Bevallen na de zomer van 2011...

[Yago]

Bernadette, ik snap dat je heel erg ongerust bent!!! ik duim mee dat die placenta rap naar boven schuift!!!!


@Loeki, ook welkom hier!

[Zij en haar]

Hey Loekie! Welkom hier!

Bernadette, ik kan geloven dat je ongerust bent... Het is helemaal geen leuk nieuws, en zeker niet als je al eens een kindje verloor hierdoor. Maar misschien is dit ook net een klein lichtpuntje : de dokter weet ervan, zal je dus ook wel goed opvolgen en direct ingrijpen. We duimen in elk geval dat alles goed blijft gaan!

Snolleke, welkom! Ik hoop dat je je toch al een beetje zwanger durft te voelen met je 12 weken. (en een stille hoop dat ik dat volgende week ook kan) En een tweeling... Wat super... Hier was vrouwlief niet zo te vinden voor het idee dat we zouden een tweeling krijgen, en ze was dan ook blij als de gynea maar één embryootje vond... Maar ik zou het wel leuk gevonden hebben: twee voor de prijs (letterlijk... haha ) van 1! Nou ja, we zijn natuurlijk ook heel blij met ons één ukje!!!

En trouwens, ik maak me weer heel wat zorgen... ik weet niet juist waarom. Ik voel me best ok... (alleen nog altijd erg moe.) Maar ik heb geen krampen of bloedverlies... en toch heb ik het gevoel dat het niet goed gaat met mijn ukje... *zucht*

Trouwens, ik heb nog een beetje een vraag... Je hoort altijd dat veel zwangere vrouwen last hebben van verstopping. Maar zijn er onder jullie ook mensen die net het omgekeerde hebben? Soms heb ik een paar dagen dat ik niet naar het toilet kan, maar dan heb ik ook soms dagen dat ik echt moet rennen om op tijd te zijn... Herkenbaar bij iemand? En is dit wel normaal?

Groetjes, Z/H

[Yago]

hey z/h

ook ééntje aan het aftellen naar de 12 weken

van dat toiletbezoek...heel erg herkenbaar hier...gisteren ook moeten spurten...
dus ook ik maak mij hier zorgen over!

misschien dat iemand die de 12 weken al voorbij is ons kan geruststellen?

ik voel mij net hetzelfde als jij, maak mij de laatste dagen meer en meer ongerust, vannacht gedroomd dat het nie goed afliep

bij mij nog 2 weken geduld, pff

[Zij en haar]

Hey Yago...

Misschien maken we ons teveel zorgen, en moeten we daarom spurten naar de WC?

Ik ben in elk geval blij dat ik niet alleen ben... *zucht*

Ah, ik weet niet wat er scheelt... na mijn laatste echo (9 weken) was ik precies wat geruster. De gynea had me ook gerustgesteld dat de kans dat het misloopt klein is, gezien de goede ontwikkeling op zowel 6 als 9 weken. Een week heb ik daarin geloofd... Maar de vorige week, en zeker deze week steekt het weer de kop op...

Ik mag het echt niet dromen dat het misloopt. Het ergste vind ik ook: ik heb ons ukje gezien een paar weken terug en dat was zooo echt een mensje... met armpjes en beentjes... het wapperde zelf naar ons... Moest ik dat nu weer moeten afgeven, besterf ik het gewoon... Het kan na 12 weken natuurlijk nog altijd misgaan... Maar voor mij lijkt het zo'n magisch getal. We gaan het dan ook aan onze familie en vrienden zeggen (enkel ouders en broers/zussen zijn al op de hoogte).

Kon ik maar slapen tot volgende dinsdag...

Liefs,
Z/H

[Sterretje]

piep

effe over dat spurten naar WC: heeeeeel herkenbaar

bij mijn vorige zwangerschap had ik dat ook: heel vaak spurten, en naar 't einde toe vaker verstopping
bij deze zwangerschap nog geen verstopping gehad, maar wel precies heel spastische darmen.
'k moet soms echt de billen toeknijpen

en dames veel succes hoor met het aftellen naar de magische grens. 12 weken is een heuse mijlpaal, daarna nog effe spannend tot 16 weken, vond ik, en vanaf 20 weken begint het precies ineens heel snel te gaan!

[bernadette]

Hallo,
Voor wie nog geen 12 weken is: ik vond deze statistiek tussen mn 9 en 12de week bemoedigend:

Kans op succesvolle zwangerschap

hartactie zichtbaar in de 6e week: 87% kans op een succesvolle zwangerschap
hartactie zichtbaar in de 7e week: 97% kans op een succesvolle zwangerschap
hartactie zichtbaar in de 10e week: 99,4% kans op een succesvolle zwangerschap
Bron: NVOG

Hier geen verdere klachten, alleen is het wel opnieuw een beetje een bange periode voor mij...

[Anks]

Bernadette, wat een naar bericht heb je gekregen. Dat brengt natuurlijk trieste herinneringen weer naar boven, maar het hoeft niet op dezelfde manier te verlopen deze keer hé. Rustig aan doen en je goed laten opvolgen, meer kan je niet doen...

Hier ook geen verstopte darmen, alles gaat tot nu redelijk vlot, op enkele dagen na. Spurten heb ik nog niet moeten doen, tenzij dan om te plassen, dat is soms wel héél dringend opeens

Loeki, kom er maar bij hoor, onze (oktober)kindjes zijn ook allemaal herfstkindjes, ook al noemen we het heel optimistisch 'nazomer' En voor je 't weet zit je ook aan de magische 12-wekengrens, al zal dat voor jouw gevoel waarschijnlijk nog vér weg lijken!

groetjes, Anks

[Yago]

bedankt voor de statistieken Bernadette
97% vind ik wel bemoedigend!!!

[fije]

Spurten moet ik vooral na het eten van te vette frieten...dan is het soms zelfs diarree. En soms gaat het iets moeilijker maar nog geen echte verstopping.
De 12 weken voorbij is echt super maar ik vond het allemaal echt "echt" na de echo van 17 weken. Dat heeft dan veel te maken met het kennen van het geslacht. Nu kunnen we zeggen "we krijgen een ...( zoon of dochter)." En noemen het spruitje ook al bij naam. Maar nu maak ik me weer wat ongerust (19 weken). Ik heb last van blaasontsteking die maar niet over gaat en mijn buik kan zo hard aanvoelen. Soms steekjes in de lies. En weet niet goed of dat allemaal wel normaal is. Moet straks bellen naar gyn voor het resultaat van mijn urineonderzoek en ik zal de rest ook maar eens vragen.
Bernadette, ik duim met je mee dat alles goed komt.

[Loeki]

Jipie wat een toffe statistieken!! Dus ik ook 97%.

Kben nog geen 12 weken maar tis voor mij wel al de tweede keer, dus mss kan ik wel wat geruststellen.

Ivm de diarree. Het enige normale denk ik is dat alles kan. Had ik bij mijn zoontje ook. De ene moment niet kunnen gaan en de andere veel te goed. En ja ik was ook ongerust, maar alles is goed gegaan.

Fije heb je al AB gehad? Als het niet overgaat krijg je dat, kan geen kwaad voor je beebje en dan zal het snel beteren. Is een veel voorkomend probleempje hoor, ze weten wel hoe ze dat moeten aanpakken.

En rond die periode was mijn buik ook vaak hard. Dat kan gewoon een reaktie zijn van je baarmoeder omdat die in die periode ook zo enorm hard groeit. Zolang het zowat constant is en niet te veel op en af en niet pijnlijk, kan het geen kwaad. En zo'n dingen kan je ook best vragen aan je gyne, die zal je vast geruststellen.

[Zij en haar]

En hartactiviteit in de 9de week??

Goh, die statistiekjes klinken idd wel goed... Maar mijn pesemistische- ik zegt dan: "Maar wat als ik net die ene % ben waarbij het toch misloopt?"

Foei, Z/H!!! Denk positief!!!

Goh, ik zal in elk geval blij zijn als het dinsdag is... !!

Trouwens, hier is het spurten al weer voorbij... en al weer 2 dagjes "wachten"... morgen zal het dan wel weer spurten worden... Met resultaat dat ik altijd 2 dagen een mooi bol (darm-)buikje heb en dan weer een dag een platte... haha

Veel groetjes,
Z/H

[fije]

Maandagavond monuril (ab) gekregen maar 't beterde precies niet. De urinetest van gisteren was negatief dus eigenlijk goed nieuws. Het plassen blijft maar is wel al wat minder of het zat gewoon tussen mijn oren.
Volgens gyn is harde buik normaal maar hij had precies weinig tijd. Ik was nog iets aan 't vragen toen hij al neerlegde. We maken ons gewoon te veel zorgen.

[Loeki]

Z/H bij mijn vorige zw hebben ze geprobeerd met de doptone op, geloof het of niet, negen weken. Volgens de vv was het 50/50 kans maar ik denk wel dat ze optimistisch was. We hebben in ieder geval toen niets gehoord van Yveske (zeven weken later kwam hij zelf tegen de doptone shotten ).

En idd foei! Ach tis moeilijk hé soms om zo niet te denken. Want ja, je zal maar bij die paar procentjes zijn, iemand moet erbij zitten hé. Maar ja, je kan je kindje ook verliezen bij de geboorte, aan wiegedood, aan een of andere ziekte, aan een auto-ongeval wanneer ze voor 't eerst gaan autorijden zelf... Er is altijd een kans. En over zo'n dingen kan je mss best niet te veel nadenken. Ja, soms ben je ongerust, dat hoort bij 't mama zijn. Maar je moet ook loslaten. Niet alles willen controleren en niet constant op hun vingertjes zitten kijken. En ja dan kunnen ze een keer met het vingertje tsn de deur van de kast zitten , zo'n dingen horen helaas bij het grootworden...

Fije tis echt oké hoor. Dikke knuff. Ik snap het, ik ben toen ook zo vaak ongerust geweest over zo'n harde buik. Ik had vaak precies een voetbal in mijn buik zitten. Jammer dat je gyne zo weinig tijd had. Echt waar. Je verdient beter. Nah.

[lieskem]

Helaba,
Ik zie dat het bij iedereen redelijk goed gaat.

Bernadette, mijn mama had ook 'placenta previa' en mijn broer is (wel 3 weken te vroeg) gezond geboren.
Ze kon wel niet gaan werken en heeft zo'n 7 maanden plat gelegen, moet jij ook constant platliggen?
Ik begrijp dat je (met jouw verleden) wel veel schrik hebt...
De statistieken die je op dit forum zette zijn wel bemoedigend! MERCI!

Nog een vraagje: hoe zit het met het geslacht van de baby? Willen jullie dit allemaal op voorhand weten?
Ik wil niet, maar mijne man wel (dat wordt nog discussiëren!!!! )

Bij mij ook nog alles goed. Een hele dag misselijk, pijnlijke borsten en die stomme utrobollen ben ik meer dan beu!
Mijn echo is niet op 5 april, maar een dagje later. In het onderwijs is een woensdag heel wat gemakkelijker.

Z/H en Vi, deze week voor jullie ook een echo! Veel succes en niet teveel wakker liggen hé

Ik heb even lijstje aangepast...


VBD
Stienske: 3 september 2011
Vi: 6 september 2011 (maar waarschijnlijk wat vroeger doordat het een tweeling is)
Bernadette: 30 september 2011
Shadow: 1 oktober 2011
Sofke: 2 oktober 2011
Anks: 7 oktober 2011
Marleen: 8 oktober 2011
Z/H: 18 oktober 2011
Lieskem: 18 oktober 2011
Yago: 24 oktober 2011
Beurtflight: 25 oktober 2011 (denk ik)

Volgende echo:

Beurtflight:8 maart 2011
Shadow: 27 april
Anks: 22 maart 2011
Bernadette: 23 maart 2011
Lieskem: 6 april 2011
Z/H: 5 april 2011
Vi: 7 april 2011
Yago: 12 april
Marleen: 20 april 2011
Sofke: 22 april 2011

[fije]

Lieskem, persoonlijk vind ik om het geslacht te kennen echt zeer fijn. Vanaf dan was de zwangerschap voor ons pas echt werkelijk. HIj/ zij hoort er nu echt helemaal bij; vanaf dan zijn we echt met drie.
Een andere reden: de bevalling is op zich zo een fantastische en nieuwe ervaring, dat op dat moment het geslacht echt niet toe doet. Een vriend van me wist het geslacht niet en zei dat ze er niet eens aan gedacht hadden om naar het geslacht te vragen/kijken wanneer hun kindje geboren was. Op die manier heb je ook twee mooie momenten.
Wat wel moeilijk is om het geslacht niet te verklappen. De mensen letten ook zo goed op of je al dan niet hij of zij zegt.
groetjes