Prille start van de procedure... wie ook?

[HDL]

HDL hoe gaat het met jullie ? is het mo al afgerond ?[/quote]

@ Bieke01: MO afgerond net voor kerstvakantie, positief advies ontvangen in januari.
Op 12 april moeten we naar de jrb en dan... Wachten op de volgende stap.

[Vooron]

Even heel kort nog dit: het is zeker niet de bedoeling dat eender wie zich schuldig voelt om een kind te willen hoor! Ik snap de kant van de wensouders (in welk topic hier dan ook) zeker wel!
Met de huidige hetze in Ethiopië wou ik wel even in kaart brengen hoe het er daar vaak aan toe gaat, en dat het volgens mijn mening wel correct is dat Ethiopië voorlopig toe gaat omdat de grens met kinderhandel te dun geworden is.
Ik hoop zeker met jullie mee - ook voor de kindjes die wel terecht wachten om geadopteerd te worden - dat alles snel weer duidelijker en correcter kan worden en dat de frequentie daardoor weer omhoog kan!

[Balte]

Maru, ik zeg niet dat ze onvriendelijker zijn, ik zeg dat ze onvriendelijker overkomen, das een heel verschil. Wij hebben indertijd infonamiddag gekregen van B zelf en dat was echt schandalig. Heb recent zelfs nog mensen gehoord, die ik toen niet kende, die ook zo'n namiddag meegemaakt hebben daar ook niet over te spreken waren. Maar, dit terzijde. Ik ken iemand die via Fiac geadopteerd heeft, iemand die nu via ROH bezig is enzovoort en aan het einde van de rit blijkt FIAC wel het meest professioneel over te komen.

De vijf dossiers per dag is voor alle ontvangende landen, zo staat het in het krantenartikel waarvan de link gepost is in een ander topic hier op de site.

[Maru123]

Ik snap het. Had het er gister over gehad en mn man vond het toch ook niet zo'n warme ontvangst blijkbaar
Zo zie je maar... Nu zal de ene dag natuurlijk ook niet de andere zijn hé, maar hij had er toch ook niet meteen het gevoel van "joepie! we gaan adopteren!" Beiden zullen vast hun goede en slechte kanten hebben hé.
Wij zijn de kluts helemaal kwijt. Ons verslag mag nog zo positief zijn als het is, volgens mij gaan we er nergens mee terecht kunnen... Sorry heb er echt geen goed zicht op. Voor ons persoonlijk denk ik dat we mss toch maar eens andere opties zullen gaan afwegen. Adoptie was voor ons een hele normale, weloverwogen en natuurlijke stap, maar die stap blijkt praktisch enorm groot te zijn...

[Balte]

Dat is te begrijpen, toen wij begonnen lagen de kaarten ook al niet al te goed maar toch een stuk beter dan nu en ik zeg zelfs al een enkele maal "had ik het allemaal op voorhand geweten, we waren er niet aan begonnen".

[Ann S]

Toen wij er aan begonnen, in mei 2007, lag het nog redelijk "gemakkelijk". Wij waren toen al actief in de pleegzorg.
Nu lijkt het erop alsof we er net niet zullen geraken en soms vraag ik me af waarom we er ooit aan begonnen zijn en denken we erover om ons terug met pleegzorg bezig te houden.
Het is allemaal zo ontmoedingend en vooral de onzekerheid vergt heel veel energie ...

[Balte]

Wij zijn eind augustus 2007 begonnen. Adoptieplannen hoeven pleegzorg niet uit te sluiten he.

[TC]

Een kind dat wees is en geen kansen heeft in het herkomstland, kan idd een betere toekomst krijgen als het geadopteerd wordt. Punt. Maar draai of keer het hoe je wil, de ellenlange lijst van kandidaatadoptieouders zorgt er ongewild voor dat er in arme landen koste wat het kost kinderen worden opgegeven voor adoptie terwijl dat helemaal niet nodig is. Dat is spijtig genoeg de harde realiteit, want met adoptie is geld te verdienen. In dat opzicht vind ik het een geweldige stap (die vanuit Ethiopië genomen is, dus geldig voor alle ontvangende landen trouwens) dat er besloten is om voor zo'n beperkte verwerking van de adoptiedossiers te kiezen. De druk kan deels van de ketel, het heeft op deze manier veel minder zin om kinderen te gaan ronselen op ze adoptabel te maken. Heel spijtig - zeker waar - voor de kinderen die wel alle baat hebben van geadopteerd te kunnen worden. Maar de realiteit is dat op dit moment écht niet kan verzekerd worden dat jullie toekomstige - maar nu al geliefde - adoptiekind geen kansen meer had in zijn of haar herkomstland. En opnieuw de realiteit: adoptie brengt levenslang verdriet en rouw met zich mee en moet daarom echt de allerlaatste maatregel zijn om een kind een toekomst te kunnen bieden.

Ik ken het probleem van een diepe kinderwens die niet biologisch kan vervuld worden. En daarom vindt ik dit ook heel erg pijnlijk voor die hele rij wachtende kandidaatadoptieouders. Ik kan me begot niet inbeelden hoe ik er in die situatie op zou reageren. Maar hoe pijnlijk ook, dit lijkt me echt het beste voor adoptie tout court. Indien aan de huidige situatie geen gevolg zou gegeven worden, draait dit echt rechtstreeks uit op kinderhandel en dat kan nooit de bedoeling zijn geweest...

..., maar in de praktijk zitten heel veel kindjes in weeshuizen waar door familie niet naar omgekeken wordt. Die kindjes krijgen weinig of geen kansen als ze daar blijven zitten. Hebben ze een gemis als ze naar hier komen? natuurlijk wel, is ook maar normaal. Maar moet je daarom al die kindjes daar maar laten zitten omdat het zogenaamd beter is voor hen? Neen, dat vind ik niet. Met het gevaar van een berg kritiek over mij heen te krijgen, toch dit: persoonlijk vind ik het ietwat te veel gereguleerd. Veel kinderen vallen op die manier uit de boot. En, zoals hier ook al aangehaald, er zijn er zoveel die in een weeshuis zitten. Zoveel die nooit zullen geadopteerd worden. Gaan die dan gelukkiger zijn omdat ze in hun land van herkomst blijven en hoogstwaarschijnlijk op straat zullen belanden met alle gevolgen van dien?
Vandaag de dag moeten wij ons als kandidaat- en adoptieouders blijkbaar schuldig voelen door een kind te willen.
Ik wil wel stipuleren dat kinderhandel niet aanvaardbaar is natuurlijk. Mensen die hun kinderen zelf willen opvoeden zouden moeten ondersteund worden zodat het ook mogelijk is. Die mensen hun kind ontnemen is schandalig, maar ik heb het vooral over de vele kinderen die er alleen voorstaan. En dat zijn er heel wat!
Aan alle wachtenden wens ik veel geduld en succes. Ik voel met jullie mee.

Ik ga eigenlijk wel mee in de redenering van Vooron hoor.

Ja, de weeshuizen zitten overvol.
Maar uiteindelijk moeten we ons afvragen:
HOE komt het in de eerste plaats dat de weeshuizen zo vol zitten?

Het is inderdaad realiteit dat daar kinderen zitten waarvoor wél nog familie was. Familie die misschien werd ontmoedigd om wel nog zelf voor het kind te zorgen en die "onder druk" werden gezet of werden "gemanipuleerd" om hun kind af te staan (zoals de reportages ook duidelijk aantonen!).
Of nog erger: kinderen die letterlijk werden gestolen.

En ja, er zullen - spijtig genoeg - ook veel kinderen zitten waarvoor adoptie echt de laatste optie is.

Maar HOE kom je ertoe om uit te maken voor welke kinderen dat al dan niet het geval is??

Daar moét nu eenmaal onderzoek voor gebeuren.
De dossiers moéten grondiger bekeken worden.
En spijtig genoeg zal dat voor de kinderen waarvoor adoptie de laatste optie is als gevolg hebben dat die nodige adoptie langer op zich laat wachten.
Maar dat neemt niet weg dat men NU actie moet ondernemen!

Ik voel mij NIET schuldig om mijn kinderwens.

Maar ik vind het een zeer spijtige zaak dat de grote vraag naar adoptiekinderen - die, hoe je het ook draait of keert, mede door onze kandidatuur werd gevoed - maakt dat kinderen niet bij hun biologische familie of in hun geboorteland kunnen opgroeien omdat iemand geld wilde verdienen aan hun adoptie.

Als zoals Vooron zegt een beter dossieronderzoek en langere wachttijden het ronselen van kinderen ontmoedigd is dat - ondanks de neveneffecten - toch een heel goede zaak.

[EfenEn]

Een heel bizarre discussie vind ik het allemaal. ik heb niet alle berichtjes gelezen. Maar ik vind het vooral heel erg vreemd dat MOWA in Ethiopië er per se een cijfer wil op plakken. 50 is belachelijk veel (hoe hebben ze dat ooit gedaan gekregen??) en 5 is dan weer bizar weinig. Ik ben wel voorstander voor diepgaandere controle. Maar om er een getal op te kleven... Het dossiertje van onze dochter vergt volgens mij een controle van welgeteld 5 minuutjes. We hebben heel veel, heel duidelijke info, waar niet kan aan getwijfeld worden. Er is geen twijfel mogelijk aan een echte, eerlijke afstand van onze dochter. Dus waarom dan daar dan '5' op willen kleven?

ik hoop wel dat er snel duidelijkheid komt. Onze dochter heeft door toe doen van papierwerk, verloren papieren enzo, 7,5 maanden in het weeshuis gezeten tussen toewijzing van haar aan ons in het weeshuis tot en met thuiskomst. Of zij daar mee gebaat is, is maar de vraag. En door de nieuwe regel, gaat het voor de kindjes sowieso 6-7 maanden of zelfs langer duren tussen toewijzing en thuiskomst. Ook die kindjes die wel als enige optie interlandelijke adoptie hebben. En waarvan de afstand correct is verlopen. Of zij daar mee gebaat zijn, is ten zeerste de vraag.

In ieder geval, we zijn nu 6 dagen thuis. we navigeren tussen geborgenheid/veilighied/troost en opvoeden van ons peutertje. mijn hart breekt als ik haar verdriet zie om het niet snappen van wat er met haar gebeurt, maar we krijgen tonnen energie van haar lachjes, gekke bekken, en speelsheid.

En wat betreft vriendelijkheid van FIAC en of ze dan professioneler zijn... Ik heb door al onze problemen mijn geloof in hun professionaliteit nogal verloren. Terwijl ik dat aan de start van onze procedure en tijdens onze wachttijd echt wel had. Het is moeilijk om erover te oordelen, omdat ze niet communiceren. Ook niet tijdens onze probleemsituatie. En als ze het al deden was het dubbelzinnig en soms heel tegenstrijdig. Dat komt mij al helemaal niet meer professioneel over. Ik denk dat ze wel goed zijn in dingen op te volgen die goed lopen, maar ze hebben ook echt wel grote fouten gemaakt. Hoe het bij andere bureaus zit, geen idee. Ik heb doorheen heel onze procedure met verschillende mensen contact gehad die met allen heel nauw betrokken zijn, en ben in alle bureaus mijn vertrouwen verloren, jammer genoeg. Alle, het zijn er veel te weinig, en dat is volgens mij het grote probleem....

[dinootje]

Geniet van je dochter EfenEn!

Wij zetten de procedure stop om de hiervoor reeds eerder beschreven redenen, maar dit vind ik nog steeds jammer en ik denk dat ik het nieuws in en uit adoptieland altijd zal blijven volgen!

Ik wens iedereen hier alsnog een vlotte procedure en een prachtig (b)engeltje toe!

[Pauly]

Proficiat Efenen! Geniet ervan!

[L***]

ja Efenen, dikke proficiat!
dinootje, ook jij veel succes op je weg.

wij gaan ondanks alles toch voor adoptie en hopen op een prachtig nieuw gezichtje in ons gezin over een 'paar jaar'.

liefs

[L***]

mag ik eens vragen waarom jullie voor binnenlandse of interlandelijke adoptie hebben gekozen? intussen ben ik ongeveer op de hoogte van het verschil in procedures en werkwijze, maar ik ben heel nieuwsgierig naar wat jullie persoonlijke keuze bepaalde.
is er iemand die dit wil delen?

groetjes

[Balte]

Omdat wij bij de start van de procedure allebei al 40 waren en binnenlandse maar tot 40 jaar ging. Toen leek het ook nog zo te zijn dat buitenlandse adoptie net iets vlotter ging gaan...

[anneke80]

Het is officieel!! We hebben ons positief vonnis op zak!