Ik had er echt wel naar uitgekeken, naar die eerste moederdag, wat een teleurstelling, zeg. Ook vooral omdat we een hele tijd geleefd hebben met de gedachten nooit kinderen te kunnen krijgen en dan is het ons gegund, en gaat die eerste moederdag ongemerkt voorbij. Bah, heb een paar traantjes weggepinkt. Ik verwachtte op zich geen bloemen of weet ik veel, maar een simpele "gelukkige moederdag". Van de familie ook niets van berichtje...
Ik weet wel dat mijn ventje mij graag ziet, maar kijk, dat vond ik nu eens speciaal... Valentijn en zo, dat hoeft niet eens, maar moederdag
Ik had vorige week gezegd dat moederdag de 8ste is. Heb ook gezegd dat ik nog wat moest kopen voor mijn moeder en of hij al iets bedacht had voor zijn mama. Tjah, beter dan dat kan ik het denk ik niet uitleggen. En verder ben ik een seuteke, ik durf geeneens meer hints geven
We waren dit weekend in Nederland bij zijn familie, en gisterochtend (na een zware nacht met ons prutske) was ik opgestaan om hem beneden te sussen. Daar zat ik dan, terwijl iedereen nog aan het slapen was. Toen het tijd was voor ons ventje zijn papje, had ik nog niet gegeten, nog geen koffie gedronken. Dus ik zit daar in een stoel alleen mijn ventje eten te geven, terwijl de schoonpapa in de keuken broodjes voor zichzelf smeerde, mijn schoonmoeder koffie dronk en mijn ventje naar tv keek. Per toeval keek hij naar een misdienst ter ere van moederdag. Mijn schoonmoder zei dan ook "jahaa, het is moederdag vandaag". En voor de rest niets. Halloooo?
Dan ben ik naar boven gevlogen in tranen (gelukkig kon niemand het zien) en dan ben ik alles gaan inpakken en heb ik gezegd aan het ventje dat het weekend voorbij was en we naar huis gingen.
Geweldig, dus...
Ach, misschien stel ik me aan, maar dat kwetste me toch, zenne.
Die avond zijn mijn schoonouders naar hun moeder geweest "want dat doe je op zo'n dag"...
) en vooral ook fantastische en moedige madammen!
)
, 't ziet er ontzettend mooi uit, hij heeft flink zijn best gedaan.
