Vant weekend sloeg m'n hart ook ne keer over. Ukje wilde niet gaan slapen overdag, trok zich altijd recht in z'n bed en begon dan op de achterkant te trommelen. Zelf terug gaan liggen kan hij nog niet
Plots, muisstil, ik was met iets bezig en dacht, hij slaapt, goe! Een half uurtje later dacht ik ineens, hij is nog nooit zelf terug gaan liggen, ik ga toch maar eens kijken. Ik kom op zijn kamer en zie hem in het uiterste hoekje van z'n bed rechtop zitten, met z'n hoofd tussen zijn knieën (en dus tussen zijn slaapzak). Ik werd bijna gek, dacht dat hij gestikt was, ik trok hem recht, hij opende suf zijn oogjes, ik legde hem neer, en hij sliep verder.
Ik moest echt een half uur bekomen, achteraf gezien was het wel grappig