Zwanger van een brusje

[Zabbie]

Whaha GG, dat doen wij hier ook hoor!
Hier waren er tussen nummer 1 en 2 en 3 26 maanden, en als je dan weet dat onze oudste nog steeds heel veel dingen niet alleen kan...
Als deze zwangerschap goed blijft gaan, zal er tussen 2 en 3 en nummertje 4 maar een kleine 2 jaar zitten. Hulp heb ik jammer genoeg niet van de "oudere" kinderen, integendeel, onze oudste moet altijd net pipi gaan doen als ik met de twins hun patatjes wil beginnen!

[nathalie v]

Ik geef eerlijk toe dat ik me soms ook wel afvraag hoe ik dat allemaal ga doen met een tweede erbij, dat maakt me flink onzeker ook. Ukje zal maar 20 maanden zijn ongeveer...als hij tegen dan super goed slaapt, zou al een hele geruststelling zijn!

[JD]

Ik denk dat we ons daar gewoon doorslaan hoor Loeki.

Wij hadden voor de geboorte van zoonlief niets van structuur in ons leven, moesten vaak de dag zelf nog op zoek naar iets om te eten, het kuisen gebeurde als we zin hadden of als het echt niet anders kon (elke reden was goed genoeg om dat efkes uit te stellen ), bezoeken aan onze ouders werden tot hun grote ergernis pas de avond voordien bevestigd (is altijd met overnachting omdat ze ver wonen), verlof op het werk werd op de laaste knip geregeld ...

Hoe doen we het nu? Net hetzelfde, met dat verschil dat de zorg voor zoonlief er bijgekomen is en dat we dus nog een extra reden hebben om de huishoudelijke taken op te schuiven
Ok, ik moet nu al eens noodgedwongen 's avonds wat langer bezig zijn met het huishouden, eten doen we wat meer op het werk, verlof wordt iets sneller gepland ifv de sluitingsdagen van de crèche, ... maar we hebben dus nog steeds een chaotisch leven!

In het begin van deze zwangerschap heb ik het ook efkes lastig gehad omdat ik zo moe was (en door de hormonen ook zeker?). Ik kon na mijn werk niets meer doen, had nul energie, zelfs zoonlief wassen en in bed steken was er teveel aan Toen heb ik écht gedacht 'waar zijn we in godsnaam mee begonnen, ik kan niet eens voor mezelf, voor mijn zoon en mijn huishouden zorgen, en dan wilde ik persé een tweede!' Gelukkig heeft mijn man zonder protest en commentaar zo goed als alle huishoudelijke taken op zich genomen.
Ondertussen is de energie terug en is er weer sprake van de normale chaos ipv de totale chaos

't Is zoals Zabbie het zegt: je schakelt over op automatische piloot en je doet wat je moet doen (en iedereen bepaalt daarbij zijn eigen prioriteiten).

[Sterretje]

Komen jullie eens e dagje op bezoek? kunnen jullie het live zien. Vanmorgen met de twee naar kind en gezin, das pas e uitdaging!

Maar tvalt beter mee dan gevreesd!!!

[Zabbie]

Sterretje, idd, met 2 kindjes gelijk naar K&G is niet makkelijk, maar ik kan gelukkig altijd rekenen op 1 van de vrijwilligsters daar om zich met 1 kindje bezig te houden terwijl ik met het andere bij de dokter zit.
Stel je dan eens voor dat je daar een puberende peuter bij hebt, die halverwege op de grond gaat zitten en zegt: ik wil niet meer stappen! Dan kan je als mama een tweelingbuggy voor je uit duwen en de peuter op je arm nemen (zo goed en zo kwaad als het gaat). En dan vragen de vrijwilligsters zich af of het buiten nu zo warm is, dat ik daar helemaal in het zweet binnen kom...

[Sterretje]

Vandaag was dat dus zo Zabbie!

eerst amber uit de auto halen op de parking, dan de maxi cosi langs de andere kant en hopen dat Amber netjes bij me blijft.
dan peuter alleen laten stappen dicht bij me.
sukkelen om de deur open te doen, hopen dat Amber het niet in haar hoofd haalt om weg te hollen.
eindelijk veilig binnen (en al 2 minuten te laat)
eerst amber uitkleden (brave imke!) laten wegen en meten, dan terug aankleden, op de speelmat zetten.
dan imke uitkleden en lagen wegen/meten en wachten op de dokter
koppige amber die niet mee binnen wou, dus mama met imke alleen
huilende amber omdat mama weggaat
zeurende amber op schoot gepakt terwijl de dokter imke onderzoekt
dan naar de verpleegster. gelukkig zijn daar speeltjes en boekjes die amber bezighouden
kindjes terug aankleden en naar de auto stappen
amber die zich halfweg laat vallen omdat ze liever een andere kant uitgaat.s
imke snel op de grond zetten, amber oprapen, stevig spartelend vasthouden en dan die f*** autosleutels uit m'n zak opdiepen, de deuren vd auto openkrijgen en twee kindjes terug in de auto zetten
(en imke die geen kik gegeven heeft!!)
dus een hel(s)e onderneming!

zo ziet mijn dag er ongeveer uit:
's nachts 1-2x borstvoeding (amber slaapt door)
wekker loopt af voor papa, mama blijft even liggen, imke slaapt meestal nog
amber wordt wakker, mama staat op
amber aankleden, flesje geven (ofwel doet papa dat als mama echt e zware nacht had)
boterham geven a amber
papa doet amber naar opvang ofwel blijft ze thuis
imke wordt wakker
borstvoeding en verschonen
amber vraagt aandacht door peuterstreken
imke hopelijk slapen ofwel in de schommelstoel ofwel in de draagdoek
spelen met amber
intussne proberen afwasmachine legen, wasmachine vullen, opruimen, ...
amber gaat ochtenddutje doen, mama neemt e douche
mama zit effe rustig, dan volgende borstvoeding, heerlijk in boek lezen
imke bezighouden of hopen dat ze slaapt
amber middageten maken als ze thuis is
in de middag wandeling maken met 1 of 2 kindjes, buiten spelen of boodschappen doen
volgende borstvoeding
voorbereiden voor eten, eens proberen stofzuigen, opruimen of was ophangen
middagdutje amber: rust voor mama!
als amber naar opvang is: gaan ophalen
spelen met amber tot papa thuiskomt of eerst nog BV geven
eten, meestal met imke die wakker is
tafel afruimen
nog even buiten spelen met amber (meestal neemt papa ze mee)
mama ruimt op of doet een klusje
amber flesje geven of badje geven, soms samen met imke
rond acht uur gaat amber slapen en is imke steevast hele avond wakker
soms probeer ik in bad te gaan..

meestal gaat het, de enige stressmomenten zijn de borstvoeding als amber in de buurt is, of het verschonen van imke, dan doet amber ook moeilijk.
verder is ze e lieve grote zus die heel veel met zusje knuffelt en mama en papa nog goed weet te bekoren...
gelukkig eet amber nu prima mee aan tafel en slaapt ze goed
imke is ook een betere slaper aan het worden, gelukkig, want anders zou ik het echt niet volhouden

amber gaat 2 dagen naar de creche en soms 1 dag naar oma...


maar ik geniet er wel van, ik had nooit durven dromen dat dit leven voor mij zou weggelegd zijn! dus ik ben heeeeel dankbaar

[NatSar]

Ik denk dat dit zo ongeveer de redenen zijn waarom ik mezelf ervan probeer te overtuigen om nog niet terug zwanger te willen zijn. Ik hoop dat ik mag bevallen tegen dat T. een jaar of 3 is en naar school gaat. Dat lijkt mij zo ideaal!
Maarja het zal altijd wel iets zijn natuurlijk. Ochja zo vervelen we ons niet hé

[Zabbie]

Sterretje, ik ken dat, en soms krijg je daar een enorm verstikkend gevoel van! Let op: ik wil heel duidelijk stellen dat ik enorm dankbaar ben dat we 3 gezonde kindjes hebben, dat staat buiten kijf.
Een dagje hier is elke keer opnieuw een verrassing. de ene dag gaan de twins slapen in de voormiddag, de andere dag niet, en zijn ze de hele voormiddag ondeugend, zodat ik echt moet vechten om hun middag op tijd klaar te hebben. Draai je je rug, zitten ze vast en zeker alle dingen te doen die je altijd verbiedt.
Momenteel is Wout ook veel thuis, omdat hij regelmatig ziek is. Hij doet op school aan camouflagegedrag, met als gevolg dat hij zich eerst moet uitkuren als hij thuiskomt: roepen, duwen, slaan, stampen, gooien met vanalles. Als dan één van de 2 andere een stuk speelgoed dat hij echt als het zijn beschouwt, aanraakt, kunnen ze een duw krijgen. Natuurlijk vallen ze dan achterover, met als gevolg een heus krijsconcert, en hij begint dan prompt mee te doen. Best vermoeiend, want ik kan niet gaan wandelen als hij thuis is. De tweeling loopt nog niet, en hij kan zo ver niet stappen. Ik sta er een hele dag alleen voor, van 7u15 tot 17u30. Ik hoef je zeker niet te vertellen dat ook hier 's avonds nog véél klusjes liggen te wachten?
Maar ik wil niet klagen, wij hebben tenminste kindjes...

[Loeki]

Ik onthoud : automatische piloot. (en idd die staat nu al geregeld aan... )

We overleven 't wel hé.

[nathalie v]

Ik voel me soms een beetje schuldig tegenover het brusje van ukje in mijn buik. Bij ukje stond mijn hele leven in het teken van die zwangerschap: een mooi (dag) boek met leuke anekdotes, kaartjes... de echo's mooi geplastificeerd, foto's van mijn buik, elke dag praatjes met ukje, buikje insmeren...

En nu, nada, nihil. Dus, als het zo blijft voortgaan heeft ukje later dozen vol mooie herrineringen en brusje niks (bij wijze van spreken he) precies of brusje was niet echt gewild of belangrijk.

Maar dat is het uiteraard niet! En ik kom hier niet echt vragen naar tips, want het is een kwestie van er tijd voor te maken (wanneer dan?? )

Eerder een vraag van, was dat bij jullie ook zo?

[cimoca]

Nathalie,

ja hoor hier ook en 't gaat nog verder. Van een tweede kindje heb je ook minder foto's dan van eerste ( of foto's waar ze allebei opstaan).

Van onze oudste heb ik stapels albums, allemaal mooi ingeplakt, van ons tweede heb ik twee albums ( de allereerste en de doop) de rest is of niet ingeplakt of staat gewoon op de pc. Bij onze derde heb ik gewoon één album van de doop, de rest staat op pc.

Ik voel me daar ook enorm schuldig over en geen tijd is maar een flauw excuus maar sorry het is nu eenmaal zo.

Om het een beetje te compenseren heb ik van onze jongste foto's laten maken bij een beroepsfotograaf ( gratis actie) waardoor ik van de oudste de opmerking kreeg dat alleen broer als foto in de living stond . (er staan wel foto's van alledrie in keuken en hall maar in deliving hou ik niet van overdaad)

dus ja hier ook zo en niet schuldig over voelen

cinne

[Loeki]

Hier idem... Kheb voor brusje ook een zwangerschapsdagboek gekocht, maar kheb er mss twee zinnen in geschreven al. Het dagboek van Yveske staat gewoon vol, de eerste harde buik, hoeveel slagen per minuut het hartje bij iedere controle klopte, enz enz. Ik las toen ook veel meer over de zwangerschap, wist precies hoe groot Yveske hoorde te zijn enzo.

Dat is nu wel anders.

Kheb onlangs maar net een fotoalbummetje gekocht voor de echofoto's. Bij Yveske kleefde ik die allemaal op een kaartje, met zwangerschapsleeftijd erbij. Een heel albummetje vol. Die van Baby zitten er los in, die van de 20 wkn echo liggen nog ergens te liggen, en van de controle-echo op 23 wkn héb ik niet eens prentjes!

Buik insmeren komt er gewoon nooit van. Kben al blij als ik 's avonds of 's morgens wat tijd in bed heb om mijn buik te strelen en wat tegen Baby te praten...

Kheb me al bedacht dat dit arme kind nooit anders gaat weten, ook na de geboorte gaat de eerste er ook altijd zijn hé. Die exclusieve aandacht die er is voor de eerste, gaat er nooit zijn voor de tweede. Maar ze gaan wel mekaar hebben, das dan weer een pluspunt.

[Sterretje]

klinkt nogal herkenbaar. Heb de echo's van zusje ook nog maar gisteren ingekleefd...
verder was ik tijdens beide zwangerschappen niet zo bezig met wat waar en wanneer, ook niet met smeren, dus dat was bij de 2e zwangerschap niet veel verschillend
wat ik als tip zou geven: als jullie kindje 's avonds in bed ligt, wat me-Baby time inlassen. al was het een heerlijk warm bad nemen, of gewoon effe in de zetel gaan liggen en over buikje wrijven en tegen Baby praten
of samen met grote broer/zus over de buik wrijven e tegen de baby praten. kan soms maar 1 minuutje zijn, maar zo ben je wel effe met je zwangerschap bezig.

Na de geboorte was het bijna als natuurlijk dat er twee kindjes waren. en 't ventje nam/neemt met plezier grote zus even over als ik met zusje bezig moest zijn...

maar ergens is het wel zo: I gaat niet anders weten dan dat ze op een gedeelde eerste plaats staat... en ze moet nu ook vaak onderdoen. nooit nadelig, maar 't isgewoon niet anders. A. verdient ook haar aandacht en die is net iets veeleisender. Voor Baby is het 'maar' aan de borst/fles, een badje, een pampertje, een knuffeltje en slapen.
Bij grote zus is het : eten geven of laten eten en erbij blijven, zorgen dat ze niks uitsteekt, haar begeleiden bij het spelen, haar dingen uitleggen, nieuwe dingen leren, ... ze kan al veel alleen, maar heeft nog zo veel begeleiding nodig. ik kan haar daarbij niet in de steek laten. Gevolg is dus: minder mama-time maar dat heb ik er graag voor over omdat ik zo geniet van mijn twee prinsesjes.

wat betreft foto's en dagboek en zo: bij A had ik soms de tijd en fut niet om belevenissen en eerste keren moo op te schrijven (toen was er nog meer DVO ) maar nu ligt in de living een mama dagboek en daar schrijf ik leuke gebeurtenissen in en eerste keren en zo. ook foto's trek ik bewust heel veel van I en ook van A omdat ik I moeilijk los kan laten wil ik zo veel mogelijk herinneringen...

Maar azls ik nu zie hoe A naar haar zusje toerent, hoe I lacht naar grote zus en hoe A haar zusje kan entertainen, kan doen lachen, hoe ze op elkaar reageren. dat is echt formidabel! ze gaan echt samen opgroeien zo!

[nathalie v]

Geboortekaartje zoeken, heeeeel leuk!

Het kaartje van ukje was een eigen ontwerp van manlief, die toen nog in de grafische werkte.
Door ukkepuk is er te weinig tijd om ons daar opnieuw meer bezig te houden, tis ni rap goe voor manlief.
Daarnaast start hij in februari met de politieschool en de kans bestaat dus (mijn VBD is 14/01) dat er bitter weinig tijd zal zijn voor manlief om alles klaar te hebben, maken en zetten tegen dat ik moet bevallen.

Dus, ik zou graag online een geboortekaartje laten maken, zodat we ons niets moeten aantrekken van de rompslomp erachter.

Ik heb al wat leuke sites gevonden, hebben jullie er nog leuke voor mij? Khou nogal van de niet-doordeweekse retro stijl.

[cimoca]

Nathalie,

ons geboortekaartje van onze jongen kwam van doopsuiker de pastorij. ze hebben daar een retroreeks. Het onze was met de rode champion auto. Je kan die ook aanpassen zoals je wilt; ik heb er gezien met beetlekes ( want de papa was hevige beetlefan), ik heb kaartje van tweeling gezien met twee auto's, een rood een een blauw.

je moet maar eens gaan kijken en eventueel meer info vragen, Liesbeth is echt een schat.

Cinne