(al dan niet tijdelijk) stoppen met behandelen

[rainbow]

hello..

marit: ja ik ken de dilemma's.. ik ben twee jaar geleden mijn job verloren, anders was ik misschien al sneller met behandelingen begonnen, maar wou toch eerst een job. Sindsdien ben ik steeds aan het werk geweest, waarvan nu al de 3e vervanging op dezelfde school, maar het blijven vervangingen en ja, ik heb het ook nog niet gezegd aan de directie. Bij ons moet je onmiddellijk stoppen als je zwanger bent, dus vraag ik me af als ze weten dat je met behandelingen bezig bent, zouden ze dan niet iemand anders kiezen, die geen directe plannen in die richting heeft? Dus het even stoppen vind ik ook gewoon heel gemakkelijk op het werk.. En ja bieke, je goed voelen op je werk is idd belangrijk! het werken met de kindjes daar is vaak hetgeen me erdoor haalt.. marit, Ik wens je veel succes met je beslissingen, doe vooral wat goed aanvoelt voor jezelf..
lynn: moeilijk he, het is zo al lastig genoeg en dan moeten we ons nog om veel meer dingen zorgen maken..Al zou ik persoonlijk misschien gewoon 'iets' zeggen aan je baas (al is het dat je wat problemen hebt met je gezondheid en daarom vaak op consultatie moet) maar ook dat je echt zo veel mogelijk alles plant na je uren.. veel geluk hoor! hou ons hier maar op de hoogte hoe alles verloopt!

ik voel me zelf vrij goed, gisteren lekker gaan eten met ventje, en naar lichtfestival in gent gaan kijken.Doet deugd om te kunnen genieten van iets tussen ons tweetjes, al is onze lievelingswens nog niet ingewilligd..Soms gaat de qualitytime met z'n 2 precies wat verloren tussen die behandelingen..
Ik stuur heel positieve vibes naar iedereen door, wie weet helpt het

[annv]

Ik zou me willen aansluiten bij jullie groepje want kan ook wel wat peptalk en positieve energie gebruiken.
Ik ben 31 jaar en 3 jaar geleden gestopt met de pil.
Na een jaar proberen met Clomid gestart en zwanger geraakt, maar miskraam en curettage gehad op 3 maand zwangerschap. Nadien lange rustpauze nodig gehad en daarna nog enkele behandelingen met Menopur gedaan, zonder resultaat.
Ondertussen wegens ziekte al meer dan een half jaar in een verplichte rustpauze, die spijtig genoeg nog minstens een jaar moet duren.
Heb ook nog niet definitief onze kinderwens kunnen opgeven, maar door de onzekerheid over mijn gezondheid valt het me erg zwaar om hier allemaal mee om te gaan.
Hormoonbehandelingen zijn sowieso voor altijd uitgesloten, maar behandelingen in natuurlijke cyclus zouden vanaf volgend jaar misschien terug mogelijk zijn. Maar willen we dit nog wel is nu de vraag want het vertrouwen in een positief resultaat is verder dan ooit. Wat adoptie betreft, daar gaat mijn hart al een tijdje naar uit, maar vrees dat mijn ziekte misschien een negatief advies zou kunnen opleveren. Dus veel vragen en weinig antwoorden momenteel, daarom was ik graag ook in contact gekomen met lotgenootjes. Die al dan niet tijdelijk en al dan niet uit vrije wil gestopt zijn met behandelen en misschien ook niet altijd goed weten hoe hiermee om te gaan.

groetjes,

Ann

[lynn1209]

hey,

rainbow, ik ben er op het werk heel open over, hoor. Iedereen weet waar ik mee bezig ben of toch heel onze vestiging. Of het doorgedrongen is tot in het hoofdbedrijf dat weet ik niet en hoe verder de mensen van je afstaan, hoe minder ze het begrijpen.
T is alleen logistiek moeilijk omdat ik met patienten werk die om de zoveel tijd komen. Als ik wat later ben, moeten deze overgenomen worden (papieren kan je even laten liggen, maar met mensen is dat iets moeilijker ). De pu weet ik ook maar 2 dagen op voorhand dus ook dan moeten mijn patienten overgenomen worden want afbellen dat kan gewoon niet. Mijn collega's moeten dus steeds inspringen. Ze doen het met plezier en zeggen dat ik me er totaal niets van moet aantrekken, maar voor hoelang nog? Dit spelletje is ondertussen al 3 jaar aan de gang. Ik voel me er gewoon ambetant bij en hoewel ze zeggen dat dat nu het minste van mijn zorgen moet zijn, dubbel werken is voor niemand leuk, he.

[Marit]

Hey iedereen,

Bedankt voor alle reacties en bemoedigende woorden. Ik denk dat ik niet anders kan dan mijn beslissing te laten afhangen van het wel of niet doorgaan van mijn cryopoging morgen en als het doorgaat, of het lukt. Als het niet doorgaat, of ik ben niet zwanger over twee weken, dan is het misschien toch geen slecht idee om een pauze in te lassen en mijn aandacht even op het werk te focussen.

Het vervelende is trouwens dat mijn collega's er wel van op de hoogte zijn, maar tegelijk heel veeleisend zijn. Ze verdragen het niet als ik eens wat verstrooider rondloop door de behandelingen, omdat het mijn job is om hen bij te staan en soms draait het daardoor een beetje om. Ik voel wel dat dit niet kan blijven duren, maar veranderen midden in een behandeling is ook zo moeilijk, he.

Ik heb trouwens ook schrik om 'er met iemand over te gaan praten' of om de dokter te vragen voor een briefje om een paar dagen thuis te kunnen blijven om wat te bekomen, omdat ik schrik heb dat als we ooit voor adoptie zouden kiezen, dat dit dan een negatief advies zou opleveren. Wat dat betreft begrijp ik de angst van Ann heel goed.

En dit is ook iets waar ik mee in de maag zit bij het solliciteren: ik moet wel een heel begripvolle nieuwe baas treffen want helaas gebeurt de pu bij mij onder volledige narcose (te zware endo op mijn eierstokken gehad, zou veel te pijnlijk zijn, zei de dokter). Dat betekent bij elke poging een week ziekteverlof, plus een verlofdag voor tp, en dan heb ik nog niet eens alle echo's enzo bijgerekend natuurlijk...

Maar ik zal jullie op de hoogte houden over de cryo morgen. Dan zien we wel weer verder.

Vele groetjes,
Marit

[rainbow]

hey ladies,

alles ok met iedereen?

ann: jij hebt ook al één en ander meegemaakt, zeg..
Ik hoop dat je hier wat steun kan vinden, ik zal wat vaker komen kijken, was nu tijdje geleden he. Ik probeer echt meer te genieten sinds de stop met behandelingen, onderaan meer over mij.
een heel dikke knuf voor veel goede moed!

marit: hoe was het met je cryo? hopelijk goed! jammer dat je collega's niet wat meer begrip hebben.. als ze zelf in je situatie zouden zitten, zouden ze het wel snappen ivm solliciteren: ik zou dit niet zeggen bij je sollicitatie, hoor. Maar ik begrijp het, heb daar ook stress van gehad (als je juist ergens begint te werken al om 'gunsten' moeten vragen) en dan is ivf/isci idd meteen een paar dagen.. Maar iemand met gezondheidsproblemen kan ook een paar dagen afwezig zijn he.. veel succes hoor! goh, en ivm met praten met iemand, had daar nog niet bij stilgestaan.. zouden ze daar zo ver in gaan bij adoptie? is het niet beter dat je je laat begeleiden, dan dat je in een depressie zou belanden? jeetje, hoop dat ze toch zo kortzichtig niet zouden zijn..
lynn: je collega's zijn dan wel begripvol, maar natuurlijk is het niet leuk he, vragen om lastminute wijzigingen..Iedereen hier zou veel liever 'normaal'kunnen doen he..succes ook!

Ik heb al veel telefoontjes gedaan maar nog steeds geen verwenarrangement kunnen vastleggen, ofwel is het al volzet, ofwel is er iets vrij op momenten dat we niet kunnen Maar ik ben niet bij de pakken blijven zitten: ik heb vrijdag een afspraak bij een kinesiste/osteopate die eens gaat 'kijken/voelen' of er niets mis is en daarna kan ik bij haar relaxatie en /of massage krijgen en /of pilates volgen. Ik zie dit helemaal zitten! Was heel toevallig door welness te zoeken in de buurt dat ik op haar website kwam en dan zag ik dat ze wel veel verschillende dingen aanbiedt.. bovendien doe ik niks van sport dus wat pilates zou dubbel goed zijn Ik heb gevraagd of ze ervaring had met fertiliteitsproblemen en ze zei dat ze al goede resultaten heeft gehad bij anderen door combinatie relaxatie/pilates. Maar ze zei onmiddellijk ook dat dit geen garantie geeft. klinkt realistisch, was hier voor op mijn hoede dat ze niet vanalles beloven.. Ik zal wel zien he, breng jullie zeker op de hoogte.

liefs

[Marit]

De tp van ons cryo is niet doorgegaan. Ons embryootje heeft het niet gehaald. Dat was al lastig natuurlijk, maar helaas is het nog niet gedaan.

Op consultatie geweest voor poging twee te plannen. Me toch laten verleiden om meteen door te zetten daarmee. (Had ik al verteld dat we ook een citytripje hadden vastgelegd?) In ieder geval, gisteren mijn regels gekregen om meteen te kunnen constateren dat er geen slechtere dag had kunnen zijn daarvoor want als poging twee zou starten (na een strip van de pil), dan zitten we in Berlijn en kan ik niet naar de bloedafname gaan. Was dus een heel erg 'ARGH'-moment en nog steeds eigenlijk.

Maar natuurlijk was dat nog niet genoeg: gisteren slecht nieuws gehad van mijn baas: hij heeft me gezegd 'dat hij het niet erg zou vinden als ik van job zou veranderen', onder het motto: 'we zijn bezorgd om je: je bent precies niet helemaal gelukkig in deze job.' Wat? Alsof ik momenteel de luxe heb om rustig te gaan zitten zoeken naar mijn droomjob! Ik was al gewoon blij nog niet buitengeflikkerd te zijn omwille van de behandelingen. :'(

Nu weet ik het natuurlijk helemaal niet meer. Ik denk dat we niet veel anders gaan kunnen dan uitstellen. De vraag wordt: een maandje uitstellen? Of echt een jaar uitstellen om eerst een andere job te zoeken?

Weet er iemand hoe ze bij de Fertiliteitscentra reageren op vragen om uitstel? Beland je terug onderaan wachtlijsten enzo?

Marit
(Invitronestje)

[rainbow]

hey marit,

wat een slecht nieuws allemaal!! dikke knuf, meid.
Ik heb nu ook een rustpauze ingelast he, tussen mijn IUI's en overstap ivf, eerst heb ik te laat gebeld om te kunnen starten, dan zei ik dat ik nog wel eens ging bellen om op gesprek te komen (alle praktische regelingen voor ivf-start) maar heb ik tot nu toe niet gedaan. In de zomer tussen een aantal IUi's heb ik ook eens een maand rust ingelast en ik ben weer onmiddellijk kunnen starten toen ik dat wou.(bellen op eerste dag van regels en zeggen dat ik in behandeling ben was voldoende) Ik weet natuurlijk niet of het moeilijker is bij ivf, maar je bent nog altijd vrij om te doen wat je wil he. tests en gesprekken hoef je niet meer te hebben, dus ik denk dat je toch sneller weer kan starten dan anderen die voor de allereerste keer starten.(maar dat is dan mijn bescheiden mening )
En kwestie van hoe lang je stopt: ik denk dat je zelf wel weer voelt wanneer je er weer wil aan beginnen, ongeacht je werksituatie.zoals gezegd, ik heb ook geen vaste job en eerst wou ik ook wachten om met IUI's te starten tot mijn vervanging afgelopen was, maar ben er dan toch sneller mee gestart. Nu ben ik aan mijn derde vervangign en het kan me niet meer schelen, als ik iets wil doen wat voor mij het belangrijkste is, dan doe ik dat. Maakt het er niet minder stressvol om natuurlijk..
Als ik jou was zou ik gewoon op weeekend gaan, dus dan minstens één rustmaandje, maar als je weer behoefte hebt om verder te gaan, zou ik dat doen, werk of geen werk..Al moet ik zeggen dat die pauze me goed doet, geen geregel, geen stress, even focussen op iets anders en alles plannen of doen waar ik zin in heb..
Succes meid en laat es weten hoe het is he!
liefs voor iedereen!

[Kruimel]

Marit, ik weet niet hoe het in België precies zit, maar hier in Nederland mag je niet ontslagen worden wegens ziekte. Wel wegens niet goed functioneren. Ik denk dat het belangrijk is om aan te geven naar je baas dat je juist wel heel content bent met je baan. Ook als dat eigenlijk niet zo is. Dat je niet zo goed snapt waarom hij denkt dat je je baan niet leuk vindt. En dat je dit alles ook vast laat leggen, ofwel in een officieel document, ofwel je bespreekt het en stuurt daarna een samenvatting van het gesprek per mail, met de vraag of je baas wil bevestigen dat jullie dit hebben besproken. Ik zou dit in elk geval regelen, los van je eigen beslissing om ander werk te willen zoeken, stoppen of wat dan ook. Kwestie van niet opeens ongewild op straat te komen staan... De kinderwens met alles erbij is al ingewikkeld genoeg, lijkt me! Heel veel sterkte.

[Marit]

Hey Kruimel en Rainbow en alle anderen,

Ik word hier nog elke dag over 't en weer geslingerd tussen wel of niet doorgaan met behandelen en dus moest ik toch ergens een knoop doorhakken. Ik heb eens gebeld en hun gevraagd of ik de pil wat langer kan doornemen en dat bleek geen enkel probleem.

Daarmee is er geen praktische reden meer om uit te stellen. Resten er enkel de jobzorgen.

En na lang overleggen met mijn vriend (en na nog een kleine inzinking door alle mogelijke doemscenario's) hebben we dit besloten: we doen nog poging twee en zien daarna verder. En intussen ga ik gewoon solliciteren. Tegen de tijd dat poging twee dan achter de rug is, hoop ik in een nieuwe job te kunnen starten, en in het beste geval ben ik dan lekker beschermd tegen ontslag. (En zo niet, dan zien we dan wel weer verder. Helaas ben je in België niet zo goed beschermd tegen ontslag omwille van discriminatie. Het volstaat dat je baas je ontslag motiveert met 'voldoet niet' en je ligt buiten, ookal heb je x-aantal positieve evaluaties. Je kan er hooguit een schadevergoeding mee eisen als je het echt tot een rechtzaak wilt brengen.)

Trouwens, als ik me zit te bedenken wat ik belangrijker vind, dan is het toch een kindje dan een job en mijn vriend zei 't ook: desnoods gaat de broeksriem flink aan, maar hij wou toch ook niet enorm lang gaan uitstellen. Dat was ook wel fijn om te horen (hij kon vroeger zelf nogal twijfelen en uitstellen)

[rainbow]

hey

Hoe gaat het met iedereen?

Met mij nog steeds niet veel veranderd, ik ben nog steeds in pauze en het doet me nog steeds deugd. ik krijg meer 'mentale' energie om dingen aan te pakken, ik heb echt zin in de vakantie nu (kerstvakantie was beetje in mineur na onze 7e mislukte IUI)Intussen zijn de regels ook weer aan het minderen, deze keer een cyclus van 34 dagen ipv 38 of 39 (ha, een reden om blij te zijn blijkbaar, want voelde me op mijn OD (was dus geen NOD )véél minder down dan de maanden tijdens de behandelingen. (al blijft het jammer uiteraard- understatement)

Ik ben nu een paar keer naar een osteopate geweest en dat is leuk, mijn lichaam even helemaal op orde stellen,osteopathische behandeling en voedingssupplementen.(vitamines en kruiden voor mijn blijkbaar zwakke bijnieren, die heel belangrijk zijn ivm hormonaal evenwicht in je lichaam) Er komt binnenkort ook pilates en ontspanning bij. Het zijn leukere afspraken dan voor de IUi's en het kan perfect na de uren, dus geen gestress..
We blijven een beetje hopen op een natuurlijk wondertje, maar toch blijf ik realistisch.
maar het belangrijkste is dat ik me mentaal en emotioneel sterker voel. En daar doen we het voor he!
en verder zien we wel..

Nog veel succes voor iedereen!

[Marit]

Hey,
We zijn aan onze tweede poging begonnen (zoals we hadden afgesproken). En ik heb een nieuwe job gevonden. Ben nu in mijn opzegtermijn. 't Komt allemaal perfect uit (ben echt superopgelucht): tegen dat ik op mijn nieuwe job start, is mijn poging achter de rug.

Wat er daarna komt, is afwachten natuurlijk. Als deze poging niet lukt, dan zit het er dik in dat we niet veel actie gaan kunnen ondernemen de eerste 6 maanden. Tijdens de proefperiode durf ik niet al te veel risico te nemen.

Rainbow: geniet lekker van de pauze. Lijkt me leuk om jezelf zo eens in de watten te steken met zoveel extra aandacht voor jezelf.

groetjes,
Marit

[rainbow]

hey iedereen,

marit: leuk dat je een nieuwe job hebt! proficiat!! en ivm proefperiode, ik snap dat, het blijft vervelend zolang je geen vaste job hebt he.. Maar wie weet hoe je je tegen dan voelt. of misschien is een volgende poging niet meer nodig

hoe gaat het met de anderen? kruimel, lynn, annv? al een tijdje geleden dat ik iets hoorde van jullie..

Bij ons hier alles vrij goed. Gisteren met ventje eindelijk ons verwennamiddagje gedaan: 2 uur privésauna, stoombad en jacuzzi,.. en dan nog elk een lichaamsmassage + gezichtsverzorging. Wat heeft dat deugd gedaan!! Is trouwens de ideale moment vind ik, tijdens een rustpauze. Ik raad het iedereen aan!
Vrijdag weer naar de osteo geweest, nu was het de eerste keer pilates. Niet gemakkelijk, dit zijn echt oefeningen waar je moet bij nadenken, al begint het eerst met ontspannning en ademhalingsoefeningen. Door de totaalaanpak (slechts paar keer elke oefening doen en veel afwisseling) werden zowat alle spieren getraind en ik voelde me supergoed achteraf. Ik zie het zitten!
natuurlijk zijn er ook moeilijke momenten, maar momenteel lijkt me dit een goede methode: osteo afgewisseld met pilates, en verder alles doen waar ik zin in heb, tijd voor ons tweetjes terugvinden en nog even niet denken aan volgende behandelingen, nah

positieve vibes en succes voor iedereen stuur ik nu door:
liefs

[L***]

rainbow, wat klink je goed, super!
hallo allemaal, ik ben L***, heb 6iui en 6 ivf/icsi achter de rug. 1 zwangerschap die eindigde in een mk en 2 biochemische zwangerschappen.
het is me allemaal wat veel.
ook wij overwegen adoptie, maar kunnen het behandelen nog niet helemaal loslaten. we willen toch nog een (aantal?) poging(en?) proberen en dus zelf betalen. vooral omdat het één keer gelukt is, en 2 keer bijna.

ik ben nu 2 maanden in rust. 1 maand omdat de vorige poging mislukte en er dan sowieso een rustmaand volgt en 1 maand omdat het labo gesloten zal zijn in de periode dat ik het nodig heb. eerst voelde ik me daar ellendig bij, want ik wil vooruit. maar misschien is het net goed. en kunnen we weer wat tijd vinden voor ons tweetjes, voor ontspanning en luchtigheid, voor andere dan ziekenhuisafspraken, voor minder (wan)hoop-stress, ...

rainbow, die pilates interesseert me wel. jij doet de oefeningen onder begeleiding? en daarna dan thuis of zo? is dat duur?

mijn hoofd zit veel te vol momenteel, dus ik ga zoeken naar rust.

liezeke, hoe is het met jou?

veel succes in alles wat jullie ondernemen, jullie zijn stuk voor stuk mega sterke madammen!

[lynn1209]

hey,

hier is de voorbije maanden heel veel gebeurd. Een emotionele rollercoaster ten top!

December: negatieve uitkomst laatste poging van de 3for1. We besluiten een rustmaand te nemen wegens de aankomendende verhuis (en nog veel te doen aangezien we zelf alles gedaan hebben in het huis) en de aankomende feestdagen

Januari: ms komen veel te vroeg. Wil geen pu tijdens de verhuis dus rustmaand 2.
Einde van de maand moeten mijn ms doorkomen en dan starten we weer.

Februari: nog steeds geen ms. Besluit een testje te doen om naar Jette te kunnen bellen voor een echo of bn. Het was een hele rare cyclus en kon er geen touw aan vastknopen.
Wonderboven wonder: er verschijnt een tweede streep op de test! We zijn zwanger, volledig natuurlijk en dat na bijna 4 jaar!
Ons geluk kan niet op!

Maart: 3 maart de eerste echo op 8 weken slaat in als een bom. Wat een mega gelukkige dag moet worden wordt een nachtmerrie. Het vruchtje is maar 6 weken oud en heeft met moeite een hartslag.
Na veel vijven en zessen beland ik half maart op spoed met een miskraam.

Na zoveel jaar, waren we eindelijk zover en dan mag het niet blijven duren. Pff, eerlijk is het niet maar k probeer me op te trekken aan het feit dat het kan. 3 maand geleden had ik er mijn hand voor gegeven om eens een teken te krijgen dat er een zwangerschap in zat, dus zo proberen we te denken.

Ondertussen is er al een groot deel verwerkt, maar het gevoel van onmacht blijft wel een beetje. Moesten we nu echt bij die 10% zitten die een miskraam krijgt.

We hebben besloten om eerst alles een beetje te laten zakken voor we terug beginnen met behandelen. Ergens hoop ik diep in mijn hart dat er nog eens een wondertje komt, hoewel de kans klein is, anders was het al veel vroeger gebeurt. Begin mei hebben we terug een afspraak in Jette en na ons verlof in juni zullen we vermoedelijk terug starten. Eerst even op adem komen van dit hele avontuur.

Het was dus een heel bewogen start van 2011. Het moest ons jaar worden, nieuw huis, kindje,... het leek allemaal te lukken. Hopelijk krijgen we nog een kans.

[rainbow]

hey L***:
ik wou zeggen leuk iets van jou te horen, maar de omstandigheden zijn niet zo leuk he meid Ik vind het echt heel jammer voor jou dat het nog niet gelukt is.. Mij doet die rust supergoed, dus misschien heeft dat op jou ook een goed effect, ik duim alvast voor meer (emotionele en mentale) energie, een algemeen goed gevoel en een mirakeltje voor ons hier allemaal
ivm pilates: ja, ik volg dat bij mijn osteopate/kinesiste. Blijkbaar kan je in het begin nogal wat verkeerd doen en doe je dat beter bij iemand die verstand heeft van de anatomie.Je kan in sommige fitnesscentra ook een soort pilates volgen, maar dat is niet de 'echte' zegt mijn osteo. Zij heeft er een opleiding voor gevolgd in het buitenland en ze mocht maar bij heel weinig insructeurs haar stage en observaties doen. Bij pilates draait het allemaal om je verschillende soorten buikspieren en het gebied er rond, en je leert alle oefeningen heel bewust uitvoeren, door gebruik te maken van je buikspieren.Het is vrij moeilijk omdat je echt goed moet nadenken, over je ademhaling, buikspieren, je houding en de oefening zelf. Dus even wat pilates doen terwijl je zonder nadenken een babbelke slaat, i s het niet. Maar ik vind het alvast super. Het doet me fysiek en mentaal echt deugd.Het is wel nogal duur omdat het privélessen zijn (40 € per uur) , maar omdat het in de kinebehandeling zit, krijg ik een deel terugbetaald door mutualiteit. Je kan ook duolessen volgen en dan kost het 45 € voor 2 pers. Na verloop van tijd kan ik idd ook thuis oefeningen doen, maar daar is het nu nog te vroeg voor zegt mijn osteo, omdat ze me nog wil controleren of ik het goed doe.
Veel succes met de rust en ik hoop dat het je deugd doet. en kom hier maar af en toe wat ventileren!
liefs