstig de laatste dagen. Dinsdag hebben we echo, ik hoop dat ik me daarna beter ga voelen. We zien wel. Nog twee dagjes wachten.
Ik hoop dat jullie je nieuwe weg vinden, tijd brengt raad (cliché hé, maar meestal lijken die te kloppen) en dat jullie een goed gesprek kunnen hebben met de gyn.
Sterkte en groetjes,
Sofke
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
-
Anks
- Berichten: 461
- Lid geworden op: 19 maart 2010, 10:26
Vanessa, volledig stoppen met PGD... 't Is een harde beslissing die je daar neemt, maar wel heel begrijpelijk. Ik zou het al heel moeilijk gehad hebben als deze poging mislukt was, en dit was nog maar de tweede. Ik weet ook niet of ik het zes pogingen zou volhouden. Het is echt niet evident, die rollercoaster aan gevoelens, je gewone leven dat 'on hold' staat omdat je maar aan één ding kan denken, de pijn en teleurstellingen, de wachttijden... En jullie genetische situatie is dan nog extra gecompliceerd, slechts 25% kans op een gezond kindje. Hopelijk brengt tijd raad, en vinden jullie een manier om dit te verwerken en een andere weg in te slaan.
Met mij alles ok intussen, enkel wat gestresseerd vandaag: 'k heb deze morgen de tweede bloedname gehad, en wacht nu het resultaat daarvan af. Ik had me voorgenomen me geen zorgen te maken, maar de week duurde me toch wat lang. 't Lijkt me zo onwerkelijk dat ik écht zwanger zou zijn, dat ik het gevoel heb dat er elk moment iemand tevoorschijn kan komen die roept 'gefopt!', 't was maar een grapje...
Maar goed, 'k heb geen echte reden om te gaan twijfelen hoor. Mijn regels zijn er niet doorgekomen, en mijn 'symptoompjes' zijn nog dezelfde als vorige week: wat rommelingen in mijn onderbuik, vermoeidheid, véél boertjes (wat ik anders nooit heb)... Hopelijk straks bevestiging van een goed gestegen HCG.
groetjes,
Anks
Met mij alles ok intussen, enkel wat gestresseerd vandaag: 'k heb deze morgen de tweede bloedname gehad, en wacht nu het resultaat daarvan af. Ik had me voorgenomen me geen zorgen te maken, maar de week duurde me toch wat lang. 't Lijkt me zo onwerkelijk dat ik écht zwanger zou zijn, dat ik het gevoel heb dat er elk moment iemand tevoorschijn kan komen die roept 'gefopt!', 't was maar een grapje...
Maar goed, 'k heb geen echte reden om te gaan twijfelen hoor. Mijn regels zijn er niet doorgekomen, en mijn 'symptoompjes' zijn nog dezelfde als vorige week: wat rommelingen in mijn onderbuik, vermoeidheid, véél boertjes (wat ik anders nooit heb)... Hopelijk straks bevestiging van een goed gestegen HCG.
groetjes,
Anks
-
Anks
- Berichten: 461
- Lid geworden op: 19 maart 2010, 10:26
De bevestiging en geruststelling zal niet meer voor vandaag zijn. Mijn HCG is blijkbaar trager gestegen dan verwacht, donderdag krijg ik een nieuwe bloedname en een echo. 'k Mag waarschijnlijk nog niet meteen het slechtste denken, maar mijn optimisme is nu wel heel erg ver te zoeken. Nog drie dagen wachten op meer nieuws; ik weet nu al geen blijf meer met mezelf...
-
linda76
- Berichten: 347
- Lid geworden op: 28 juni 2010, 15:16
-
valentine0409
- Berichten: 343
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 20:47
-
sdb
-
Anks
- Berichten: 461
- Lid geworden op: 19 maart 2010, 10:26
@ Sofke, proficiat met je succesvolle echo! Hopelijk ben je wat geruster nu. Ik hoop dat ik ook nog zo ver mag geraken...
@ Valentine, 'k heb er al vaak aan gedacht hoor, aan wat jij hebt meegemaakt. Bij mij is de slechte afloop nog niet 100% zeker, maar gevoelsmatig heb ik de volledige omslag al gemaakt, van gelukkig en hoopvol pril zwanger naar het gevoel van alles weer kwijt te zijn, en weer terug bij af te staan. Het maakt me afwisselend boos, triest, wanhopig...
Heel erg wat die onzekerheid met iemand kan doen. Ik vóel me al zo goed als niet meer zwanger, en voel me daar dan weer schuldig over, want het kan misschien nog alle kanten uit... 't is alleen zo moeilijk om erin te blijven geloven, en mezelf tegelijk al wat te beschermen tegen de teleurstelling...
@ Valentine, 'k heb er al vaak aan gedacht hoor, aan wat jij hebt meegemaakt. Bij mij is de slechte afloop nog niet 100% zeker, maar gevoelsmatig heb ik de volledige omslag al gemaakt, van gelukkig en hoopvol pril zwanger naar het gevoel van alles weer kwijt te zijn, en weer terug bij af te staan. Het maakt me afwisselend boos, triest, wanhopig...
Heel erg wat die onzekerheid met iemand kan doen. Ik vóel me al zo goed als niet meer zwanger, en voel me daar dan weer schuldig over, want het kan misschien nog alle kanten uit... 't is alleen zo moeilijk om erin te blijven geloven, en mezelf tegelijk al wat te beschermen tegen de teleurstelling...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast