mama in een dip

[grootgevaarke]

daar kan ik me ook altijd aan ergeren: dat het voor vrouwen allemaal zo vanzelfsprekend is en als mannen eens hun handen uitsteken zijn het supermannen

[NatSar]

Pff daarnet las ik bij 1 van mijn fb vriendin dat ze terug zwanger is.
Ze is een paar dagen voor mij bevallen en is nu zwanger van haar derde kindje.
En echt ik voel mij zo jaloers hé.
Ook al vind ik het nog veel te vroeg om aan een tweede kindje te beginnen, als ik eraan denk zou ik in huilen kunnen uitbarsten.
Misschien ben ik gewoon mijn verstand aan het verliezen ofzo

[mindyke]

helemaal niet natsar! ik heb dat ook . Mijn zus is zwanger van de 1ste keer. Ik ben superrrrrrrrrrrrr blij maar o zo jaloers en grrr omdat ze da van de 1ste keer prijs heeft ...
jouw 2de ukje komt wel hoor!

[Dieke]

Goh, ik snap dat, da's zo frustrerend en zo unfair, hé...

Hier gisterochtend zitten wenen omdat ik er niet uitgeraak uit al mijn werk, pfffff. En vanmorgen weer mails "ben je dit niet vergeten, doe je dat nog?". Hallo??? Ik werk 4/5de dankzij het ouderschapsverlof, maar het voelt aan als een 6/5de.

Ben echt op, op, op, en zo verschrikkelijk moe

[Sterretje]

I know the feeling!
dikke knuf ook Dieke.

En het is moeilijk om nee te zeggen hé
Enerzijds wil je je job goed doen en anderzijds wil je gewoon thuis zijn, genieten, stressvrij...
'k hoop dat je er snel doorgeraakt en anders: aande bel trekken op't werk hoor. Een mens heeft maar twee handen!!

[grootgevaarke]

4/5de werken is idd merde! Men gunt/geeft je wel die ene dag in de week, maar met je work load wordt geen rekening gehouden, die blijft gewoon hetzelfde.
Truc van de foor: heel regelmatig zuchten en blazen dat je verzuipt in je werk (zo doen een paar het hier ook, en het lijkt nog te werken ook ).

Ik had dit weekend ook een dip. Enfin, het past mss meer in het mannen niet toegelaten topic, maar goed, ik leg toch hier mijn ei. Mijn vriend is zelfstandig en heeft het in zijn job altijd superdruk. In de week valt de zorg en het huishouden dan ook vrijwel volledig op mijn schouders (ik werk ook fulltime en ben zelden voor 18u30 thuis). AFgelopen weekend stond dan weer volledig in het teken van papa's "sportprestaties": vrijdagavond had hij rugbytraining (en dan moeten ze achteraf toch "napraten") en zaterdag moest hij competitie tennis gaan spelen (ook weer de hele dag weg tot 1u30 's nachts). En op zo'n momenten komen de muren echt op me af; ik ben het dan zo kotsbeu om pampers te verversen en papjes te maken en te geven Ik voel dan echt de nood om volwassenen te zien en iets 'op niveau' te doen. Tegenwoordig zijn enkel mijn collega's nog de enige volwassenen die ik zie; en ik heb wel goeie band met hen maar het blijven collega's hé. En dan speelt er in mijn achterhoofd dat stemmetje dat mij zegt dat het binnen een paar weken weer van voorafaan begint en dan zie ik daar enorm tegenop!
Het is er zondag allemaal uitgevlogen, maar of het bij meneer doordringt??? Volgend weekend is er zaterdag weer tenniscompetitie en het weekend daarop is hij weer een heel weekend weg naar Engeland voor een rugbytornooi.

[nathalie v]

Ja GG, ni leuk he, hier vertrekt manlief vrijdag ook op weekend, komt zondag terug, tof! Er wordt zelfs niet gevraagd aan mij wat ik daarvan vind, of ik het nu goed vind of niet, hij gaat toch!

[Sterretje]

gg, ik zit met je in ... (ok, daar heb je niet veel aan, maar ik zou voor minder in een mega-dip zitten daarvoor)

jammer genoeg heb ik enkele vriendinnen in dezelfde situatie. 1 of 2 kinderen en manlief een intense (sport)hobby die al z'n vrije tijd in beslag neemt
die mannen nemen hetdan maar voor vanzelfsprekend dat de vrouw het huishouden bestiert, voor de kinderen zorgt en er nog eens goed moet uitzien ook!
ik bewonder die vrouwen (en jou dus ook )

ik denk dat jij al veel 'hints' hebt doorgespeeld naar jouw man, net zoals ik m'n vrienden ook altijd bestook met m'n feministische opmerkingen, maar dat dringt gewoon niet door.
die mannen doen gewoon hun eigen ding. of ze zeggen wel dat ze het snappen en dat ze een fantastisch vrouwtje hebben, maar ze veranderen niets aan hun 'gedrag'.
dus heel dikke knuf daarvoor.

En ja, zelfs ik snak wel eens naar contact met volwassenen, na enkele dagen tussen de kinderen en de luiers door te brengen.
mijn familie woont wat verder en die hebben hun eigen leven.
mijn schoonmoeder zou als ze kon onze deur plat lopen en onze vrienden hebben ook hun beslommeringen... 't is moeilijk om contacten te onderhouden vind ik en ik betrap mezelf er op dat ik soms weg wil kruipen in m'n eigen cocon.

dit weekend hebben we zowel zaterdag als zondag een barbecue (bij ons thuis)
ik kijk er naar uit, ook al zie ik op tegen het werk, maar tegelijkertijd ben ik al tegen m'n ventje bezig: zorg dat ze zeker rond middernacht weg zijn hé, ik hb m'n rust nodig met twee kinderen. maar die snapt dat dus ook niet

[Sterretje]

gg, ik zit met je in ... (ok, daar heb je niet veel aan, maar ik zou voor minder in een mega-dip zitten daarvoor)

jammer genoeg heb ik enkele vriendinnen in dezelfde situatie. 1 of 2 kinderen en manlief een intense (sport)hobby die al z'n vrije tijd in beslag neemt
die mannen nemen hetdan maar voor vanzelfsprekend dat de vrouw het huishouden bestiert, voor de kinderen zorgt en er nog eens goed moet uitzien ook!
ik bewonder die vrouwen (en jou dus ook )

ik denk dat jij al veel 'hints' hebt doorgespeeld naar jouw man, net zoals ik m'n vrienden ook altijd bestook met m'n feministische opmerkingen, maar dat dringt gewoon niet door.
die mannen doen gewoon hun eigen ding. of ze zeggen wel dat ze het snappen en dat ze een fantastisch vrouwtje hebben, maar ze veranderen niets aan hun 'gedrag'.
dus heel dikke knuf daarvoor.

En ja, zelfs ik snak wel eens naar contact met volwassenen, na enkele dagen tussen de kinderen en de luiers door te brengen.
mijn familie woont wat verder en die hebben hun eigen leven.
mijn schoonmoeder zou als ze kon onze deur plat lopen en onze vrienden hebben ook hun beslommeringen... 't is moeilijk om contacten te onderhouden vind ik en ik betrap mezelf er op dat ik soms weg wil kruipen in m'n eigen cocon.

dit weekend hebben we zowel zaterdag als zondag een barbecue (bij ons thuis)
ik kijk er naar uit, ook al zie ik op tegen het werk, maar tegelijkertijd ben ik al tegen m'n ventje bezig: zorg dat ze zeker rond middernacht weg zijn hé, ik hb m'n rust nodig met twee kinderen. maar die snapt dat dus ook niet

[grootgevaarke]

Thx!
Mijn moeder en schoonmoeder wonen allebei op minder dan 3 km en ik zie hen heel vaak (bijna dagelijks) maar dat is ook om constant aan mijn kop te zagen over huishoudelijke taken die moeten gebeuren . Ik vertoon op zo'n momenten echt vluchtgedrag, dan kan ik niet snel genoeg uit hun buurt zijn. Dat is echt een andere generatie, mijn schoonmoeder heeft altijd enkel haar huishouden te doen gehad en dus daar ligt/lag alles altijd netjes op zijn plooi. Ik heb 5 jaar gestudeerd, heb 2 universitaire diploma's (wat mij voor alle duidelijkheid niet beter maakt dan iemand zonder diploma) en heb wel net iets andere interesses dan stof afdoen en vuilniszakken op tijd buiten zetten En dat hebben zij niet. Zij praten alleen maar over de mensen uit hun straat, en het interesseert me geen bal!
Ik zou zo graag eens een goed gesprek hebben over politiek (ja, ik ben één van die weinigen die nog geïnteresseerd is in politiek), over ontwikkelingssamenwerking, over een goed boek, over klimaat, over geloof of ongeloof, ... Zucht!
Ik zie mijn kindjes doodgraag, maar de muren komen soms op mij af. het is zo 'afstompend' kleine kindjes opvoeden

[nathalie v]

Ik begrijp je helemaal GG...

Kzou zeggen, kom maar af, dan babbelen we eens over politiek (Belgische?), ontwikkelingssamenwerking, een goed boek (niet Pantley), de opwarming van de aarde... en aan het einde van de rit waarschijnlijk over onze kindjes!

[grootgevaarke]

Politiek: Belgisch, Vlaams, Europees, internationaal... (maar niet over de politiek onder de kerktoren )

[marb]

pas op, hier is de politiek onder de kerktoren nog nooit zo interessant geweest
Ook onze voordeur staat altijd open, GG'ke.

[Sterretje]

conclusie: wat zouden wij zijn zonder DVO!!!

[Wappie]

conclusie: wat zouden wij zijn zonder DVO!!!

Daar ben ik het volledig mee eens!

Hier toch ook een klein dipje hoor... Sinds onze jongens gestart zijn in de nieuwe creche. Omdat het niet echt op mijn weg ligt is het moeilijk voor mij om ze te brengen en halen. Dit heb ik dus 18maand gedaan en nu doet de papa ze weg 's morgens. Ik mis mijn jongens Omdat ik graag op tijd vertrek (werk nogal ver en anders problemen in verkeer) slapen ze dus nog als ik de deur achter me toeslaag. Ik bel wel even naar de papa 's morgens maar dan zie ik ze niet, ik hoor ze enkel.
Eigenlijk was het in eerste instantie nooit de bedoeling dat ik ze zowel zou wegdoen als halen (in het kader dat de papa ook zijn deel mag doen ) maar het was nu zo gegroeid en ik kon me er wel in vinden. Uiteindelijk is het beter zo, de jongens kunnen langer slapen, zitten minder lang in de creche, maar ik mis ze zooooo hard 's morgens. Ik ben er dan ook sterk over aan het nadenken om van job te wisselen. Ik heb nog niets concreet, maar misschien toch voor in de toekomst iets dichter bij huis zoeken...