Bevallen na de zomer van 2011...

[Loeki]

De structurele echo is idd rond 20 weken (tsn 18-22). Bij mijn vorige zw had ik pas de echo daarna op 36 weken... (die was dan voor de ligging en gewicht te bepalen). Goh Leeslamp ik zou het checken hoor. Want het is wel belangrijk. Niet als alles goed is. Maar als het niet goed is (helaas dat gebeurt hé... Weten we allemaal), dan is er wel een hemelsbreed verschil als je de zwangerschap zou willen stoppen... Ik ken de details niet maar ik denk dat het na 24 weken gewoon niet meer mag. Stel dat ze dan pas op 24 weken zien dat je kindje niet levensvatbaar is na de geboorte ofzo... wat dan.

Gewicht is idd heel afhankelijk van je startgewicht ook. Ik stond vorige week aarzelend op de weegschaal in GHB van "tja, er is al vijf kg bij..." (kwas toen nog geen 13 weken), en de vv zei "das prima hé, heel goed".

't Zou me gek lijken moest er bij ICSI meer kans zijn op een meisje. De embryoloog beslist dat dan toch eigenlijk? Of ziet "vrouwelijk sperma" er mooier uit ofzo waardoor een embryoloog die zou kiezen?

[fije]

Wij krijgen een jongen via ICSI. Misschien zijn we een uitzondering

[Anks]

De exacte uitleg weet ik ook niet, ik heb het eens een keer gelezen op HLN, dus niet echt een wetenschappelijk hoogstaande bron

Met wat googelen vond ik het ook hier:
http://www.scientias.nl/ivf-vergroot-ka ... etje/16776
Maar een uitleg waarom dit zo is, staat er niet bij.

Ik kan me wel iets voorstellen bij de grotere kans op een jongen bij IVF, er is die theorie dat vrouwelijke zaadcellen wat trager zijn dan de mannelijke (dat verhaaltje van enkele dagen vóór de eisprong vrijen voor een meisje, en op de dag van de eisprong voor een jongen...). Maar waarom het bij ICSI andersom zou zijn, geen idee... Misschien zijn die mannelijke zaadcellen zo snel dat de embryoloog ze moeilijker te pakken krijgt

Maar Fije, een uitzondering ben je niet echt hoor (buiten dan in dit topicje): het gaat om een kans van 51% op een meisje tegenover 49% op een jongen.

[Zij en haar]

Ai ai... ik zou beginnen vrezen dat mijn baby'tje niet genoeg groeit... en ik dus niet aankom. Maar ja... die paar 100 gram zal het ook wel niet maken zeker?

Trouwens... ik snap iets niet rond de lengte van ons beebje. Het is nu van hoofdje tot poep ongeveer 10 cm. Waarschijnlijk iets groter, want het lag in een bolleke en dus moeilijk te meten... Maar op sommige sites lees ik dat een foetus van 16 weken al 16 cm.!! is ?? Hoe kan dat dan? Meten ze dan wél met de beentjes? Die beentjes kunnen toch geen 6 cm. zijn? Of hebben wij zo'n kleintje? (Dan wordt het zeker ook een meisje? )

[pelkie]

dat van op die sites is inderdaad een volledig uitgestrekte foetus. Als ze op echo meten, meten ze een babietje in foetushouding (dus gekromt) zonder beentjes, dus dat kan inderdaad makkelijk 5 à 6 cm schelen denk ik

[grootgevaarke]

ik denk dat ik het hier al eens gepost heb, maar als je wil weten of je wel goed zit voor je gewichtstoename kan je altijd de curves van UZLeuven raadplegen, dat zijn curves volgens je BMI:
http://www.uzleuven.be/node/5798

ik ben vandaag 30 weken en ben nog maar 3,5kg aangekomen (was zelfs beetje afgevallen tegenover 4 weken geleden), maar de baby groeit goed (gisteren geschat op 1,5kg), dus ik maak me geen zorgen...
Jullie gewichtstoename lijkt me ook heel normaal...

[Marleen]

Hello,

Ook al een tijdje niets meer gezegd. MAar dat is omdat alles goed gaat.

Ik ben zeer weinig bijgekomen in kilo's (was 2kg bij, maar die is er nu terug af, dus eigenlijk 0kg), maar heb wel een zeer ronde buik. Ik ben eigenlijk hier wel redelijk blij mee. Ben met hormonen behandeling serieus wat kilo's bijgekomen en ik heb nu ook het gevoel dat mijn benen, armen en gezicht iets minder dik staan... Ben dus denk ik wel iets "afgevallen" nu, want buik en borsten zijn wel bijgekomen. Ik heb zelf niets gedaan, maar hoop dat mijn lichaam gewoon beetje terug naar mijn normaal gewicht is aan het komen. Gyn had hier ook niets van gezegd ofzo. Ik denk dus dat je op de exacte kilo's niet veel moet concluderen. Of toch nu nog niet.

Over het staartbeentje en pijn ervan: heeft inderdaad met bekken te maken, maar kan ruimer zijn dan dat. Aan iedereen die er last van heeft raad ik zeer sterk aan om naar een osteopaat te gaan.

Onze gyn deed of het allemaal niets was (dat doet die altijd) totdat ik 7 keer gezegd heb dat ik echt pijn heb, en of ik dan toch niet naar kine moest gaan… Uiteindelijk heeft hij me naar een osteopaat doorverwezen. Mijn heilig been (onderste stuk van de ruggengraat) was naar voor gechoven. Daardoor was bekken ook wat gekanteld en de dwarse spier helemaal uitgerokken. Die osteopaat is echt een tovervrouw want die heeft met wat manipulatie mijn pijn echt kunnen verminderen. (Behandeling en eerste dag er na was nog wel pijnlijk, maar nu heb ik echt veel minder last). Maar het belangrijkste van het verhaal: Doordat dat been naar voor geschoven is, sluit je het kindje eigenlijk een beetje op. Want ruimte die er dan nog is tussen schaambeen en heilig been (waar kindje op het einde doormoet) is dan te klein. Ik w nu dus opgevolgd, en moet ook op 6 maand en meer tegen einde van de zwangerschap nog eens terugkomen. Ze gaan dan proberen het bekken soepel te houden. Want als het been terug naar voor schiet, kan ik niet op een gewone manier bevallen.

T was wel ff slikken zo, omdat ik al direct idee had van: oei, ik wil echt wel een normale bevalling. Maar nu denk ik dan: goh, er zijn nog zoveel redenen waarom mensen moeten overgaan tot keizersnede, en ik heb nu een kans, maar is niet gezegd dat het zo is… En is uiteindelijk ook niet zo erg voor kindje ofzo. Ik ga er gewoon niet veel van wakker liggen.

Maar ik zou dus zeggen: aan allen met pijn aan ruggengraat of staartbeentje of whatever: niet naar de gyn luisteren maar echt naar een osteopaat, want die kan je dan opvolgen en latere problemen vermijden! Bovendien ook wat voor meer comfort zorgen door wegnemen van pijn!

Ik heb trouwens echt een probleem: heb geen vertrouwen meer in mijn gyn (zijn laatste tijd echt wel veel dingen vreemd gecommuniceerd enzo) maar ik durf ook niet zomaar weglopen. Wil ook nu niet nog iemand nieuw gaan zoeken… Misschien moet ik het er gewoon eens over hebben, ik weet het niet…

Maar goed: voor de rest alles super! Heb ons baby’tje ook al gevoeld… En vorige week was het redelijk hevig. Toen heeft mijn man het ook al kunnen voelen… Echter, ik denk dat die toen gewoon echt tegen mijn buik van voor lag ofzo. Voel hem/haar niet elke dag. Nu is het echt al 5 dagen geleden…

Met dat ik hier iedereen zie spreken over meisje… Goh, mss wil ik het toch ook weten! Ben ook wel benieuwd!

Groetjes
M

[lieskem]

Z/h, ons baby'tje was ongeveer 15 cm met beentjes erbij. Ze hebben een bovenbeen gemeten en dat kwam ongeveer op 16 weken uit, dus dat klopte helemaal. Het lichaampje van poep tot hoofdje was ook ongeveer 10cm. Dus jouw baby'tje zit ook helemaal op schema!

Marleen, ik ga ook soms naar een osteopaat en die kunnen wonderen doen. Mijn dokter is er ook niet zo voor te vinden, maar ik luister gewoon naar mijn lichaam. Het kan zo'n deugd doen als je pijn verlicht wordt.

Ik wens jullie allemaal nog een late, maar leuke moederkesdag! Ik heb er alleszins van genoten (al is t kleintje er nog niet )

Lieskem

[leeslamp]

Marleen, bedankt voor de tip ivm de osteopaat. Ik begin nu last te krijgen van mijn staartebeentje, het is nog draagelijk, maar als het slechter wordt maak ik een afspraak. We hebben in juni nog een reisje gepland en dan wil ik nog graag goed mobiel zijn

Ivm je gynaecoloog, echt vervelend dat je je niet goed bij hem/haar voelt. Was hij/zij ook al je dokter voor/tijdens jullie fertibehandeling? Misschien kun je eens je licht opsteken bij familie/vriendinnen wie hun gynae is en toch nog veranderen? Als je zw goed verloopt en je moet niet speciaal extra worden opgevolgd, denk ik niet dat veranderen echt een probleem is. Ik ben zelf wel nogal een 'moeilijke' voor dokters, als ik mij niet goed voel, weiger ik gewoon om terug te gaan

[bernadette]

Jipie!! kBen in de helft (20 weken) mét goeie echo (nog niet de zgn structurele echo, die is binnen 2 weken)! Nog 140 nachtjes slapen .
Heerlijk, hé, die subtiele aanwezigheid met de stampjes.

Het lijstje:

VBD:

Stienske: 3 september 2011
Vi: 6 september 2011 (maar waarschijnlijk wat vroeger doordat het een tweeling is)
Bernadette: 26 september 2011
Shadow: 1 oktober 2011
Sofke: 2 oktober 2011
Anks: 7 oktober 2011
Marleen: 8 oktober 2011
Z/H: 18 oktober 2011
Lieskem: 18 oktober 2011
Yago: 24 oktober 2011
Beurtflight: 25 oktober 2011 (denk ik)

Volgende echo:

Marleen: 20 april 2011
Sofke: 22 april 2011
Vi: 9 mei 2011
Yago: 18 mei 2011
Anks: 19 mei 2011
Bernadette: 23 mei 2011
Z/H: 31 mei 2011, 28 juni en 18 juli
Lieskem: 1 juni 2011
Shadow: 6 juni 2011

[Anks]

Ik heb af en toe ook mijn twijfels bij mijn gynaecoloog. Voordien altijd tevreden over geweest, maar nu bij mijn zwangerschap vind ik dat hij overal nogal vlotjes overheen gaat.

De twijfels kwamen een eerste keer nadat hij ons per se wilde afraden om prenatale testen te doen. Vlokkentest en vruchtwaterpunctie, OK, daar was ik zelf nog niet helemaal uit, en er zijn risico's aan verbonden. Maar zelfs de triple test vond hij volstrekt overbodig, omdat ik jong ben en de nekplooi OK was. We hebben ons eerst laten ompraten, maar bij de volgende afspraak tóch nog om een bloedname voor de triple test gevraagd. Waarschijnlijk krijgt hij gelijk en is alles in orde. Maar de manier waarop hij in onze plaats besliste, vonden we beiden niet zo aangenaam. De triple test is toch redelijk standaard, en als dokter mag je wel raad geven, maar moet je toch ook rekening houden met het standpunt van het koppel in kwestie hé, wij willen écht graag (zo veel als mogelijk) zekerheid...

Een tweede rare situatie was toen ik hem vertelde dat ik af en toe wat pijn had bij het plassen. Hij concludeerde meteen dat ik een blaasontsteking had, en was al medicatie aan het voorschrijven terwijl ik nog aan het uitleggen was, dat het geen brandende pijn was, en maar af en toe, eerder een pijnlijke druk... Ik had geen zin om meteen medicatie te halen, en ben voor de zekerheid langs mijn huisarts geweest om meer info te vragen over een blaasontsteking. Mijn dokter heeft me toen in een potje laten plassen, en wist me 5 minuten later te vertellen dat ik géén blaasontsteking had. Als het zo simpel is om vast te stellen, door een stripje in urine te dompelen, waarom checkte de gynaecoloog dit dan niet? Ik had net daarvoor een potje urine afgegeven!

En verder krijg ik niet veel info, tenzij ik expliciete vragen stel, maar ja, dat is bij veel gynaecologen zo, voor hen is alles zo vanzelfsprekend. Volgende keer de consultatie van tevoren goed voorbereiden, en in plaats van meteen "goed" te antwoorden als hij bij het binnenkomen vraagt hoe het gaat, ineens al mijn vragen af te vuren. Ik ga niet van gynaecoloog veranderen nu, maar 'k vind het wel jammer dat ik nu misschien zijn raadgevingen in twijfel ga trekken.

Maar goed, ik kijk ondanks alles toch weer uit naar ons volgende bezoekje, om nog eens een blik te kunnen werpen in mijn buik!

Hier ook een behoorlijk bolle buik, niet meer naast te kijken! Vreemd dat dat zo kan verschillen hé, je leest zo vaak dat een eerste zwangerschap met vijf maanden nog maar amper te zien is, en ik heb al vanaf 14 weken een heel duidelijke ronding. Gelukkig geen staartbeentjespijn hier, hopelijk mag dat nog een tijdje zo blijven.

groetjes,
Anks

[grootgevaarke]

Anks,

die triple test (of combinatietest) wordt door velen standaard gedaan, maar geeft geen uitsluitsel. Het is geen sluitende test. Je kan in de risicogroep vallen, zonder reden. maar je kan er ook buiten vallen en dus denken dat alles ok is, terwijl het toch niet zo is...
Bij mij werd die test ook niet gedaan omdat ik al achter in de dertig ben en ik dan sowieso een 'slecht' resultaat krijg (lees: in de risicogroep val).
Ik heb me door gyn ook grondig laten informeren over vlokkentest en vruchtwaterpunctie. Het werd me ook niet zo maar aangeraden want ik had ook twee keer een goeie nekplooi. Enkel als ik 100% zekerheid wou (die ze me op basis van nekplooi alleen niet KON geven), raadde ze aan om punctie te laten doen... Heb dan twee keer punctie laten doen, en twee keer alles in orde (was dus niet echt nodig geweest)

Ze hebben het zo vreselijk druk hé, die gyns. En als alles in orde is, wordt er idd weinig tijd aan je besteed...
Best om vooraf je vragen op te schrijven en ze dan te stellen, want anders sta je voor je het weet weer buiten...

[Anks]

GG, ik weet dat de triple test, net als de nekplooimeting, enkel een kansberekening geeft en geen sluitend resultaat. Maar we hadden wel tegen de gynaecoloog gezegd dat we een vlokkentest of vruchtwaterpunctie zouden laten doen als het resultaat van de nekplooimeting en triple test een verhoogd risico zou aangeven. De nekplooimeting was gelukkig OK en dat stelde me al behoorlijk gerust, maar waarom op één test afgaan als er twee verschillende indicatieve tests bestaan. Ik wilde graag met zekerheid weten of de twee tests elkaar niet zouden tegenspreken, want in dat geval zou ik alsnog een vruchtwaterpunctie willen. 'k Vond het jammer dat de gynaecoloog daar zo nonchalant over ging, want 'k hecht wel belang aan prenatale screening. 'k Ben dan ook een PGD-ertje

(Van een vroedvrouw in onze kennissenkring vernamen we trouwens dat de triple test in de richtlijnen van het KCE (het Kenniscentrum voor Gezondheidszorg van de federale overheid) voor prenatale zorg aanbevolen wordt, en als effectiever wordt ingeschat dan de nekplooimeting. Dus met dat extra argument zijn we toch terug naar de gynaecoloog gestapt, om de test alsnog te doen.)

We denken over alles waarschijnlijk veel te veel na, maar ja, dat krijg je wel als je in het medische traject terechtkomt hé Alles zal wel dik in orde zijn!

groetjes,

Anks

[Zij en haar]

We denken over alles waarschijnlijk veel te veel na, maar ja, dat krijg je wel als je in het medische traject terechtkomt hé Alles zal wel dik in orde zijn!

Hey Anks,
Ik denk dat dit idd wel eens waar zou kunnen zijn. Op de duur wil je altijd maar zekerheid, controle over dat kleine ukje, weten of alles goed is. Ik denk dat in jullie geval (PGD) de schrik er zelfs nog meer in zit dat er wel eens "iets mis zou kunnen zijn". Maar ik denk dat we allemaal vooral gewoon moeten vertrouwen dat alles goed komt...

Rond die blaasontsteking... dat vind ik wel een beetje grof. Wij moeten elke keer een potje urine meedoen, en deze wordt ook elke keer op een blaasontsteking, maar ook suiker en zo getest... Heeft hij jouw potje dan niet eens gecontroleerd? Ik zou er hem toch over aanspreken en zeggen tegen je gynea dat je huisarts je getest heeft en dat het geen blaasontsteking is. Weet je trouwens nu wat er aan de hand is?

Hier gaat alles zijn gewone gangetje... Het buikje wordt toch al iets ronder. Olé... Al heb ik nog altijd het vermoeden dat de mensen vooral denken dat ik verdikt ben. Ha ha... De buurvrouw keek deze middag toch erg verdacht naar mijn buik... ofwel vroeg ze zich af wat dat toch is met mij... maar durft ze het niet vragen...

Ik ben vandaag ook (eindelijk) naar mijn eerste créche gaan kijken. Voor mij was het meteen een "ja". Ik ben nochtans nogal een kritisch iemand op dat vlak. Maar ik voelde me er meteen goed, en ik vond ook dat de dame in kwestie goed met de kindjes omging. Het was er heel verzorgt, etc... en alle regeltjes/afspraken kan ik mij in vinden. Het enige jammere is dat er wel een buiten is, maar geen gras. Het is een binnenkoertje, met zandbak, glijbaan, etc... Nu ja, het is misschien omdat wij zelf ook geen gras hebben dat ik misschien wel graag gras had gezien in de créche... Maar ja... Er is ook nog zoiets als het park en de speeltuin natuurlijk.

Moet ik nu nog naar andere créches gaan kijken? Of zeg ik maar gewoon toe als ik me goed voel bij eentje? Ik zou het vervelend vinden ze beiden goed te vinden en te moeten kiezen, en vooral: eentje teleur te moeten stellen. Maar ja, dat is dan ook weer een neurotisch trekje van mij... ha ha

Groetjes,
Z/H

[Shadow]

Hoihoi iedereen,

Ik ben hier ook bijna halfweg, overmorgen bereiken we het hoogste puntje en dan kunnen we dus beginnen aftellen Ik denk er sterk over na om een aftelkalender te maken

Ik voel het kleintje ondertussen duidelijk. Tot een paar dagen geleden kon ik het gevoel eventueel nog toeschrijven aan zeer actieve darmen, maar sedert eergisteren ben ik er van overtuigd dat het ons kleine wonder is die zich laat voelen! Ik zou de papa zou graag willen laten voelen wat ik voel, maar ik vrees dat we daar nog een beetje geduld voor zullen moeten hebben. Gisteravond heeft hij een tijdje zijn hand op mijn buik gelegd, maar net op dat moment had ons ukje natuurlijk geen zin in beweging 5 minuten later was het daar al terug. Een pestkopje dus, nog voor het geboren is

Wat hier gezegd wordt over de gyn, ik zorg altijd dat ik een hele waslijst van vragen heb voorbereid en dan neemt mijn gyn ook de tijd om alles zorgvuldig te beantwoorden. Ik kan echt niet klagen over mijn gyn. Zou het wel jammer vinden moest ik mij niet op mijn gemak voelen, het is tenslotte de persoon die je moet helpen je kindje gezond ter wereld te brengen!

Z/H: wat de creche betreft. Ik had bij een eerste bezoek ook al direct een zeer goed gevoel. Ben nadien nog 4-5 andere plaatsen gaan bekijken, maar geen enkel kon tippen aan de eerste en dat is het dan ook geworden. Als ik van jou was zou ik mijn gevoel volgen!