vrijdag gecrashed, weekend voorbijgegaan zonder al te veel uitschieters, en nu terug 'op automatische piloot' naar de volgende ronde.
Net met Elsie gebeld. Ik mag terug verder doen. Dus: vrijdag heb ik terug een BN ter controle of hcg terug op 0 staat. Op dag 1 moet ik contact opnememen met Elsie (of Andrea of Debby) om terug te starten.
Wordt dus terug PU.
Intussen geeft mijn buik aan dat de
Mijn collega, met wie ik gehoop had samen in zwangerschapsverlof te zijn, heeft wel bevestiging gekregen v zwangerschap. Toeme toch, we blijven weer achter.
En verder: zwanger worden domineert mn leven... Mijn vriend wil dat wat vermijden. Dus geeft wel wat spanningen/meningsverschillen. Ik begrijp hem wel: ik praat soms alleen nog over zwanger worden, BN, afspraak ih ziekenhuis,... en dan de emo-buien. Is voor de mannen toch ook niet zo vanzelfsprekend...
Groetjes,
Ringling