Verlangen

[fluffie]

Ik wil zooooooooo graag nog een kindje... Ik weet niet hoe het komt, vroeger had ik altijd zoiets van "we zien wel", "er mag gerust wat tijd tussen zitten", maar sinds Seppe een jaar geworden is, verlang ik zo erg naar nog een kindje... enig probleem, mijn man is er niet voor te vinden

Vorig weekend dan toch maar al mijn moed bijeen geraapt en er eens serieus over gesproken met ventje. Zijn redenen zijn 1. financieel, 2. fysiek. Financieel kan ik begrijpen, maar vind ik een "stomme" reden. En fysiek, tja, ventje is natuurlijk 13 jaar ouder dan ik, maar er verwacht niemand dat hij nog een volledige voetbalmatch met onze kinderen speelt hé (hij verwacht dat blijkbaar zelf wel, en is dan gefrustreerd dat hem dat niet lukt). Ik heb hem gezegd dat hij ook op andere manieren met zijn kinderen kan bezig zijn.

Nu hebben we "afgesproken" om zeker nog te wachten tot Seppe niet meer naar de crèche moet (2 crèches kunnen we niet betalen vrees ik, bovendien is dan ook onze autolening afgelopen). Ik ben al blij dat hij het nog wil overwegen, maar het kriebelt zo erg bij mij... ik zou er gewoon meteen al willen aan beginnen!

Véro.
xx

[Cassyke]

Hoi vero,

Hier ook eentje die serieus verlangt naar nog een kindje. Ben in september bevallen van onze dochten en ik moet zeggen dat ik de kriebels al zeer snel kreeg maar ventje niet... Hij wou wel een tweede maar nog niet direct, het kon nog even wachten. Maar nu begint hij er ook serieus aan te denken. We zouden er graag beiden voor gaan maar ik zit nog in mijn proefperiode op mijn nieuw werk en ik heb maagproblemen waardoor ik niet goed weet wat dit gaat geven als ik zwanger wordt. Morgen ga ik naar de gastro-enteroloog voor meer info.

Dus ik begrijp je volledig hoor, het kriebelt enorm maar je moet nog zo lang wachten. Pfff soms zou ik vandaag al willen beginnen

[Sterretje]

een begrijpbaar verlangen... en moeilijk een comprimis te vinden denk ik. er is geen tussenweg hé, 't is ja of nee en dat betekent dat 1 van de twee zal moeten toegeven.
en persoonlijk denk ik dat je er spijt van zou hebben (jijzelf dan toch) dat het een 'nee' zou worden. van een 'ja' zal je nooit spijt krijgen, als je ziet wat je er voor id plaats krijgt!!
en natuulijk moet je ventje geen volledige voetbalmatch kn spelen met z'n kindjes. daar zijn de grote broers toch voor?

mss moet je ventje wat tijd gunnen. en er af en toe sporadisch eens over spreken tot hij er helemaal warm voor is.

financieel... idd een stomme reden. wij zullen het de eerste jaren ook niet makkelijk hebben. geen ruimte voor sparen en duurdere reizen. maar het is ons het waard!
tuurlijk zullen we moeten zien wat we doen en hopen dat we geen tegenslagen hebben. maar zoveel mensen doen het toch, zelfs met minder (financiele) middelen.

toch wel fijn dat je ventje er nog een beetje voor openstaat. best niet te veel ineens verwachten maar hopen dat hij geleidelijk aan jouw standpunt gaat inzien...

[mindyke]

hier ook een ventje die altijd over de financiële kant wakker ligt. Hij zegt nu al dat een 2de niet moet, terwijl ik er absoluut opsta. Ik wil er ook niet te lang mee wachten om er aan te beginnen aangezien we voor deze uk oko 2jaar hebben geprobeerd. Maar hij stijgert serieus als ik al verre plannen bespreek.

Heel begrijpbaar dus fluffie.
Ik denk dat ik het bekijk zoals sterretje. Van een nee ga jij spijt krijgen en hoe loopt het dan?
Of je moet je er bij kunnen neerleggen zonder spijt.
Ja kan misschien ook wat voordelen zoeken en die bij de grote broer horen en die opsommen? Leuk als ze samen kunnen spelen, ideaal als er niet te veel tijd tussen zit . Kleedjes zijn niet direct uit de mode als er niet veel tijd tussenzit. schoolboeken enzovoort

En alleen is maar alleen he. Vooral later dan ...

benz elf ook al argumenten aan het zoekn he
succes meid !

[fluffie]

Idd, een tussenweg is er niet. Ik heb ook eerlijk gezegd dat als we allebei bij ons standpunt blijven, ik niet weet hoe het verder moet. Ik wil hem natuurlijk ook niet 'dwingen', maar ik ben al blij dat we er eens deftig hebben kunnen over praten. Hopelijk brengt tijd raad...

Het zou Seppe ook wel deugd doen denk ik. Hij heeft wel 2 halfbroers, maar die zijn al zoveel ouder dat hij alleen maar verwend wordt (al probeer ik dat zoveel mogelijk te beperken). Een brusje zou betekenen dat hij leert aandacht delen. En 't is gewoon ook leuk voor hem denk ik. En voor mij

Vorige week een andere peuter op logement gehad, en zag het al helemaal voor mij, eentje op de arm en eentje aan mijn been 'k Heb er echt van genoten!

Véro.
xx

[NatSar]

Ik wil heel graag nog een tweede kindje, maar dat zal nog niet voor direct zijn.
De voordelen van een iets groter leeftijdsverschil wegen hier veel meer dan van een klein leeftijdsverschil. Al kan het mij nu niet echt zo erg schelen, ik hoop gewoon dat ik het ooit nog eens mag meemaken...
De voordelen:
Geen twee creches betalen
De een slaapt al door als de ander 's nachts wakker wordt
Geen ruzie om speelgoed door andere interesses
...

Mijn droomleeftijd tussen de kindjes is ongeveer 3 jaar.
Maar zoals ik al zei, ik zal al blij zijn als het ooit nog eens lukt!

[grootgevaarke]

Wij zitten in omgekeerd scenario... Enfin ongeveer toch want bij ons is er wel al 2de (voor mij zelfs 3de) op komst. Maar ventje spreekt nu al van hierna nog eentje. Hij verlangt echt nog naar derde kind. Ik zie dat gewoon niet meer zitten. Ik word zaterdag 38 en we kunnen er dus geen lange tijd tussen laten en zo DRIE kleine ukken zie ik echt niet zitten. Ik voel me dus ook te oud.ey.. Ik denk dan aan mijn kinderen die als ze 20zijn met ouders van bij de 60 zitten (ook al beschouw ik me nu nog als zeer jong van geest)

[grootgevaarke]

Het probleem is idd dat het alles of niets is... )
Ik hoop dat je man wel nog bijdraait. Mss moet hij even wennen aan het idee? Ik duim er alleszins voor

[grootgevaarke]

Het probleem is idd dat het alles of niets is... )
Ik hoop dat je man wel nog bijdraait. Mss moet hij even wennen aan het idee? Ik duim er alleszins voor

[Wappie]

Ergens kan ik ook niet geloven dat het voor mij 'afgelopen' is, dat deze ene zwangere keer ook mijn laatste zal zijn Maar ik weet ook niet of ik er 3wil. Ik ben superblij met mijn jongens, echt waar, maar ik weet niet dat ik dat allemaal nog eens kan/wil doormaken. De eerste 18maand waren zooooo zwaar... Nu geniet ik met volle teugen en dat moment mag nog even blijven van mij. Bij mij is het nu ook wel anders, ik heb er immers al twee. Mijn man ziet een derde wel nog zitten, maar nog niet direct. We gaan wachten tot de jongens naar school gaan en dan zien we wel hoe we er tegenover staan.
Als we de beslissing nemen om bij 2te blijven weet ik dat ik het toch even moeilijk zal hebben. Ik heb twee gezonde, flinke jongens, maar het gevoel van zwanger zijn nooit meer mogen meemaken stemt me toch wat droevig...

[JD]

Véro,

't Is inderdaad een zwaar dilemma. Wat het financiële betreft, daar kan ik niet over oordelen, dat moeten jullie natuurlijk zelf becijferen, maar 't is natuurlijk een feit dat door de kindjes te spreiden in de tijd ook de kosten gespreid worden. De uiteindelijke kost blijt natuurlijk hetzelfde...

Wat betreft het fysische aspect dat je man aanhaalt, geeft hij je eigenlijk een argument om er zo snel mogelijk aan te beginnen aan een brusje! Hoe langer jullie wachten, hoe ouder hij zal worden en hoe 'zwaarder' het fysisch zal worden. Hoe langer je er mee wacht, hoe lastiger hij het misschien zal vinden om opnieuw een baby in huis te hebben (pampertijd, zware nachten, ...).
Hij is nu ten slotte nog maar een jaartje ouder dan toen Seppe er kwam hé
En of je voetbalt met 3 of met 4 kinderen maakt volgens mij geen verschil uit, integendeel, je kan ze zelf wat meer aan het werk laten

'k Denk dat het idee bij je man nog wat moet rijpen. Rustig aanpakken, hem niet dwingen, maar er is duidelijk een opening!

[nathalie v]

Ik kan (jammer genoeg) me helemaal vinden in wat Wappie in het begin schrijft: door de slechte nachten staat ons hoofd ook helemaal niet naar een tweede kindje en dat vind ik ergens heel jammer, maar we zien het niet zitten om dit nog eens te moeten meemaken...

En toch, ik wil ook nog eens zwanger zijn, hopelijk eens een vlote borstvoeding te kunnen geven, kunnen genieten van de eerste seconde dat je baby er is, een goede slaper hebben... maar ja...

Ik kan geen jaren meer wachten... ik hoop dat we eruit geraken en ik hoop dat we dan later geen spijt gaan hebben van onze beslissing.

[jufke]

Ik zit een beetje in dezelfde situatie als jij Véro. Mijn vriend is 18 jaar ouder en heeft al een zoon en dochter van 19 en 21, met mij een dochter van 16 maand en ondertussen een zusje op komst voor augustus.

Ik wou meteen na de bevalling al opnieuw starten, maar hij zag het toen ook niet zitten. Onze dochter heeft dan ook nog eens wat gezondheidsproblemen en hij had/heeft schrik dat de tweede dit ook zal hebben (ook al is het niet erfelijk) Wij hebben er lang over gepraat en na een tijdje hebben we dan beslist om er toch voor te gaan. We hadden wel afgesproken om max 2 PU te ondergaan, ook al zouden we nog recht hebben op meerdere. Hierin konden we ons allebei vinden. We zijn dan gestart in november (onze dochter werd 1 in januari) en met alle geluk van de wereld waren we ook nu van de eerste keer zwanger...
Vandaag ben ik 25 weken zwanger en gaan we zelfs nog trouwen ook.
Ik hoop dat je er samen met je man uitkomt en wens je alvast veel geluk!!!

[fluffie]

Heel erg bedankt voor jullie reacties allemaal! Het doet gewoon al deugd om het eens op te schrijven en jullie lieve reacties te lezen

Véro.
xx