Geboorteverhalen

[sassie2]

Mooi verhaal, Sterretje! Leuk om te horen dat de zusjes blij zijn met elkaar. Bij ons 2 broers, en ja, nu de kleinste 1.5 jaar is, is het al begonnen, het samen genieperig doen, de 2 handen op 1 buik! Ruzie maken, dat kennen ze niet, vooral doordat de oudste zo’n lieve, zachtaardige jongen is, hoor, de kleinste zou wel durven ruzie maken … Als we vragen aan de oudste of hij nog een broer of zus wil, dan wil hij altijd een broer, zusjes, nee, hoor, die hebben ze niet nodig …

En ook hier geen twijfel, bij een derde hoort een epidurale. Ik was al overtuigd voor ik ooit zwanger was, waarom pijn hebben als het ook anders kan. Helaas, door de (te) snelle bevalling de 2de keer, geen epidurale gehad, en amai, dat nooit meer (of toch nog 1 keer, als we weer te laat zijn?!). Nee, nee, ik ben overtuigd, een epidurale hebben ze niet voor niets uitgevonden !!!
En inderdaad, wel heel pijnlijke naweeën gehad, ik wou soms echt dat hij stopte met drinken omdat ik de pijn niet meer aankon, maar dat was ik alweer vergeten voor ik dit verhaal las …

[Wappie]

Sterretje, ik pink een traantje weg... Echt een heel mooi verhaal!!

[LaBatsa]

Ik ben ook pro epidurale, hoewel ik 2 keer ben bevallen zonder. Het ging gewoon te snel! Maar moest ik die pijn uren hebben zou ik niet twijfelen en direct een epidurale nemen hoor.

Ik had meer schrik voor de 2e bevalling dan voor de eerste, toen was ik gewoon erg benieuwd. Maar ik heb toen zo afgezien dat ik echt schrik had de tweede keer omdat ik nu wist hoe verschrikkelijk pijnlijk zo'n bevalling is (ook al ben ik vroedvrouw, ik had nooit gedacht dat het zo verschrikkelijk zou zijn). Maar het is me enorm meegevallen, ik zou het zo opnieuw doen. OK, 't deed pijn, maar ik kon het deze keer veel beter opvangen en ik heb alles veel bewuster beleefd. Bij de eerste had ik zoveel pijn (weeënstorm, op half uur van 5cm naar volledig) dat ik volledig in mezelf gekeerd was en amper merkte wat er rondom mij gebeurde. Bij de tweede ging het ook snel, maar nu heeft het 4 uur geduurd om van 5cm naar 10 te gaan en kon ik de weeën goed opvangen, enkel dat laatste half uur en de uitdrijving waren erg pijnlijk, maar omdat ik maar 4 keer moest persen voor ze geboren werd, viel dat achteraf gezien goed mee.

[jufnel]

Sterretje, zalig dat het zo vlot en relaxt is gegaan. Geniet superhard van je vernieuwde gezinnetje meid!!

[Isolde]

O Sterretje wat mooi, geniet ervan meid. Ik ben op weg naar de laatste weken. Nu is week 37 aangebroken. O zo spannend allemaal!

X

[Quirina]

Dag dames,

Even de tijd gevonden om mijn bevallingsverhaal te posten.

De bevalling was jammer genoeg niet wat ik ervan verwachtte. 's Avonds had ik weeën, maar het viel allemaal weeral stil (voor de zoveelste keer). Dat kwam achteraf bekeken, doordat ze een sterrenkijkertje was.

's Nachts voelde ik Helena bijna niet bewegen en tegen 5u was ik ongerust.

Mijn vriend stelde voor om naar het ziekenhuis te vertrekken, we moesten toch om 9u voor de monitor.
Op de monitor was alles prima en het onderzoek van de dag ervoor had ook nog voorspeld dat alles prima was. Toch wilde de gyn geen risico nemen en heeft hij ingeleid. Daar zit je dan na een korte nacht, waar ze ineens spreken van inleiden. Een uur later staken ze een tabletje om mijn baarmoederhals verder te verweken, een uur later breken ze de vliezen en een uur later steken ze een infuus en drijven ze op en op en op omdat het niet vooruitgaat.

Man, na 8u weeën bleef ik steken op 4 cm en 1,5 cm bmhals. Toen ik binnenging had ik 2 cm ontsluiting, maar dezelfde bmhals. Ik had op voorhand goed met alle betrokkenen besproken dat ik zonder epidurale wilde bevallen. Ze respecteerden mijn keuze, maar na 8u hevige weeën en het nieuws dat het nog zeker 8u ging duren, kon ik niet meer. Ze zeiden dat ik realistisch moest zijn... Ik was zo teleurgesteld!

Ik heb een epidurale laten steken, omdat ik de pijn niet meer kon verbijten (ondanks alle boeken, lessen enz om natuurlijk te bevallen). Toen de anesthesist kwam was ik aan 't wenen, niet van de pijn, maar van de teleurstelling. Ik had het gevoel dat ik ons meisje in de steek ging laten, want nu moest ze het alleen doen. En effectief, van zodra mijn epidurale stak, werden haar harttoontjes onregelmatiger. Ze hebben het infuus voor de weeën dan afgekoppeld en haar tijd gegund om te bekomen. Mijn weeën vielen uiteraard weer stil... Ze zijn dan rustig terug beginnen opdrijven (maar nooit meer zo fel als voordien).

De vroedvrouwen waren wel geweldig moet ik zeggen! Ze steunden me enorm.

De volgende uren heb ik niet bijgespoten, want ik wilde toch nog iets voelen. Uiteindelijk had ik volledige ontsluiting zo'n 6u later en de persweeën moest ik nog 1u30 ophouden. Ik had ondertussen koorts. Bij het persen, kreeg ons meisje het dan ook nog ff moeilijk, maar na 3 kwartier was ze daar eindelijk. Mijn persweeën waren fel verminderd omdat ik plat op mijn rug moest gaan liggen. Van zodra ik op mijn zij ging liggen werden ze feller, maar dat werkt niet zo goed voor de gyn's hé Om 23u58 besliste ze dan toch om te komen piepen. Ons klein bolleke haar : 52 cm en 3kg480.

Het eerste wat ik hoorde toen ze uit mijn buik kwam, was "oei, dit hadden we niet gezien". Ik zette mij recht om te kijken, omdat ik dacht dat haar navelstrengetje misschien rond haar nekje zat, maar ze had gewoon op 't einde in het vruchtwater gedaan.

Dus ik heb haar 2 seconden gezien en dan werd ze direct meegenomen om de slijmpjes weg te halen. De pediater gebeld omdat Helena ook koorts had (ze dachten aan een infectie en misschien moest ze opgenomen worden), maar na een half uur was haar koorts spontaan gezakt (net zoals de mijne). Ik was wel uitgeteld na 15u weeën en emoties.

We waren onmiddellijk verliefd op onze kleine meid. Toen we ze zagen, zeiden we onmiddellijk "ja, dat is onze kleine meid, zo is het perfect!".

's Nachts heb ik uiteraard niet geslapen en de volgende dagen was ik doodop. Ik heb de helft van het bezoek gewoon geannuleerd. Ook helemaal niet zoals ik gedacht had, maar voor mijn eigen goed, kon ik beter rusten.

Na de teleurstelling over de bevalling, was er ook de teleurstelling over de borstvoeding. Helena snapte niet wat ze moest doen aan mijn borst. Ze stak haar tong naar boven ipv naar onder en duwde mijn borst dus eigenlijk altijd terug weg.

Dus na lang zoeken: manueel afkolven en met een lepeltje geven, elektrisch afkolven en met een spuitje geven, zit ik momenteel op 1 kunstmatige voeding op 2 met een flesje (mijn melkproductie zakte van 120cc naar 20cc door vermoeidheid en stress) en elke keer proberen aan te leggen.

Daardoor ben ik de afgelopen 10 dagen bijna voortdurend bezig geweest met voeden : eten geven, aanleggen, kolven en again. Gelukkig heb ik een schat van een ventje, die er zowel emotioneel als hulpgewijs volledig voor me is. Ik zou het anders niet volhouden.

Elke dag heb ik al ff geweend omdat het niet gaat zoals ik gehoopt had. De vroedvrouw aan huis stelt me wel gerust (ze komt ook elke dag), maar ik had schrik dat ze het nooit ging kunnen en dat ik uiteindelijk ging moeten stoppen (en ik wilde zo graag lang bv geven). Ze heeft eigenlijk nog altijd niet fatsoenlijk aan mijn borst gedronken, maar sinds gisteren wil ze wel aan de borst en wordt ze er rustig van. Het kost haar alleen veel moeite en mijn melkproductie moet ook nog omhoog.

Door het zuigen aan het flesje heeft ze ook de juiste techniek beet (ze zoog fout en zette haar mondje niet goed, waardoor er ook aan het flesje niets uitkwam).


Enfin, een kindje krijgen is sowieso al een emotionele gebeurtenis, maar alles tesamen is het nogal veel geweest

Ik geloof er nog steeds in dat ze binnenkort echte voedingen aan mijn borst zal drinken.

Ik had me de bevalling en de borstvoeding anders voorgesteld, maar het schijnt dat dat zo gaat met kindjes Je wil het zo, maar ze doen uiteindelijk toch hun eigen zin

Mijn verhaal klinkt misschien heel pessimistisch en ik heb dan ook al fameus veel geweend, maaaaaaaar ik ben bijzonder gelukkig met mijn kleine schattige meid! Ze is verder zo flink en mooi
Dus we genieten van alle momenten en proberen er voor te zorgen dat eten geen 'stress'bron meer is.

Groetjes!

[Sterretje]

lieve quirina

allereerst nog eens proficiat met je prachtige dochter!

Jouw bevalling is inderdaad niet zo rooskleurig geweest, maar al bij al is het goed gegaan, en je bent natuurlijk kunnen bevallen, zei het met e beetje epidurale.
voel je daar vooral niet schuldig voor. je moet ook aan je zelf denken hé
en zo te zien hebben ze alles goed opgevolgd in hetziekenhuis en heb je super verzorging gehad

ivm je borstvoeding, kan me voorstellen dat het een hele teleurstelling is. maar je doet het super. je hebt e goede instelling: volhouden en blijven geloven. dan komt echt wel goed. je hebt een flinke kleine meid.

doe het lekker rustig aan, dankbaar voor zo een lief ventje en 't komt allemaal dik in orde!!

[Loeki]

Dikke knuffel Quirina!!! Ik had ook een zware bevalling met als gevolg een BV die trager op gang kwam + een baby die niet aan de borst wou. Het heeft vier weken geduurd maar ik heb mijn productie op peil gekregen. Dus jij kan het ook! Het feit dat ze wil zuigen aan de borst is al wat je nodig hebt meid. Ze krijgt wat je hebt en de rest geef je gewoon even bij, 't komt goed!

Laat je zeker goed bijstaan hé... Je hoeft de extra melk (afgekolfd of KV) niet in een flesje te blijven geven nu ze goed zuigt. Voor kindjes die moeilijk drinken aan de borst bestaan er borstvoedingshulpsetjes. Das simpelweg een slangetje dat je op je borst kleeft met een pleister zodat je een "extra toevoer" van melk hebt. Het ene uiteinde van het slangetje zit op je tepel, het andere uiteinde hangt in een flesje of zakje melk (dat je rond je hals kan hangen, zo heb je daar geen hand voor nodig).

Succes! En neem de tijd om je bevalling te verwerken, het gaat niet altijd zoals je het had gehoopt, maar je hebt gedaan wat moest om je kleintje gezond te wereld op te zetten.

[mindyke]

fieuw Quirina wat een verhaal!
Ik kan het mij helemaal voorstellen dat je zo geweend hebt. Je hebt in je hoofd een voorstelling van wat er gaat gebeuren en hoe je het wilt en als dat dan helemaal veranderd...

Maar we moeten ons er bij neer leggen he. Kindjes doen inderdaad hun eigen zinnetje

Toch een dikke proficiat en geniet van je wondertje

[LaBatsa]

Quirina, een bevalling kan je niet plannen en het is absoluut niet te voorspellen hoe het zal verlopen. Zo te horen hebben ze er wel alles aan gedaan om het zo vlot mogelijk te laten verlopen. En eigenlijk valt 15u arbeid nog mee hoor voor een ingeleide bevalling en een eerste kindje.
Over die epidurale moet je je ook helemaal niet schuldig voelen, het doet gewoon enorm veel pijn en al zeker als de weeën kunstmatig worden opgewekt. Voor je baby maakt het geen verschil of jij de weeën voelt of niet. Vaak is het zelfs goed om bij een niet vorderende ontsluiting een epidurale te plaatsen, dan is je lichaam meer ontspannen en gaat de ontsluiting sneller.
Dat je je kindje niet meteen na de geboorte bij jou kon hebben, is wel jammer. Ik heb het zelf ook 2 keer meegemaakt. Mijn zoontje is geboren na een immense weeënstorm, waardoor hij geen tijd had om tussen de weeën wat te bekomen. Hij was echt zonder overdrijven knal paars toen hij werd geboren en heb ik hem zelfs niet gezien, want ze hebben hem direct meegenomen, gelukkig begon hij bijna meteen te huilen en een tijdje later had ik hem terug bij mij. Mijn dochtertje had net als het jouwe meconiaal vruchtwater, dus haar hebben ze ook meteen meegenomen om haar te aspireren. Wat ik wel goed vond is dat ze haar volledig bloot terug aan mij hebben gegeven, zodat we toch nog heerlijk van elkaar konden genieten. En hoewel ik het enorm jammer vond, heb ik mij daar meteen bij neergelegd, het was voor het welzijn van mijn kindjes.

Wat je borstvoeding betreft: geef niet op! Het komt wel goed. Ze begint nu toch al te zuigen, dus je productie komt dan ook wel in orde. Je wordt zo te horen ook goed ondersteund door je partner en een vroedvrouw, dat kan echt het verschil maken.

[pelkie]

Hey,

Ik ken persoonlijk niemand die het met een inleiding zonder epidurale heeft kunnen doen. Als de weeën spontaan op gang komen, heeft je lichaam de tijd om te wennen en produceer je zelf endorfinen (natuurlijke pijnstillers). ALs ze inleiden, heeft je lichaam daar de tijd niet voor. Voel je daarom dus zeker niet schuldig, 't zo beestig zijna ls je't welhad gekunnen.


Ik duim heel hard voor de borstvoeding! 't is zeker niet makkelijk om ze na een tijdje aan de borst te krijgen, maar het kan en ik hoop dat't voor jou weggelegd is, dat zal je zeker helpen om het "artificiële" vande bevalling te verwerken.

[grootgevaarke]

ik had me mijn borstvoeding ook anders voorgesteld hoor. Aline nam de tepel aanvankelijk wél goed aan maar doordat mijn productie niet voldoende op gang kwam, heeft ze kunstvoeding bij gekregen met een flesje en al snel wou ze enkel nog van een flesje drinken. Ik heb dan de borstvoeding afgekolfd, 5,5 maanden aan een stuk! Op het moment zelf mss een teleurstelling, maar achteraf gezien apetrots op mezelf.
Mocht het dus zijn dat je dochtertje de tepel niet goed wil aannemen, kan je nog altijd afkolven. Je geeft haar dan nog het beste van jezelf hé

[Loeki]

Langs deze weg toch nog eens een dikke chapeau daarvoor hé GG. Waar is de tijd... 't Lijkt al zo lang geleden precies. Maar we hebben dat toch goed gedaan hé!

Kvind het echt jammer te lezen dat kindjes nog zo weg worden genomen. Ik had ook een sloot groen vruchtwater die met mijn zoontje meekwam, de vv heeft dat gewoon met een slangetje weggezogen terwijl hij bij mij op schoot lag (thuisbevalling...).

[grootgevaarke]

ik vind dat ook jammer dat ze de kindjes weg nemen. Ik heb zelfs bij keizersnede mijn kindje direct bij mij gekregen. Zalige eerste momenten. Bij mijn eerste bevalling heb ik dat wel uitdrukkelijk gevraagd aan mijn gyn. Zowel bij de controle op voorhand als op het moment zelf.

ja, Loeki, waar is den tijd? 't Vliegt nogal hé. En nu hebben we allebei al terug een spruit op komst. Hopelijk gaat onze borstvoeding nu wat vlotter (maar indien niet, dan steek ik er met plezier terug evenveel energie in )

[Loeki]

We zullen wel zien hé meid. Ja hopelijk vlotter, en zo nee, ach... We zien wel hoe 't loopt. Nu zeg ik "niet ten koste van Yveske" maar ja, we weten allebei dat eenmaal die BV hormonen toeslaan, we niet meer toerekeningsvatbaar zijn hé.

Kindjes wegnemen hoeft vaak toch echt niet. Kvind het heel baby en mama onvriendelijk. Yveske hebben ze zelfs gewogen bij mij op bed...