Nu ja veel effectief heeft het toch niet gehad want ik ben nog aan de weeënopwekkers gemoeten omdat het niet vooruit ging
Aftellen naar de bevalling
-
NatSar
- Berichten: 1486
- Lid geworden op: 14 maart 2010, 17:08
Ik ben ingeleid en ik denk dat ze mij daar in het ziekenhuis nog gestript hebben. DIe vroedvrouw heeft daar nooit iets van gezegd, maar zo een pijn dat dat deed als die gewoon voelde of ik opening had en lang dat dat duurde voor het weer gedaan was. Om het uur was ze daar en dan bleef die zeker 5 min voelen
Nu ja veel effectief heeft het toch niet gehad want ik ben nog aan de weeënopwekkers gemoeten omdat het niet vooruit ging
Nu ja veel effectief heeft het toch niet gehad want ik ben nog aan de weeënopwekkers gemoeten omdat het niet vooruit ging
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Zou Pelkie ondertussen bevallen zijn? Waarschijnlijk wel.
Hier morgen officieel de 40 weken volbracht. Ik wou dat de baby tekenen gaf dat de geboorte eraan komt maar het ziet er helemaal niet zo naar uit. Zucht. We gaan dus waarschijnlijk ook overtijd gaan tenzij er morgen ineens veel veranderd. Maar als ik mijn omgeving mag geloven, loop ik nog veel te goed en te energiek rond om weldra te bevallen.
Een ongeduldige Stefi
Hier morgen officieel de 40 weken volbracht. Ik wou dat de baby tekenen gaf dat de geboorte eraan komt maar het ziet er helemaal niet zo naar uit. Zucht. We gaan dus waarschijnlijk ook overtijd gaan tenzij er morgen ineens veel veranderd. Maar als ik mijn omgeving mag geloven, loop ik nog veel te goed en te energiek rond om weldra te bevallen.
Een ongeduldige Stefi
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Pelkie zal waarschijnlijk in de kraamtijd zitten. Heerlijk
Stefi, voor jou de allerlaatste loodjes
we zullen mee aftellen met jou.
't kan ineens snel gaan hoor. Mijn mama voelde zich ook super goed op de avond van mijn bevalling. Ze was zelfs nog naar een avondmarkt geweest. Toen ze haar moeder daar tegenkwam zei die: ga maar op tijd naar huis want volgens mij gaat het bijna beginnen, en ja, die avond wou ik mij laten zien
Maar dat ongeduld is natuurlijk heel normaal. 't is echt in spanning afwachten hé
Kruimel bij jou nog enig voorteken?
Stefi, voor jou de allerlaatste loodjes
we zullen mee aftellen met jou.
't kan ineens snel gaan hoor. Mijn mama voelde zich ook super goed op de avond van mijn bevalling. Ze was zelfs nog naar een avondmarkt geweest. Toen ze haar moeder daar tegenkwam zei die: ga maar op tijd naar huis want volgens mij gaat het bijna beginnen, en ja, die avond wou ik mij laten zien
Maar dat ongeduld is natuurlijk heel normaal. 't is echt in spanning afwachten hé
Kruimel bij jou nog enig voorteken?
-
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
Ik weet ook van een vriendin die 's avonds, uur of elf, nog even wat pompoenchutney had gemaakt. Gaan slapen, om 1 uur begon 't een beetje, om 3 uur was de verloskundige er en om 5 uur kon de VK alweer naar huis, kindje was er. Was wel een flitsbevalling...
Hoop dat alles goed is gegaan voor Pelkie en dat het nu snel start voor Stefi.
Hier nog geen voortekenen. We veel last van mijn onderrug en van algehele stijfheid in mijn gewrichten. Lief heeft de warmtelamp nu op mijn onderrug gezet, erg lekker!
Ondertussen vind kindlief 't nodig om nog flink mijn buik rond te draaien, tot aan blauwe plekken toe :-S
Ach, nog max 4 weken, 't wordt in elk geval een maartkindje.
Hoop dat alles goed is gegaan voor Pelkie en dat het nu snel start voor Stefi.
Hier nog geen voortekenen. We veel last van mijn onderrug en van algehele stijfheid in mijn gewrichten. Lief heeft de warmtelamp nu op mijn onderrug gezet, erg lekker!
Ondertussen vind kindlief 't nodig om nog flink mijn buik rond te draaien, tot aan blauwe plekken toe :-S
Ach, nog max 4 weken, 't wordt in elk geval een maartkindje.
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Yup, net thuis! Zalig om weer thuis te zijn, had't daar effe wel gehad in de kliniek. Zo'n slecht bed joh.
Maar alles is fantastisch verlopen, had't niet beter kunnen dromen, hoewel 't geen makkie was om dat kleineke eruit te krijgen. Bv loopt ook geweldig, op dag 3 zit ie alweer boven zijn geboortegewicht
Ik zet alles op topic geboorteverhalen.
Naam per pb
Maar alles is fantastisch verlopen, had't niet beter kunnen dromen, hoewel 't geen makkie was om dat kleineke eruit te krijgen. Bv loopt ook geweldig, op dag 3 zit ie alweer boven zijn geboortegewicht
Ik zet alles op topic geboorteverhalen.
Naam per pb
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Hoi dames,
Ik ben ondertussen bevallen van een flinke zoon, genaamd Vic én op de uitgerekende datum. Ik had dit echt niet verwacht. Ik had de dag voordien energie voor 1000 man, ben nog naar de cinema gegaan, mijn broers zijn nog komen eten... En plots 's nachts om 2h30 begon ik beetje bij beetje water te verliezen. En toen begonnen de weeën stilletjes aan op te zetten. En voor ik het wist lag ik om 6h30 in het ziekenhuis met 5 cm ontsluiting. Daarna viel het wel ferm tegen want ik heb uren vast gezeten op 8 cm maar uiteindelijk had ik dan toch mijn klein wondertje in mijn armen.
Dus ja dames, het kan dus inderdaad ineens heel snel gaan. En dit zonder enig voorteken dat de geboorte er zat aan te komen.
Dus een hart onder de riem voor zij die aan het wachten zijn.
Ik zal later nog het geboorteverhaal posten als ik eens wat meer tijd heb.
Groetjes,
Stefi
Ik ben ondertussen bevallen van een flinke zoon, genaamd Vic én op de uitgerekende datum. Ik had dit echt niet verwacht. Ik had de dag voordien energie voor 1000 man, ben nog naar de cinema gegaan, mijn broers zijn nog komen eten... En plots 's nachts om 2h30 begon ik beetje bij beetje water te verliezen. En toen begonnen de weeën stilletjes aan op te zetten. En voor ik het wist lag ik om 6h30 in het ziekenhuis met 5 cm ontsluiting. Daarna viel het wel ferm tegen want ik heb uren vast gezeten op 8 cm maar uiteindelijk had ik dan toch mijn klein wondertje in mijn armen.
Dus ja dames, het kan dus inderdaad ineens heel snel gaan. En dit zonder enig voorteken dat de geboorte er zat aan te komen.
Dus een hart onder de riem voor zij die aan het wachten zijn.
Ik zal later nog het geboorteverhaal posten als ik eens wat meer tijd heb.
Groetjes,
Stefi
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Hier het volledige geboorteverhaal:
De nacht van donderdag op vrijdag om 2h30 begon ik met mondjesmaat vruchtwater te verliezen en een half uurtje later begonnen de eerste weeën op te zetten. Ik had eerst echt niet door dat het werkelijk zo ver was. Ik dacht altijd dat vruchtwater in 1 keer moest breken maar dat is dus echt niet zo. Ik ben beginnen timen en tegen 5h30 heb ik het ziekenhuis gebeld met de vraag wat ik moest doen want ik had elke 3 – 5 minuten krampen en verloor nog steeds regelmatig wat vocht (rond een uur of 4 was ik al begonnen met het pakken van mijn valies want ik dacht dat dit nu misschien wel eens nodig zou kunnen zijn). Binnenkomen was de boodschap en tegen 6h30 was ik op het verloskwartier. Ik had al 5 cm opening en 3 uurtjes later (na heel wat gepuf) zat ik al op 8 cm dus ik dacht, bon, tegen de middag lig ik in mijn kamer met mijn kindje. Maar toen viel het stil. De weeën bleven in alle hevigheid komen maar er kwam geen mm opening bij. Het warme bad maakte de weeën nog dragelijk maar het begon steeds moeilijk te worden. Na nog eens 1,5 uur puffen was er nog steeds geen verandering en toen heb ik een epidurale verdoving laten steken. Ik was bekaf en ik slaagde er niet meer in tussen de weeën in te recupereren. Achteraf ben ik heel blij dat ik die verdoving genomen heb want ik heb ruim 4 uur vast gezeten op 8 cm en zo kon ik op krachten komen voor de persweeën. Vic bleek een sterrekijkertje te zijn wat betekent dat hij niet met zijn hoofdje op zijn borst lag maar achterover keek waardoor hij niet verder kon indalen. Men begon stilaan te spreken over een keizersnede en ik zag dat helemaal niet zitten. Tegen 14h30 is de gyn binnen gekomen en ik weet niet wat hij gedaan heeft maar plots lag het hoofdje op de borst en mocht ik beginnen persen. Nog eens een uurtje later hebben ze me naar het verloskwartier gebracht voor de laatste fase. Vic bleek bij de laatste cm vast te zitten achter het bekken maar de vroedvrouwen hebben toen hard op mijn buik zitten duwen waardoor hij vooruitschoof en eindelijk om 16h39 kon geboren worden. Een stevig baasje van 52 cm en 3,340 kg.
Terwijl ik lag te wachten op mijn klein wondertje, bleek de moederkoek maar niet te willen komen. Na een uur wroetelen (thank god voor epidurale verdoving) hadden ze een groot deel van de moederkoek kunnen verwijderen maar niet voldoende om het gevaar op infecties en bloedingen uit te sluiten waardoor ik enkele dagen nadien nog een curetage heb ondergaan maar sindsdien is alles prima in orde. Zelfs bloed bij gekregen want ik had er teveel verloren tijdens de bevalling. Maar, eind goed al goed. Onze zoon is gezond, mijn lichaam herstelt goed en we zijn nu met 3.
Groetjes,
Stefi
De nacht van donderdag op vrijdag om 2h30 begon ik met mondjesmaat vruchtwater te verliezen en een half uurtje later begonnen de eerste weeën op te zetten. Ik had eerst echt niet door dat het werkelijk zo ver was. Ik dacht altijd dat vruchtwater in 1 keer moest breken maar dat is dus echt niet zo. Ik ben beginnen timen en tegen 5h30 heb ik het ziekenhuis gebeld met de vraag wat ik moest doen want ik had elke 3 – 5 minuten krampen en verloor nog steeds regelmatig wat vocht (rond een uur of 4 was ik al begonnen met het pakken van mijn valies want ik dacht dat dit nu misschien wel eens nodig zou kunnen zijn). Binnenkomen was de boodschap en tegen 6h30 was ik op het verloskwartier. Ik had al 5 cm opening en 3 uurtjes later (na heel wat gepuf) zat ik al op 8 cm dus ik dacht, bon, tegen de middag lig ik in mijn kamer met mijn kindje. Maar toen viel het stil. De weeën bleven in alle hevigheid komen maar er kwam geen mm opening bij. Het warme bad maakte de weeën nog dragelijk maar het begon steeds moeilijk te worden. Na nog eens 1,5 uur puffen was er nog steeds geen verandering en toen heb ik een epidurale verdoving laten steken. Ik was bekaf en ik slaagde er niet meer in tussen de weeën in te recupereren. Achteraf ben ik heel blij dat ik die verdoving genomen heb want ik heb ruim 4 uur vast gezeten op 8 cm en zo kon ik op krachten komen voor de persweeën. Vic bleek een sterrekijkertje te zijn wat betekent dat hij niet met zijn hoofdje op zijn borst lag maar achterover keek waardoor hij niet verder kon indalen. Men begon stilaan te spreken over een keizersnede en ik zag dat helemaal niet zitten. Tegen 14h30 is de gyn binnen gekomen en ik weet niet wat hij gedaan heeft maar plots lag het hoofdje op de borst en mocht ik beginnen persen. Nog eens een uurtje later hebben ze me naar het verloskwartier gebracht voor de laatste fase. Vic bleek bij de laatste cm vast te zitten achter het bekken maar de vroedvrouwen hebben toen hard op mijn buik zitten duwen waardoor hij vooruitschoof en eindelijk om 16h39 kon geboren worden. Een stevig baasje van 52 cm en 3,340 kg.
Terwijl ik lag te wachten op mijn klein wondertje, bleek de moederkoek maar niet te willen komen. Na een uur wroetelen (thank god voor epidurale verdoving) hadden ze een groot deel van de moederkoek kunnen verwijderen maar niet voldoende om het gevaar op infecties en bloedingen uit te sluiten waardoor ik enkele dagen nadien nog een curetage heb ondergaan maar sindsdien is alles prima in orde. Zelfs bloed bij gekregen want ik had er teveel verloren tijdens de bevalling. Maar, eind goed al goed. Onze zoon is gezond, mijn lichaam herstelt goed en we zijn nu met 3.
Groetjes,
Stefi
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
topicje voorzichtig afgestoft
heb hier daarnet met tranen id ogen en heel veel nostalgie de eerste pagina's van het topic gelezen. man man man, herinneringen!!!
maar bon,
dus morgen 36 weken.
ik hoop de baby nog minstens drie weken bij me te houden, maar 'de datum' komt vervaarlijk dichtbij.
'k begin er mentaal stilaan klaar voor te worden en ventje en ik beginnen er veel over te praten, over te denken, nieuwsgierig te zijn...
zo raar dat ik twee en e half jaar geleden nog enkel kon dromen van zwanger worden en dat ik nu aan't aftellen ben naar de bevalling van ons 2e wonder.
'k kan alleen maar zeggen dat ik ontzettend dankbaar en gelukkig ben!
heb hier daarnet met tranen id ogen en heel veel nostalgie de eerste pagina's van het topic gelezen. man man man, herinneringen!!!
maar bon,
dus morgen 36 weken.
ik hoop de baby nog minstens drie weken bij me te houden, maar 'de datum' komt vervaarlijk dichtbij.
'k begin er mentaal stilaan klaar voor te worden en ventje en ik beginnen er veel over te praten, over te denken, nieuwsgierig te zijn...
zo raar dat ik twee en e half jaar geleden nog enkel kon dromen van zwanger worden en dat ik nu aan't aftellen ben naar de bevalling van ons 2e wonder.
'k kan alleen maar zeggen dat ik ontzettend dankbaar en gelukkig ben!
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Sterretje het leven kan raar draaien he... Ik ben in januari 2006 gestopt met de pil met het idee snel mama te worden... Drie jaar later is Tibo geboren en kijk nu zijn we met z'n 4tjes... Het is zwaar geweest en zal nog een tijdje zwaar zijn hier maar als ik die twee wondertjes zie smelt ik helemaal weg!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 1 gast