Hey meid
I feel/felt the same...
je kunt idd niet zo goed je 'ei' meer kwijt hé (;))
Ook al heb ik bij de brusjespoging mijn portie ellende gehad (overstimulatie), ik voelde mij ook vrij snel 'ongemakklijk' met mijn luxe positie.
maar ik ben altijd wel goed blijven supporteren voor iedereen hier en ik leef nog altijd intens met jullie mee
die angst dat het mis kon lopen had ik precies iets minder in het begin. maar ik had minder 'besef' van mijn zwangerschap en kon echt niet gaan genieten.
met momenten voelde het bij mij aan alsof ik afscheid moest nemen van DVO omdat tja, onze kinderwens eigenlijk vervuld is en ik niet echt nog in de MMM zit. ook al draag ik mijn verleden mee en de trauma's
ik hoop in elk geval nog een beetje een meerwaarde te brengen hier, ondanks mijn gezaag en geklaag af en toe
want behalve zwanger, zijn wij ook 'mama' met alle ervaringen en belevenissen vandien
ik voel mij hier meer thuis dan op een ander forum
maar soms voelt het ook meer aan alsof ik gewoon een soort dagboek hier bijhoudt van alle ups en downs
vaak hebben posts ook niets meer te maken met fertiliteit / baby's... en ja, dat komt omdat ik hier ook het gevoel heb vriendinnen te hebben en te ontmoeten
ik vraag me veel af hoe lang ik hier nog zal vertoeven, en ik vrees dat ik na de eerste maanden vh brusje-schap/ BV perikelen langzaam afscheid ga moeten nemen...
we zullen dan wat vaker meetings moeten organiseren zeker ?
ik hoop toch uit de grond van m'n hart dat er nog heel veel hier het topic mogen vervoegen!