Geboorteverhalen

[Liefje]

GG is dat ook zo zonder mannen bevallen?

plannen in die richting voor brusje?

[Sterretje]

dan toch liever met mijn ventje erbij dan met mijn (schoon)moeder

[grootgevaarke]

een goeie vriendin in de buurt?
Mannen zorgen alleen maar voor extra stress (waardoor bevallen pijnlijker wordt), omdat mannen niet weten wat bevallen is en die onzekerheid afstralen op de vrouw (zegt onzen Desmond hé)

[Sterretje]

'k wee nie
ik was heeeeeel blij met mijn ventje
Vind het zo een intieme gebeurtenis, ik zou er niet moeten aandenken dat er iemand anders dan mijn partner erbij zou zijn. 't zou veel te raar aanvoelen.
langs de andere kant dan liever een vriendin/zus/mama dan alleen te moeten bevallen

[grootgevaarke]

ik denk dat ik me met een vriendin rustiger zou voelen (die ga je ook niets verwijten hé, terwijl je op je partner toch gemakkelijker foetert. Allé, ik toch)

[Loeki]

Ik vroeg het dus idd omdat "men" ervan overtuigd begint te raken dat mannen niets bijdragen aan een bevalling. Integendeel. Bevallingen met mannen zouden trager gaan ofzoiets.

Ventje zal er hier bijzijn hoor, als ik ... (jullie weten 't wel). Maar mijn zus waarschijnlijk ook, want als alles goed gaat, beval ik weer thuis (als ik nog eens mag van ventje), en dan heb ik iemand stand-by nodig die voor Yveske zorgt wat-er-ook-gebeurt.

Oooooh wat een luxeprobleem...

[grootgevaarke]

dat staat ook te lezen in het boek: mannen 'vertragen' onnodig de bevalling omdat de vrouw zich niet kan ontspannen Nu ja, er staat veel in dat boek hoor.
Vlak na de bevalling zou manlief dan wel weer aanwezig moeten zijn en contact maken met de pasgeborene. Naar verluidt zou een baby gedurende enkele uren na de bevalling klaar wakker zijn om zijn omgeving (lees ouders) te leren kennen (schoon hé, de natuur! )

Loeki, ik duim voor een nieuwe thuisbevalling. Steek dat boek van Desmond Morris maar eens onder ventje zijn neus, hij zal het dan wel toestaan

[Bjorn en Kim]

zou er toch ook alleen ma mn ventje bijwillen, hij deed precies wat ik vroeg!

[fluffie]

Ik was toch ook blij met 't ventje erbij, die masseerde mijn rug net waar het nodig was

Véro.
xx

[LaBatsa]

Ik zou er toch ook niemand anders dan mijn man hebben bij gewild, al kon hij niet zoveel doen buiten mijn hand vasthouden en af en toe een beetje drinken geven. Ik kon geen andere aanraking verdragen.

[Bjorn en Kim]

Nu met de ks stond hij nog op een grotere afstand dan bij de gewone bevalling. Jammer vond ik wel dat hij bij geen van onze beide kinderen de navelstreng heeft kunnen doorknippen

[LaBatsa]

Mijn man heeft bij de zoon ook de navelstreng niet mogen doorknippen, bij ons meisje nu wel, maar het maakte hem eigenlijk weinig uit, zo speciaal vond hij dat niet.

[Bjorn en Kim]

Ik ergens wel. Tibo zat gestropt dus die navelstreng was al doorgeknipt als z'n hoofd geboren was en nu met de ks.. jah...

Wat gaat de tijd toch veel te snel!

[Loeki]

Kim dikke knuff. Ik kan me voorstellen dat het doorknippen van de navelstreng belangrijk was voor jullie. Stom dat 't niet heeft mogen zijn...

Tijdens m'n bevalling hebben zowel m'n man als de vv om beurten tegendruk gegeven op m'n onderrug, mijn man hield dat zelf niet vol. Op den duur wist ik niet eens wie nu aan het duwen was... Dus ik denk eigenlijk niet dat ik mijn ventje zo erg zou missen.

Kheb wel idd na de bevalling tijdens het hechten Yveske direct aan ventje gegeven voor huid op huid contact. Khad dat gelezen dat ze direct na de geboorte een band scheppen met de eerste die ze zien (en de mama kennen ze ergens al hé). Daarna natuurlijk mij maanden afgevraagd of de BV daardoor "mislukt" is.

[pelkie]

Hier zijn we dan... Op de valreep nog spontaan bevallen.
Dinsdag moest ik op controle bij de gyne, bleek dat ik toch (eindelijk) wat opening had, dus hij kon strippen: joepie, HOOP!!!!

En ja hoor, heel de dag voelde ik meer buikpijn, tegen de avond wat hele lichte weeën. We bedenken dan plots dat we geen champagneglazen hebben, dus tegen 7 uur nog effe naar de IKEA en ondertussen timen Daarna gaan eten bij de chinees en ik word zenuwachtig als't eten niet snel komt, want de weeën worden nu wel wat heviger. Maar 't was toch best gezellig en t'heeft nog goed gesmaakt ook.

Daarna naar huis en om 11uur heb ik duidelijke, regelmatige weeën waarbij ik toch effe moet zwijgen om ze op te vangen. Vroedvrouw komt langs en bevestigt ons vermoeden: 't is not niet dringend, nog niet meer opening dan wat de gyne s'morgens voelde. Ze raadt ons aan om nog effe in bed te kruipen om te proberen weg te dommelen tussen de weeËn door.

ZO gezegd, zo gedaan, ik kruip in bed, maar tegen 1 uur is er niet veel slapen meer bij. De babysit wordt opgetrommeld en de vroedvrouw terug opgebeld. Dan begint't echte werk. We wisselen standjes af ik ga in bad en het lukt me redelijk om ze op te vangen dankzij de aanwijzingen van de vroedvrouw. (ademen, pelkie, ademen!!! hebben ze wel 1000 keer herhaald). Ik betrek ventje nogal in mijn lijden: hij houdt er zeer stramme nekspieren (bij elke wee hang ik mijn arm in zijn nek) en een bijtwonde aan over

Elk uur komt er een cm opening bij, dus tegen 4 uur vertrekken we naar de kliniek met 5 cm opening. Met stukjes en beetjes geraken we tot bij de auto en in de kliniek... "'t is voor een bevalling" zegt ventje als we spoed binnen stappen en ik krijg bijna de slappe lach terwijl ik al puffend over een rolstoel hang...

Dan gaat't effe minder vooruit, om 6 uur is er niets veranderd, dus de vliezen worden gebroken zodat het hoofdje beter tegen de baarmoederhals kan drukken. JOngens, vanaf nu is't echt afzien. Ik heb er spijt van da ik geen epi wou, maar nu is't te laat. Ik wil sterven, 't kan me allemaal niet schelen, maar ik kan de pijn echt niet meer aan, maar er is nu eenmaal no way back. Nu blijkt't wel vooruit te gaan, om 7 uur heb ik 9 cm en ze masseren het laatste randje weg (PIJN!!!) Ik krijg persweeën, maar de gyne is er nog niet. Ik roep nogal uit dat mij dat niets kan schelen, dat we er niet op gaan wachten. Om half 8 begin ik te persen, gyne komt binnen als't hoofje zit te spannen in de opening, nog een paar keer persen op hoofd en schouders en om 7u46 is ie er dan echt. Een geweldig ventje van 3kg900 en 52 cm. Een kilo zwaarder bijna dan onze dochter.

Hij hapt direct perfect aan en drinkt bijna 2 uur aan een stuk direct na de bevalling. Ik besef dan hoe hard ik't gemist had om een kindje aan de borst te hebben...

Naam per pb...