moppertopic

[Loeki]

Maar Vereltje, jij moet nu juist steun krijgen, en minder geven, tis moeilijk genoeg voor je! Neem alle afstand die je nodig hebt meid, of je nu post of niet, ik denk toch aan je (of je dat nu wilt of niet ).

Dat zal wel normaal zijn zeker, hoe langer je die Decapeptyl neemt, hoe erger het wordt? Hopelijk stabiliseert het snel een beetje... En anders, tja, pech voor de kat! Wij hadden vroeger thuis ook poezen, en ik stond er toen als tiener al van versteld hoe veel die beestjes aanvoelen. Dus ik ben er zeker van dat je kat het wel snapt, tzijn slimme beestjes, no worries.

Och genant... zolang je nog iets aanhad onder die trui (ja toch?), viel dat vast wel mee...

Je doet dat prima Vereltje, volhouden! Op naar 2009 hé? De Sint is er al, voor je het weet ist kerstmis en dan is 2009 vlakbij.

[Danone]

Grootgevaarke,
Dikke knuffel meid!!! Zelf had ik het in oktober ook heel moeilijk, zat er ook even door! We zijn toen naar Turkije geweest! Ik moet zeggen dat ik dus nog nooit zo hard van een vakantie genoten heb! We hadden toen wel afgesproken om niet over de behandelingen te spreken, enkel te genieten van mekaar! En dat is toen aardig gelukt!!! Alleen dat ik mijn ms halverwege kreeg!
Ik kan je enkel maar aanraden om even rust te vinden, eender hoe!!! We moeten het onzelf toch af en toe eens gunnen! Dat is iets wat ik nu geleerd heb, meer aan mezelf denken! Me niet schuldig voelen als ik me eens laat gaan, als ik een dag op de zetel wil blijven liggen, als ik eens goed bijslaap,....!

Ik hoop dat je je tweede adem vindt en dat je vol goede moed (binnenkort) er terug kan tegen aangaan!

Dikke knuffel!!!! (En een lange knuffel hoor! )

Groetjes!!!
Danone

[Vereltje]

Merci Loeki, je weet me altijd weer wat moed te geven!

Ik had nog wel iets onder die trui aan ja maar het was wel heel "zomers"... En de dress code is hier nogal conservatief. Och ze moeten er maar tegen kunnen he!

[wat is er mis?]

Wauw er wordt hier snel veel bij geschreven vandaag. The way I like it .

Vereltje, jammer dat je dan toch last ondervind van de Decaptyl. En dat je je trui moest uitdoen in het bijzijn van je baas, niet aantrekken (hé wat een ironie ). Het is zoals Loeki zegt zolang je er iets onder aan had is het toch ok. Als het maar helpt.
En dat je hier effe niet meer komt posten begrijpen we best hoor. Het is goed dat je afstand probeer te nemen. Want jij zit met een vreselijk wachtmonster hé. En dat je aan ons toch nog denkt, dat vind ik super lief. Maar wij denken ook aan jou hoor!

Grootgevaarke, nog eens een megaknuf.

Bokje

[Loeki]

Niet aantrekken... Klig hier effe te gieren achter m'n PC! Mammanman, kben precies een beetje manisch-depressief vandaag!

Vereltje Bokje heeft gelijk. Als er hier iemand met een mega-wachtmonster zit ben jij het wel! Je bent erg dapper en je vat het heel goed op, zo lijkt het toch voor mij. Chapeau, echt! Tlukt je wel!

Als je baas zo is zoals die van mij, vond ie het vast niet erg, een zomers outfitje...

[Vereltje]

He bedankt voor al die lieve woorden! Om de één of andere reden vind ik altijd dat ik geen recht heb om het moeilijk te hebben of om deze drie maanden lang te vinden... Maar das onzin natuurlijk he.

Onze kat komt me lekker troosten, ze is precies al vergeten dat ik er gisteren niet zo lief tegen was!

[Wappie]

Helow allemaal,
Ik kom nog eens mopperen.
Gisteren was mijn zus jarig (joepie feest) en ze had ook voor iedereen een verassing in petto... Ze is zwanger Ik ben echt zoooo blij voor haar! Want ze verdiend het, maar langs de andere kant heb ik de hele avond liggen huilen. Dit is haar 2de kindje en ik 'krijg' er zelfs niet eentje Ik weet echt niet hoe ik hiermee moet omgaan. Soms denk ik dat ik er mij gewoon moet overzetten, en zorgen dat ook zij geniet van haar zwangerschap, en niet dat ze meer inzit met mijn gevoelens. Maar ik heb nu al bang dat ik haar onbewust ga beginnen vermijden om geen dikke buik te moeten zien. Ik heb een hele goede relatie met mijn zus en wil dat echt niet kwijt.
BAH!! Daarbij heb ik vannacht geen oog toe gedaan omdat allerlei gedachten in mijn hoofdje dwarrelen. Zal ik dit ooit hebben...

[Janne]

Wappie

ik heb 1.5 jaar geleden net hetzelfde meegemaakt. Mijn partner ging er eindelijk mee akkoord om aan kinderen te beginnen. Ik stop samen met mijn twee jaar jongere zus met de pil. En zij is van de eerste poging zwanger (ook van haar tweede!). Ik heb het heel moeilijk gehad met haar steeds dikker wordende buik. Dus ik weet heel goed hoe jij je nu voelt!
Nu is haar dochtertje al 7 maanden en dat is voor mij heel confronterend, want wij hadden ook een kindje kunnen hebben van die leeftijd!
We moeten blijven geloven dat het ooit voor ons ook zover gaat zijn en dat we er dan dubbel en dik van gaan genieten!
Dikke knuf!

[Loeki]

Onzin Vereltje, tuurlijk mag jij het ook moeilijk hebben. Drie maanden wachten (om te beginnen) is gewoon kei-lang. Zelfs je kat voelt het aan, die komt je troosten! Gun jezelf die mopperbuien, je verdient het, wij allemaal.

Dikke knuf Wappie, niet makkelijk hé! Ik ben heel blij dat ik geen jongere zus heb, ik ben zelf de jonge zus. Lijkt me zo ongeveer het lastigst van alle zwangere buiken, das een zwangere buik van je kleine zusje.

[wat is er mis?]

Vereltje, tuurlijk heb jij recht op klagen. Amai nog niet. Een wachtmonster van minstens drie maanden. Ik vind 21 dagen pillen al lang, dus je moet niet vragen. Maar natuurlijk is het fijner om jezelf niet continu in zelfmedelijden te wentelen. Eens je dat te veel doet, maak je het jezelf al die tijd lastig. Maar af en toe eens een dip, een gevloek, geschreeuw of geween, moet zeker kunnen en heb je alle recht toe! Megaknuf en geef je kat er ook maar één.

Wappie, dikke knuf. Ik heb ook geen jongere zus, dus ik weet niet hoe ik zou reageren. Maar weet je wat ik doe als anderen mij vertellen dat ze zwanger zijn? Ik hou voor mezelf heel goed de gedachte voor dat zij er ook niet kunnen aan doen dat ik niet zwanger word. Het is niet hun schuld. Het is niet omdat ik niet zwanger kan worden, dat zij dat geluk niet mogen kennen. Bovendien wens ik niemand toe wat wij nu meemaken. Jij vast ook niet, en dan al zeker je zus niet. Ik hoop dat dit helpt om de goede relatie die je met je zus hebt te kunnen behouden. Ik weet dat je oprecht blij bent voor haar en hoop dat je op die manier toch een beetje kan "meegenieten" met haar. Hoe moeilijk het ook kan zijn, maar wij zijn hier voor je!

Dikke knuf,
Bokje

[Wappie]

Danku meiden...
Bokje, je hebt helemaal gelijk, het emotionele circus waar ik nu inzit wens ik mijn ergste vijand niet toe. De onmacht is soms ondraaglijk... Maar het is niemand zijn schuld dat ik niet zwanger geraak. En trouwens, we moeten positief blijven, deze maand kan het trouwens nog steeds raak zijn
We blijven hopen en dromen en aan iedereen een dikke 'geluks'knuffel!!

[wat is er mis?]

Hallo iedereen,

Ik wil nog eens kort mopperen. Maar heel kort dan . Gisteren ontdekte ik roos slijmverlies bij naar het toilet gaan. Ik wist direct hoe laat het was. Het verklaart ook onmiddellijk waarom ik geen hoofdpijn heb bij deze pilname. Bij mijn allereerste pil die ik vroeger nam, had ik ook geen hoofdpijn maar tussentijdse bloedingen. Dus de pil was te licht voor mij was toen het besluit. Ik had al schrik dat het niet goed zou werken deze pil. Zie dat mijn cysten er nog zijn? Even een groot moppermoment toen! Dus gebeld naar CRG. Ze stelden me gerust en zeiden dat het geen kwaad kon, het was alleen een "ongemak voor mij". Normaal zou het perfect moeten werken om de cysten te vernietigen. Fingers crossed. Als dat niet zo was, dan konden ze altijd nog mij op een zwaardere pil zetten. Dat laatste had ze er beter niet aan toegevoegd .

Bokje

[Vereltje]

Vandaag is zo'n dag dat ik blij ben dat ik jullie heb, en dat er hier een moppertopic is waar ik even op kan komen zeuren...

Ik zit er namelijk een beetje door, denk dat ik me wat te lang heb sterk gehouden. Gisterenavond heb ik tegen mijn man gezegd dat ik eens met een psycholoog wilde spreken en die viel volledig uit de lucht. Hij wist niet dat ik het moeilijk had, maar dat is vooral mijn eigen schuld. Ik wil nooit flauw doen, altijd blijven lachen terwijl ik vanbinnen mij heel klein voel en het liefst in een hoekje zou kruipen. Daar was hij dus erg van geschrokken...

Morgen ga ik bellen voor een afspraak (je kan alleen tussen 8 en 9 's morgens bellen...), hopelijk haalt die me wat uit de put.

[wat is er mis?]

Vereltje, een dikke dikke megaknuf. Je hebt het ook niet gemakkelijk hé meid. Zo minimaal 3 maanden moeten vechten tegen een wachtmonster. En dan nog eigenlijk aan de hele weg moeten beginnen. Het lijkt onmenselijk lang. Ik vind dat je het er al heel goed vanaf hebt gebracht. Echt chapeau meid. En dat je nu je klop krijgt, is eigenlijk niet meer dan normaal. Ik wou dat ik je kon helpen, je echt kon troosten. Ik vind het wel een goed idee om naar een psycholoog te stappen. Als ik in jouw schoenen stond deed ik hetzelfde. Ik hoop dat je snel terecht kan en dat ze je kan helpen. Het zal vast niet van een leien dakje lopen, maar je komt er weer bovenop meid.
En wij zijn er hier voor je! Wij steunen je, door dik en dun!

Liefs,

Bokje

[rika]

Vereltje,
Wat een toeval! Ik heb ook een moeilijk weekend achter de rug en m'n man viel ook uit de lucht.Hij moest gisterenochtend mee naar de gyn, zijn bloed wordt ook regelmatig getrokken. En hij geraakte niet eens op tijd uit z'n bed.Door het winterweer en m'n man die niet op tijd aangekleed was, waren we dus telaat bij de gyn. Volgens mijn man lag het alleen aan het winterweer. Ik was boos: hij moet maar 2 dingen doen voor die hele ICSI-cyclus: één keer mee gaan voor bloedname en op de dag van pick-up meegaan en sperma-staaltje meegaan!Grrr
Wij zijn bezig aan onze 6de ICSI. De druk is groot want ALS we verder doen, gaat het veel geld kosten...en die druk begint op mij te wegen.
Het is soms toch echt zwaar,he.
Veel moed!
Rika