Hihi. Oké. Als het pijn is van je bekkenbodem is dat niet zo moeilijk te achterhalen. Je zoekt iets waarvan je denkt dat het goed is van dikte om mee te oefenen. Een kleine uitdaging. Als je niet goed weet wat neem je gewoon een vinger.
Je legt je makkelijk, doet een hoop glijmiddel op die vinger en rond je vaginaopening. Je zet je vinger TEGEN de opening, dus niet naar binnen doen, en je wacht. Tien-vijftien minuutjes. Drie keer per week. De volgende week probeer je een vingerkootje in te brengen. Zelfde principe.
Als het pijn doet, stop je gewoon met wat je aan het doen bent. Je haalt je vinger dus even niet weg maar je probeert ook niet dieper te gaan. Je wacht gewoon. Eventueel haal je je vinger er een klein beetje terug uit of oefen je iets minder druk uit. Het is belangrijk om een positie te vinden die liefst geen pijn doet, hooguit een beetje ongemakkelijk is. Het is ook belangrijk om die positie enige tijd aan te houden (vijftien minuutjes). (ja ik heb ook zo met een stijve arm in die positie voor de TV gelegen)
Door dat "wachten" ontspant je vaginaspier vanzelf (bedenk dat bij het scenario "te strakke spier" je zogezegd er geen controle over hebt). Dus als het probleem een BB is die niet ontspant, dan ga je met die oefening verbetering merken op een paar weken max. Merk je geen verbetering, dan is het het littekenweefsel.
Kheb én het vaginisme én het littekenweefsel gehad (en de cortisonenspuiten... valt wel mee hoor) dus ik kan vergelijken hé.
Toen ik last had van het littekenweefsel wist ik direct dat het geen vaginisme was. Dat voelt helemaal anders (maar is moeilijk uit te leggen).
) 
