Bevallen na de zomer van 2011...

[Shadow]

V'ke, hier zijn geen woorden voor. Ik vraag me af hoe ik me zou gevoeld hebben moest ik afgelopen woensdag dergelijk nieuws te verduren hebben gekregen, en eerlijk waar, ik kan het mij ni voorstellen. Ik durf het me ook niet voor te stellen. Het moet verschrikkelijk zijn.

Veel sterkte, neem de tijd om het rustig te verwerken, we denken hier allemaal aan je...

[Marleen]

Beste V'ke,

Ik ken je niet. Ik heb gewoon enkele berichtjes van je gelezen op het forum. Maar bij je laatste berichtje begon ik zo te huilen. Ik kan me niet voorstellen wat je nu meemaakt. alleen dat het erger dan verschrikkelijk moet zijn. Ik hoop dat je de moed kan vinden om hier mee om te gaan. Ik zou zo graag dat ik met mijn traantjes een deel van het verdriet kon overnemen. Ik weet dat dat niet kan. Er zijn dus geen woorden voor.

Veel sterkte!

[V'ke]

Dag meisjes,

De tranen rollen alweer over mijn wangen bij het lezen van jullie lieve berichtjes. Eén voor één betekenen ze allemaal een duwtje in de rug, bedankt hiervoor. En ik wil jullie zeker geen schrik aanjagen met dit slechte nieuws, maar ik kon moeilijk hier in dit clubje blijven zonder iets te zeggen...

Zorg goed voor jullie kleine wondertjes, het zijn allemaal geschenkjes om te koesteren. Ik heb het nochtans ook gedaan, maar om één af andere reden mochht het niet zijn. Heb me de afgelopen dagen zeer veel vragen gesteld bij dit alles, maar probeer me er stilletjesaan bij neer te leggen en rust te vinden.

Gisteren nog eens op echo geweest bij plaatselijke gyne, maar omwille van een slecht gevoel, wil ik er verder niet meer behandeld worden. Er was zeer weinig menselijkheid bij het verwerken en behandelen van een miskraam (ik moest het allemaal zelf maar weten qua keuze van curettage of afdrijving via medicatie (wie is dan de dokter? (vraag ik mij af); bovendien is het krokusvakantie, dus weinig artsen aanwezig en konden ze me niet eens een deftige afspraak geven,alsof deze miserie nog niet erg genoeg is... Enfin, alles bijeen een rampzalige voormiddag, tot ik dan besloten heb om terug naar jette (crg) te bellen en ik nu daar verder zal behandeld worden. Ze waren daar veel menselijker en begrijpend, morgen moet ik er al naar toe voor bloedname en echo. Daarna gaan ze beslissen wat het beste is : medicamenteus behandelen of een curettage doen. Het weefsel zal dan ook onderzocht worden, dat waren ze in het eerste ziekenhuis ook al niet van plan.

Wat een mens soms allemaal dragen kan en moet...

V'ke

[Zij en haar]

Oh V'ke,

Vreselijk dat ze je daar nou niet goed in begeleiden...

Ik vind dat soms zo erg hé... voor hun is een miskraam misschien wel 'routine'... maar voor de vrouw in kwestie is dat dus wel even de hel hé... Daar dan opeens zo luchtig mee omgaan... dat snap je toch niet?

Ik hoop echt dat ze je in het CRG goed opvangen en begeleiden... en dat jullie samen kunnen delen en terug wat rust vinden...

Heel veel liefs,
Z/H

[bernadette]

Hallo,
Ik ben nieuw op dit forum. Eerst graag mn deelneming meegeven met V'ke. Het moet erg moeilijk zijn na zo lang wachten en hopen een miskraam... Ik heb twee miskramen achter de rug, waarvan de eerste op 20 weken, de andere vrij vroeg. Ik heb wel niet zo lang moeten wachten op de zwangerschappen. Hoewel, deze keer toch 7 maanden omwille van PCO en dus erg onregelmatige cyclussen. De derde Clomid kuur was het dan toch raak. Ik heb ook een super leuk zoontje dat in mei 3 jaar wordt en me op de been houdt.

Vandaag heb ik een goede echo gehad op 10,5 week. Ik heb veel steun gehad aan dit forum, ik voelde me erdoor minder alleen. Daarom sluit ik me graag aan. Wel ben ik nog erg bang om het kindje nog te verliezen. De echo maakte me heel blij. Het kindje bewoog veel,...

De gynaecoloog zei dat ik mocht stoppen me utrogestan, dat durf ik niet goed...

De zon vandaag is ook goed voor mn gemoed!

Groetjes en veel moed allemaal!

VBD
Stienske: 3 september 2011
Vi: 6 september 2011 (maar waarschijnlijk wat vroeger doordat het een tweeling is)
Bernadette: 30 september 2011
Shadow: 1 oktober 2011
Anks: 7 oktober 2011
Marleen: 11 oktober 2011 (maar volgens onze eigen telling is het 4 dagen eerder )
V'ke : 13 oktober 2011
Z/H: 18 oktober 2011
Lieskem: 18 oktober 2011
Beurtflight: 25 oktober 2011 (denk ik)


Volgende echo
V'ke : 3 maart 2011
Beurtflight:8 maart 2011
Vi: 10 maart 2011
Z/H: 15 maart 2011
Shadow: 21 maart 2011
Marleen: 22 maart 2011
Anks: 22 maart 2011
Bernadette: 23 maart 2011
Lieskem: 5 april 2011

[Marleen]

V'ke,

Ik vind het ongelofelijk hoe jij kan schrijven over wat er gebeurd is. Hoe je aangeeft dat wij ook voor onze wondertjes moeten zorgen. Ik weet niet of ik dat zou kunnen neerschrijven als ik in je schoenen zou staan. Maar ontzettend bedankt voor je bericht

Hopelijk kunnen ze je in Jette goed begeleiden. Veel moed!

Bernadette, wees welkom. Een beetje een droevig moment om bij dit groepje te komen, maar daarom niet minder welkom.

groetjes

[Shadow]

Hoe gaat het hier met iedereen?

Ik heb er een paar moeilijke dagen op zitten. Misselijk, moe, hoofdpijn, het komt zo allemaal een beetje tegelijk. Hopelijk ben ik geen uitzondering en verdwijnen die kwaaltjes na 3 maanden. Nog anderhalve week te gaan en we hebben de kaap van 12 weken bereikt. Ik denk wel dat ik me dan iets meer op mijn gemak ga voelen... Ik hoop het alleszins.

[Zij en haar]

Hey dames,


Ik kijk vreselijk uit naar dinsdag... ik zou graag weten of alles goed gaat met ons ukje, want zoals het nu voelt zuigt hij/zij energie.

Ik ben terug vreselijk moe... en ben gewoon tot niets in staat. Bovendien kon ik dinsdag een hele dag niets van voedsel of drank binnen houden. Dus was ik gister, en vandaag ook nog, zo slap als een pannenkoek. Onder de douche ben ik deze morgen beginnen wenen omdat ik me zoooo verschrikkelijk ellendig voel. Ik zou 2 maand geleden elke zwangere vrouw die zo aan het klagen zou zijn, onmiddellijk van antwoord hebben gediend... Maar ik moet toegeven dat "zwanger zijn" momenteel écht niet voelt zoals ik het verwacht had... Nu, begrijp me niet verkeerd: ik heb het er allemaal voor over!! Maar het is wel verdomd lastig!


Ik ben wel blij te lezen dat ik niet de enige ben die zich zo rot voelt, en dat Shadow ook lastige dagen had. Ik dacht al dat ik niet meer normaal was.

Veel liefs,
Z/H

PS: Welkom, Bernadette!

[Shadow]

Hey Z/H,

Geloof me, ik ben nog steeds over the top gelukkig dat ik eindelijk onze droom zie in vervulling gaan! (deze morgen bijna al dansend op gestaan, en je moet weten dat ik normaal gezien een dijk van een ochtendhumeur heb ) maar op bepaalde momenten voel ik me zodanig ellendig dat ik gewoon heel de tijd mijn zetel zou willen in kruipen.

Ik zou nog mogen blijven sporten van de gyne, maar ik heb er 's avonds gewoon de fut niet meer voor. Ik ben zodanig moe. En ik geraak ook maar niet uitgeslapen. Ik mag nog zo'n goeie nachtrust hebben gehad, elke keer weer zijn er die vlagen van vemroeidheid die me overvallen.

Dus mijn gevoel is net hetzelfde als bij jou: overgelukkig en er alles voor over hebben, maar soms je gewoon wat minder goed voelen. Ik denk dat dat wel toegelaten is

[Shadow]

Btw: zijn er mensen hier die een Angelsound hebben? Ik ben aan het overwegen om er mij eentje aan te schaffen! Moet zalig zijn om tussendoor de hartslag van je beebje te kunnen horen!

[Marleen]

Hello allemaal,

Voor diegenen die Echo gepasseerd hebben: hoe was het?
Z/H: zo jaloers dat je deze keer een week voor mij zit! ik ben zo aan het aftellen, ook naar dinsdag, maar die daarop.

Hier alles redelijk, maar ook niet helemaal top. In het begin had ik van niets last, maar nu ben ik constant moe; Ben al halve dgen van het werk thuis gebleven om wat bij te slapen, maar het blijft lastig en ik blijf moe dus. En de momenten dat ik dan op het werk ben, gaat het ook totaal niet vooruit. Maar ja,ik denk dan maar: dan moet ik maar naar mijn lichaam luisteren en tijd maken om te rusten. (En soms begin ik dan ook te zenuwen over de dingen die ik niet aan het doen ben, maar dan verplicht ik mezelf dat uit te schakelen).

Shadow: een vriendin van mij had zo'n angelsound denk ik. En ik zou die van haar mogen lenen. Ze zij dat dat heel rustgevend was,. Zij was vaak misselijk en echt ziek, en dan kon dat haar rust geven en terug bij het kindje brengen. Maar ik dacht dat het er vanaf hing wanneer je dat kon gebruiken: voor sommigen gaat dat vanaf 12 weken, maar voor sommigen pas later ofzo.

[Sterretje]

ik vond een angelsound de investering waard na onze lijdensweg.
Ik kon het hartje soms al eens horen vanaf 13 weken, na lang zoeken, maar echt altijd vinden ging maar vanaf 16 weken, en da's dan ook meestal de periode dat de meeste kwaaltjes beter zijn, maar ook dat het buikje begint te groeien.
sinds ik elke dag beweging voel van ons kindje gebruik ik de angelsound nog nauwelijks. maar ik vond het wel heerlijk. Even terug bij de werkelijkheid en alle zorge nvan de baan!

[fije]

Dag lieve meiden,
Ik ben 16 weken zwanger en vertoef soms op de topic: "aftellen naar de zomer" maar ik ben daar de laatste van de hoop dus ik kom hier ook af en toe kijken. Z/H, voel je maar niet schuldig hoor. Ik voelde me net zo. Ik heb ook een paar keer moeten huilen. Misselijk was niet erg maar ik had zo vaak migraine, 2x op week. Werken kon echt niet dan en ik voelde me zo ellendig. Spruitje zoog ook al mijn energie op. Ik had echt in niets zin. Gelukkig voel ik me deze week veel beter en ben al twee weken migraine vrij. Dus iedereen: hou de moed er in. Vanaf nu begin ik ook meer te genieten en heb vorige week mijn eerste babyspulletje gekocht. Het wordt nu meer werkelijkheid. Volgende week vrijdag hebben we volgende echo en hopelijk komen we dan het geslacht te weten. Maar nu een vreemd vraagske: zijn jullie nooit bang dat er toch geen wissel in het ziekenhuis is gebeurd met embryo'tje of zaadcellen? Mijn vriend is niet blank en is zo bang dat we straks een wit kindje zullen krijgen. Ik probeer hem te overtuigen maar het blijft toch in zijn hoofd spoken.
Fijn weekend.

[Sterretje]

hey fije

wij hebben ons die bedenking ook gemaakt.
toen wij bij ons 1e kindje de PU hadden moest mijn man z'n staaltje afleveren. En de man die voor hem was, was niet bepaald een fris en snugger type.
'k heb toen ook al lachend gezegd: zorg dat onze naam duidelijk op dat potje staat.
en ja, gedurende de zwangerschap spookte het regelmatig door ons hoofd.
wij hebben toen eens een 3D echo gehad en toen kon ik mooi de structuur van het gezichtje zien: lippen en neus. 't was e identieke copie van m'n man! en ook meteen na de geboorte kwam die herkenning er.
tuurlijk kan je de huidskleur niet zien hé, maar ik bedoel. de kans dat er e fout gemaakt wordt is eigenlijk nihil, daar moet je maar vanuit gaan!

[Anks]

Dag iedereen,

Ik heb niet zo veel te melden, vandaar mijn afwezigheid in dit topic. 't Leven gaat zijn gangetje, véél te traag naar mijn zin want die echo lijkt nog extreem ver weg. 'k Voel me wel OK, nog steeds geen echte misselijkheid, wel veel oprispingen. De vermoeidheid is er ook nog wel, maar als ik op tijd ga slapen valt dat allemaal wel mee. 'k Heb me er al bij neergelegd dat mijn avond na het eten niet veel meer voorstelt, 'k ga gewoon slapen als ik moe ben. Shadow en Z/H, vervelend dat jullie zich zo ellendig voelen. Ik zou ook wel eens traantjes laten hoor, als ik me zo zou voelen, dat lijkt me heel normaal en doet niets af aan jullie blijdschap met de zwangerschap.

Dat ik zwanger ben, voelt nog altijd héél onwerkelijk. 'k Geniet wel van het idee, maar 't voelt toch raar. Maar ja, 't is een illusie te denken dat je 24 u op 24u euforisch kan rondlopen hé 'k Ga het pas écht leuk vinden op het moment dat ik het ga kunnen delen met familie en vrienden. Voorlopig verzwijgen we het nog, en dat vind ik vaak heel moeilijk. Ook aan de concrete voorbereidingen en het kopen van de eerste spulletjes durf ik nog lang niet te beginnen. Dan pas gaat het echt concreet worden voor mij!

Bernadette: een miskraam gehad op 20 weken, begrijpelijk dat je bang bent om je kindje weer te verliezen. Ik duim voor je, deze keer gaat het anders zijn, het komt goed!

Fije: mijn man en ik maken daar soms grapjes over, over een mogelijke verwisseling van embryo's of zaadcellen, maar 'k ben er zeker van dat je het ziekenhuis wel kan vertrouwen. Zoals ze op alle bloedstalen e.d. klevertjes aanbrengen, verschillende keren je naam vragen,... Ze weten wel waar ze mee bezig zijn en hoe delicaat dat is!

Shadow: zo'n Angelsound, daar zou ik niet mee mogen thuiskomen van mijn man. Hij vindt nu al dat ik er te veel over pieker, en zou me nog liefst van al weghouden van dit forum en de onheilstijdingen die je hier tegenkomt... Dus zo'n ding keilt hij meteen de vuilbak in

Groetjes en een prettig weekend iedereen!