Ik zit in hetzelfde schuitje.
Al van mijn 34e bezig voor een derde kindje.
Ben nu 37 jaar. Probleem ligt bij mij, gelukkig mijn man ok.
Eerste kindje van 8 jaar is gekomen met Clomid en Pregnyl. Tweede kindje bijna 6 jaar is een wondertje van de natuur met cyclussen van 56 dagen.
En voor een derde kindje lukt het dus niet meer.
Heb uit mezelf nooit meer eisprongen.
Dan heb ik tot 4 maanden lang geen regels.
Dus zonder hulp kom ik er niet.
Het 7 IUI's achter de rug. Altijd mislukt.
Eén keer een IUI die niet doorging omdat ik 3 eicellen had, was vorig jaar in april, en toen hat ik een HCG van 44 maar draaide jammer genoeg op niets uit.
Ik maak heel weinig eicellen aan en dus ook weinig tot soms geen cryo's.
Mijn derde verse IVF is achter de rug. Zit nu in mijn vreselijke tweede wachtweek en denk dat het nu al game over and out is.
Buiten mijn man en mijn ouders spreek ik er met niemand over.
Zijn hier op de ooievaar lotgenootjes ?
Ben zo jaloers als ik vrouwen zie die probleemloos zwanger worden.
En ik zie overal gezinnetjes met 3 rondom mij.
Heb 2 8- cellige embryo's met 0% fragmentatie met LAH gekregen. En toch voel ik dat het niets is.
Ik rook en drink niet.
Nem visolie, mijn maan lijnzaadolie en ikzelf nog visoliecapsules met vitamines. Ik ga naar osteopaat.
Pff... ik ben het zo beu beu beu dat het niet meer lukt.
Waarom val ik steeds in de andere kant van de statistieken ?
Vorige maand had ik een hysteroscopie.
Heb wel keizersnede gehad en heb nu een putje in mijn baarmoeder. Waar soms vocht in blijft zitten.
Daar is een slijmprop uitgehaald.
Wie is nog bezig met IVF en al 35+ ?