'k vond het mama en moe topic niet meteen, dus dan maar hier effe van me afschrijven...
de roze wolk waarop ons gezinnetje dreef begint stilaan af te drijven.
De laatste dagen waren zoooo vermoeiend.
Amber wordt enorm aandachtvragend en vertoont serieuze peuterbuien...
Imke slaapt amper overdag en bovendien was het ook nog eens een heel korte nacht.
Mama is hier echt moe.
En dat nu terwijl papa terug full time aan het werk is
'k geef toe dat ik een heerlijke kraamtijd gehad heb met kraamhulp, papa veel thuis, e brave baby...
maar nu begint het stilaan allemaal terug op mij te vallen en door te wegen.
Ach ik mag helemaal niet klagen hoor, maar 't is soms effe te veel
Papa heeft gisteren ook nog e autoongeluk gehad (gelukkig enkel blikschade), maar dat komt er ook weer nog bij
Vanmorgen heb ik amber naar de schoonmoeder gedaan. Met heel gemengde gevoelens. Blij dat ik haar even weg kon doen maar gefrustreerd omdat ik haar liever bij mij zou houden.
'k wil eigenlijk soms de baby-amber terug. Rustig in haar parkje, gemakkelijk eten, alleen kunnen spelen... waar is de tijd
het peuteren is ook heel leuk, maar zo vermoeiend en opvoeden is zo verdomd moeilijk!!
Enfin, ons kleine prinsesje ligt intussen toch al eens te slapen in de wieg, dus mama kan maar beter aan de slag gaan in huis
