Ik herken hem niet in die beschrijving... Euhm, Verlegen? Routine?
Of gaat ie nog helemaal veranderen...
Opvoeden
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Gevoelig:
Net als toen hij een baby was, is dit type kind gevoelig en hij past zich niet gemakkelijk aan een nieuwe situatie aan. Voor hem moet de wereld geordend en herkenbaar blijven. Hij heeft er een hekel aan wanneer hij uit zijn concentratie wordt gehaald. Is hij bijvoorbeeld bezig met speelgoed of een puzzel, dan wordt hij boos als je zegt dat hij moet stoppen en gaat waarschijnlijk huilen. Bij deze peuter wordt vaak geconcludeerd dat hij verlegen is terwijl niemand op het idee komt dat het met zijn temperament te maken heeft. Ik geef toe dat een gevoelig kind zich in gezelschap minder soicaal opstelt; zeker als hij voelt dat er druk achter zit, deelt hij niet graag. Rachel past exact in dit profiel. Wanneer mensen proberen haar ergens toe te dwingen, raakt ze compleet van slag. Het werd erg moeilijk voor haar moeder, Anne, toen die haar wilde meenemen naar een moeder-en-kind-groepje waar een paar van haar vriendinnen bij waren. Rachel kende verscheidene kinderen van de groep, maar het duurde drie weken voor ze van Annes schoot af durfde te komen en Anne twijfelde of ze er wel zo verstandig aan had gedaan. "Moet ik volhouden in de hoop dat ze aan de groep went, of haar thuis houden, waardoor ze nogal geïsoleerd wordt?" Ze koos voor het eerste, maar het werd nog een heel gevecht - een dat ze vaker heeft moeten leveren bij het begin van een nieuwe situatie. Als er maar geen druk op hem wordt uitgeoefend, kan een gevoelig kind zich ontwikkelen tot een fijnbesnaard denkertje, een kind dat elke nieuwe situatie op zijn gemak afweegt en over problemen nadenkt.
Net als toen hij een baby was, is dit type kind gevoelig en hij past zich niet gemakkelijk aan een nieuwe situatie aan. Voor hem moet de wereld geordend en herkenbaar blijven. Hij heeft er een hekel aan wanneer hij uit zijn concentratie wordt gehaald. Is hij bijvoorbeeld bezig met speelgoed of een puzzel, dan wordt hij boos als je zegt dat hij moet stoppen en gaat waarschijnlijk huilen. Bij deze peuter wordt vaak geconcludeerd dat hij verlegen is terwijl niemand op het idee komt dat het met zijn temperament te maken heeft. Ik geef toe dat een gevoelig kind zich in gezelschap minder soicaal opstelt; zeker als hij voelt dat er druk achter zit, deelt hij niet graag. Rachel past exact in dit profiel. Wanneer mensen proberen haar ergens toe te dwingen, raakt ze compleet van slag. Het werd erg moeilijk voor haar moeder, Anne, toen die haar wilde meenemen naar een moeder-en-kind-groepje waar een paar van haar vriendinnen bij waren. Rachel kende verscheidene kinderen van de groep, maar het duurde drie weken voor ze van Annes schoot af durfde te komen en Anne twijfelde of ze er wel zo verstandig aan had gedaan. "Moet ik volhouden in de hoop dat ze aan de groep went, of haar thuis houden, waardoor ze nogal geïsoleerd wordt?" Ze koos voor het eerste, maar het werd nog een heel gevecht - een dat ze vaker heeft moeten leveren bij het begin van een nieuwe situatie. Als er maar geen druk op hem wordt uitgeoefend, kan een gevoelig kind zich ontwikkelen tot een fijnbesnaard denkertje, een kind dat elke nieuwe situatie op zijn gemak afweegt en over problemen nadenkt.
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Pittig:
Onze meest actieve peuter is erg lichamelijk ingesteld, vaak eigenzinnig en kan ook driftig zijn. Hij is sociaal en nieuwsgierig en begint al heel jong naar voorwerpen en andere kinderen te wijzen. Dit kind is een geboren avonturier, altijd in voor iets nieuws en zeer vastberaden. Hij is prestatiegericht en toont duidelijk blijdschap als iets hem is gelukt. Tegelijkertijd heeft hij duidelijke grenzen nodig om niet als een stoomwals tekeer te gaan en alles en iedereen onder de voet te lopen. Wanneer ze eenmaal huilen, hebben deze peuters een ongelooflijk uithoudingsvermogen dus als je 's nachts geen vaste routine hebt, kun je je borst natmaken. Ze observeren hun verzorgers scherp. Betsy, die in mijn speelkamer op de aankleedtafel was geklommen, probeerde haar moeder, Randy, voortdurend uit. Als ze haar zinnen ergens op had gezet - bijvoorbeeld een stekker waar ze niet aan mocht komen - dan kroop ze erheen terwijl ze naar Randy bleef kijken om te zien wat die zou doen. Betsy, zoals de meeste pittige kinderen, is aardig eigenzinnig. Als ze bij haar moeder op schoot zit, zal ze haar vader, als die probeert haar op te tillen, van zich af duwen. Met de juiste begeleiding en voldoende kansen om zijn energie kwijt te raken, kan een pittige peuter een leider worden die zeer bedreven is in alles wat hij onderneemt.
Onze meest actieve peuter is erg lichamelijk ingesteld, vaak eigenzinnig en kan ook driftig zijn. Hij is sociaal en nieuwsgierig en begint al heel jong naar voorwerpen en andere kinderen te wijzen. Dit kind is een geboren avonturier, altijd in voor iets nieuws en zeer vastberaden. Hij is prestatiegericht en toont duidelijk blijdschap als iets hem is gelukt. Tegelijkertijd heeft hij duidelijke grenzen nodig om niet als een stoomwals tekeer te gaan en alles en iedereen onder de voet te lopen. Wanneer ze eenmaal huilen, hebben deze peuters een ongelooflijk uithoudingsvermogen dus als je 's nachts geen vaste routine hebt, kun je je borst natmaken. Ze observeren hun verzorgers scherp. Betsy, die in mijn speelkamer op de aankleedtafel was geklommen, probeerde haar moeder, Randy, voortdurend uit. Als ze haar zinnen ergens op had gezet - bijvoorbeeld een stekker waar ze niet aan mocht komen - dan kroop ze erheen terwijl ze naar Randy bleef kijken om te zien wat die zou doen. Betsy, zoals de meeste pittige kinderen, is aardig eigenzinnig. Als ze bij haar moeder op schoot zit, zal ze haar vader, als die probeert haar op te tillen, van zich af duwen. Met de juiste begeleiding en voldoende kansen om zijn energie kwijt te raken, kan een pittige peuter een leider worden die zeer bedreven is in alles wat hij onderneemt.
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Mopperig:
Dezelfde driftige persoonlijkheid die de babytijd van dit kind markeerde, wordt nu een peuter. Hij is koppig en de dingen moeten gaan zoals hij het in zijn hoofd heeft. Als je hem pakt voor hij opgetild wil worden, zal hij uit alle macht tegenstribbelen. Als zijn moeder hem wil laten zien hoe hij iets moet doen, zal hij haar hand wegduwen. Omdat hij het liefst in zijn eigen gezelschap verkeert, is hij goed in solitaire spelletjes. Vaak echter ontbreekt het hem aan doorzettingsvermogen om af te maken waar hij mee was begonnen en dat geeft veel ergernis. Als er iets aan de hand is, huilt hij met overgave. Omdat deze peuters slecht duidelijk kunnen maken wat ze bedoelen, gedragen ze zich soms zeurderig. Ik zeg tegen alle ouders die hun kind in mijn richting duwen: "Dwing hem niet naar mij toe te gaan. Dwing hem nergens toe. Als hij zover is, komt hij wel naar me toe, niet wanneer jij dat wilt." Dit gaat helemaal op voor mopperige kinderen. Hoe meer druk ze ervaren, hoe koppiger ze worden. En waag het niet hun te vragen een "kunstje" te vertonen, zoals de ouders van Allen al snel merkten. Dat was een schattig jongetje...zoalang hij zelf maar kon bepalen wat er wel of niet gebeurde. Tot iemand zei dat hij moest laten zien wat hij kon ("laat maar eens aan tante zien hoe goed jij taartjes kan bakken") toen begon hij heel boos te kijken. (Nu ben ik er sowieso op tegen een kind "kunstjes" te laten doen; zie het kader op blz.113) Mopperige kinderen zijn meestal "oude zielen" - ze zijn vaak beschouwelijk, vindingrijk en creatief. Soms gedragen ze zich erg wijs, of ze hier al eerder zijn geweest.
Dezelfde driftige persoonlijkheid die de babytijd van dit kind markeerde, wordt nu een peuter. Hij is koppig en de dingen moeten gaan zoals hij het in zijn hoofd heeft. Als je hem pakt voor hij opgetild wil worden, zal hij uit alle macht tegenstribbelen. Als zijn moeder hem wil laten zien hoe hij iets moet doen, zal hij haar hand wegduwen. Omdat hij het liefst in zijn eigen gezelschap verkeert, is hij goed in solitaire spelletjes. Vaak echter ontbreekt het hem aan doorzettingsvermogen om af te maken waar hij mee was begonnen en dat geeft veel ergernis. Als er iets aan de hand is, huilt hij met overgave. Omdat deze peuters slecht duidelijk kunnen maken wat ze bedoelen, gedragen ze zich soms zeurderig. Ik zeg tegen alle ouders die hun kind in mijn richting duwen: "Dwing hem niet naar mij toe te gaan. Dwing hem nergens toe. Als hij zover is, komt hij wel naar me toe, niet wanneer jij dat wilt." Dit gaat helemaal op voor mopperige kinderen. Hoe meer druk ze ervaren, hoe koppiger ze worden. En waag het niet hun te vragen een "kunstje" te vertonen, zoals de ouders van Allen al snel merkten. Dat was een schattig jongetje...zoalang hij zelf maar kon bepalen wat er wel of niet gebeurde. Tot iemand zei dat hij moest laten zien wat hij kon ("laat maar eens aan tante zien hoe goed jij taartjes kan bakken") toen begon hij heel boos te kijken. (Nu ben ik er sowieso op tegen een kind "kunstjes" te laten doen; zie het kader op blz.113) Mopperige kinderen zijn meestal "oude zielen" - ze zijn vaak beschouwelijk, vindingrijk en creatief. Soms gedragen ze zich erg wijs, of ze hier al eerder zijn geweest.
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Pffff paar keer vantinternet gesmeten geweest en vingers beetje moe.
Anyway:
Ik denk bij idd niet dat Yveske aan dat textbook-profiel beantwoordt. Net zo min als Adie aan het gevoelige profiel, bij nader inzien (Adie is toch helemaal niet asociaal, en is toch wél redelijk flexibel?). En Meis is ook geen echte pittige...
Tja.
We zijn er weer vet mee!
Anyway:
Ik denk bij idd niet dat Yveske aan dat textbook-profiel beantwoordt. Net zo min als Adie aan het gevoelige profiel, bij nader inzien (Adie is toch helemaal niet asociaal, en is toch wél redelijk flexibel?). En Meis is ook geen echte pittige...
Tja.
We zijn er weer vet mee!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ze gingen Yveske ook eens opvoeden in de creche. 
De lopertjes worden na hun dutje uit bedje getild en dan moeten ze zelf naar de speelzaal lopen (wat ik volledig snap, ze worden zwaar hé).
Maar ja, meneertje wilde gedragen worden. Hij zette zich opnieuw en opnieuw op zijn poep (en zij hem opnieuw en opnieuw op zijn voeten) en luid protest.
Ik was hem niet gaan afhalen, tegen de papa hebben ze gezegd dat Yveske een serieus koppig bazeke is.
De woesie mama in mij vindt dat ze mss toch wat teveel van hem gevraagd hebben (want ja tis toch zo'n braveke, mijn kindje?
). Hij had maar heel weinig geslapen dus was mss gewoon nog moe.
De lopertjes worden na hun dutje uit bedje getild en dan moeten ze zelf naar de speelzaal lopen (wat ik volledig snap, ze worden zwaar hé).Maar ja, meneertje wilde gedragen worden. Hij zette zich opnieuw en opnieuw op zijn poep (en zij hem opnieuw en opnieuw op zijn voeten) en luid protest.
Ik was hem niet gaan afhalen, tegen de papa hebben ze gezegd dat Yveske een serieus koppig bazeke is.
De woesie mama in mij vindt dat ze mss toch wat teveel van hem gevraagd hebben (want ja tis toch zo'n braveke, mijn kindje?
). Hij had maar heel weinig geslapen dus was mss gewoon nog moe.-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
goh idd woesie mama 
ik denk heus niet dat ze yveske zullen dwingen of forceren
maar ze zullen ook niet te snel willen toegeven hebben.
enerzijds hoor je het niet graag als ze van je kindje zeggen dat het 'e koppig bazeke' is, terwijl je het anderzijds wel weet. maar je denk/hoopt/wilt dat ze zich goed gedragen op een ander hé
maar je kan ook gewoon blij zijn dat ze id crèche deze 'opvoed'taak op zich willen nemen en hem niet gewoon simpelweg oppakken en toegeven
om een voorbeeld te geven: ik hoor vaak de verzorgsters zeggen dat ze Amber nooit horen, dat ze heel weinig huilt, heel lief en braaf is
Thuis kan ze het soms echt uithangen: ik wil NU NU NU gepakt worden, geen houden aan!
ik weiger dan om haar te pakken maar dan denk ik, dat kan toch niet dat ze in de crèche dit nooit meemaken.
dus volgens mij pakken ze haar dan altijd snel, omdat ze dan superlief kan doen.
ik zie dat ook id crèche, als er bijvoorbeeld twee kindjes tegelijk naar een verzorgster lopen, pakt zij ze altijd alletwee onmiddellijk op de arm
dus ja, geven zij dan toevallig toe omdat er een mama toekijkt, of doen ze altijd zo?
ik zeg vaak dat ze wel eens 'mag' wenen, maar misschien storen ze dan de andere kindjes te veel
persoonlijk zou ik dan liever hebben dat ze haar niet te veel verwennen
net zoals bij de oma. ze isdaar nooit lastig of huilerig
maar ze krijgt daar constant aandacht
en eenmaal thuis voel ik mij een 'slechte' mama als ik haar eens niet kan pakken omdat mijn handen vuil zijn
Opvoeden is ook echt moeilijk vind ik
ik kijk niet uit naar die peuterleeftijd hoor, en ik zit er toch bijna in nu...
ik denk heus niet dat ze yveske zullen dwingen of forceren
maar ze zullen ook niet te snel willen toegeven hebben.
enerzijds hoor je het niet graag als ze van je kindje zeggen dat het 'e koppig bazeke' is, terwijl je het anderzijds wel weet. maar je denk/hoopt/wilt dat ze zich goed gedragen op een ander hé
maar je kan ook gewoon blij zijn dat ze id crèche deze 'opvoed'taak op zich willen nemen en hem niet gewoon simpelweg oppakken en toegeven
om een voorbeeld te geven: ik hoor vaak de verzorgsters zeggen dat ze Amber nooit horen, dat ze heel weinig huilt, heel lief en braaf is
Thuis kan ze het soms echt uithangen: ik wil NU NU NU gepakt worden, geen houden aan!
ik weiger dan om haar te pakken maar dan denk ik, dat kan toch niet dat ze in de crèche dit nooit meemaken.
dus volgens mij pakken ze haar dan altijd snel, omdat ze dan superlief kan doen.
ik zie dat ook id crèche, als er bijvoorbeeld twee kindjes tegelijk naar een verzorgster lopen, pakt zij ze altijd alletwee onmiddellijk op de arm
dus ja, geven zij dan toevallig toe omdat er een mama toekijkt, of doen ze altijd zo?
ik zeg vaak dat ze wel eens 'mag' wenen, maar misschien storen ze dan de andere kindjes te veel
persoonlijk zou ik dan liever hebben dat ze haar niet te veel verwennen
net zoals bij de oma. ze isdaar nooit lastig of huilerig
maar ze krijgt daar constant aandacht
en eenmaal thuis voel ik mij een 'slechte' mama als ik haar eens niet kan pakken omdat mijn handen vuil zijn
Opvoeden is ook echt moeilijk vind ik
ik kijk niet uit naar die peuterleeftijd hoor, en ik zit er toch bijna in nu...
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Tis idd de gulden middenweg zoeken hé!
We worden er allemaal ook maar in gekatapulteerd hé.
Hier is het tegenwoordig weer met eten gooien. Vroeger als ik hem iets aanreikte dat hij niet moest, duwde hij (weliswaar zeer vastberaden) mijn hand weg. Nu pakt hij het aan om het vol kolère door de kamer te gooien, of in mijn gezicht ofzo.
En dan denk ik ook wel "wat moet ik daar nu mee"?
Want ja, ze zijn te klein om alles te snappen maar te groot om alles te mogen hé.
We worden er allemaal ook maar in gekatapulteerd hé.
Hier is het tegenwoordig weer met eten gooien. Vroeger als ik hem iets aanreikte dat hij niet moest, duwde hij (weliswaar zeer vastberaden) mijn hand weg. Nu pakt hij het aan om het vol kolère door de kamer te gooien, of in mijn gezicht ofzo.
En dan denk ik ook wel "wat moet ik daar nu mee"?
Want ja, ze zijn te klein om alles te snappen maar te groot om alles te mogen hé.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
gewoon rustig blijven, zeggen dat het niet mag en zeggen wat wel mag...
makkelijk toch
'k moet trots toegeven dat ons meisje begint te luisteren. als we echt herhaaldelijk iets verbieden stopt ze er vrij snel mee
behalve als er toekijkers zijn, dan steelt ze echt de show
tegenwoordig rijdt ze met haar autootje opzettelijk tegen onze voeten.
vandaag bij de papa die op de grond a iets zat te werken
'k zei keer op keer, nee, mag niet
en telkens ging ze iets meer achteruit ,om dan met een ondeugende blik terug e aanloop te nemen.
Niet te schatten soms! maar hoe kan je er in hemelsnaam kwaat op zijn
makkelijk toch
'k moet trots toegeven dat ons meisje begint te luisteren. als we echt herhaaldelijk iets verbieden stopt ze er vrij snel mee
behalve als er toekijkers zijn, dan steelt ze echt de show
tegenwoordig rijdt ze met haar autootje opzettelijk tegen onze voeten.
vandaag bij de papa die op de grond a iets zat te werken
'k zei keer op keer, nee, mag niet
en telkens ging ze iets meer achteruit ,om dan met een ondeugende blik terug e aanloop te nemen.
Niet te schatten soms! maar hoe kan je er in hemelsnaam kwaat op zijn
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Idd makkelijk. Tegenwoordig wordt de bloempot weer geviseerd (wat ik hem dus afgeleerd had ).
En Yveske gebruikt nu echt wel "ja" in de juiste omstandigheden... Dus ja het hoort het al aankomen.
Hij pakt boomschors uit de pot, ik zeg heel duidelijk tegen hem "nee". Hij kijkt vastberaden terug en zegt "ja!!".
(en gaat lekker verder met de boomschors, kheb hem er fysiek moeten weghalen met het nodige protest)
Tegenwoordig wordt de bloempot weer geviseerd (wat ik hem dus afgeleerd had ). En Yveske gebruikt nu echt wel "ja" in de juiste omstandigheden... Dus ja het hoort het al aankomen.
Hij pakt boomschors uit de pot, ik zeg heel duidelijk tegen hem "nee". Hij kijkt vastberaden terug en zegt "ja!!".
(en gaat lekker verder met de boomschors, kheb hem er fysiek moeten weghalen met het nodige protest)Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 3 gasten