bang voor IVF

[katteke]

hallo dames

ik heb ook vandaag te horen gekregen dat ik waarschijnlijk niet natuurlijk zwanger zal worden
mijn man zijn sperme is onvoldoende beweeglijk
daarom wil de gyne over gaan tot ivf
maar nu wilde ik wel weten hoe lang het ongeveer duurt van de diagnose tot de eerste ivf

bedankt en veel succes aan al diegene die ermee bezig zijn

[Lana]

Sakinah, veel succes de 25ste! Ik zal aan je denken. Laat ons iets gauw weten hé?
Ik zou ook staan wenen, indien ik harttonen zou horen van een andere ongeboren kindje. Dat is zeker niet stom, het is eerder een logische reactie eigenlijk. Het doet je wel iets om dat te horen, zeker als het niet zo goed gaat met je wens naar kinderen. Alle emoties komen dan naar boven.

Meisje100, Je hebt zeker recht op tranen. Laat ze maar vloeien. Dat kan deugd doen! Ik denk ook dat iedereen anders op de behandelingen reageert. Het hangt ook af van je gemoedtoestand op dat ogenblik. Als je moe bent, zal je zeker een traantje meer laten dan anders.

Conny2, ik probeer ook van dag tot dag te bekijken. Maar het is niet zo gemakkelijk. Als er maar iets misgaat, dan duurt het weer een tijdje eer ik weer op mijn positieven ben. De laatste tijd trek ik me de dingen nogal hard aan. Het is afzien, maar als de kans bestaat dat wij ook een prachtig kindje zouden krijgen via ivf, dan heb ik het er voor over.

Katteke, het is een harde klap hé? Mijn man heeft ook problemen met zijn zaadcellen.
Ik zou ook graag willen weten hoe lang het duurt eer de eerste behandeling begint. Ik wil graag zo vlug mogelijk starten.

Ik wens iedereen nog veel moed en succes!

Knuffels,

Lana

[katteke]

goede avond dames

het is inderdaad een harde klap als je zo een dingen verneemt. bij mij was het dan ook nog aan de telefoon. het voelde alsof de grond even onder me vandaan ging. ik kan echt niet meer wachten. mijn twee beste vriendinnen zijn dan ook nog eens zwanger. bij eentje ga ik meter worden. ik ben natuurlijk dolblij voor hen. maar het knaagt toch een beetje

ik hoop dat we snel kunnen beginnen lana, dan kunnen we ook onze ervaringen hierover delen

groetjes en dikke x

[Conny2]

Hoi lana,

Gewoon ff een kort berichtje hoor, want heb ergens anders uitgebreider geantwoord op je berichtje.

hopelijk heb je ondertussen goed nieuws gekregen. Je kon dezelfde dag voor bloedname als ik niet?

Bij mij was de test positief , maar ik wacht toch nog met een bang hartje af tot volgende week als ik voor de tweede bloedname mag gaan.
Dat had ik ook nadat ik zwanger was van mijn eerste kindje; het heeft echt geduurd tot ik tien weken ver was voor ik eens opgelucht durfde 'oef' te zeggen. Als je zoveel moeite hebt gedaan komt het extra hard aan als het dan uiteindelijk toch nog mis loopt.

Groetjes!

[katteke]

he dametjes

hoe zit het met de vorderingen
is het nog steeds afwachten
want er is al even niet zoveel meer geschreven
ik heb vandaag te horen gekregen dat het geen invitro gaat worden maar wel icsi
bah niet zo leuk nieuws
maar we houden de moed erin he
dikke x aan aldiegene die wel goed nieuws hebben
en een nog dikkere x aan aldiegene die slechter nieuws hebben

[Katrientje84]

Hoi!

Wij gaan starten met IVF poging.
Met wat geluk zullen we dit jaar onze eerste poging ondergaan, anders zal het begin januari zijn.
Toch allemaal spannend!

Groetjes

[Lana]

Hey iedereen,

Hebben jullie ook wel eens het gevoel van niet gesteund te worden door de omgeving? Gisterenavond was het weer een ramp bij ons. Mijn schoonmoeder weet van ons 'probleem' en vertelde haar uitgesproken mening. 'Ivf, daar zou ik nooit mee beginnen', 'Ik ken een collega die dat ook heeft gedaan en die heeft afgezien' en 'allez, dat is tegen de natuur in!'
Ik had echt goesting om weg te lopen en te huilen. Waarom kan ze nu niet gewoon zeggen van ' wat jullie ook beslissen, ik sta achter jullie keuze'???? Dat zou pas echte steun zijn!
Ik heb nu het gevoel dat wat we nu ook doen, het nooit goed zal zijn voor haar. Over adoptie is ze ook al niet te spreken 'allez, zo'n vreemd kind' 'dat geeft zeker problemen'
Het doet pijn om dat te horen. Ik wil dolgraag een kind en heb er eigenlijk alles voor over.
Nu heb ik echt het gevoel dat mijn man en ik er alleen voor staan. Wij hebben afgesproken dat wat we ook gaan doen, dit niet meer te vertellen aan familie of vrienden. Het doet te veel pijn om zo'n reacties te horen.

Groetjes,

Lana

[pelkie]

Lana,

Dat doet zeker pijn als iemand die zo dicht bij je staat zulke uitspraken doet.
Maar jij weet dat haar argumenten geen steek houden, dus hoef je er ook geen rekening mee te houden.

Ik heb me een beetje tegen mijn moeder gewapend, heb er afstand van genomen omdat ik beseft heb dat ik ze toch niet meer ga veranderen. Het doet dan nog pijn, maar je kan't toch gemakkelijker van je afzetten...

sterkte
pelkie

[Katy]

Hoi Lana,

Weinig taktvol zou ik zo zeggen.
Als ze weet dat jullie bezig zijn met behandelingen, zou ze toch moeten verstaan dat elke steun dan welkom is.
Maar trek het je niet aan.
Mijn schoonmoeder is nog een pak erger.
Nog voor dat zij op de hoogte was van ons probleem, zei ze steeds, als het gespreksonderwerp over kinderen ging, het volgende : kinderen dat is een last, dat maakt alles vuil, dat maakt stof en zit met zijn voeten in de zetel. Ik kon haar toen wel wurgen. Vorig jaar zei ze eens, toen het weer over kinderen krijgen ging : daar zijt gij al wat te oud voor, niet ? Hoe cru kunt ge zijn. Mijn oplossing is nu : mijn bezoeken aan haar tot een minimum beperken.
En als ik ze dan toch nog eens moet zien, dan sluit ik mijn oren af en denk ik diep van binnen : zever maar wat, stom mens. Ik doe wat ik wil.
Hoop dat deze tip je wat kan helpen. Doe je eigen ding, zij heeft daar zich niet met te bemoeien.

Katy, experte met lastige schoonmoeder

[meisje100]

Ik heb de indruk dat mijn schoonmoeder mij beter begrijpt dan mijn eigen mama. En persoonlijk heb ik het daar heel moeilijk mee
Ik denk dat hier nog maar eens het cliché "als je het niet meegemaakt hebt, weet je echt niet waarover het gaat" van toepassing is. En dan nog: elke situatie is zoo verschillend!
Ik heb gewoon de indruk dat er nogal 'licht' wordt over gegaan: zo van: ach, het is allemaal niet zo erg zeker, en als ge een baby hebt, dan spreek je daar allemaal niet meer over. OKee, ik kan er in komen dat dat misschien wel waar zal zijn, maar vandaag ben ik nog niet zwanger, dus is voor mij elke stap in de IVF psyhisch en fysisch even moeilijk.
Ik moet zondag naar het ziekenhuis voor mijn allereerste pick-up. Ik heb minstens 30 eicellen klaarzitten ... ik voel mij alsof mijn buik gaat ontploffen en als je dan een reactie krijgt van "ach, het zal zondag wel allemaal over zijn", dan heb ik gewoon zin om te huilen. Want voor mij begint het pas na zondag ...

[Lana]

Ik denk dat ik gewoon mijn schoonmoeder niets meer zal vertellen over ons 'babyproject'. Dan krijg ik tenminste die taktloze reacties niet meer.
Het is toch een groot verschil met mijn eigen moeder. Met mijn moeder kan ik supergoed opschieten. Als ik ween, huilt mijn moeder mee. Als ik nood heb aan steun, bel ik haar gewoon op en luistert ze zonder me te onderbreken of 'het beter te weten'. Een moeder uit de duizend!

Inderdaad, de mensen gaan er te licht over. Zelfs voordat we een kinderwens hadden, had ik altijd geweten dat ivf een loodzware behandeling is waar men niet zo licht mag overgaan. Ik heb respect en bewondering voor degenen die ermee bezig zijn.

Meisje100, nog veel succes zondag met je allereerste pick-up. Laat je niet doen door andermans reactie hé. Ze weten niet waarover ze spreken.
Veel moed!

Lana

[Katrientje84]

Hoi dames,

Goh dit is zo herkenbaar! Mijn moeder is ook zo een beetje, met haar stomme opmerkingen altijd! Ze vindt het nemen van hormonen onverantwoord en ze denkt dat je dan meer kans hebt op kanker.
Toen we nog niet wisten dat we aangewezen waren voor ivf zei ze me gewoon : laat toch direct ivf doen, das het gemakkelijkste! Precies of je hebt dat zomaar te kiezen!! Ongelooflijk!

In ieder geval, mijn vriend en ik hebben besloten om hier zo weinig mogelijk over te spreken met ouders/vrienden. Er zijn 2 koppels die het weten omdat je toch met iemand moet praten, maar voor de rest gaan we het gewoon voor onszelf houden...
En nu maar hopen dat het niet te lang duurt voor we zwanger worden.

Groetjes en prettig weekend

P.S: wij proberen met de eerste ivg poging begin januari

[Nala80]

Mijn man en ik beginnen in januari ook met IVF. Ik zie er tegenop. Ik ben nerveus, en vraag me af of het wel de bedoeling is dat we kinderen krijgen. Kinderen krijgen zou zo moeilijk niet mogen zijn. Dat is mijn gevoel.

Maar mijn verstand zegt dan, medisch is het mogelijk, en het is nog steeds mijn eicel en zijn zaadcel, het komt alleen buiten het lichaam samen. Dus waarom niet?

Ik vertel het aan niemand dat we met een behandeling bezig zijn. Soms wel moeilijk, maar je vermijdt nare opmerkingen van mensen die het zich niet kunnen inbeelden. Gelukkig krijg ik wel steun van mijn echtgenoot en van de mensen op dit forum.

Dank je wel.

[meisje100]

hey nala80
de meesten onder ons hebben hetzelfde gevoel: waarom gaat het bij een ander als vanzelf en moet het voor anderen allemaal zo moeilijk zijn?
Wij hebben er zelf voor gekozen om niet te veel mensen in te lichten over onze behandeling. Maar een handvol mensen zijn op de hoogte, en hoe goed we ook hebben 'geslecteerd', soms vallen de reacties nog heel hard tegen. En aan de andere kant krijgen we soms steun van iemand van wie we het helemaal niet verwacht hadden, zo zie je maar ... Ikzelf voel mij soms heel eenzaam met ons probleem.
Ook wij hebben heel veel vertrouwen in de medische wereld. Ik hou altijd in mijn achterhoofd wat mijn gynea zei tijdens een van de consultaties: "wij zijn kleine tovenaars..."
Ik hoop dat zowel onze droom als jouw droom weldra mag uitkomen meid!

[katteke]

hallo dames

lana hoe ver sta jij

ik moet de 17de bij de fertiliteitskliniek in genk zijn
ben wel een beetje bang


wie heeft nog veranderingen