Ringling,
De kansen zijn misschien lager, maar je mag denk ik ook 3 pogingen doen voor 1 betaalde poging. Dus ben je niet dadelijk al je pogingen kwijt. De hoop niet opgeven hé! Er zijn er al zwanger geraakt door IVM, dus het kan!!!!
Ik duim voor je!!!
New IVF/ICSI-clubje - XX of XY ERBIJ = WIJ
-
stienemien
- Berichten: 453
- Lid geworden op: 24 februari 2010, 9:34
-
stienemien
- Berichten: 453
- Lid geworden op: 24 februari 2010, 9:34
zucht.
Onze beste vrienden hebben deze ochtend een dochter gekregen. En ze hebben de naam gekozen die wij al altijd hebben willen geven aan onze dochter. Ze wisten het niet, en we nemen ze niets kwalijk, maar het voelt nu aan alsof zij onze dochter cadeau hebben gekregen. En alsof ze daarboven eens goed met ons aan't lachen zijn. Ik ben er echt niet goed van
Onze beste vrienden hebben deze ochtend een dochter gekregen. En ze hebben de naam gekozen die wij al altijd hebben willen geven aan onze dochter. Ze wisten het niet, en we nemen ze niets kwalijk, maar het voelt nu aan alsof zij onze dochter cadeau hebben gekregen. En alsof ze daarboven eens goed met ons aan't lachen zijn. Ik ben er echt niet goed van
-
mini
- Berichten: 152
- Lid geworden op: 9 februari 2011, 20:13
Al een hele tijd geleden dat ik hier nog iets postte, maar hier ben ik weer
@Ruby: vééél sterkte, 't is een schrale troost maar ik weet wat je doormaakt nu, neem je tijd voor alles te verwerken èh, dat heb je zeker nodig
@Stienemien: nee, dit moet zo verschrikkelijk zijn! Ook wij hebben al lang een jongensnaam in gedachte, en zijn elke keer opgelucht als er iemand bevalt en het niet 'onze' naam geworden is. Ook veel sterkte voor de komende tijd.
Even een update over mij: na mijn zevende en laatste IUI in januari, schreef ik dus vorige keer dat het weer op niets uitgedraaid was. Ik had immers gewoon 2 weken na de inseminatie mijn regels gekregen. Een kleine week later had ik echter terug bloedverlies. Omdat ik aan mijn lichaam voelde dat er iets niet klopte, ben ik toch maar naar de huisarts gegaan. De bloedtest was buiten alle verwachting positief! Mijn HCG-waarde bedroeg toen 84. Mijn huisarts zei me dat dit laag was, zeker als ze vanaf de laatste inseminatie verder telde. Maar die waarde betekende dat er ofwel iets was, ofwel iets geweest was... Ik was dus op haar aanraden nog maar voorichtig gelukkig, maar voelde me toch al wel een beetje blij! 4 dagen later moest ik terug komen om nog eens bloed te laten prikken. En wat bleek... HCG gestegen naar 261. Dit was weer niet spectaculair hoog, maar wel goed gestegen. Ze raadde me aan zo snel mogelijk een gyneacoloog te zien, om de zwangerschap al dan niet te bevestigen... Een week later was het eindelijk zo ver, en tot onze grote spijt was er niets te zien. De gyne zei dat dit normaal was, volgens hem is er pas iets te zien vanaf een HCG-waarde van 2000. Dus weerom bloed laten nemen, HCG ditmaal gestegen naar 580. Was dik verdubbeld op een week tijd, gyne vond dit nog niet abnormaal. Vrijdagmorgen terug bloed laten nemen, mocht dan in de namiddag bellen voor het resultaat. HCG was ditmaal gestegen maar slechts heel licht, naar 601. De gyneacoloog was zo vriendelijk om mij die avond nog te zien, zodat ik voor het weekend toch iets wist. Op de echo zag hij dat er reeds vocht in mijn buik zat, dit was een zeer slecht teken en dat was er zeker dinsdag nog niet. Gevolg: vermoeden van buitenbaarmoederlijke zwangerschap, we moesten van bij hem thuis recht naar het ziekenhuis voor een spoedoperatie. Wat er dan allemaal door je heen gaat, is met geen woorden te beschrijven... Ik wist ergens al wel dat het allemaal niet goed was, maar dat het zo ging aflopen??? Ik ben dus die vrijdagavond geopereerd en de rechtereileider is verwijderd, hij was al aan het 'lekken', dat vocht was blijkbaar bloed in mijn buik. Mijn gyneacoloog zei nog in de operatiezaal tegen de andere verpleegkundigen: 'nu had ik ze eindelijk zwanger, en nu moet ze hier zo komen liggen...' Het was een schrale troost, maar hij had echt medelijden met mij.
Dit alles is inmiddels 2 weken geleden. Ben ook 2 weken thuis geweest van het werk. De eerste week heb ik het héél moeilijk gehad, veel gehuild en geslapen. Deze week gaat het al beter, ik probeer mij vast te houden aan het feit dat ik toch al eens zwanger geweest ben, en dus wel weet dat het effectief kan.
Wij waren ondertussen reeds éénmaal in Leuven geweest om te starten met IVF, en hadden een afspraak voor het Intake-gesprek de dag voor ik geopereerd ben. Dit heb ik toen afgebeld, want toen was ik dus zwanger... Heb ondertussen een nieuwe afspraak einde april, want ik moet natuurlijk eerst nog terug langs bij mijn gyneacoloog om te zien of alles hersteld is.
Gisteren ben ik ook de eerste maal bij een acupuncturist langs geweest. Ik liep al langer met het idee rond, en heb nu doorgebeten. Hij wil mij een keer of 3-4 zien voor de behandeling, en dan natuurlijk ook tijdens de behandelingen (waarschijnlijk in juni). Zijn er hier nog die IVF combineren met acupunctuur?
Veel succes nog allemaal, op een dag gaat onze droom uitkomen
groetjes mini
@Ruby: vééél sterkte, 't is een schrale troost maar ik weet wat je doormaakt nu, neem je tijd voor alles te verwerken èh, dat heb je zeker nodig
@Stienemien: nee, dit moet zo verschrikkelijk zijn! Ook wij hebben al lang een jongensnaam in gedachte, en zijn elke keer opgelucht als er iemand bevalt en het niet 'onze' naam geworden is. Ook veel sterkte voor de komende tijd.
Even een update over mij: na mijn zevende en laatste IUI in januari, schreef ik dus vorige keer dat het weer op niets uitgedraaid was. Ik had immers gewoon 2 weken na de inseminatie mijn regels gekregen. Een kleine week later had ik echter terug bloedverlies. Omdat ik aan mijn lichaam voelde dat er iets niet klopte, ben ik toch maar naar de huisarts gegaan. De bloedtest was buiten alle verwachting positief! Mijn HCG-waarde bedroeg toen 84. Mijn huisarts zei me dat dit laag was, zeker als ze vanaf de laatste inseminatie verder telde. Maar die waarde betekende dat er ofwel iets was, ofwel iets geweest was... Ik was dus op haar aanraden nog maar voorichtig gelukkig, maar voelde me toch al wel een beetje blij! 4 dagen later moest ik terug komen om nog eens bloed te laten prikken. En wat bleek... HCG gestegen naar 261. Dit was weer niet spectaculair hoog, maar wel goed gestegen. Ze raadde me aan zo snel mogelijk een gyneacoloog te zien, om de zwangerschap al dan niet te bevestigen... Een week later was het eindelijk zo ver, en tot onze grote spijt was er niets te zien. De gyne zei dat dit normaal was, volgens hem is er pas iets te zien vanaf een HCG-waarde van 2000. Dus weerom bloed laten nemen, HCG ditmaal gestegen naar 580. Was dik verdubbeld op een week tijd, gyne vond dit nog niet abnormaal. Vrijdagmorgen terug bloed laten nemen, mocht dan in de namiddag bellen voor het resultaat. HCG was ditmaal gestegen maar slechts heel licht, naar 601. De gyneacoloog was zo vriendelijk om mij die avond nog te zien, zodat ik voor het weekend toch iets wist. Op de echo zag hij dat er reeds vocht in mijn buik zat, dit was een zeer slecht teken en dat was er zeker dinsdag nog niet. Gevolg: vermoeden van buitenbaarmoederlijke zwangerschap, we moesten van bij hem thuis recht naar het ziekenhuis voor een spoedoperatie. Wat er dan allemaal door je heen gaat, is met geen woorden te beschrijven... Ik wist ergens al wel dat het allemaal niet goed was, maar dat het zo ging aflopen??? Ik ben dus die vrijdagavond geopereerd en de rechtereileider is verwijderd, hij was al aan het 'lekken', dat vocht was blijkbaar bloed in mijn buik. Mijn gyneacoloog zei nog in de operatiezaal tegen de andere verpleegkundigen: 'nu had ik ze eindelijk zwanger, en nu moet ze hier zo komen liggen...' Het was een schrale troost, maar hij had echt medelijden met mij.
Dit alles is inmiddels 2 weken geleden. Ben ook 2 weken thuis geweest van het werk. De eerste week heb ik het héél moeilijk gehad, veel gehuild en geslapen. Deze week gaat het al beter, ik probeer mij vast te houden aan het feit dat ik toch al eens zwanger geweest ben, en dus wel weet dat het effectief kan.
Wij waren ondertussen reeds éénmaal in Leuven geweest om te starten met IVF, en hadden een afspraak voor het Intake-gesprek de dag voor ik geopereerd ben. Dit heb ik toen afgebeld, want toen was ik dus zwanger... Heb ondertussen een nieuwe afspraak einde april, want ik moet natuurlijk eerst nog terug langs bij mijn gyneacoloog om te zien of alles hersteld is.
Gisteren ben ik ook de eerste maal bij een acupuncturist langs geweest. Ik liep al langer met het idee rond, en heb nu doorgebeten. Hij wil mij een keer of 3-4 zien voor de behandeling, en dan natuurlijk ook tijdens de behandelingen (waarschijnlijk in juni). Zijn er hier nog die IVF combineren met acupunctuur?
Veel succes nog allemaal, op een dag gaat onze droom uitkomen
groetjes mini
-
Ruby
- Berichten: 204
- Lid geworden op: 19 september 2010, 11:06
Mini, ik heb deze week iets heel gelijkaardigs meegemaakt, met dezelfde gevolgen. Misschien post ik morgen mijn verhaal.
Stienemien, ik kan me inbeelden dat dit echt moeilijk te (ver)dragen valt. Maar niets houdt jullie tegen jullie naam toch te houden. Als je het toch te vreemd vind, heb dan maar vetrouwen dat jullie een heel mooie passende naam zullen vinden. Je zal er plots op botsen!
Aan iedereen, dank je voor de lieve reacties.
Stienemien, ik kan me inbeelden dat dit echt moeilijk te (ver)dragen valt. Maar niets houdt jullie tegen jullie naam toch te houden. Als je het toch te vreemd vind, heb dan maar vetrouwen dat jullie een heel mooie passende naam zullen vinden. Je zal er plots op botsen!
Aan iedereen, dank je voor de lieve reacties.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten