wij hebben gisteren minder fijn nieuws gekregen. Hoe wel ik al wel wist dat het bloedonderzoek negatief ging zijn, heb ik toch wel een behoorlijke klop gekregen.
En dan zegt mijn ventje ineens dat hij zowiezo niet had verwacht dat het zou ging lukken.... Ik vroeg me af waarom ik dit dan allemaal heb doorstaan.... Maar aan de ene kant heeft hij ook wel gelijk. Ik geef dat natuurlijk wel niet graag toe, maar er zit in zijn redenering wel iets in. Nu weten ze hoe ik reageer op bepaalde medicatie en kunnen ze die eventueel aanpassen mocht dit nodig zijn.
Ben al met volle moed aan de tweede poging begonnen. Nu eerst weer twee weken aan de pil en dan een controle.
't Heeft geen zin om bij de pakken te blijven zitten hé. Je moet er immers door en 't is voor niemand niet plezant om negatief nieuws te krijgen.
Maar ik neem de moed toch weer in beide handen. Hopelijk gaat het nu een keer goed!
We proberen toch positief te blijven....
. Komt waarschijnlijk door de pco, dat is toch niet veel hé, stel dat die niet zo goed zijn van kwaliteit dan blijft er toch niets meer over? Gynaecologe zei: het is niet de kwantiteit die telt maar de kwaliteit, er moet maar 1 goeie tussen zitten. maar toch! hoe meer er zitten, hoe meer kans je hebt dat er veel goeie zijn en je de rest kunt invriezen, niet? Ik weet echt niet meer wat ik ervan moet denken, ik heb het zo een beetje gehad, ben zo bang dat het weer op een teleurstelling zal uitdraaien. ik moet vandaag en morgen nog puregon en orgalutran nemen. vandaag moeten mijn man en ik starten met antibiotica, mijn man moet straks bloed laten trekken, zaterdag terug op echo en de gyn zei waarschijnlijk maandag pu.