Hallo iedereen,
Ik kom jullie allemaal even komen opbeuren, komen troosten, komen moed inspreken,... We zijn niet voor niks "de anciens", hè. Wij zijn diegene niet niet opgeven, altijd opnieuw onze moed samen rapen en er weer tegen aan gaan. Maar we hebben ook recht op ons dipje, dat hoort er bij, we zijn geen robots.
Liesbetje, ik herken me heel erg in jouw berichtje. Ik heb ook al dagen gehad dat ik hier loop te roepen: "ik wil gewoon een kind, is dat nu zo veel gevraagd?" En eerlijk is het helemaal niet!! Wraakroepend oneerlijk is het! En ook voor mij is het kindje het allerbelangrijkste, daar zou ik alles voor geven. En bij anderen is kinderen maken piece of cake...
Star*, ik hoop dat je de familietraditie mag verder zetten en dat het bloedverlies er gewoon bij hoort. Probeer de moed erin te houden.
Noa, ik heb gisteren ook te horen gekregen dat ik in april van dienst mag veranderen op het werk. Ik heb geen idee in wat voor team ik daar ga terecht komen. Langs de ene kant spreekt die anonimiteit mij wel aan, niemand weet daar van mijn problemen en mijn verleden, maar langs de andere kant ben ik ook bang voor de dagelijkse conversaties. Dan komt weer de vraag: vertel ik het of niet? Op mijn huidige dienst weten ze alles, maar hun betrokkenheid wordt soms ook een beetje té groot. Ik heb niet graag dat iedereen weet wanneer ik bloed moet laten nemen om te zien of ik zwanger ben, das iets tussen mij en mijn man (en de DVO'ers
) Ik weet het, ik ben geen gemakkelijke...
Roisin: Hier ook al zo'n gevallen meegemaakt! Ineens is alle miserie vergeten, onbegrijpelijk...
Toen ik zwanger was, had ik er mijn missie van gemaakt om zagende zwangeren hun ogen te openen. Ik zei tegen iedereen hoe blij ze wel niet mochten zijn dat ze zwanger waren, ook al is het soms lastig. Ikzelf heb allesbehalve een mooie en leuke zwangerschap gehad, maar ik ben er nog altijd dankbaar voor, dat meen ik. Nooit heb je mij horen klagen, ik was gewoon veel te dankbaar. En als ik ooit het geluk mag hebben om voor een baby'tje te zorgen, dan zal ik ook daar nooit of te nimmer over klagen. Als het even te zwaar wordt, dan moet je gewoon maar denken aan wat voor moeite wij er wel niet voor gedaan hebben, en dan smelt alle last en gezaag als sneeuw voor de zon! En ik ben er zeker dat jullie dat gevoel ook gaan hebben... wij zijn niet voor niks "de anciens"
Appelsientje, word jij onze eerste ancien-zwangere? Het is je gegund hoor! we duimen...
Justine, je zegt :"dat het missch beter is nu slecht nieuws te hebben, dan mij 14 dagen op te jagen voor niets." Ik vind het heel moedig dat je het op deze manier kan bekijken. Kop op!
Ikzelf ben nu aan de pil, om dan later te kunnen starten met IVF-poging 4. Leuven heeft al gezegd dat ik wat langer met de pil zal moeten doorgaan omdat hun agenda weer goed vol staat. Pfff, dat wachten altijd...
).
