Lang leve het strippen hé
Geboorteverhalen
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
Hier het volledige geboorteverhaal:
De nacht van donderdag op vrijdag om 2h30 begon ik met mondjesmaat vruchtwater te verliezen en een half uurtje later begonnen de eerste weeën op te zetten. Ik had eerst echt niet door dat het werkelijk zo ver was. Ik dacht altijd dat vruchtwater in 1 keer moest breken maar dat is dus echt niet zo. Ik ben beginnen timen en tegen 5h30 heb ik het ziekenhuis gebeld met de vraag wat ik moest doen want ik had elke 3 – 5 minuten krampen en verloor nog steeds regelmatig wat vocht (rond een uur of 4 was ik al begonnen met het pakken van mijn valies want ik dacht dat dit nu misschien wel eens nodig zou kunnen zijn). Binnenkomen was de boodschap en tegen 6h30 was ik op het verloskwartier. Ik had al 5 cm opening en 3 uurtjes later (na heel wat gepuf) zat ik al op 8 cm dus ik dacht, bon, tegen de middag lig ik in mijn kamer met mijn kindje. Maar toen viel het stil. De weeën bleven in alle hevigheid komen maar er kwam geen mm opening bij. Het warme bad maakte de weeën nog dragelijk maar het begon steeds moeilijk te worden. Na nog eens 1,5 uur puffen was er nog steeds geen verandering en toen heb ik een epidurale verdoving laten steken. Ik was bekaf en ik slaagde er niet meer in tussen de weeën in te recupereren. Achteraf ben ik heel blij dat ik die verdoving genomen heb want ik heb ruim 4 uur vast gezeten op 8 cm en zo kon ik op krachten komen voor de persweeën. Vic bleek een sterrekijkertje te zijn wat betekent dat hij niet met zijn hoofdje op zijn borst lag maar achterover keek waardoor hij niet verder kon indalen. Men begon stilaan te spreken over een keizersnede en ik zag dat helemaal niet zitten. Tegen 14h30 is de gyn binnen gekomen en ik weet niet wat hij gedaan heeft maar plots lag het hoofdje op de borst en mocht ik beginnen persen. Nog eens een uurtje later hebben ze me naar het verloskwartier gebracht voor de laatste fase. Vic bleek bij de laatste cm vast te zitten achter het bekken maar de vroedvrouwen hebben toen hard op mijn buik zitten duwen waardoor hij vooruitschoof en eindelijk om 16h39 kon geboren worden. Een stevig baasje van 52 cm en 3,340 kg.
Terwijl ik lag te wachten op mijn klein wondertje, bleek de moederkoek maar niet te willen komen. Na een uur wroetelen (thank god voor epidurale verdoving) hadden ze een groot deel van de moederkoek kunnen verwijderen maar niet voldoende om het gevaar op infecties en bloedingen uit te sluiten waardoor ik enkele dagen nadien nog een curetage heb ondergaan maar sindsdien is alles prima in orde. Zelfs bloed bij gekregen want ik had er teveel verloren tijdens de bevalling. Maar, eind goed al goed. Onze zoon is gezond, mijn lichaam herstelt goed en we zijn nu met 3.
Groetjes,
Stefi
De nacht van donderdag op vrijdag om 2h30 begon ik met mondjesmaat vruchtwater te verliezen en een half uurtje later begonnen de eerste weeën op te zetten. Ik had eerst echt niet door dat het werkelijk zo ver was. Ik dacht altijd dat vruchtwater in 1 keer moest breken maar dat is dus echt niet zo. Ik ben beginnen timen en tegen 5h30 heb ik het ziekenhuis gebeld met de vraag wat ik moest doen want ik had elke 3 – 5 minuten krampen en verloor nog steeds regelmatig wat vocht (rond een uur of 4 was ik al begonnen met het pakken van mijn valies want ik dacht dat dit nu misschien wel eens nodig zou kunnen zijn). Binnenkomen was de boodschap en tegen 6h30 was ik op het verloskwartier. Ik had al 5 cm opening en 3 uurtjes later (na heel wat gepuf) zat ik al op 8 cm dus ik dacht, bon, tegen de middag lig ik in mijn kamer met mijn kindje. Maar toen viel het stil. De weeën bleven in alle hevigheid komen maar er kwam geen mm opening bij. Het warme bad maakte de weeën nog dragelijk maar het begon steeds moeilijk te worden. Na nog eens 1,5 uur puffen was er nog steeds geen verandering en toen heb ik een epidurale verdoving laten steken. Ik was bekaf en ik slaagde er niet meer in tussen de weeën in te recupereren. Achteraf ben ik heel blij dat ik die verdoving genomen heb want ik heb ruim 4 uur vast gezeten op 8 cm en zo kon ik op krachten komen voor de persweeën. Vic bleek een sterrekijkertje te zijn wat betekent dat hij niet met zijn hoofdje op zijn borst lag maar achterover keek waardoor hij niet verder kon indalen. Men begon stilaan te spreken over een keizersnede en ik zag dat helemaal niet zitten. Tegen 14h30 is de gyn binnen gekomen en ik weet niet wat hij gedaan heeft maar plots lag het hoofdje op de borst en mocht ik beginnen persen. Nog eens een uurtje later hebben ze me naar het verloskwartier gebracht voor de laatste fase. Vic bleek bij de laatste cm vast te zitten achter het bekken maar de vroedvrouwen hebben toen hard op mijn buik zitten duwen waardoor hij vooruitschoof en eindelijk om 16h39 kon geboren worden. Een stevig baasje van 52 cm en 3,340 kg.
Terwijl ik lag te wachten op mijn klein wondertje, bleek de moederkoek maar niet te willen komen. Na een uur wroetelen (thank god voor epidurale verdoving) hadden ze een groot deel van de moederkoek kunnen verwijderen maar niet voldoende om het gevaar op infecties en bloedingen uit te sluiten waardoor ik enkele dagen nadien nog een curetage heb ondergaan maar sindsdien is alles prima in orde. Zelfs bloed bij gekregen want ik had er teveel verloren tijdens de bevalling. Maar, eind goed al goed. Onze zoon is gezond, mijn lichaam herstelt goed en we zijn nu met 3.
Groetjes,
Stefi
-
rainbow
- Berichten: 731
- Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31
hello
ik wil hier gewoon iedereen (en dan in het bijzonder al degenen die ik nog 'ken' van vroeger: repelsteeltje, stefi, mindy'ke,..) een dikke proficiat wensen met hun wondertje!
Stefi: blijkbaar tijdens bevalling toch nog moeten afzien en wat verwikkelingen gehad, maar nu kan je genieten van je kleine ventje he!
liefs
ik wil hier gewoon iedereen (en dan in het bijzonder al degenen die ik nog 'ken' van vroeger: repelsteeltje, stefi, mindy'ke,..) een dikke proficiat wensen met hun wondertje!
Stefi: blijkbaar tijdens bevalling toch nog moeten afzien en wat verwikkelingen gehad, maar nu kan je genieten van je kleine ventje he!
liefs
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
GG; ja, bijna een kilo meer dan onze dochter! En dat heb ik gevoeld ook. Na het hoofdje floepte mijn dochter er vanzelf uit. Hier bleef het hoofje tussen 2 persweeën in de vagina steken (au!) en moest ik daarna specifiek nog persen op de schouders... Als je hem nu ziet zou je zeggen dat ie al een dikke maand oud is.
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
)Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten